Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 2023

 

Αρχή του Εκκλησιαστικού Έτους

KALOKAIRI

 

Η 1η Σεπτεμβρίου έχει θεσπιστεί να είναι η αρχή του εκκλησιαστικού έτους. Με αυτή την αφορμή παραθέτουμε την παρακάτω στιχομυθία:

 

Με ρωτάει ένας γνωστός μου αν θα ήθελα να πάω μαζί του μια εκδρομή την Κυριακή το πρωί.

 

Η απάντηση μου ήταν αρνητική.

Και με ρώτησε γιατί; Η απάντηση μου ήταν πως κάπου πάω την Κυριακή.

 

Φυσική η απορία του, οπότε με ρώτησε, «που πας;»

«Να δω τον Θεό» του απάντησα.

 

«Και πως θα δεις τον Θεό; Αφού είναι αόρατος….και που πας και τον βλέπεις;»

 

«Στην Εκκλησία», του απάντησα εγώ.

«Μα εκεί πηγαίνει κανείς για να προσευχηθεί, πως «βλέπεις» τον Θεό; δεν καταλαβαίνω».

 

«Κι όμως, αν δεν δεις τον Θεό στην Εκκλησία, δεν θα τον δεις πουθενά».

 

«Α, κατάλαβα, θρησκόληπτος είσαι, μα ο Θεός είναι παντού…δεν μπορείς να τον κλείσεις μέσα σε ένα κτίριο».

 

«Μα δεν σου είπα στο ναό, αλλά στην Εκκλησία, έχει μια διαφορά».

 

«Με μπέρδεψες», για κάνε μου πιο λιανά τα λόγια σου να καταλάβω κι εγώ».

 

«Στο ναό συνάζεται, μαζεύεται η Εκκλησία, οι πιστοί του Χριστού, που αναζητούν την συνάντησή τους μαζί Του. Εκεί λοιπόν τελείται μια Θεία Λειτουργία, την οποία τελεί ο ιερέας του ναού. Αυτός εκείνη την ώρα δεν είναι ο παπά τάδε, είναι η ένσαρκη παρουσία του Χριστού, ωσάν να ήταν ο ίδιος εκεί παρών σωματικά. Γίνεται αυτό, γιατί δεν μπορούμε να τον δούμε με τα σαρκικά μας μάτια».

 

«Αυτό είναι που λες πως βλέπεις τον Θεό;»

 

«Όχι ακριβώς…βλέπω τον Θεό να μιλάει από την αρχή του χρόνου και να λέει….Σ ’Αγαπώ.

 

Τον βλέπω την ώρα που ο πρώτος άνθρωπος αγάπησε τον εαυτό του αντί του Δημιουργού του, να κατεβαίνει και να του λέει «Σ ‘αγαπώ».

 

«Βλέπω τον Θεό να κατεβαίνει με μία σκάλα και να γίνεται άνθρωπος».

 

«Σκάλα;» «Ναι», του λέω «την Παναγία, που έγινε η σκάλα με την οποία ο Θεός έγινε άνθρωπος».

 

«Για συνέχισε…»

 

«Βλέπω τον Χριστό να ξεκινά την δημόσια ομιλία του, να γυρνάει από χωριό σε χωριό, από πόλη σε πόλη και να λέει…μετανοείτε, έφτασε σε σας η βασιλεία των ουρανών…..

 

Εκείνη την ώρα η ψυχή μου αρχίζει και συνειδητοποιεί πως εδώ τα πράγματα αρχίζουν και γίνονται ουράνια. Πως ένα αεροπλάνο αρχίζει να απογειώνεται….

 

Αφού η ψυχή αρχίζει να προσεύχεται, να ζητά το έλεός Του, να φέρνει στην καρδιά κάθε έναν από τους αγαπημένους μου, τους συνανθρώπους μου που κοπιάζουν κάθε μέρα, που βασανίζονται και ταλαιπωριούνται, ακούω μια φωνή που λέει: «ως τον Βασιλέα των όλων υποδεξόμενοι….»

