Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2013

 

Όχι στη Διαφθορά της Ευρώπης

ellas

Γνωρίζουμε από την ιστορία ότι η χριστιανική πίστη και η Εκκλησία, μέσα στους αιώνες, επηρέαζαν σημαντικά την κοινωνική και πνευματική ζωή των χριστιανικών κρατών. Τόσο οι νομοθεσίες όσο και τα ήθη και τα έθιμα τους ήσαν ποτισμένα με τη χριστιανική αλήθεια.

 

Μελετητές της σύγχρονης Εκκλησίας σ’ όλο τον κόσμο μάς πληροφορούν ότι η Εκκλησία σήμερα χάνει σιγά – σιγά τη δύναμή της και την επιρροή της πάνω στις κυβερνήσεις, στη νομοθεσία και στη ζωή γενικά του λαού που έχει κληθεί να υπηρετήσει. Ιδιαίτερα στην Ευρώπη, οι περισσότεροι Χριστιανοί, που κατάντησαν να είναι τυπικοί Χριστιανοί, αγνοούν την Εκκλησία και αποκόπτονται απ’ αυτήν. Εκατομμύρια Χριστιανοί στην Αγγλία, το Βέλγιο, τη Γερμανία, την Αυστρία, τη Γαλλία και σε άλλες χώρες της Ευρώπης «διαγράφονται» από τις Εκκλησίες τους και ακολουθούν είτε διάφορες αιρέσεις είτε, επίσημα οι περισσότεροι, γίνονται άθεοι ή αγνωστικιστές.


Η αιτία της θλιβερής αυτής κατάστασης είναι η ραγδαία αλλαγή που συμβαίνει στις αξίες της ζωής, στις πεποιθήσεις και στην επιδίωξη πολλών αγαθών και μέσων. Γενικά, παρατηρείται μια ριζική στροφή των Χριστιανών από το πνεύμα στην ύλη και στην ικανοποίηση των υλικών αγαθών. Ο τρόπος της σύγχρονης ζωής έχει αλλάξει και συνεχίζει να αλλάζει ριζικά. Ο σύγχρονος άνθρωπος ζητάει ανέσεις, εφήμερη ζωή, ευκολίες, διασκεδάσεις, οικονομική πρόοδο, άφθονα υλικά αγαθά, επιδείξεις και οτιδήποτε ικανοποιεί τoν εαυτό του κι όχι το σύνολο.

 

Το κακό αυτό φαινόμενο κυριαρχεί και στην πατρίδα μας. Σεβαστός ιεράρχης της Εκκλησίας μας σε ομιλία του ανάφερε ένα μεγάλο κατάλογο καταστρεπτικών φαινομένων που μαστίζουν τη χώρα μας. Επιγραμματικά ανάφερε ότι στην Ελλάδα γλεντούν τα βράδια πιο πολλά άτομα από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Η φοροδιαφυγή, η δωροδοκία, η διακίνηση των ναρκωτικών, η διαφθορά, η ξενομανία, τα σκάνδαλα, η ηρωοποίηση ανθρώπων του υποκόσμου, η υλιστική παιδεία, ο πανσεξουαλισμός και άλλα πολλά βυθίζουν τη χώρα μας στο σκοτάδι. Ο Σεβασμιότατος παρατηρεί ότι ανθρώπινη λύση δεν υπάρχει, παρά μόνον η επιστροφή του Έλληνα στον Χριστό, στην Εκκλησία. Για όλα αυτά τα πάρα πολύ ανησυχητικά γεγονότα, η ζωοποίηση της Εκκλησίας και των συνειδητών Χριστιανών είναι η πρώτη μεγάλη ανάγκη. Από την άλλη πλευρά ο σύγχρονος άνθρωπος που υποφέρει από άγχος, μοναξιά και ανία, χρειάζεται ολοκληρωτική αλλαγή. Είναι απαραίτητο να γίνει η Εκκλησία ο ζεστός εκείνος χώρος, όπου οι άνθρωποι θα βρίσκουν την ειρήνη και τη χαρά.

