Τα Άχραντα Πάθη Του Χριστού

stavrwsh

Έκαστον μέλος της αγίας σου σαρκός ατιμία δι’ ημάς υπέμεινε·

τας ακάνθας η κεφαλή· η όψις τα εμπτύσματα·

αι σιαγόνες τα ραπίσματα· το στόμα την εν όξει κερασθείσαν χολήν τη γεύσει·

τα ώτα τας δυσσεβείς βλασφημίας· ο νώτος την φραγγέλωσιν, και η χειρ τον κάλαμον·

αι του όλου σώματος εκτάσεις εν τω σταυρώ·

τα άρθρα τους ήλους· και η πλευρά την λόγχην·

ο παθών υπέρ ημών, και παθών ελευθερώσας ημάς·

ο συγκαταβάς ημίν φιλανθρωπία και ανυψώσας ημάς,

παντοδύναμε Σωτήρ, ελέησον ημάς.

(Τροπάριο από την ακολουθία των Αχράντων Παθών)

Ομιλία στον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου

Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά (Ομιλία 14)

euaggelismos

«Μεγάλο και θείο, απόρρητο και ακατανόητο, όχι μόνο στους ανθρώπους αλλά και στους αγγέλους και στους αρχαγγέλους είναι το γεγονός ότι η φύση μας έγινε διά του Ιησού Χριστού ομόθεος και μας χαρίστηκε  η επάνοδός μας στο καλύτερο. Αυτό είναι το μυστήριο που πιστεύεται, αλλά δεν γνωρίζεται. Είναι ακατανόητο, όχι μόνο στους ανθρώπους, αλλά και στους αγγέλους και στους αρχαγγέλους. Αρχίζει από το γεγονός που γιορτάζεται σήμερα. Ο αρχάγγελος ευαγγελίζεται στην Παρθένο τη σύλληψη του Ιησού Χριστού. Εκείνη έκπληκτη ζήτησε τον τρόπο με τον οποίο αυτό θα γινόταν και είπε προς αυτόν: «Πώς θα μου συμβεί αυτό αφού δεν γνωρίζω άνδρα;», και τότε ο αρχάγγελος κατέφυγε προς τον Θεό λέγοντας: «Πνεύμα Άγιο θα έρθει σ’ εσένα και δύναμις Υψίστου θα σε επισκιάσει». Αυτό που ομολογείται από τον αρχάγγελο προς την Παρθένο ενέχει το μεγαλύτερο μυστήριο. Ο σωτήρας και λυτρωτής του ανθρωπίνου γένους θα γίνει άνθρωπος για να σώσει τον άνθρωπο.

Παραβαίνοντας την εντολή του Θεού κατεβήκαμε μέχρι τον Άδη και πολλά δεινά μας βρήκαν διαδοχικά. Το γένος μας γεύτηκε τη λύπη και η ζωή μας έγινε γεμάτη οδύνη. Ο Θεός όμως που μας έπλασε με ευσπλαχνία και φιλανθρωπία έκλινε τους ουρανούς και κατέβηκε για να μας βρει, παίρνοντας από την αγία Παρθένο τη φύση μας, που την ανακαίνισε. Ο Θεός στέλνοντας τον αρχάγγελο στην Παρθένο, την κάνει μητέρα του Χριστού μόνο με τη προσφώνηση που ακούει σήμερα. Αν η σύλληψη του Χριστού θα ήταν από ανθρώπινη επέμβαση, ο Χριστός δεν θα ήταν ο νέος άνθρωπος. Τώρα ήρθε και από το Άγιο Πνεύμα γίνεται άνθρωπος και σαρκώθηκε στη μήτρα της Παρθένου, μένοντας αναλλοίωτος Θεός και τέλειος άνθρωπος.

Πάει ο Παλιός ο Χρόνος…

klepsydra

Ένας ακόμη χρόνος πέρασε κι ένας καινούργιος ήρθε. Τον υποδεχτήκαμε με χαρές, τραγούδια, εορτασμούς και ευχές. Ευχές για υγεία, ειρήνη σε όλον τον κόσμο, χαρά και ευλογία. Όχι πως δεν πρέπει και δεν χρειάζεται κανείς κάθε μέρα να εύχεται γι’ αυτά. Όχι πως δεν τα αποζητά πάντα. Μα, τούτες τις μέρες, τώρα που ξεφυλλισμένο έκλεισε το βιβλίο του παλιού χρόνου και άνοιξε το άγραφο του καινούργιου, τώρα όλοι προσμένουν κάτι ν’ αλλάξει και να γίνει καλύτερο και οι ευχές που δίνουμε να υλοποιηθούν.

