Ιούλιος -  Αύγουστος  2025

Σκέψεις Για Την Μεταμόρφωση

Ξημέρωσε και η σημερινή ημέρα, όπως επέτρεψε ο καλός Θεός. Μια πρωϊνή προσευχή για την συνάντησή μας με τον Θεό, ψελλίζοντας τα λόγια: «της κλίνης και του ύπνου εξεγείρας με Κύριε, τον νούν μου φώτισον και την καρδία και τα χείλη μου άνοιξον, είς το υμνείν Σε, Αγία Τριάς.....».

Κάπως έτσι περπατούσαν μαζί με τον Κύριο Ιησού και οι μαθητές Του. Μετά τις πρώτες θαυμαστές εντυπώσεις που δημιούργησαν μέσα στην ψυχή τους φόβο και δέος, βλέποντας τα θαύματα του Θεού δια του Χριστού, η καθημερινή τους πορεία γινόταν μία «συνήθεια».

Εν τούτοις, όσο κι αν συνηθίζει κανείς το περπάτημά του με τον Κύριο, Εκείνος φυλάει πάντα μια έκπληξη, του δίνει «γεύση Παραδείσου», ώστε να προχωρά με λαχτάρα για την ώρα εκείνη.

Μα πώς θα είναι η «ώρα αυτή;» Και να, εκεί που φαινόταν πως η μέρα θα ήταν όπως όλες οι άλλες .... ξάφνου, παίρνει τους πιο διψασμένους για πνευματική γνώση και προσδοκία και τους πηγαίνει στο πιο ψηλό σημείο στο όρος Θαβώρ. Και εκεί ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός φανερώνεται όπως πραγματικά είναι: Φως αιώνιο, Φως άκτιστο που δεν αλλοιώνει, δεν φθείρει την ανθρώπινη φύση, αλλά την μεταμορφώνει. Κάνει τον άνθρωπο μέτοχο της αιώνιας ζωής, μέτοχο του αιώνιου και Ανεσπέρου Φωτός.

Τι είναι αυτό που ζώ Θεέ μου; Βλέπω τους θεόπτες προφήτες να είναι λουσμένοι στο Φως, όπως είμαι κι εγώ! Αυτό που θεωρούσα πως μόνο σε ελάχιστους γίνεται, τώρα το ζώ κι εγώ, εμπειρικά, όχι διανοητικά, όχι στη σφαίρα της φαντασίας. Τί ομορφιά Θεέ μου, πόση δόξα, πόση τιμή για εμάς το κτίσμα Σου! Γεύση Παραδείσου, ναι, Παράδεισος, ναι, αυτή τη ζωή ποθώ, ναι, σε αυτό το Φως το απρόσιτο θέλω κι εγώ να ζώ. Και τότε ακούγεται η φωνή του Πατέρα: «Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός. Αυτόν να ακούτε». Ναι, Κύριε. Αυτόν να ακούω, αν είναι να ζώ πάντοτε σε αυτό το Φως.

Αυτή η εμπειρία προσφέρεται σε κάθε πιστό και συντελείται σε κάθε Θεία Ευχαριστία, αοράτως σε όλους, που κοινωνούν με πίστη, λαχτάρα, προσδοκία Παραδείσου και να φωνάζουν μέσα από την καρδιά τους:«Είδομεν το φώς το αληθινόν, ελάβομεν Πνεύμα επουράνιον, εύρομεν πίστιν αληθή, αδιαίρετον Τριάδα προσκυνούντες, αύτη γαρ ημάς, έσωσεν....»

Κανείς δεν γνωρίζει πότε θα έρθει η ώρα που ο Κύριος θα μας εκπλήξει. Αυτό που όμως μπορούμε να κάνουμε, είναι να προσδοκούμε την ώρα εκείνη, προετοιμάζοντας πάντοτε την καρδιά μας ώστε να μπορούμε να δούμε αυτό το Άκτιστο Φως, όπως οι μαθητές του Κυρίου στο όρος Θαβώρ.