 

Το Ευαγγέλιο της αγάπης του Ιησού Χριστού, που τόσο δυναμικά το έζησαν και το κήρυξαν οι Πατέρες της Εκκλησίας, όταν γίνει πράξη και ζωή μέσα σε μια κοινωνία πιστών ανθρώπων, θα δώσει στο σύγχρονο άνθρωπο αυτό που με τόσο κόπο, χρόνο και χρήμα αγωνίζεται να αποκτήσει.

 

Η λύση είναι η σωτηρία που προσφέρει ο Ιησούς Χριστός και η ενσωμάτωση του ανθρώπου στην άγια, θερμή χριστιανική κοινωνία της Εκκλησίας.

 

Μιχάλης Κανταρτζής

Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2013

 

28 Οκτωβρίου 1940

28 oktobriou 1940

Μια ημερομηνία σταθμός στη νεότερη ελληνική ιστορία. Μια ημερομηνία που θυμίζει στον κόσμο τι θα πει Ελλάδα! Η Ιταλία αφού τορπίλισε ξαφνικά και άνανδρα, χωρίς να έχουμε πόλεμο, την «Έλλη» στο λιμάνι της Τήνου, ανήμερα της Παναγίας, μας κήρυξε ξαφνικά τον πόλεμο την 28η Οκτωβρίου 1940.

 

Ήταν ακόμη νύχτα της 27ης Οκτωβρίου προς την 28η Οκτωβρίου, όταν ο Ιταλός δικτάτορας Μουσολίνι, επιτέθηκε ύπουλα στην πατρίδα μας, ύστερα από άρνησή της να παραδώσει τα εδάφη της. Το ιστορικό και ένδοξο ΟΧΙ είχε ετοιμαστεί από όλο το λαό και ειπώθηκε αδίστακτα στον προκλητικό επιδρομέα από τον τότε πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά. Οι φαντάροι μας ρίχνονται ατρόμητοι στη μάχη. Η δυσαναλογία των δυνάμεων ήταν τεράστια.

 

Τα ένδοξα παιδιά της πατρίδας μας όμως σε μικρό χρονικό διάστημα απώθησαν τις ιταλικές δυνάμεις και ο εχθρός συντρίβεται και αποχωρεί. Έτσι κερδήθηκαν οι μεγάλες νίκες στην Πίνδο, στο Γράμμο και το Σμόλικα. Ελευθερώνονται από τον ελληνικό στρατό η Μοράβα, η Κορυτσά, η Μοσχόπολη, το Πόγραδετς, οι Άγιοι Σαράντα, το Αργυρόκαστρο, το Τεπελένι, η Χειμάρα. Παντού κυματίζει η ελληνική σημαία.

 

Στο έπος αυτό του ‘40 έχουν θέση όλοι οι Έλληνες. Ακόμη και οι γυναίκες, που κουβαλώντας πυρομαχικά, πρόσφεραν τις υπηρεσίες τους στο στράτευμα.Μα και τα παιδιά βοήθησαν με όποιο τρόπο μπορούσαν. Την πενιχρότητα των μέσων που διέθετε η Ελλάδα αναπλήρωναν ο ενθουσιασμός, η αγάπη για την πατρίδακαι προπάντων η πίστη στο Θεό που συντρόφευε τους φαντάρους και ευλογούσετα ελληνικά τουφέκια.

 

Η Ευρώπη έγραψε αναρίθμητα σχόλια υπέρ των Ελλήνων για τα κατορθώματά τους. Για μας τους Έλληνες, στους εθνικούς αγώνες που όλοι είχαν χαρακτήρα ιερό, ποτέ δεν έπαιξε αποφασιστικό ρόλο το κριτήριο της σκοπιμότητας.

