Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2018

Μας Φωτίζει ο Άγιος Πορφύριος

Όταν Έλθει ο Χριστός στην Καρδιά, η Ζωή Αλλάζει

Όταν βρεις τον Χριστό, σου αρκεί, δεν θέλεις τίποτ’ άλλο και ησυχάζεις. Γίνεσαι άλλος άνθρωπος. Ζεις παντού, όπου υπάρχει ο Χριστός. Ζεις στα άστρα, στο άπειρο, στον ουρανό με τους αγγέλους, με τους αγίους, στη γη με τους ανθρώπους, με τα φυτά, με τα ζώα, με όλους, με όλα. Όπου υπάρχει η αγάπη στον Χριστό, εξαφανίζεται η μοναξιά. Είσαι ειρηνικός, χαρούμενος, γεμάτος. Ούτε μελαγχολία, ούτε αρρώστια, ούτε πίεση, ούτε άγχος, ούτε κατήφεια ούτε κόλαση.

Όταν μπει ο Χριστός στην καρδιά, τα πάθη εξαφανίζονται. Δεν μπορείς ούτε να βρίσεις, ούτε να μισήσεις, ούτε να εκδικηθείς, ούτε… ούτε… ούτε. Πού να βρεθούν τα μίση, οι αντιπάθειες, οι κατακρίσεις, οι εγωισμοί, τα άγχη, οι καταθλίψεις. Κυριαρχεί ο Χριστός και η λαχτάρα του Ανεσπέρου Φωτός. Αυτή η λαχτάρα σε κάνει να αισθάνεσαι ότι ο θάνατος είναι η γέφυρα, που θα την περάσεις σε μια στιγμή για να συνεχίσεις τη ζωή του Χριστού. Εδώ στη γη έχεις ένα εμπόδιο, γι’ αυτό χρειάζεται η πίστη. Αυτό το εμπόδιο είναι το σώμα. Ενώ μετά το θάνατο, η πίστη καταργείται και βλέπεις τον Χριστό όπως βλέπεις τον ήλιο. Στην αιωνιότητα, βέβαια, θα τα ζεις όλα πιο έντονα.

Όταν, όμως, δε ζεις με τον Χριστό, ζεις μες στη μελαγχολία, στη θλίψη, στο άγχος, στη στενοχώρια, δεν ζεις σωστά. Τότε παρουσιάζονται πολλές ανωμαλίες στον οργανισμό. Επηρεάζεται το σώμα, οι ενδοκρινείς αδένες, το συκώτι, η χολή, το πάγκρεας, το στομάχι. Σου λένε: «Για να είσαι υγιής, πάρε το πρωί το γάλα σου, το αβγουλάκι σου, το βουτυράκι σου με δύο τρία παξιμάδια». Κι όμως, αν ζεις σωστά, αν αγαπήσεις τον Χριστό, μ’ ένα πορτοκάλι κι ένα μήλο είσαι εντάξει. Το μεγάλο φάρμακο είναι να επιδοθεί κανείς στη λατρεία του Χριστού. Όλα θεραπεύονται. Όλα λειτουργούν κανονικά. Η αγάπη του Θεού όλα τα μεταβάλλει, τα μεταποιεί, τα αγιάζει, τα διορθώνει, τα αλλάζει, τα μεταστοιχειώνει.

Πολύ θα παρηγορηθεί η ψυχούλα μας όταν λαχταρήσουμε τον Κύριο. Δεν θ’ ασχολούμαστε τότε με τα καθημερινά και τα χαμερπή. Θ’ ασχολούμαστε με τα πνευματικά και τα ανώτερα, θα ζούμε στον κόσμο τον πνευματικό. Όταν ζεις στον κόσμο τον πνευματικό, ζεις σε άλλον κόσμο, σ’ αυτόν που αρέσκεται και λαχταράει η ψυχή σου. Δεν αδιαφορείς, όμως, για τον άνθρωπο, θέλεις κι αυτός να βρει τη σωτηρία, το φως, τον αγιασμό. Να μπουν όλοι στην Εκκλησία.

