Μάϊος - Ιούνιος 2026
Από την Βιωτή του Οσίου Παϊσίου
Σε Όποιο Αφεντικό Δουλεύεις Από Αυτό Θα Πληρωθείς...
Οι απομακρυσμένοι άνθρωποι από τον Θεό πάντα απαρηγόρητοι βρίσκονται και διπλά βασανίζονται. Όποιος δεν πιστεύει στον Θεό και στην μέλλουσα ζωή, εκτός που μένει απαρηγόρητος, καταδικάζει και την ψυχή του αιώνια. Σε όποιο αφεντικό δουλεύεις, από αυτό θα πληρωθής. Αν δουλεύης στο μαύρο αφεντικό, σου κάνει την ζωή μαύρη από εδώ. Αν δουλεύης στην αμαρτία, θα πληρωθής από τον διάβολο.
Αν εργάζεσαι την αρετή, θα πληρωθείς από τον Χριστό. Και όσο εργάζεσαι στον Χριστό, τόσο θα λαμπικάρεσαι, θα αγάλλεσαι. Αλλά εμείς λέμε: “Χαμένο το ’χουμε να εργασθούμε στον Χριστό;” Μα είναι φοβερό! Να μην αναγνωρίζουμε την θυσία του Χριστού για τον άνθρωπο!
Σταυρώθηκε ο Χριστός, για να μας λυτρώση από την αμαρτία, για να εξαγνισθή όλο το ανθρώπινο γένος. Τι έκανε ο Χριστός για μας; τι κάνουμε εμείς για τον Χριστό;
Ο κόσμος θέλει να αμαρτάνη και θέλει τον Θεό καλό. Αυτός να μας συγχωράη και εμείς να αμαρτάνουμε. Εμείς δηλαδή να κάνουμε ό,τι θέλουμε και Εκείνος να μας συγχωράη. Να μας συγχωράη συνέχεια και εμείς το βιολί μας. Οι άνθρωποι δεν πιστεύουν, γι’ αυτό ορμούν στην αμαρτία. Όλο το κακό από ’κει ξεκινάει, από την απιστία. Δεν πιστεύουν στην άλλη ζωή, οπότε δεν υπολογίζουν τίποτε. Αδικούν, εγκαταλείπουν τα παιδιά τους... Γίνονται πράγματα..., σοβαρές αμαρτίες. Ούτε οι Άγιοι Πατέρες έχουν προβλέψει τέτοιες αμαρτίες στους Ιερούς Κανόνες -όπως για τα Σόδομα και Γόμορρα είχε πει ο Θεός: “Δεν πιστεύω να γίνωνται τέτοιες αμαρτίες, να πάω να δω!”
Αν δεν μετανοήσουν οι άνθρωποι, αν δεν επιστρέψουν στον Θεό, χάνουν την αιώνια ζωή. Πρέπει να βοηθηθή ο άνθρωπος, να νιώση το βαθύτερο νόημα της ζωής, να συνέλθη, για να νιώση την θεία παρηγοριά. Σκοπός είναι να ανεβή πνευματικά ο άνθρωπος, όχι απλώς να μην αμαρτάνη.
Πηγή: Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι α’,
Mε πόνο και αγάπη για τον σύγχρονο άνθρωπο
Μάρτιος - Απρίλιος 2026
Από την Βιωτή του Οσίου Παϊσίου
Ο Ταπεινός Έχει Όλες Τις Αρετές
– Γέροντα, φοβάμαι μήπως δεν σωθώ.
– Μη φοβάσαι· μαζί θα πάμε επάνω. Μόνο να πης στην Γερόντισσα να μας δώση δύο μεγάλα μπουκάλια για τον δρόμο – πρόσεξε να είναι πλαστικά, όχι γυάλινα, για να μη σπάσουν στο ταξίδι!… Θα τα γεμίσουμε νερό και, μέχρι να ανεβούμε στον Ουρανό, από την κούραση θα τα πιούμε! Μόνον τρία δάκτυλα θα αφήσουμε και θα παρακαλέσουμε τον Χριστό να το ευλογήση, να το κάνη κρασί και μετά θα το πιούμε και θα μεθύσουμε πνευματικά κοντά στον Χριστό.
– Γέροντα, ποιο είναι αυτό το νερό;
– Είναι η αγάπη προς τον Χριστό και τους αδελφούς.
– Και η μέθη;
– Είναι η μέθη από το Άγιο Πνεύμα. Αυτοί που μεθούν από το Άγιο Πνεύμα, αγάλλονται συνέχεια από την στοργή του Θεού, του Πατέρα τους. Αν μεθύση ο άνθρωπος πνευματικά με το ουράνιο κρασί, η ζωή του εδώ στην γη γίνεται μαρτυρική, με την καλή όμως έννοια. Αχρηστεύεται για τον κόσμο, αδιαφορεί για καθετί γήινο και όλα τα «θεωρεί σκύβαλα» (άχρηστα σκουπίδια). Βλέπεις, όσοι πίνουν πολύ και μεθούν, μετά δεν νοιάζονται για τίποτε.