«Καί νῦν φώτισόν μου τά ὄμματα της διανοίας, ἄνοιξόν μου το στόμα τοῦ μελετᾶν τα λόγιά Σου καί συνιέναι τας έντολάς Σου και ποιεῖν το θέλημά Σου και ψάλλειν Σοι ἐν ἐξομολογήσει καρδίας και ἀνυμνεῖν το πανάγιον ὄνομά Σου, τοῦ Πατρός και τοῦ Υἱοῦ και του Ἁγίου Πνεύματος, νῦν καί ἀεί καί εἰς τοὐς αἰῶνας τῶν αἰῶνων. Αμήν.»

Αντώνιος Βοναζούντας, Κατηχητής

Μάιος -  Ιούνιος  2025

Εορτάζουμε όντως των «αγίων-Πάντων»; Μάλλον … όχι!

Στην Ορθοδοξία έχω καταμετρήσει 2200 διαφορετικά ονόματα. Έχω κάνει στατιστική ονομάτων στην Ελλάδα, και τα αποτελέσματα είναι αποκαρδιωτικά! Οι μισοί άντρες χρησιμοποιούν μόλις 7 ονόματα! Με τίς γυναίκες ελάχιστα βελτιώνεται η κατάσταση, έχουσαι αι μισαί μόνον 15. Η άγνοια επ’ αυτών είναι απίστευτη, κι εκείνοι που θα έπρεπε να γνωρίζουν και να ενημερώνουν (ιερείς και θεολόγοι) επικεντρώνονται να γράφουν ακαταλαβίστικα κηρύγματα για την επόμενη Θεία Λειτουργία. Ελάχιστοι εξ αυτών έχουν αγοράσει καλά εορτολόγια, τα οποία θα συμπεριλαμβάνουν και τίς εκατοντάδες ορθοδόξων ονομάτων που η ελλαδική απροσεξία τα έχει παραγκωνίσει. Κάπως έτσι, πάμπολλοι συμπολίτες μας με δυσεύρετο όνομα, επί δεκαετίες ουδέποτε άκουσαν: «Ναί!, Υπάρχει άγιος με το δικό σου όνομα». Κύριοι υπεύθυνοι οι ιερείς, λέγοντες το εσφαλμένον: «Εσύ γιορτάζεις των Αγίων Πάντων». Τα ονόματα που στην πράξη έχουν πρωτίστως παραγκωνιστεί, είναι δυστυχώς τα αρχαιοελληνικά.

Κάθε 10 Απριλίου γιορτάζουν κάποιοι «40 μάρτυρες εξ Αφρικής», και οι 21 εξ αυτών είχαν ονόματα: Ανάξαρχος, Αναξιμένης, Δημάρατος, Επαμεινώνδας, Ετεοκλής, Ηρακλής, Ηφαιστίων, Θησεύς, Ισοκράτης, Μιλτιάδης, Μνήσαρχος, Παρμενίων, Πελοπίδας, Περικλής, Πίνδαρος, Πολύνικος, Προμηθεύς, Σοφοκλής, Φιλοποίμην, Φωκίων, Χρόνης.

Κάθε 1η Σεπτεμβρίου γιορτάζουν 40 κοπέλες, αλλά οι δύο πηγές ονομάτων τους δεν ομοφωνούν. Αφού αφαιρέσαμε όσα εξ αυτών εορτάζουν άλλην ημέρα κι αφού τα συγχωνεύσαμε, λέμε ότι είχαν ονόματα: Αδαμαντίνη, Αθηνά, Ακριβή, Αμπλιανή, Απλοδώρα, Αριβοία, Αρισταινέτη, Ασπασία, Αφροδίτη, Διόνη, Δωδώνη, Ελπινίκη, Ερατώ, Ερμηνεία, Ευτέρπη, Θάλεια, Θεανώ, Θεονόη, Θεονύμφη, Θεοφανή, Καλλιρρόη, Κλειώ, Κοραλία, Κυριαίνη, Λάμπρω, Λαμπαδία, Λαμπροτάτη, Λελσίνα, Μαριάνθη, Μελπομένη, Μόσχω, Ουρανία, Πανδώρα, Περσίς, Πολυμνία, Σαπφώ, Τερψιχόρη, Τετεσία, Τρωάς, Χαρίκλεια.