(Βίος και Λόγοι, Γέροντος Πορφυρίου, σελ. 223-225)

Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2018

Κινσάσα-Κονγκό Έλληνες Γιατροί για τους Αφρικανούς Αδελφούς μας

Ο Αρχιμ. Π. Χρυσόστομος Μαιδώνης με την ομάδα γιατρών και νοσηλευτών

Μια ομάδα γιατρών αποτελούμενων από μικροβιολόγο, παθολόγο, λοιμοξιολόγο και νοσηλεύτριες, επισκέφθηκαν την Κινσάσα.

Αμέσως διαμορφώθηκε ειδικός χώρος στη Θεολογική Σχολή ως ιατρείο, όπου οι γιατροί προσέφεραν αφιλοκερδώς εξετάσεις και φάρμακα στους ιθαγενείς της ενορίας της Αγίας Βαρβάρας και των περιχώρων. Σύντομα προστέθηκε στην ομάδα και γιατρός, ο Διευθυντής του Νοσοκομείου της Ιεράς Μητροπόλεως Κατάγκας. Συνολικά προσήλθαν και εξετάστηκαν 850 άτομα, στα οποία δόθηκαν δωρεάν φάρμακα και ανάλογη θεραπευτική αγωγή.

Στην αίθουσα τελετών της Θεολογικής Σχολής του Ορθόδοξου Πανεπιστημίου του Κονγκό, το Σάββατο 5 Μαΐου διοργανώθηκε ενημερωτική εκδήλωση για τα μέτρα υγιεινής και την πρόληψη ασθενειών. Την εκδήλωση παρακολούθησε πλήθος κόσμου. Σ’ αυτήν μίλησε ο Αρχιμ. π. Χρυσόστομος Μαιδώνης και οι προαναφερθέντες γιατροί, ενώ την εκδήλωση πλαισίωσαν οι χορωδίες της ενορίας της Αγίας Βαρβάρας και της Θεολογικής Σχολής.

Τους Έλληνες γιατρούς επισκέφθηκε και ευχαρίστησε ο Δήμαρχος Μοντ Νιγκάληβα, για την προσφορά τους στους κατοίκους του Δήμου του και τους παρακάλεσε, εφόσον δύνανται, να έρχονται τακτικά.

Να σημειωθεί ότι ο π. Χρυσόστομος είναι Καθηγητής και διδάσκει εδώ και εννέα χρόνια στη Θεολογική Σχολή «Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης», του Ορθόδοξου Πανεπιστημίου του Κονγκό.

(Πάντα τα Έθνη, Απρίλιος, Μάιος, Ιούνιος 2018)

Εξετάζονται οι ασθενείς στο ιατρείο

Περιμένοντας έξω από το ιατρείο

Ιούλιος - Αύγουστος 2018

Ιερά Εξομολόγηση

Ελέησόν με ο Θεός, κατά το μέγα έλεός Σου·

και κατά το πλήθος των οικτιρμών Σου

εξάλειψον το ανόμημά μου.
(Ψαλμός Ν΄1)

Το μυστήριο της μετανοίας συνοδεύεται από την λεγομένη εξομολόγηση.

Χωρίς αυτήν η μετάνοια δεν είναι πλήρης. Η παρουσία του πνευματικού ιερέως στην θέση του Ιησού Χριστού βοηθά στην ταπείνωση που χρειάζεται όσο τίποτε άλλο η ψυχή, ώστε να έρθει η πολυπόθητη ανακαίνιση και ελευθερία μέσα μας.