«Μπάρμπα-Θανάση, το καλύβι σου καίγεται», φώναζαν σε κάποιο γεροντάκι που το καλύβι του είχε πάρει φωτιά. «Ασ’ το να καή», έλεγε αυτός, γιατί είχε πιει και ήταν μεθυσμένος!… Η άλλη μέθη, η ουράνια, είναι καλή, αλλά πρέπει να είναι κανείς συνέχεια εκεί, στο ατέλειωτο βαρέλι, το ουράνιο. Εύχομαι να βρήτε την παραδεισένια θεία κάνουλα και να πίνετε και να μεθάτε συνέχεια από το παραδεισένιο κρασί. Αμήν!
Από το βιβλίο, Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, λόγοι Ε’, Πάθη και Αρετές
Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2026
Από την Βιωτή του Οσίου Παϊσίου
Ο Ταπεινός Έχει Όλες Τις Αρετές
– Γέροντα, πέστε μας κάτι, πριν φύγετε (ερωτούν οι Μοναχές).
– Τι να σας πω; Τόσα σας είπα!
– Πέστε μας κάτι, για να το δουλέψουμε, μέχρι να ξαναρθήτε.
– Ε, αφού επιμένετε, να σας πω… Μία είναι η αρετή, η ταπείνωση∙ επειδή όμως δεν το καταλαβαίνετε, άντε, να σας πω και την αγάπη. Αλλά, όποιος έχει ταπείνωση, δεν έχει και αγάπη;
– Γέροντα, ο Αββάς Ισαάκ λέει: «Ό,τι είναι το αλάτι για το φαγητό, είναι και η ταπείνωση για την αρετή».
– Δηλαδή χωρίς την ταπείνωση δεν …τρώγονται οι αρετές! Θέλει να πη ο Άγιος, πόσο απαραίτητη είναι η ταπείνωση στην εργασία των αρετών.
– Γέροντα, αλλού ο Αββάς Ισαάκ λέει ότι η ταπείνωση έρχεται, όταν αποκτήση ο άνθρωπος αρετές.
– Μήπως δεν το κατάλαβες καλά; Αν δεν έχη ο άνθρωπος ταπείνωση, καμμιά αρετή δεν μπορεί να τον πλησιάση.
– Δηλαδή, Γέροντα, όποιος έχει ταπείνωση έχει όλες τις αρετές;
– Εμ βέβαια. Ο ταπεινός έχει όλα τα πνευματικά αρώματα: απλότητα, πραότητα, αγάπη χωρίς όρια, καλωσύνη, ανεξικακία, θυσία, υπακοή κ.λπ. Επειδή έχει την πνευματική φτώχεια, έχει και όλον τον πνευματικό πλούτο. Είναι επίσης και ευλαβής και σιωπηλός, γι’ αυτό συγγενεύει και με την Κεχαριτωμένη Θεοτόκο Μαρία, η οποία είχε μεγάλη ταπείνωση. Ενώ είχε μέσα της ολόκληρο τον Θεό σαρκωμένο, δεν μίλησε καθόλου, μέχρι που μίλησε ο Χριστός στα τριάντα Του χρόνια . Στον ασπασμό του Αγγέλου είπε: «Ιδού η δούλη Κυρίου∙ γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου». Δεν είπε: «Εγώ θα γίνω μητέρα του Υιού του Θεού».
Από το βιβλίο: «ΠΑΘΗ ΚΑΙ ΑΡΕΤΕΣ», ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ
Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2025
Από την Βιωτή του Οσίου Παϊσίου
Οι Καλοί Λογισμοί
Ο Γέροντας πάντα μας προέτρεπε να έχουμε καλούς λογισμούς. Έλεγε:
– Ανάλογα με το τι μηχανή έχει ο καθένας μας είναι και το έργο που παράγει. Σου φέρνω ένα παράδειγμα, για να το καταλάβεις. Αν ένας έχει μία μηχανή που κατασκευάζει σφαίρες και μέσα στη μηχανή βάλει το καλύτερο υλικό που υπάρχει, για παράδειγμα χρυσάφι, η μηχανή του θα διαμορφώσει καταστροφικές σφαίρες. Αν βάλεις ασήμι, θα βγάλει ασημένιες σφαίρες, σίδηρο, σιδερένιες σφαίρες. Αν όμως τώρα κάποιος μετατρέψει τη μηχανή αυτή και αντί για να βγάζει σφαίρες την φτιάξει έτσι, ώστε να κατασκευάζει, ας πούμε δισκοπότηρα, πηλό αν της ρίξεις πήλινα δισκοπότηρα θα βγάλει. Σίδηρο, σιδερένια δισκοπότηρα, κ.ο.κ.