 

Κατευθυντήρια γραμμή ήταν πάντα το «ιερό χρέος» της αγάπης προς την πατρίδα. Γεγονός πάντως είναι, όπως το έγραψε και η ιστορία, ότι η Ελλάδα έσωσε τη Δύση από τη λαίλαπα του φασισμού το 1940. Όποια και αν είναι η εξέλιξη των γεγονότων στη διαδρομή των αιώνων, ούτε στιγμή δεν πρέπει να ξεφύγουμε από το πνεύμα και το δρόμο του ‘40, πιστοί στο υπέρτατο αυτό χρέος μας.

 

 

Φωτεινή Ηλιοπούλου, Εκπαιδευτικός

Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2013

 

Ο Σύγχρονος Άνθρωπος και η Κοινωνία

ellas

Η σύγχρονη ραγδαία εξέλιξη σε όλους τους τομείς της ζωής έχει δημιουργήσει έναν άνθρωπο πολύ διαφορετικό από αυτόν που ήταν 50-60 χρόνια πριν. Η ταχύτητα των αλλαγών στη ζωή, τα πάρα πολλά καινούργια και άφθονα αγαθά και μέσα, η έμφαση στην οικονομική πρόοδο, την καλοπέραση, την εφήμερη ηδονή, το συμφέρον, την ικανοποίηση του ατόμου, η φιλαυτία και η ιδιοτέλεια που χαρακτηρίζουν το σύγχρονο άνθρωπο, έχουν καταλυτικά και καταστροφικά αποτελέσματα στη ζωή του.

 

Αντιγράφουμε επιγραμματικά αυτά που Διεθνείς Οργανισμοί, σοφοί άνθρωποι, μελετητές της σύγχρονης κοινωνίας και συγγραφείς βιβλίων μας παρουσιάζουν σχετικά με τη σημερινή κοινωνία.

 

Η επιστήμη και η τεχνολογία, που προόδευσαν τόσο πολύ, άφησαν τον άνθρωπο πίσω, αβοήθητο, ανίκανο να αντιδράσει στο ρεύμα που παρασύρει τα πάντα.

 

• Ο σύγχρονος άνθρωπος νιώθει σήμερα πλήξη, απελπισία, μοναξιά, εγκατάλειψη και αποχωρισμό από τα αγαπητά του πρόσωπα.

 

Οι βασικές επιδιώξεις του σημερινού ανθρώπου και ιδιαίτερα της νεολαίας είναι τρείς: α) Θέλω πολλά. β) Τα θέλω τώρα και γ) Τα θέλω χωρίς κόπο.

 

• Αυτοί που γεννήθηκαν τα τελευταία 50 χρόνια, έχουν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία της άνεσης. Δεν θέλουν να αναλάβουν ευθύνες και δεν είναι δραστήριοι και πρωτοπόροι.

 

• Ο άνθρωπος σήμερα επιδιώκει ευκολίες, εφήμερη ζωή, ποιότητα και αφθονία αγαθών.

 

• Στα θέματα της θρησκείας επιδιώκει την ικανοποίηση των ατομικών και

 

οικογενειακών του αναγκών και όχι την αγιότητα του Θεού.

 

• Η εξέλιξη της σύγχρονης ζωής, οι κίνδυνοι, η ανικανότητά του να αντιμετωπίσει την κακία και την πονηριά, τον οδηγούν και θα τον οδηγούν ακόμα περισσότερο στην απομόνωση και την εσωστρέφεια.

 

• Στις καθημερινές του δραστηριότητες επιδιώκει ποικιλία και αποκλειστικότητα. Τα πιο καλά, τα πιο σπάνια και τα πιο πολύτιμα πράγματα θα προορίζονται γι’ αυτόν και μόνο γι’ αυτόν.