Η συνείδηση μας πολλές φορές μας ελέγχει όταν παραστρατούμε, όταν παίρνουμε λάθος κατεύθυνση και πορεία στη ζωή μας. Οι αμαρτίες μας αποτελούν δείγματα της ασθένειας της ψυχής: «Μηδείς πειραζόμενος λεγέτω ότι από Θεού πειράζομαι· ο γαρ Θεός απείραστός εστι κακών, πειράζει δε αυτός ουδένα. Έκαστος δε πειράζεται υπό της ιδίας επιθυμίας εξελκόμενος και δελεαζόμενος· είτα η επιθυμία συλλαβούσα τίκτει αμαρτίαν, η δε αμαρτία αποτελεσθείσα αποκύει θάνατον» (Ιακ.1.13).

Δηλαδή, Κανένας από αυτούς που μπαίνουν σε πειρασμό να μην λέγει «ο Θεός με βάζει σε πειρασμό». Γιατί ο Θεός ούτε μπαίνει σε πειρασμό από το κακό, ούτε βάζει σε πειρασμό κανέναν. Καθένας μπαίνει σε πειρασμό από τη δική του επιθυμία. Αυτή τον παρασύρει και τον εξαπατάει. Έπειτα η επιθυμία αυτή συλλαμβάνει το κακό και γεννάει την αμαρτία. Και η αμαρτία, όταν ολοκληρωθεί, φέρνει τον θάνατο.

Στην προσπάθεια η ψυχή να κατευνάσει την ταραχή της, εφευρίσκει διάφορους τρόπους, έχοντας ως σύμμαχο τον εγωϊσμό, ώστε να αποφύγει την ομολογία της αμαρτίας. Με αυτόν τον τρόπο καταφεύγει σε δικαιολογίες και σε άρνηση να αφήσει στα πόδια του Ιησού Χριστού που είναι παρών στο πρόσωπο του ιερέως, τα αμαρτήματά του. Ωσάν να βολεύεται με την παρουσία των αμαρτιών στη ζωή του.

Στην συνάντησή μας με τον Ιησού, η αμαρτία δεν έχει λόγο ύπαρξης... είναι άλλωστε παρά φύσιν κίνηση της ψυχής, όπως λέγει εύστοχα ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, και μόνον υγιές δεν είναι για τον άνθρωπο, απεναντίας, τον θάνατο φέρνει. Τι λοιπόν φοβάται η ψυχή; Τι δειλιάζει; Έστω κι αν χρειαστεί να ομολογήσει ενώπιον του Θεού τις αμαρτίες του, ποιο το πρόβλημα;

Δεν θέλεις ψυχή μου τη σωτηρία σου; Δεν επιζητάς τη λύτρωσή σου; Δεν επιθυμείς η καρδιά σου να ειρηνεύσει; Να κάνει μια νέα αρχή;

Ο Θεός σου είναι εδώ, έτοιμος να σε γιατρέψει... Ο Ιησούς Χριστός είπε: «Ου γαρ ήλθον ίνα κρίνω τον κόσμον, αλλ’ ίνα σώσω τον κόσμον» (Iωαν.12.47).

Για να κατορθώσει όμως να πετύχει τη θεραπεία της ψυχής σου θα πρέπει να αφεθείς στα χέρια Του... ο Θεός δεν έχει ανάγκη εκείνος από την εξομολόγησή μας, …εμείς έχουμε ανάγκη από αυτήν... Και ο Θεός θέλει να αφεθούν από εμάς οι αμαρτίες μας… Πώς όμως θα αφεθούν, αν εμείς δεν τις αφήσουμε; Ιδού λοιπόν ημέρα σωτηρίας... Ας εμπιστευτούμε τη ζωή μας στα χέρια του θεραπευτή Χριστού... ομολογώντας (παραδεχόμενοι) τις αμαρτίες μας, αναλαμβάνοντας και την ευθύνη για αυτές, χωρίς δικαιολογίες... ώστε να κατορθώσει το Πανάγιο Πνεύμα να φέρει την ειρήνη και τη θεραπεία στην ψυχή μας. Αξίζει να της δώσουμε ό,τι πιο όμορφο, ό,τι πιο γλυκό, ό,τι πιο πολύτιμο... την ειρήνη και το φωτισμό.