Μία μέρα πήγε στο Γέροντα ένας δημοσιογράφος, στον οποίο δεν στέριωνε καλός λογισμός. Όλα τα έβλεπε με κακό λογισμό. Άρχισε λοιπόν να ρωτά το Γέροντα διάφορα πράγματα και να τον στενοχωρεί. Σε μια στιγμή ρωτά το Γέροντα.
– Γιατί, Γέροντα κάθεστε εδώ πέρα αμέριμνος στην ησυχία σας και δεν πηγαίνετε έξω, να βοηθήσετε τον κόσμο που πνίγεται από προβλήματα;
Τότε ο Γέροντας με ανεβασμένο λίγο τον τόνο της φωνής του, του λέει:
– Η δική σου μηχανή είναι χαλασμένη και παράγει μόνιμα κακούς λογισμούς. Ό,τι και να δεις, ό,τι και σου πουν, στραβά θα το πάρεις. Τώρα με βλέπεις εδώ, λες γιατί δεν πάω έξω να βοηθήσω τον κόσμο. Αν πάω έξω, θα πεις γιατί, αφού είμαι καλόγηρος, γυρνώ μέσα στον κόσμο και δεν κάθομαι στην ησυχία. Γι’ αυτό το λόγο μόνο ένα έχω να σου πω και τίποτε άλλο. Να διορθώσεις το χαλασμένο σου λογισμό και να ξέρεις ότι άλλη είναι η δουλειά του σηματοδότη στους πολύβοους δρόμους της Αθήνας και άλλη του φάρου στα έρημα βράχια.
Πηγή: Ιερομονάχου Χριστοδούλου Αγιορείτου, Ο Γέρων Παΐσιος, Άγιον Όρος, 1994
Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2025
Από την Βιωτή του Οσίου Παϊσίου
Γκρίνια ή Δοξολογία;
Η γκρίνια είναι σα να καταριέται ο ίδιος ο άνθρωπος τον εαυτό του, οπότε μετά έρχεται η οργή του Θεού.
Στην Ήπειρο γνώριζα δύο γεωργούς. Ο ένας ήταν οικογενειάρχης και είχε ένα-δυό χωραφάκια και εμπιστευόταν τα πάντα στον Θεό. Εργαζόταν όσο μπορούσε, χωρίς άγχος. «Θα κάνω ό,τι προλάβω», έλεγε.
Μερικές φορές άλλα δεμάτια σάπιζαν από την βροχή, γιατί δεν προλάβαινε να τα μαζέψει, άλλα του τα σκόρπιζε ο αέρας, και όμως για όλα έλεγε «δόξα Σοι ο Θεός» και όλα του πήγαιναν καλά.
Ο άλλος είχε πολλά κτήματα, αγελάδες κ.λπ. δεν είχε και παιδιά. Αν τον ρωτούσες «πώς τα πας;» απαντούσε «άστα, μην τα ρωτάς». Ποτέ δεν έλεγε «δόξα Σοι ο Θεός», όλο γκρίνια ήταν. Και να δείτε, άλλοτε του ψοφούσε η αγελάδα, άλλοτε του συνέβαινε το ένα, άλλοτε το άλλο. Όλα τα είχε, αλλά προκοπή δεν έκανε.
Γι’ αυτό λέω, η δοξολογία είναι μεγάλη υπόθεση. Από μας εξαρτάται αν γευθούμε ή όχι τις ευλογίες που μας δίνει ο Θεός. Πώς όμως να τις γευθούμε, αφού ο Θεός μας δίνει λ.χ. μπανάνα και εμείς σκεφτόμαστε τι καλύτερο τρώει ο τάδε εφοπλιστής;
Πόσοι άνθρωποι τρώνε μόνο ξερό παξιμάδι, αλλά μέρα-νύχτα δοξολογούν τον Θεό και τρέφονται με ουράνια γλυκύτητα!
Αυτοί οι άνθρωποι αποκτούν μια πνευματική ευαισθησία και γνωρίζουν τα χάδια του Θεού. Εμείς δεν τα καταλαβαίνουμε, γιατί η καρδιά μας έχει πιάσει γλίτσα και δεν ικανοποιούμαστε με τίποτε. Δεν καταλαβαίνουμε ότι η ευτυχία είναι στην αιωνιότητα και όχι στην ματαιότητα.
Λόγοι Δ, «Οικογενειακή ζωή», ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