Και φυσικά υπάρχουν εκατοντάδες άλλα ονόματα με μηδαμινή πληροφόρηση. Π.χ. ο Τηλέμαχος στις 1/1ου, Λυσίμαχος 9/3ου, η Ολυμπία 11/5ου, οι Λέανδρος & Πασχάλιος 14/5ου, Πύρρος και Ιέραξ στις 1/6ου, οι Αχιλλέας και Θεοχάρης στις 20/8ου, ο Όμηρος 9/9ου, απόστολος Θωμάς στις 6/10ου, οι Αντίγονος, & Χρυσούλα 13/10ου. Περί το 2010 είχα δώσει στον (Καζαμία) Δημήτρη Σαλίβερο κατάλογο, κι εκεί μπορείτε να βρίσκετε πολλαπλάσια άλλα ονόματα.

Και αν ξέρατε πόσα άλλα ενδιαφέροντα περικόψαμε για να μην μακρύνει το άρθρο… Αρχίστε ήδη από εφέτος να μην γιορτάζετε πιά των αγίων-Πάντων, αλλά την ημέρα που εορτάζει ο Άγιος σας.

π. Γεώργιος Δ. Γεωργιάδης

Μάιος -  Ιούνιος  2025

Ανάληψη

«Ὅπως λοιπὸν ἐκεῖνος ἔζησε καὶ ἀπεβίωσε, ἀναστήθηκε καὶ ἀναλήφθηκε, ἔτσι κι᾿ ἐμεῖς ζοῦμε καὶ πεθαίνουμε καὶ θὰ ἀναστηθοῦμε ὅλοι. Τὴν ἀνάληψη ὅμως δὲν θὰ τὴν πετύχουμε ὅλοι, ἀλλὰ μόνο ἐκεῖνοι γιὰ τοὺς ὁποίους ἡ ζωὴ εἶναι ὁ Χριστὸς καὶ ὁ θάνατος εἶναι κέρδος. Ὅσοι πρὸ τοῦ θανάτου σταύρωσαν τὴν ἁμαρτία διὰ τῆς μετανοίας, μόνον αὐτοὶ θὰ ἀναληφθοῦν μετὰ τὴν κοινὴ ἀνάσταση σὲ νεφέλες πρὸς συνάντηση τοῦ Κυρίου στὸν ἀέρα.»

Ἁγίου Γρηγορίου Παλαμᾶ
(Λόγος περὶ τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Χριστοῦ)

Μάρτιος -  Απρίλιος  2025

25η Μαρτίου, Η Διπλή Μας Εορτή

Το περιεχόμενο της μεγάλης αυτής μέρας μας το δίνει ένας διπλός χαιρετισμός. Μήνυμα του ουρανού είναι ο πρώτος. Έρχεται ο Αρχάγγελος Γαβριήλ και απευθύνει στην Παρθένο Μαρία τον χαρμόσυνο χαιρετισμό: «Χαίρε Κεχαριτωμένη, Μαρία. Ο Κύριος μετά σού». Και ο δεύτερος είναι βγαλμένος από την ψυχή του εθνικού μας ποιητή, που έζησε και πόνεσε το δράμα της φυλής μας «Χαίρε, ω χαίρε Ελευθερία».