Και όταν αυτό συντελεστεί και ανέβει στην κεφαλή μας το άγιο πετραχήλι, δείγμα της ουράνιας σκέπης της χάριτος του Θεού, τότε θα έρθει και η αγαλλίαση... θα φύγουν οι αμαρτίες και δεν θα ενοχλούν πλέον... Ας γίνει η εξομολόγησή μας η ανανέωση του θείου Βαπτίσματος, όπως αποκαλούν οι Άγιοι Πατέρες την εξομολόγηση και ας αναφωνήσουμε εκ νέου… «Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε».

Βοναζούντας Αντώνιος

Κατηχητής

Ιούλιος - Αύγουστος 2018

ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΑ

Ο Μονογενής Υιός του Θεού μάς έκρινε αξίους μεγάλων μυστηρίων και μάλιστα τέτοια, για τα οποία δεν είμαστε άξιοι, αλλά έπρεπε αυτά να τα παράσχει. Διότι, αν αναλογισθεί κανείς την αξίαν μας, όχι μόνον είμαστε ανάξιοι της δωρεάς, αλλά επιπλέον υπόδικοι κολασμού και τιμωρίας. Επειδή όμως ο Θεός δεν απέβλεψε εις αυτό, όχι μόνον μας απήλλαξε από την τιμωρία, αλλά μας χάρισε ζωή που, λαμπρότερη από την προηγούμενη, μας εισήγαγε σε νέο κόσμο και μας έκαμε νέο δημιούργημα. «Ώστε ει τις εν Χριστώ καινή κτίσις» (Β΄ Κορ.5.17), λέγει ο Απόστολος. Αλλά ποιο είναι αυτό το νέον δημιούργημα; Άκουσε, τι λέγει ο ίδιος ο Χριστός:

«Απεκρίθη Ιησούς· αμήν αμήν λέγω σοι, εάν μη τις γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, ου δύναται εισελθείν εις την βασιλείαν του Θεού.» (Ιωαν. 3.5).

Είχε εμπιστευθεί σ’ εμάς τον παράδεισο, αλλά δεν φανήκαμε άξιοι να ζήσουμε εκεί και όμως μας μετέφερε στους ουρανούς. Στα πρώτα αγαθά δεν βρεθήκαμε πιστοί και όμως μας εμπιστεύθηκε μεγαλύτερα. Δεν μπορέσαμε ν’ αρνηθούμε τον καρπό ενός μόνον δένδρου και όμως μας χάρισε την ουράνια απόλαυση. Δεν δείξαμε υπομονή εις τον Παράδεισο και όμως μας άνοιξε τους ουρανούς. Δικαίως είπε ο Παύλος: «Ω βάθος πλούτου και σοφίας και γνώσεως Θεού!» (Ρωμ. 11.33)

Ιούλιος - Αύγουστος 2018

Η Δύναμη της Προσευχής

Η μεγαλύτερη δύναμη που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο είναι η προσευχή. Η προσευχή βάζει σε ενέργεια για το καλό του ανθρώπου τη μεγαλύτερη δύναμη που υπάρχει στο σύμπαν, το Άγιο Πνεύμα, το Τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος.

Η Ορθόδοξη ζωή και Παράδοση έχει αναδείξει πάρα πολλούς Πατέρες, που η ζωή τους ήταν μια συνεχής προσευχή. Με την προσευχή τους, άρρωστοι θεραπεύτηκαν, δαιμονισμένοι ελευθερώθηκαν, αμαρτωλοί αναγεννήθηκαν και έθνη ολόκληρα ευεργετήθηκαν και προστατεύτηκαν. Για κάθε, λοιπόν, Ορθόδοξο συνειδητό Χριστιανό, η προσευχή είναι η δύναμη που κινεί το χέρι της αγάπης του Θεού για μας.

Ο Σεβασμιότατος Αρχιεπίσκοπος Φινλανδίας, κ. Παύλος, στο βιβλίο του «Η Πίστη μας» και στο κεφάλαιο της προσευχής (σελ. 108-110), δίνει τις παρακάτω πρακτικές οδηγίες για την προσευχή.