 

Ωωω, ήρθε η ώρα να δω τον Χριστό ως την άκρα ταπείνωση….άραγε θα τα καταφέρω; Θα ζήσω την αυτή ταπείνωση ή έχω μείνει ακόμα στον εγωισμό μου; Θα μπορέσω άραγε να Τον ακολουθήσω στην ίδια αυτή πορεία ή θα εκνευρίζομαι με κάθε έναν που μπαίνει σφήνα στη ζωή μου με τρόπο άγαρμπο και προσβλητικό και θα του ανταποδίδω;

 

Ωωω, Χριστέ μου αναφωνώ, κάνε έλεος στο δούλο Σου, να γίνω σαν κι εσένα…..γιατί δεν είμαι…αλλά θέλω……

 

Και η φωνή Του μου λέει, αν θέλεις να με ακολουθήσεις, πάρε πάνω σου το σταυρό σου κι έλα να με ακολουθήσεις.

«Πάσαν την βιωτική μέριμνα αποθώμεθα…..

 

Εαυτούς κι αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα»….

 

Κι εκεί, αν αφήσεις τη ζωή σου στα χέρια Του, τότε θα δεις που πάει….. στα άγια των αγίων, «τα Σα εκ των Σων Σοι προσφέρομεν Σοι Κύριε..»

 

Εκεί, λοιπόν, βλέπω τον Θεό μου, στο Σταυρό να πεθαίνει για μένα και για σένα….και να νεκρώνει τον θάνατο, να βγαίνει νικητής και να μοιράζει σε όλους μας το σώμα της ανάστασης…

 

«Λάβετε, φάγετε…πίετε εξ αυτού πάντες». Και αφού γίνει αυτή η τόσο όμορφη στιγμή η ψυχή αναφωνεί. «Είδωμεν το Φως το αληθινόν»……

 

Κατάλαβες λοιπόν πως βλέπω τον Θεό;

 

Πώς λοιπόν να αρνηθώ μια τέτοια εμπειρία; Πώς να μείνω μακριά από την αγάπη του Θεού, τη ζωή Του που θέλει να γίνει και δική μου ζωή, να νικηθεί μέσα μου θάνατος και να ζήσω μαζί Του αιώνια;

 

Αν δεν ζήσω στην Εκκλησία τον Θεό, δεν θα μπορέσω να τον δω στον πονεμένο μου αδελφό, στον αδύνατο και στο δύστυχο, δεν θα μπορέσω ποτέ να γίνω θυσία, να γίνω προσευχή, να γίνω μαρτυρία ελπίδας και χαράς……

 

Πώς θα δω τον Δημιουργό μου όταν ο έρωτάς μου στρέφεται στον εαυτό μου; ( τον άνθρωπο)…..

 

Μήπως θέλεις κι εσύ να έρθεις να «δεις» τον Θεό όπως τον βλέπω; Έλα….

 

Αντώνιος Βοναζούντας, Κατηχητής

 

 Ιούλιος – Αύγουστος 2023

 

Μπροστά Στον Ερχομό Του Καλοκαιριού

KALOKAIRI

 

Ο Ιούνιος είναι ο πρώτος μήνας του καλοκαιριού. Μεγάλες γιορτές θα θυμηθούμε και θα γιορτάσουμε τον μήνα αυτόν. 5 Ιουνίου γίνεται αναφορά στην Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος που στενάζει από τη συνεχή καταστροφή.

 

Κάποτε ρώτησαν τον αββά Ισαάκ, «Τι σημαίνει καρδία ελεήμονα;» Απάντησε ο αββάς: «Μια καρδιά που καίγεται για ολόκληρη την κτίση. Αγαπά τους ανθρώπους, τα όρνια, τα ζώα…». Μόνο μια τέτοια καρδιά θα μπορούσε να σώσει το φυσικό μας περιβάλλον. Ας προσευχόμαστε γι’ αυτό.

 

Μέσα στον Ιούνιο, την ημέρα της Πεντηκοστής, γιορτάζει η Εκκλησία μας τα γενέθλιά της. Είμαστε τα μικρότερα αδέλφια εκείνων των 3.000 πρώτων πιστών παιδιών της. Μέσα στους κόλπους της Εκκλησίας το Άγιο Πνεύμα μας αγιάζει και μας περιφρουρεί από το διάχυτο κακό πνεύμα του διαβόλου. Τον ίδιο μήνα γιορτάζουμε τον μεγαλύτερο Απόστολο, τον Απόστολο των εθνών, τον Απόστολο Παύλο, τον ιδρυτή της Εκκλησίας της Ελλάδας. Γιορτάζουμε και τιμάμε τους απλοϊκούς ψαράδες που αναδείχθηκαν πάνσοφοι δια του Αγίου Πνεύματος.