Στο δίπτυχο αυτό κρύβεται το νόημα της τρανής αυτής εορτής. Είναι καρπός θείας βούλησης και έντονου πόθου της ελληνικής ψυχής για την ελευθερία. Η ημέρα αυτή της 25ης Μα­ρτίου 1821 δεν είναι η ημέρα της ελευθερίας του Γένους, αλλά η ημέρα της ενηλικίωσής της. Την ετοίμασε ο πόθος της ελληνικής ψυχής για τη λευτεριά. Αυτά τα χρόνια δεν ήταν χρόνια μιας παθητικής αναμονής, αλλά χρόνια ετοιμασίας και ωρίμασης του μεγάλου πόθου. Πάλεψαν οι πρόγονοί μας, θυσιάστηκαν για να ξαναφέρουν τη λευτεριά στην Ελλάδα μας. Η διατήρησή της όμως βαραίνει τώρα και εμάς.

Μην ξεχνάμε πως και σήμερα ύπουλα κινδυνεύει η λευτεριά μας. Πολλοί ζητούν να αποχρωματίσουν την εθνική μας συνείδηση και την ορθή μας πίστη στον Χριστιανισμό.

Η ιστορία πάντα διδάσκει και με τα θετικά και με τα αρνητικά στοιχεία. Το πνεύμα πάντα νικά την ύλη. Η μηχανή νικιέται από την ψυχή. Το κύλισμα των αιώνων στη ζωή κάθε λαού έχει περίτρανα αποδείξει, πως η πίστη στο πνεύμα και στα ιδανικά αποτελεί γι’ αυτό το ισχυρό έρεισμα.

Τα έθνη δεν αξίζουν μόνο να μένουν έθνη, αν δεν είναι συνάμα ζύμη για δημιουργία πολιτισμού. Οι Έλληνες διατήρησαν το εθνικό «εγώ» τους όσο κι αν σμίξανε με άλλες φυλές, από τότε που φανερώθηκαν ως έθνος ανάμεσα στα έθνη. Το παρελθόν μάς δίνει πάντοτε το δικό του στίγμα. Αποτελεί για όλους μας οδηγό, στήριγμα, έλεγχο, ελπίδα και αισιοδοξία. Ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

Φωτεινή Ηλιοπούλου

Μάρτιος -  Απρίλιος  2025

Η Σταυροπροσκύνηση και I.L.S.

Στις 29/12/2024 αεροσκάφος προσέκρουσε σε εσφαλμένη τσιμεντένια δομή τού συστήματος «I.L.S.» στην Νότια Κορέα, ενώ μετά 30 μέρες άλλο αεροπλάνο συγκρούστηκε με ελικόπτερο κατά την διαδικασία τής προσγειώσεώς του στις Η.ΠΑ.. Αμφότερα τα περιστατικά είχαν μεγάλον απολογισμό θυμάτων. Όσο κι αν αυτά τα δύο τραγικά αεροπορικά συμβάντα δείχνουν άσχετα με κάποιαν θρησκεία, εμένα μού δημιούργησαν έντονους συνειρμούς με τον Σταυρό τής Χριστιανοσύνης. Μπήκαμε στο Τριώδιο και κάθε Μάρτη γιορτάζουμε την Σταυροπροσκύνηση, τον σωτήριον Σταυρό. Και το «I.L.S.» επινοήθηκε για να είναι σωτήριο, ήταν όντως εκατομμύρια φορές σωτήριο, εκτός λιγοστών περιστάσεων κακοδιαχειρίσεώς του.