•  Όταν προσεύχεσαι, συναντάς κατά πρόσωπο τον Θεό.

•  Για να πετύχεις τη ζωή της προσευχής, προσπάθησε ειλικρινά να καθαρίσεις τη συνείδησή σου σε σχέση με τον Θεό, το γείτονά σου και την περιουσία σου.

•  Παρόλα αυτά, μη διστάσεις να πλησιάσεις τον Θεό προσευχόμενος, όσο κακός και αν αισθάνεσαι ο ίδιος. Όλες μας οι αμαρτίες δεν είναι παρά σαν μια σταγόνα, συγκρινόμενη προς τον ωκεανό της αγάπης του Θεού.

•  Άρχιζε κάθε μέρα την προσευχή σου ταπεινά, σαν να το κάνεις για πρώτη φορά. Η προσευχή δεν συσσωρεύει τόκο, λένε οι Πατέρες.

•  Ρύθμισε το νου σου στην αίσθηση της παρουσίας του Θεού και λέγε την προσευχή χωρίς βιασύνη, προσέχοντας την κάθε λέξη. Ειδάλλως, η προσευχή σου θα σκορπίσει στον άνεμο. Όταν νιώσεις πως οι σκέψεις σου απομακρύνθηκαν, φέρε τες απλώς πίσω στις λέξεις της προσευχής, χωρίς να ταραχθείς.

•  Επαναλάμβανε την προσευχή του Ιησού με την πλήρη ή τη συντομότερη μορφή της, με οποιονδήποτε τρόπο αισθάνεσαι καλύτερα κάθε φορά: «Κύριε ημών Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».

•  Όταν είσαι μόνος, πες μερικές φορές την προσευχή σου φωναχτά και κάποιες φορές σιωπηλά στο νου σου.

•  Όταν προσεύχεσαι, μη σχηματίζεις κάποια νοητική εικόνα του Θεού ή του ουρανού. Η φαντασία, κατά τους Πατέρες, είναι μια διανοητική λειτουργία που δεν αρμόζει στην προσευχή.

•  Μη δίνεις καμία προσοχή σε ακάθαρτες ή βλάσφημες σκέψεις ή εικόνες που μπορεί να εμφανιστούν κατά την προσευχή. Δεν ανήκουν σε σένα, αλλά προέρχονται από πονηρά πνεύματα και θα εξαφανιστούν αν δεν τους δίνεις καμία προσοχή.

•  Πρέπει σ’ όλη μας τη ζωή να βάζουμε τον εαυτό μας να προσεύχεται.

•  Κάθε μέρα διάβαζε ένα κεφάλαιο από την Αγία Γραφή και ένα από τα έργα των Πατέρων που αφορούν την προσευχή. Αυτή η ανάγνωση είναι σπουδαία σε μια εποχή που λείπουν τα ζωντανά πρότυπα και οι σωστοί καθοδηγητές.

•  Και τελικά, το σπουδαιότερο πράγμα που πρέπει να θυμάσαι: Φύλαξε την καρδιά σου ελεύθερη από μίσος, φθόνο και καταδικαστικές σκέψεις, για να εισακούσει ο Θεός την προσευχή σου. Συγχώρεσε τους πάντες, έτσι ώστε να σε συγχωρήσει ο Θεός και γίνε σ’ όλους ελεήμων, για να σε ελεήσει και ο Θεός. Έχουν κάποιο λόγο οι Πατέρες που λένε: «Ο διπλανός σου είναι η σωτηρία σου».

Μιχάλης Κανταρτζής

Ιούλιος - Αύγουστος 2018

Υπομονετικοί προς τους Πειρασμούς

Έχουμε ανάγκη από πολλή υπομονή. Μας το επισημαίνει ο Απόστολος Παύλος: «Υπομονής έχετε χρείαν, ίνα το θέλημα του Θεού ποιήσαντες κομίσησθε την επαγγελίαν».