 

Ο Ιούνιος είναι ο μήνας που όλοι προγραμματίζουμε τις διακοπές μας, την ξεκούρασή μας από την καθημερινότητα. Υπάρχουν στην Ελλάδα μας υπέροχα μέρη, μακριά από πολυσύχναστους και πολυδιαφημισμένους τόπους, που θα άξιζε να αναζητήσουμε. Όμως όπου και να πάμε, όπου κι αν βρεθούμε, ας έχουμε στο νου μας τα τελευταία επίγεια λόγια του Χριστού: «Ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμί, πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος…»

 

Ας ηρεμήσουμε λοιπόν μακριά από την πόλη, ας βρούμε ευκαιρίες για προσευχή, για περιπάτους στη φύση, ας χαρούμε τη θάλασσα και τις ομορφιές της με παράλληλη γνωριμία με άλλους ανθρώπους και μετάδοση της αγάπης του Χριστού σε όλους.

 

Καλό καλοκαίρι!

Φωτεινή Ηλιοπούλου, Εκπαιδευτικός

Φωτεινή Ηλιοπούλου, Εκπαιδευτικός

 Μαΐος – Ιούνιος 2023

 

Ποιός είμαι;

may june 2023 no2

 

Αναρωτήθηκες ποτέ ποιος πραγματικά είμαι; Σε ενδιαφέρει ποιος στ’ αλήθεια είμαι;

Είμαι αυτός που στα 18 μου πάλεψα να καταταγώ σε μια από τις στρατιωτικές σχολές, αλλά τότε με χλεύασες, επειδή αποφάσισα να μη ζήσω ανέμελα νεανικά χρόνια.

Είμαι αυτός που βγαίνοντας από την σχολή πήρα πρώτο μισθό 800 ευρώ, χωρίς όμως να διαμαρτυρηθώ, αλλά τότε φρόντισες πάλι να με ειρωνευτείς, λέγοντάς μου «άραγε τί προσφέρεις εσύ;»

Είμαι αυτός που ανέλαβα να προσέχω στρατιώτες, τα παιδιά σου, τα αδέλφια μου, παιδιά της ηλικίας μου ή και μεγαλυτέρους μου, βλέποντας στα μάτια τους τον δικό μου αδελφό.

Είμαι αυτός που στα 22 έριχνα με πυροβόλο, έκανα πτώση με αλεξίπτωτο, έκανα κατάδυση, οδηγούσα άρμα, σήκωνα ελικόπτερο ή αεροπλάνο, ταξίδευα μήνες σε φρεγάτα, και πάλι ήμουν υπεύθυνος για άλλους εκτός από εμένα, αλλά τότε είχες μόνο να μου πεις, ότι μόνος μου το επέλεξα.

 

may june 2023 no2

 

Είμαι αυτός που κάθε 2-3-4-5 χρόνια «όπου γης και πατρίς», αλλά τότε εσύ με «παρηγορείς» λέγοντάς μου, ότι αυτά τα ήξερα εξ αρχής.

Είμαι αυτός που ποτέ δεν ζήτησε αύξηση, που δεν βγήκε στον δρόμο να φωνάξει, αφήνοντας τη θέση του και το καθήκον, αλλά τότε εσύ με «καθησύχασες» ότι θα έχω παχυλή σύνταξη, όταν αποστρατευτώ.

Είμαι αυτός, που ποτέ δεν σταμάτησε να δουλεύει, χωρίς να υπάρχουν για εμένα αργίες, γιορτές, διακοπές αλλά τότε μου έδωσες «κουράγιο», λέγοντάς μου να το δω ως εμπειρία, χωρίς μιζέρια.

Είμαι αυτός που, όταν βγει σε πρόωρη σύνταξη, μπας και προλάβω να ζήσω μερικά φυσιολογικά χρόνια, πριν πεθάνω από καρδιά και ό,τι έχει δημιουργηθεί μετά από χρόνια άγχους και εγρήγορσης, μου θυμίζεις ότι βγήκα «νεότατος» στη σύνταξη σε σχέση με άλλους.

 

may june 2023 no2

 

Είμαι αυτός που ήμουνα μόνος μου σε μια βραχονησίδα, με μόνη ασπίδα την πατρίδα και το χρέος.

Είμαι αυτός που δέχεται πίεση 8g, διαλύει μέση και αυχένα, πού πέφτει από τα 1200 πόδια και μετά από 800 άλματα, δεν έχω γόνατα να ανέβω τις σκάλες του σπιτιού μου.