 

 

Γι’ αυτούς που θα ζήσουν στους τελευταίους πριν από τη Δευτέρα Παρουσία, καιρούς, ο Λόγος του Θεού αποκαλύπτει:

 

 

«Τις έσχατες ημέρες θα έρθουν καιροί δύσκολοι. Γιατί οι άνθρωποι θα είναι φίλαυτοι, φι-λάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, απειθείς στους γονείς, αχάριστοι, ασεβείς, άστοργοι, αδιάλλακτοι, συκοφάντες, άσωτοι, άγριοι, εχθροί του καλού, προδότες, φουσκωμένοι από εγωισμό. Θα δείχνουν ότι έχουν ευσέβεια, αλλά θα έχουν αρνηθεί τη δύναμή της με τις πράξεις τους. Κι αυτούς να τους αποφεύγεις» (Β’ Τιμοθ. 3:1-5).

«Η Ελληνική Γλώσσα στο Διάβα των Αιώνων»

ellas

Η γλώσσα δεν αποτελεί απλώς ένα εργαλείο επικοινωνίας, όπως ισχυρίζονται μερικοί, αλλά είναι καθοριστικό συστατικό της προσωπικότητας του ανθρώπου και της φυσιογνωμίας ενός λαού. Δεν είναι ένα άψυχο πράγμα, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός. Γιατί μέσα από τη γλώσσα ενός λαού, στην κάθε λέξη και φράση, απεικονίζονται στοιχεία από την ιστορία, τη σκέψη, την καλλιέργεια, γενικά τον πολιτισμό του.

 

Πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε ότι από γλωσσική άποψη είμαστε ένας προνομιούχος λαός. Διαθέτουμε μια γλώσσα, την αρχαιότερη σε διαρκή λειτουργία. Η ελληνική γλώσσα είναι πλήρης σε ό,τι αφορά στον πλούτο του λεξιλογίου, τις σημασιολογικές αποχρώσεις. Είναι η πιο πλούσια του κόσμου. Πλούτος της δεν είναι μόνο οι 300.000 λέξεις της, αρχαίες, μεσαιωνικές, νεότερες, σύγχρονες (οι άλλες γλώσσες έχουν από 500-5.000 λέξεις), αλλά η υπέροχη πλαστικότητα της, η μεγάλη πολυτυπία της. Η δύναμή της φαίνεται μέσα από τη μακραίωνη ιστορία της. Δέχτηκε επιρροές από άλλες γλώσσες, αλλά κατόρθωσε να σταθεί ζωντανή και ακέραιη στο διάβα των αιώνων. Η μακραίωνη και ενιαία παράδοσή της, η χρησιμοποίηση της από χαρισματικούς ανθρώπους της τέχνης και των γραμμάτων, για να εκφραστούν οι ανώτερες μορφές της πνευματικής δημιουργίας πείθουν πως πρόκειται για μια σπάνια σε εκφραστική δύναμη γλώσσα.

 

Οι περισσότερες από τις πιο σημαντικές λέξεις στο πολιτισμό, στην τέχνη, στην επιστήμη είναι ελληνικής προέλευσης. Ακόμη και η λέξη Ευρώπη είναι ελληνική. Η μετάφραση των εβδομήκοντα της Παλαιάς Διαθήκης και η Καινή Διαθήκη γράφτηκαν στην ελληνική γλώσσα. Εάν «η γλώσσα είναι το αίμα του πνεύματος, η ελληνική είναι το αίμα του ευρωπαϊκού πνεύματος», έγραψε κάποιος διανοούμενος.

 

Η νέα ελληνική γλώσσα δεν είναι μια γλώσσα πρωτόγονη και ακαταλόγιστη. Είναι η γλώσσα των αρχαίων Αθηναίων συγγραφέων. Είναι η γλώσσα των τραγικών ποιητών μας, η γλώσσα του Πλάτωνα, του Θουκυδίδη, της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Η αρχαία ελληνική είναι το αιωνόβιο δέντρο που με τις βαθιές ρίζες τρέφει τη νέα ελληνική. Τα αρχαία ελληνικά διδάσκονται σε όλα σχεδόν τα ευρωπαϊκά σχολεία. Τα αρχαία ελληνικά από το πρωτότυπο είναι το καλύτερο αντίδοτο στη γλωσσική ξενομανία. Χρόνια τώρα διδάσκονται και στο γυμνάσιο από το πρωτότυπο. Τον εθνικό μας ποιητή Διονύσιο Σολωμό τον είχε συνεπάρει ο αγώνας για τη γλώσσα: «Δεν έχω άλλο στο νου μου, πάρεξ ελευθερία και γλώσσα», έγραφε.