Το ίδιο συμβουλεύει και ο Μ. Βασίλειος: «Τοίνυν, αδελφέ, έσο πρώτον μεν υπομονητικός προς πάντα πειρασμόν».

Η υπομονή αποτελεί το όπλο του πιστού. Υπομονή κατ’ αρχάς ενώπιον του Θεού και σε ό,τι η αγάπη Του επιτρέπει να μας βρει. Όταν αντιμετωπίζουμε τον πόνο και τη δοκιμασία με υπομονή, τότε αρχίζουμε να κατανοούμε τη σημασία τους και πόσο μας βοηθούν να πλησιάσουμε τον Κύριο και να στηρίξουμε σ’ Εκείνον την ελπίδα μας.

Τους πειρασμούς μόνο με υπομονή μπορούμε να τους σηκώσουμε. Και σε αυτό, υπόδειγμα έχουμε όλους τους πιστούς δούλους του Θεού, τους δικαίους, τους προφήτες, τους αποστόλους, τους μάρτυρες, τους οσίους, τον Ιώβ: «Ιδού μακαρίζομεν τους υπομείναντας˖ την υπομονήν Ιώβ ηκούσατε και το τέλος Κυρίου είδετε, ότι πολυέσπλαγχνός εστιν ο Κύριος και οικτίρμων» (Ιακ. 5:11). Και πάνω απ’ όλους τον ίδιο τον Κύριό μας: «Αφορώντες εις τον της πίστεως αρχηγόν και τελειωτήν Ιησούν, ος αντί της προκειμένης αυτώ χαράς, υπέμεινεν σταυρόν αισχύνης καταφρονήσας εν δεξιά τε του θρόνου του Θεού κεκάθικεν.  Αναλογίσασθε γαρ τον τοιαύτην υπομεμενηκότα υπό των αμαρτωλών εις εαυτόν αντιλογίαν, ίνα μη κάμητε ταις ψυχαίς υμών εκλυόμενοι» (Εβρ. 12:2-3). «Ο δε Κύριος κατευθύναι υμών τας καρδίας εις την αγάπην του Θεού και εις την υπομονήν του Χριστού» (Β’ Θεσ. 3:5).

Υπομονή και μπροστά στους αδελφούς μας. Για χάρη μας ο Χριστός «υπέμεινε σταυρόν» (Εβρ. 12:2-3). Κι εμείς, αν θέλουμε να είμαστε γνήσιοι μαθητές Του, χρεωστούμε να υπομένουμε τις αδυναμίες των άλλων. Να μακροθυμούμε με αγάπη μπροστά σε κάθε ατέλειά τους. Να είμαστε επιεικείς απέναντι στα λάθη τους.

Αδελφική ανατροφή και χριστιανική συμπεριφορά χωρίς το γνώρισμα της υπομονής δεν νοείται.

(Ημερ. Αδελ. Θεολόγων Ζωής, 2011)

Ιούλιος - Αύγουστος 2018

Το Δίλημμα της Γεωργίας

Με μεγάλη χαρά η Γεωργία περίμενε το μεγάλο πανηγύρι για τη γιορτή της Παναγίας. Έκανε σχέδια στο νου της για το πώς θα περάσει, τι θ’ αγοράσει από τους διάφορους πάγκους, μετά τη Λειτουργία.

Το βράδυ της παραμονής, στο σπίτι με τη μητέρα της συζητούν κι ενώ η Γεωργία μ’ ενθουσιασμό τής περιγράφει τα σχέδιά της για την αυριανή μέρα, εκείνη όλο σοβαρότητα της λέει:

- Ξέρεις παιδί μου, έπεσε πολύ δουλειά και πρέπει να εργαστώ στο κατάστημα. Έτσι, δεν θα μπορέσουμε να πάμε μαζί στο πανηγύρι. Μπορείς όμως, αν θέλεις, να πας μόνη σου.