Είμαι αυτός που έχει χάσει την ακοή του μετά από 500 βολές στο άρμα, που καταδύεται σε ένα κομμάτι σίδερο που ταξιδεύει με φουρτούνα σε όλο το Αιγαίο μέρα και νύχτα, αλλά εσένα πάλι δεν σε απασχολεί.

Είμαι αυτός που με λες καραβανά ειρωνικά, αλλά εγώ είμαι εκεί όταν με χρειάζεσαι σε αεροδιακομιδή, πυρκαγιά, θεομηνία ή πόλεμο.

Είμαι αυτός που σκοτώθηκα εν ώρα υπηρεσίας για να σε υπερασπιστώ, κυνηγώντας τον «φίλο γείτονα».

Είμαι αυτός που πέρασε την ζωή του μέσα σε ένα πιλοτήριο, αλλά για εσένα υπάρχω μόνο στις φωτογραφίες, που πασχίζεις να τραβήξεις πλάι στο αεροπλάνο.

Είμαι αυτός που φοράει την σημαία με υπερηφάνεια στο μπράτσο, για να μπορείς εσύ να πας διακοπές. Αλλά εσύ χαίρεσαι να της βάζεις φωτιά και να την πατάς, σαν σκουπίδι.

Είμαι αυτός που θα δίνει για εσένα τα καλύτερα του χρόνια και την ζωή του ακόμα!

Είμαι ο πατέρας σου, ο γιος σου, ο αδελφός σου. Πότε θα το καταλάβεις;

Ό,τι και να λες ... όσα και να λες ... αυτός είμαι, αυτός θα είμαι...

Αφιερώνεται σε αυτούς που χάθηκαν, μη καταδεξάμενοι να παραδώσουν «τα άγια τοις κυσί» και σε αυτούς που έταξαν την ζωή τους να φυλάνε Θερμοπύλες. Αθάνατοι.

 

Πηγή: https://www.alithia.gr/apopseis/anarotithikes-pote-poios-pragmatika-eimai 

 Μαΐος – Ιούνιος 2023

 

Η Άλωση της Βασιλεύουσας

 

Stop time

 

Ράγισε η καρδιά του Γένους με την Άλωση της Βασιλεύουσας εκείνη την Τρίτη, 29 Μαΐου 1453. Η Κωνσταντινούπολη ήταν για χίλια εκατόν είκοσι χρόνια η απόρθητη πρωτεύουσα της Οικουμένης, ακτινοβολούσε με τον πολιτισμό της και με «Φως Χριστού» διέλυε τα σκότη της βαρβαρότητας.

 

Θρήνησε ο Ελληνισμός την ανήκουστη συμφορά. Η τραγική κραυγή των λογίων «Εάλω η Πόλις», ξεσήκωσε κύματα οδύνης. Αλλά αναπήδησε φως μέσα από τη φουρτουνιασμένη ψυχή τους και η ελπίδα τους κράτησε όρθιους. Βρήκαν τότε διέξοδο στους θρύλους και στις παραδόσεις και είχαν δύναμη να πιστεύουν ότι τα μέρη αυτά θα ξαναγίνουν δικά τους.

 

Ο Βυζαντινός ιστορικός Δούκας γράφει, ότι ο βασιλιάς έμεινε μόνος ανάμεσα στους εχθρούς, βαστάζοντας σπάθη και ασπίδα, λέγοντας «Ουκ έστί τις των Χριστιανών του λαβείν την κεφαλήν μου απ’ εμού;». Χτυπήθηκε και σαν κοινό στρατιώτη τον θανάτωσαν και τον άφησαν μέσα στο πλήθος. Τον αναγνώρισαν μόνο από τις βασιλικές περικνημίδες. Η Πόλη κατακτήθηκε, αλλά δε χάθηκε η Ρωμανία, η χριστιανική οικουμένη, γιατί η Εκκλησία ήταν ο μόνος θεσμός της βυζαντινής παράδοσης που έμεινε άθικτος. Με διαταγή του Μωάμεθ στις 6 Ιανουαρίου 1454 συγκροτήθηκε Σύνοδος από τις Ασιατικές και Ευρωπαϊκές επαρχίες και εξέλεξαν Πατριάρχη τον μοναχό Γεννάδιο Σχολάριο, κάτοχο μεγάλης παιδείας. Ο νέος Πατριάρχης ανακηρύχθηκε Εθνάρχης των Ρωμιών και αναγνωρίστηκε ως η ανώτατη εκκλησιαστική και πολιτική αρχή.