 

Όταν το 1825, μέσα στη δίνη του Αγώνα της Ανεξαρτησίας, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά η γαλλική έκδοση των δημοτικών τραγουδιών, ο Φορνέλ δε δίστασε να πει ότι «η νέα ελληνική έχοντας έναν πυρήνα το ίδιο ομοιογενή και πιο πλούσιο από τα γερμανικά, όντας το ίδιο ξεκάθαρη με τα γαλλικά, πιο εύκαμπτη από τα ιταλικά και πιο αρμονική από τα ισπανικά, δεν της λείπει τίποτε για να θεωρηθεί από τώρα η πιο όμορφη γλώσσα της Ευρώπης».

 

Τη σημερινή εποχή που ο τεχνοκρατικός πολιτισμός διεισδύει βαθιά στην καθημερινή ζωή του ανθρώπου, απομονώνοντας ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και επιβάλλοντας μια ομοιογενή ταυτότητα, η ανάγκη περιφρούρησης της γλώσσας μας είναι επιτακτική. Άλλωστε η ταυτότητά μας προσδιορίζεται από αυτή τη γλώσσα, τη διατηρημένη διαμέσου των αιώνων. Αυτή που χρησιμοποίησε ο Όμηρος, ο Σοφοκλής, οι 4 Ευαγγελιστές, ο Σολωμός και ο Ελύτης. Δεν είναι κρίμα αυτή την υπέροχη γλώσσα οι σύγχρονοι Έλληνες να την απαρνούνται;

Ιούλιος - Αύγουστος 2013

ellasΟ σύγχρονος πολυσύνθετος τρόπος ζωής κομματιάζει όλο και περισσότερο τη ζωή μας. Η πολυφωνία των συμφερόντων, των δραστηριοτήτων και των αγαθών, συνθέτουν μία χορωδία που τραγουδάει τρομερά φάλτσα.

Ζούμε σε μια δύσκολη ταραγμένη εποχή. Τα πάθη κυριαρχούν στις καρδιές των ανθρώπων. Η βία και η τρομοκρατία κάθε μέρα και πιο πολύ γίνονται καθημερινές επικίνδυνες εκδηλώσεις. Η διαφθορά και η ανηθικότητα, σε υψηλούς και χαμηλούς χώρους, παίρνει διαστάσεις ανησυχητικές. Οι αιρέσεις, οι δαιμονικές και ανατολικές θρησκείες αλωνίζουν τη χώρα μας με καταστρεπτική μανία. Η διαφθορά του πολιτικού κόσμου και οι κοινωνικές διαμάχες ταράζουν την κοινωνία. Η ελευθερία θυσιάζεται στο βωμό της ασυδοσίας. Οι πολεμικές εστίες, αντί να λιγοστεύουν, αυξάνονται.

Το πιο τραγικό γεγονός απ’ όλα, είναι η αισθητή και συνειδητή εχθρική στάση υπεύθυνων και ανεύθυνων εναντίον του Θεού. Το κέντρο της ζωής έχει γίνει η ύλη, η πρόσκαιρη απόλαυση, η ηδονή, η εφήμερη ικανοποίηση, η απάτη, η κλοπή και η κομπίνα στην πολιτική ζωή που θερίζει πολιτικούς και μη. Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η δημιουργία μιας διαλυμένης κοινωνίας, με ανθρώπους αγχώδεις, καταθλιπτικούς, δυστυχισμένους και μισότρελους. Το πλήθος του λαού ζητάει πολλά, τώρα και χωρίς κόπο. Ζητάει και κανείς δεν έχει να δώσει. Λύση εδώ κάτω στον πλανήτη γη δεν υπάρχει.