Κάθε φορά που ένας ημερολογιακός χρόνος τελειώνει και δίνει τη σειρά του στον επόμενο, προσπαθούμε να ανακαλύψουμε και μια καινούργια παράμετρο. Τι είναι εκείνο που μας κάνει να δίνουμε τόση σημασία στη διαδοχή μιας στιγμής σε μία άλλη στο γυρισμό του χρόνου; Αν δούμε το θέμα στην πραγματική του διάσταση, θα παρατηρήσουμε ότι τίποτε ουσιαστικά δεν αλλάζει. Η μετάβαση από τη μια στιγμή στην άλλη, δεν διαφέρει από μια άλλη στιγμή της καθημερινότητας. Ο χρόνος έχει σταθερή ροή. Στα μάτια μας ο χρόνος κινείται, φεύγει, κυλάει. Φυσικά, κάθε τι που κινείται, χρειάζεται το χρόνο του. Έτσι μετράμε το χρόνο. Ο χρόνος δεν αποθηκεύεται, δεν μπορούμε να τον κρατήσουμε για να τον χρησιμοποιήσουμε αργότερα. Αν χάσουμε τον χρόνο, τότε αυτός φεύγει και δεν επανέρχεται. «Χρόνου φείδου» έλεγαν οι πρόγονοί μας, που σημαίνει μην ξοδεύεις τον χρόνο σου άσκοπα, σπαταλώντας τον σε άχρηστες και πολλές φορές επιβλαβείς ενασχολήσεις.

Τι να ζητήσουμε όμως από τη νέα χρονιά; Αλήθεια, πόσα πράγματα περιμένουμε απ’ αυτήν; Αλλά και πόσα από τους άλλους για να νιώθουμε χαρούμενοι και ικανοποιημένοι; Μια απάντηση θα μπορούσαμε να δώσουμε: «Ζεστή καρδιά», που μένει πάντα ανοιχτή, να χωράει τα πάντα. Να μην στραφούμε μόνο στον εαυτό μας, αλλά και στον συνάνθρωπό μας, που τόσο μας έχει ανάγκη. Να δούμε τη ζωή και από την πλευρά του άλλου. Και καθώς θέλουμε να μας συμπεριφέρονται οι άλλοι, το ίδιο κι εμείς.

Ας έχουμε, λοιπόν, μια καρδιά γεμάτη αγάπη για όλους. Κυρίως για εκείνους που ζουν ολομόναχοι στον κόσμο. Ας δώσουμε στον χρόνο αυτό νόημα και δημιουργικό σκοπό. Γνωρίζουμε τις ανάγκες των κοντινών μας και των γνωστών συνανθρώπων μας. Ας τις ικανοποιήσουμε στον βαθμό που μπορούμε. Η μεγαλύτερη και ιδιαίτερη χαρά να είναι εκείνη που πηγάζει από οποιαδήποτε προσφορά στον συνάνθρωπό μας.

Ηλιοπούλου Φωτεινή, Εκπαιδευτικός

Θεοφάνεια

theofaneia

Τα Άγια Θεοφάνεια είναι μία από τις αρχαιότερες εορτές της Εκκλησίας μας, η οποία θεσπίσθηκε το 2ο αιώνα μ.Χ. και αναφέρεται στη φανέρωση της Αγίας Τριάδας κατά τη βάπτιση του Ιησού Χριστού.

Η ιστορία της βάπτισης έχει ως εξής: Μετά από θεία εντολή ο Ιωάννης ο Πρόδρομος εγκατέλειψε την ερημική ζωή και ήλθε στον Ιορδάνη ποταμό όπου κήρυττε και βάπτιζε. Εκεί παρουσιάσθηκε κάποια ημέρα ο Ιησούς και ζήτησε να βαπτισθεί. Ο Ιωάννης, αν και το Άγιο Πνεύμα τον είχε πληροφορήσει ποιος ήταν εκείνος που του ζητούσε να βαπτισθεί, στην αρχή αρνείται να Τον βαπτίσει, ισχυριζόμενος ότι ο ίδιος έχει ανάγκη να βαπτισθεί από Εκείνον. Ο Ιησούς όμως του εξήγησε ότι αυτό ήταν το θέλημα του Θεού και Τον έπεισε να Τον βαπτίσει. Και τότε μπροστά στα έκπληκτα μάτια των θεατών διαδραματίσθηκε μία μοναδική και μεγαλειώδης σκηνή, όταν με την μορφή ενός περιστεριού κατήλθε το Άγιο Πνεύμα και κάθισε επάνω στον βαπτιζόμενο Ιησού, ενώ συγχρόνως ακούσθηκε από τον ουρανό η φωνή του Θεού, η οποία έλεγε: «Ούτος εστίν ο Υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα» («Αυτός είναι ο αγαπημένος μου Υιός, αυτός είναι ο εκλεκτός μου»).