 

Πλάθει ο λαός μας στις παραδόσεις του τη δική του αλήθεια. Με στοιχεία πραγματικά, πλαστά ή υπερφυσικά, μα ό,τι λέει το πιστεύει ως αληθινό και το διατυπώνει με βαθιά πεποίθηση, τόσο, που και η λογική μας κάπου κλονίζεται. Πιστεύει ο λαός ότι σε μία χρονική στιγμή συνέβη το παράδοξο, το ανήκουστο: Άγγελος Κυρίου μαρμάρωσε τον βασιλιά, η Αγία Τράπεζα έμεινε εκεί στη θάλασσα του Μαρμαρά, ο ιερέας με το άγιο δισκοπότηρο έγινε άφαντος. Από εκεί αρχίζει η μεγάλη προσδοκία της λύτρωσης και της αναγέννησης «όταν θα έρθει η ώρα»!

 

Έτσι κρατήθηκε στα 400 χρόνια σκλαβιάς ο ελληνικός λαός. Αυτή ήταν η «μεγάλη ιδέα» που αποτελούσε το εθνικό ιδεώδες των Ελλήνων από την κατάλυση της ελληνικής αυτοκρατορίας μέχρι τον περασμένο αιώνα. Μόνον όταν μας διακατέχει πνοή γενναίων ιδεών, τότε υπάρχει η ελπίδα για ανόρθωση. Αυτό διδάσκουν οι εθνικές μας παραδόσεις.

 

Ηλιοπούλου Φωτεινή, Εκπαιδευτικός

Μάρτιος - Απρίλιος 2023

 

Η Ανάσταση Του Χριστού Κάνει Τα Πάντα Νέα

 

Stop time

 

Καινούργια μέρα. Καινούργιες σκέψεις. Όλα καινούργια. “Ιδού καινά ποιώ τα πάντα”. Υπάρχει αυτή η φράση στο Ευαγγέλιο. Κι αναφέρεται στην καινούργηση που καλείται ο καθένας μας να επιτελεί κάθε στιγμή στη ζωή του. Κι αυτή την δυνατότητα μας την χαρίζει ο ίδιος ο Λόγος του Θεού, ο Ιησούς Χριστός μετά την ανάστασή Του. Έκανε τα πάντα νέα. Μας άνοιξε τον δρόμο να μπούμε σε μια νέα ζωή, την Εκκλησία Του. Τι ωραία μας το περιγράφει ο απ. Παύλος: «Όταν κάποιος ανήκει στον Χριστό είναι μια καινούργια δημιουργία. Τα παλιά πέρασαν. Όλα έχουν γίνει καινούργια».

 

Άρα κανείς μας δεν δικαιολογείται να γίνεται χειρότερος από πριν. Να αφήνεται έρμαιο των λογισμών, των παθών, των κακών επιθυμιών.

 

Είναι και για μας πολύ όμορφο όταν πετυχαίνουμε μία νίκη, μικρή ή μεγάλη, μάλιστα τη στιγμή που ο παλιός μας εαυτός μας επιδιώκει να μας παρασύρει σε άλλα μονοπάτια. Και εμείς χαιρόμαστε πρώτοι όταν λέμε ένα ΟΧΙ στο ένα ή στο άλλο πάθος, που μας κατακλύζουν όλη μέρα και μας καλούν να πάμε κόντρα στο θέλημα του Θεού. Και είναι αδύνατο να μην βοηθήσει ο Θεός στις ώρες αυτές όταν Τον παρακαλούμε.

 

Οπότε στόχος μας να’ ναι κάθε στιγμή να κάνουμε μία καινούργια νίκη, ένα νέο ξεκίνημα, μία νέα καινούργηση της σχέσης μας με τον άντρα μας, με τη γυναίκα μας, τα παιδιά μας, τον διπλανό μας, τον Θεό μας.

 

Θεέ μου δώσε μας την δύναμη κι εμείς να λέμε μαζί Σου: “Ιδού τα πάντα ποιώ καινά”. Όλα να γίνουν καινούργια στη ζωή μας.

 

Σελίδα 2 από 9

Το Σύμβολον της Πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόνται εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Θα μας βρείτε

Σατωβριάνδου 31 - AΘHNA 104 31 1ος όροφος  (η είσοδος μας είναι διαφορετική της πολυκατοικίας)

Τηλέφωνο: 2105227726

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Top