Ο σύγχρονος ταλαιπωρημένος άνθρωπος δεν έχει καμία επιλογή. Δύναμη για να λύσει τα υπαρξιακά του προβλήματα δεν διαθέτει. Οι σοφοί της εποχής μας διακηρύττουν ότι ο άνθρωπος σήμερα δεν είναι σε θέση να κάνει το καλό. Αργά ή γρήγορα οδηγείται στο γκρεμό της αυτοκαταστροφής του.

Ο Θεός είναι ο μόνος που μπορεί να αλλάξει ριζικά τον άνθρωπο, την κοινωνία, το έθνος μας, ολόκληρο τον κόσμο.

Είναι ο Μοναδικός, Παντοδύναμος και Πανάγαθος Θεός, που θέλει και μπορεί. Κανένα άλλο πρόσωπο ή κοινωνικό σύστημα, όσο και να θέλει να σώσει τον άνθρωπο, δεν μπορεί να το κάνει. Και δεν μπορεί, γιατί δεν διαθέτει την υπεράνθρωπη και υπερφυσική δύναμη που ο Θεός διαθέτει. Ο σύγχρονος άνθρωπος χρειάζεται αυτή και μόνον αυτή τη δύναμη: Τη δύναμη του Θεού. Η δύναμη του Θεού είναι η μόνη που μπορεί να αντισταθεί στο κακό μέσα του και γύρω του. Είναι η δύναμη που διαλύει και εξαφανίζει ριζικά όλα τα εσωτερικά κακά, που σκοπό έχουν να τον καταστρέψουν.

Ας γίνει, λοιπόν, γνωστό ότι ο Θεός και μόνον ο Θεός διαθέτει την καλή δύναμη που ξαναδημιουργεί τον άνθρωπο. Τον ξαναγεννάει, τον κάνει έναν εντελώς καινούργιο άνθρωπο, με υπερφυσικές και υπεράνθρωπες δυνάμεις που ενεργούν θετικά και αποτελεσματικά, τόσο στη ζωή του, όσο και στο περιβάλλον του.

Μάιος - Ιούνιος 2013

 

stavrosjuneΠολλά ακούγονται και γράφονται στις μέρες μας ως προτάσεις για την επίλυση των σύνθετων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα. Ας ακούσουμε ένα μικρό απόσπασμα από τον προφήτη Αμώς, που έζησε τον 8οπ.χ. αιώνα στην περιοχή των βασιλέων του Ιούδα. Είναι αξιοσημείωτο ότι η περιγραφή της τότε κοινωνικής ζωής, δηλ. πριν 2800 χρόνια, ακούγεται σαν σημερινή!

«Ακούστε τα αυτά, εσείς που συντρίβετε τους φτωχούς και παραγκωνίζετε τους δυστυχισμένους της χώρας. Λέτε: «Πότε θα περάσει η γιορτή της νουμηνίας και το Σάββατο για να ανοίξουμε τις σιταποθήκες και να πουλήσουμε το στάρι μας; Θα μικρύνουμε τα δοχεία της μέτρησης για να δίνουμε λιγότερο, θα βαρύνουμε τα σταθμά για να εισπράττουμε περισσότερο ασήμι και θα σκαρτέψουμε τις ζυγαριές. Θα πουλήσουμε ακόμη και τα’ αποκοσκινίδια του σταριού με κέρδος. Θα πουλήσουμε για δούλους τους φτωχούς, που δεν έχουν να πληρώσουν τα χρέη τους, έστω κι αν χρωστούν μονάχα ένα ζευγάρι σανδάλια». Ορκίστηκε, ο Κύριος, που γι’ αυτόν ο λαός του Ισραήλ τόσο περηφανεύεται: «Δεν πρόκειται να λησμονήσω ποτέ τις πράξεις τους».