Από τότε, και το βάπτισμα των Χριστιανών, δεν είναι «εν ύδατι», όπως το βάπτισμα «μετανοίας» του Ιωάννη, αλλά «εν Πνεύματι Αγίω». Ο Κύριος, με το να βαπτιστεί, αγίασε το νερό, το έκανε νερό αγιασμού και συμφιλίωσης με το Θεό. Έτσι, η βάπτιση του Κυρίου άνοιξε τη θύρα του μυστηρίου του βαπτίσματος. Με την καθαρτική χάρη του αγίου βαπτίσματος ο παλαιός αμαρτωλός άνθρωπος ανακαινίζεται και με την τήρηση των θείων εντολών γίνεται κληρονόμος της βασιλείας των ουρανών.

(Πηγή: www.saint.gr)

Αυγουστιάτικες Σκέψεις

KoimisiTheotokou

Όλοι οι καλοκαιρινοί μήνες σημαίνουν χαρές στις θάλασσες, ανεμελιά, χαλαρότητα από το καταπιεστικό χειμωνιάτικο πρόγραμμα, αλλαγή παραστάσεων, αλλαγή τρόπου ζωής. Ανάλαφρα ρούχα και ανάλαφρα φαγητά. Πιο πολύ απ’ όλους τους καλοκαιρινούς μήνες ο Αύγουστος, ιδίως τα τελευταία χρόνια, καθιερώθηκε σαν συνώνυμο των διακοπών. Αύγουστος ο μεγαλοπρεπής, ο εκθαμβωτικός, ο αυτοκρατορικός, μιας και το όνομά του το πήρε από τον αυτοκράτορα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, τον Αύγουστο.

Τι να πρωτοθαυμάσουμε, τι να πρωτοχαρούμε τον Αύγουστο! Τις υπέροχες έναστρες νύχτες του, το μεγάλο, το αγέρωχο φωτεινότατο φεγγάρι του; Οι παλιοί συνήθιζαν την παροιμία: «Αύγουστε, καλέ μου μήνα, να΄ σουν δυο φορές το χρόνο», λόγω της πλούσιας καρποφορίας. Οι πρώτες συγκομιδές φρούτων έχουν ήδη γίνει και οι αποθήκες γεμίζουν. Κι η θάλασσα σ’ αυτόν τον ευλογημένο τόπο που περιβάλλεται από καταγάλανα νερά. Ο Αύγουστος έχει την πιο ζεστή θάλασσα από όλο το χρόνο. Αναζωογονεί, αγκαλιάζει, ξεκουράζει τα σώματα που τον εμπιστεύονται.

Ας χαρούμε κι ετούτο το Καλοκαίρι στη θάλασσα ή στο βουνό. Ας θαυμάσουμε το μεγαλείο του Θεού και τον πολιτισμό της Πατρίδας μας. Να διαβάσουμε βιβλία που δεν μπορούσαμε τον χειμώνα, με όμορφες ιστορίες και περιπέτειες.

Ωστόσο υπάρχουν συνάνθρωποί μας που δεν έχουν τη δυνατότητα διακοπών. Άλλοι από οικονομική δυσχέρεια, άλλοι αναγκασμένοι από προβλήματα υγείας να μην μπορούν να μετακινηθούν. Όποια κι αν είναι η αιτία αυτής της στέρησης, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Επιβαρύνεται σημαντικά, όταν μάλιστα συνυπάρχει και η μοναξιά. Μέσα στη δική μας αυγουστιάτικη χαρά, ας μην ξεχνάμε και αυτά τα άτομα. Υπάρχουν πολλοί τρόποι. Όταν η ψυχή θέλει, το μυαλό βρίσκει πολλούς τρόπους. Να στείλουμε μία κάρτα, να παίρνουμε τηλέφωνο, να νιώσουν ότι κάποιος τους συλλογιέται, προσεύχεται γι’ αυτούς. Έτσι ο χρόνος κυλάει και γρήγορα τα πράγματα αλλάζουν.

Αλλά η μεγαλύτερη προσφορά του Αυγούστου είναι ότι φιλοξενεί τη μεγάλη γιορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Της Παναγιάς με τα πολλά ονόματα και τα άπειρα ξωκλήσια. Η νηστεία του Δεκαπενταύγουστου και οι καθημερινές παρακλήσεις που γίνονται στις Εκκλησίες, μας γεμίζουν ειρήνη και γαλήνη.

Τα πάντα στη φύση μιλούν για το μεγαλείο του Θεού. «Ως εμεγαλύνθη τα έργα Σου, Κύριε! Πάντα εν σοφία εποίησας».

Ηλιοπούλου Φωτεινή, Εκπαιδευτικός

Σελίδα 2 από 5

Το Σύμβολον της Πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόνται εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Θα μας βρείτε

Σατωβριάνδου 31 - AΘHNA 104 31 1ος όροφος  (η είσοδος μας είναι διαφορετική της πολυκατοικίας)

Τηλέφωνο: 2105227726

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Top