Η πρώτη Αποστολική σύνοδος έγινε το 49 μ.Χ., και μετά από 19 αιώνες, το 1949 μ.Χ. τα περισσότερα σοβαρά αεροδρόμια τού κόσμου είχαν ήδη εφοδιαστεί με το σύστημα «I.L.S.» (Instrument Landing System) καθοδηγήσεως αεροσκαφών κατά την ώρα τής προσγειώσεώς των. Εκπέμποντας εν πρώτοις δύο πολύ αδύναμες συχνότητες, -λοβοί των 90 Hz και 150 Hz (λόγος 3/5, θυμίζει Τριάδα και Πεμπτουσία), διαπλέκονται τοιουτοτρόπως ώστε τελικά να υπάρχουν 20 κανάλια μονών δεκαδικών από 108,1 MHz έως 111,9 MHz. Η εμβέλειά τους φθάνει μέχρι 46 χλμ.. Θέτων ο πιλότος μίαν από αυτές τίς 20 προετοιμασμένες συχνότητες, ενεργοποιείται το ωρολόγιον (gauge) τού «I.L.S.», το οποίο τον ενημερώνει εάν και κατά πόσο βρίσκεται στην σωστή γωνία καθόδου (glide slope) ως επίσης και τί trim διορθώσεις οφείλει να κάνει περαιτέρω. Στο σύστημα συμπεριλαμβάνονται και τρία ηχητικά «πηγάδια» (marker beacons: μπλε 400 Hz, κεχριμπαρί 1300 Hz, λευκό 3000 Hz), τα οποία συνήθως έχουν τοποθετηθεί σε απόσταση 8000 m, 1067 m και 305 m προ τής ενάρξεως (spot) τού διαδρόμου (runway) προσγειώσεως. Συχνά υπάρχει και ο ενδείκτης DME (distance measure equipment) που τού δείχνει ακριβέστερα πόσους κόμβους (1 i.n.m. = 1852,216 m = 6077 πόδια) απέχει από το spot.

Όσοι έχουμε επίγνωση μέσω simulators και όσοι έχουν πείρα εκ τού πραγματικού, ξέρουν αρκούντως καλά πόσο απορροφημένοι είναι οι πιλότοι, παρακολουθούντες στο ρολόϊ τον σταυρό που δημιουργούν δύο κινούμενες λευκές μπάρες. Η μεν κάθετη είναι ειλημμένη από το V.O.R. και μάς δείχνει εάν έχουμε ξεφύγει δεξιά ή αριστερά, ενώ η δε οριζόντια μάς δείχνει κατά πόσο τηρούμε την σωστή γωνία καθόδου, η οποία συνίσταται να είναι 3 μοιρών. Τούτο σημαίνει ότι αφού η συντέμνουσα (csc= 1/ημ3°) είναι «19», το αεροσκάφος για κάθε 19 μέτρα πρόσω, πρέπει να κατέρχεται 1 μέτρο. Οι 12 απόστολοι με τούς 7 διακόνους (Πράξεις, ΣΤ΄, 5), πάλι 19 ήσαν.

Ακόμη και χιλιάδες προσγειώσεις να έχουμε επιτελέσει, πάντα εξακολουθούμε να έχουμε συνετώς και αυτοβούλως την maximum προσήλωση για να έχουμε κεντραρισμένες αμφότερες τίς μπάρες τού «I.L.S.», ούτως ώστε να σχηματίζεται στο gauge ένας τέλειος σταυρός. Κάθε ωχαδελφισμός ή χαλάρωση κατά την ολιγόλεπτη διαδικασία τής προσγειώσεως, σοβεί το μοιραίον. Και οφείλουμε πέντε μέτρα προ τού εδάφους, να ανασηκώσουμε (pitch up) ελάχιστα το ρύγχος (flare) του αεροσκάφους.

Επανέρχομαι στην συσχέτιση πιλοταρίσματος και χριστιανισμού που είπα στην αρχή. Το μεν κορεατικό αεροσκάφος (29/12^ου, που δεν τού κατέβαιναν οι τροχοί) καταστράφηκε, επειδή κάποτε κάποιοι ολιγωρούντες σχεδιαστές δεν είχαν θεμελιώσει το σύστημα «I.L.S.» υπογείως, ώστε απλά να καταστραφούν μόνον οι κεραίες του και όχι οι άνθρωποι. Απεναντίας, έκτισαν συμπαγές τείχος ύψους 4 μέτρων. Θυμίζει την πλειοψηφία ημών, οι οποίοι ορθώνουμε το εγωιστικότατο «Εγώ» μας και φερόμαστε ως οι κατ’ εξοχήν γνώστες των εκκλησιαστικών και θεολογικών ερωτημάτων. Οι 13 απόστολοι (μαζί με τον Παύλο) το 49 μΧ, έκαναν την Σύνοδο επειδή διαφωνούσαν. Και ως ταπεινόφρονες, δεν είχαν αντίρρηση να καταγραφεί (Πράξ. ΙΕ΄, 1-2) η διαφωνία τους. Εμείς αντιθέτως δεν σηκώνουμε αντίρρηση για τίς όποιες χριστιανικές αμετροέπειές μας. Ορθωνόμαστε κι ενεργούμε σαν να είμαστε τετράμετροι, και απαξιώνουμε να ακούσουμε άλλους. Ούτε κάν Θεολόγους.