Ποιος αμφιβάλλει ότι γι’ αυτές τις πράξεις σας η γη δεν θα σειστεί κι οι κάτοικοι της χώρας δεν θα κατατρομάξουν; Ολόκληρη η χώρα θα τραντάζεται, θα υψώνεται και θα χαμηλώνει, σαν τα νερά του Νείλου στην Αίγυπτο» (Αμώς 8:4-8).

Ο Θεός, όταν βλέπει την κοινωνική αδικία, δεν μένει αμέτοχος, αλλά δημιουργεί καταστάσεις όπως στο τέλος της παραπάνω περικοπής, ώστε να οδηγήσει τους ανθρώπους σε αυτοσυνειδησία της κακής κατάστασης στην οποία οδήγησαν τη χώρα.

Το ευχάριστο είναι πως ο Θεός αλλάζει τον ρου της ιστορίας, όταν δει τους κατοίκους μιας χώρας να μετανιώνουν συνειδητά και ειλικρινά. Αν διαβάσουμε το βιβλίο του προφήτη Ιωνά, θα δούμε ότι οι κάτοικοι της Νινευή (σημερινή Μοσούλη στο Ιράκ) με την φαυλότητά τους οδηγούνταν σε καταστροφή. Έστειλε ο Θεός τον Ιωνά να τους κηρύξει να αλλάξουν, και πράγματι μετάνιωσαν. Ζήτησαν μάλιστα το έλεος του Θεού, αποφασίζοντας να νηστέψουν όλοι, ακόμα και τα… ζώα (Ιωνάς 3:7-9). Παράλληλα όμως, εγκατέλειψαν και την κακία και τις άδικες πράξεις τους. Όταν ο Θεός είδε την έμπρακτη μετάνοιά τους, μεταμελήθηκε και σώθηκαν από την καταστροφή.

Η προσευχή μας είναι να βιώσουμε παρόμοιες συνθήκες έμπρακτης μετάνοιας στη χώρα μας, με εγκατάλειψη της αδικίας και της κακίας που τόσο πολύ μας έχουν κατακλύσει.

                                      Κ. Γεννάδης

Μάιος - Ιούνιος 2013

 

ellasΗ Ελευθερία γεννήθηκε, αναπτύχθηκε και βιώθηκε στην Ελλάδα. Οι Πατέρες μας, από τα πολύ παλαιά χρόνια, ταύτιζαν την εθνική ελευθερία με την πνευματική και τη θρησκευτική ελευθερία. Πολεμούσαν «υπέρ βωμών και εστιών». Πολεμούσαν «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και της πατρίδος την ελευθερίαν». Η εθνική ελευθερία, που βασίζεται στην ατομική, εσωτερική και πνευματική ελευθερία, μπορεί να κάνει τους εθνικά ελεύθερους Έλληνες δούλους στον ίδιο τον εαυτόν τους, στα ανθρώπινα πάθη, στις αδυναμίες και στις κακίες τους.Τόσο η εθνική όσο και η πνευματική ελευθερία εμπνέονται από σεβασμό στα δικαιώματα του άλλου. Ελευθερία δεν είναι να κάνω ανεύθυνα ό,τι θέλω. Ο Πυθαγόρας είπε: «Ουδείς ελεύθερος, εαυτού μη κρατών». Δηλαδή, κανένας άνθρωπος δεν είναι ελεύθερος όταν δεν μπορεί να συγκρατήσει τον εαυτόν του. Και ο Λακορντέρ συμπλήρωσε: «Ελευθερία είναι το δικαίωμα του να κάνεις ό,τι δεν βλάπτει τον άλλον».