- Μόνη μου;

- Ναι, όπως άκουσες, μόνη σου. Νομίζω ότι είσαι αρκετά μεγάλη, ώστε να μπορείς να το κάνεις αυτό.

- Πολύ καλά μητέρα.

Η επόμενη μέρα δεν άργησε να έρθει. Ενθουσιασμένη η Γεωργία ετοιμάζεται από νωρίς, γιατί θέλει να προλάβει και τη Λειτουργία. Λίγο πριν φύγει, η μητέρα της Γεωργίας της έδωσε κάποια λιγοστά χρήματα.

- Αυτά για την εκκλησία και για ν’ αγοράσεις κάτι, ό,τι εσύ θέλεις. Μοίρασέ τα όπως εσύ νομίζεις.

Η Γεωργία τα έβαλε στην τσέπη της, χωρίς να κοιτάξει πόσα ήταν. Μόνο όταν πλησίασε στην εκκλησία, θέλησε να τα μετρήσει, για να μπορέσει να τα ξεχωρίσει. «Αυτό είναι το πιο δίκαιο» σκέφτηκε, «μισά για μένα και μισά για τον Θεό».

Όταν όμως έβαλε το χέρι στην τσέπη της και είδε ότι είχε μόνο δύο κέρματα, ένα μικρότερης αξίας και ένα μεγαλύτερης, βρέθηκε σε δίλημμα. Ποιο να κρατούσε και ποιο να έδινε; Ποιο ήταν το πιο σωστό;

Σκεπτόμενη αυτά, έφτασε στην εκκλησία και τότε, χωρίς καμιά αμφιβολία, τα έδωσε όλα, άναψε το κεράκι της και κάθισε ήσυχα για να παρακολουθήσει τη Λειτουργία. Όταν τέλειωσε, έκανε μια ωραία βόλτα στους διάφορους πάγκους και το βραδάκι νωρίς επέστρεψε στο σπίτι, αρκετά πεινασμένη.

Όταν ζήτησε από τη μητέρα της να φάει κάτι, εκείνη όλο απορία την ρώτησε:

– Μα με τα χρήματα που είχες δεν πήρες τίποτα;

– Όχι μητέρα, προτίμησα να τα δώσω όλα στην εκκλησία.

– Μπράβο κόρη μου. Να θυμάσαι ότι ο Θεός δεν ξεχνά και, όταν εμείς προσφέρουμε ένα, Εκείνος μας χαρίζει εκατό.

Ιούλιος - Αύγουστος 2018

Καιρός σποράς…

• Αν σπείρεις εντιμότητα, θα θερίσεις εμπιστοσύνη.
• Αν σπείρεις καλοσύνη, θα θερίσεις φίλους.
• Αν σπείρεις επιμονή, θα θερίσεις νίκη.
• Αν σπείρεις στοχασμό, θα θερίσεις αρμονία.
• Αν σπείρεις σκληρή δουλειά, θα θερίσεις επιτυχία.
• Αν σπείρεις συγχώρηση, θα θερίσεις συμφιλίωση.
• Αν σπείρεις ειλικρίνεια, θα θερίσεις καλές σχέσεις.
• Αν σπείρεις πίστη, θα θερίσεις θαύματα.
• Αν σπείρεις ανεντιμότητα, θα θερίσεις δυσπιστία.
• Αν σπείρεις εγωισμό, θα θερίσεις μοναξιά.
• Αν σπείρεις υπερηφάνεια, θα θερίσεις καταστροφή.
• Αν σπείρεις ζήλια, θα θερίσεις ταλαιπωρία.
• Αν σπείρεις οκνηρία, θα θερίσεις στασιμότητα.
• Αν σπείρεις πικρία, θα θερίσεις απομόνωση.
• Αν σπείρεις πλεονεξία, θα θερίσεις απώλεια.
• Αν σπείρεις κακολογία, θα θερίσεις εχθρούς.
• Αν σπείρεις στενοχώριες, θα θερίσεις ρυτίδες.