Το δε αμερικανικό σκάφος (29/1^ου) δεν έκανε το παραμικρό λάθος. Όλα κατά το glide slope εγίνοντο ολόσωστα. Όμως ένα ελικόπτερο το πλευροκόπησε. Δεν είναι δίκαιο να κατηγορήσουμε τούς δύο πιλότους τού αεροπλάνου που δεν είδαν το προσεγγίζον ελικόπτερο. Αφήστε να τα αξιολογήσουν οι ειδήμονες. Όσοι βιώνουν την διαδικασία, επιδοκιμάζουν την υπερπροσήλωση των χειριστών στον «σταυρό» τού “I.L.S.”. Όμως το πλευροκόπημα που γίνεται με διάφορες πυώδεις αμπελοσοφίες που έχουμε εισαγάγει στην πίστη μας, είναι από μόνες τους ικανές να μάς έχουν εκτρέψει εκ τής αποστολικής διδασκαλίας, να έχουμε σήμερα έναν άλλον Χριστιανισμό, διάφορον εκείνου για τον οποίον οι Απόστολοι μόχθησαν. Ας απέτυχαν τα συστήματα αεροπλοΐας να σώσουν το κατερχόμενο αεροσκάφος. Δεν έφταιγαν αυτά, ούτε οι πιλότοι του. Έφταιγε ένας καλοντυμένος εύρωστος δαίμων, ο οποίος εισήλθε και τάραξε όοοολα όσα πήγαιναν μέχρι τότε σωστά. Και ξέρετε ποιοι είναι αυτοί οι δαίμονες; Οι ισχυρογνωμοσύνες μας που επί 19 αιώνες «πετύχαμε» μέσω αυτών να διαμορφώσουμε μίαν αλλότρια θρησκεία, ενώ δεν γνωρίζουμε ούτε το 5% εξ όσων γνωρίζουν οι Θεολόγοι. Μάλιστα, στην αεροπλοΐα είναι πιο υγιή τα πράγματα, διότι δεν ανακατεύεται ο κόσμος ενοχλών και γνωμοδοτών στους πιλότους. Απεναντίας στην Ελλαδική Εκκλησία τα πράγματα έχουν αδιόρατα εξοκείλει, διότι νομίζουμε ότι είμεθα ικανοί να γνωμοδοτούμε από μόνοι μας πώς να δουλέψει η ενορία μας. Αλλά νομίζουμε ότι πρέπει να υπάρχουν νεκροί για να αντιληφθούμε τα λάθη μας. Υπάρχουν, αλλά με άλλον τρόπο.

Συμπέρασμα: Ενώ το «I.L.S.» (= Καινή Διαθήκη τής αεροπλοΐας) επινοήθηκε για να είναι σωτήριον, στην Κορέα εγένετο θνήσιμον, διότι οι σχεδιαστές το χειρίστηκαν ανεύθυνα. Στις δε ΗΠΑ, καίτοι διαδικαστικά ορθώς εβαίνετο, ωστόσο απεδείχθη ανεπαρκές για να σώσει κόσμο από εξωγενή αθωοφανή στοιχεία. Ας ακολουθούμε τον Σταυρό τού Χριστού, και όχι τις διασταυρώσεις των εικασιών και αυτοσχεδιασμών μας.

π. Γεώργιος Δ. Γεωργιάδης