Ελευθερία δεν σημαίνει ασυδοσία. Δεν είναι η διάλυση και η καταστροφή των ηθικών αξιών. Ελευθερία δεν είναι ανεξέλεγκτη, άσωτη και εγωκεντρική ζωή, δηλαδή αυτό που βλέπουμε στις μέρες μας. Δεν σημαίνει ελευθερία να καταργήσω τα ήθη και τα έθιμα που κράτησαν το έθνος μας μέσα στους αιώνες, μεταφέροντας στην πατρίδα μας την ξένη, «εύκολη» διεφθαρμένη και καταστρεπτική ζωή. Ελευθερία δεν είναι να κάνω αυτό που με «βολεύει» και ικανοποιεί τον εγωισμό και το συμφέρον μου. Ελευθερία σημαίνει υπεύθυνη ζωή, που σέβεται την ελευθερία και την προσωπικότητα του άλλου. Ελευθερία είναι η δύναμη να δεσμεύω τον εαυτό μου και να μην κάνω αυτό που δεν πρέπει να κάνω, αυτό που βλάπτει το συνάνθρωπό μου. Αν ο Θεός δεν δέσμευε τον Εαυτό Του και χρησιμοποιούσε την Ελευθερία Του, η γη μας από καιρό θα είχε εξαφανισθεί.

Ο σύγχρονος, λοιπόν, Έλληνας είναι αδύνατος και ανήμπορος να κάνει το καλό. Ένα από τα σύγχρονα χαρακτηριστικά του ανθρώπου, στατιστικά αποδεδειγμένο, είναι η ανικανότητα και αδυναμία του να κάνει το καλό. Χρειάζεται δύναμη πολλή και υπεράνθρωπη, έξω από τον εαυτόν του. Δύναμη μεγάλη, που μια για πάντα θα τον ελευθερώσει από όλα τα εσωτερικά και αρνητικά πράγματα που τον καταδυναστεύουν. Η δύναμη αυτή βρίσκεται αποκλειστικά στον Τριαδικό Θεό. Ο Ιησούς Χριστός, ο Θεάνθρωπος, ο μόνος Ελευθερωτής, προσκαλεί το σύγχρονο φορτωμένο Έλληνα να Τον πλησιάσει ταπεινά, έτσι όπως είναι, κουρασμένος και φορτωμένος και Αυτός θα τον ξεκουράσει και θα τον ξεφορτώσει (Ματθ. 11:28).Ο πραγματικά ελεύθερος εσωτερικά άνθρωπος είναι αυτός που τον ελευθερώνει ο Ιησούς Χριστός.

Όταν ο Ιησούς Χριστός έλεγε: «Εάν ο Υιός του ανθρώπου (ο Ιησούς Χριστός) σας ελευθερώσει, θα είσθε πραγματικά ελεύθεροι» (Ιωάν. 8:36),αποκάλυπτε τη μεγαλύτερη αλήθεια και πραγματικότητα όλων των αιώνων. Όσοι Τον πίστεψαν και ζήτησαν την ελευθερία τους, έγιναν καινούργιοι και ελεύθεροι άνθρωποι.

Το αποκλειστικό έργο του Ιησού Χριστού είναι η εσωτερική απελευθέρωση του κάθε άνθρωπο από οποιαδήποτε δεσμά. Ο Έλληνας, που εγωιστικά εμμένει στις δικές του απόψεις για το τί πραγματικά χρειάζεται και προσπαθεί μόνος του ή με οποιαδήποτε άλλα μέσα να ελευθερωθεί, δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να παρατείνει την πνευματική του κακομοιριά.

Τα σύγχρονα ψυχικά προβλήματα του άγχους, της κατάθλιψης, της μελαγχολίας, του φόβου και της μοναξιάς, νικιούνται και φεύγουν από τον άνθρωπο μόνο μέσω του Ιησού Χριστού. Κανένας άνθρωπος δεν είναι ελεύθερος, αν ο Κύριος δεν τον ελευθερώσει.

Μάρτιος - Απρίλιος 2013

 

filakiΠαρασκευή πρωί του Μάρτη. Πέντε άτομα της Αδελφότητας επισκεφθήκαμε για δεύτερη φορά το Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Αυλώνα. Το αυτοκίνητο φορτωμένο με διάφορα χρήσιμα πράγματα για τους νεαρούς κρατούμενους, και μετά από πορεία μιας ώρας περίπου, αντικρίσαμε τα κτήρια των φυλακών.

Περιμένοντας να έρθει η σειρά μας να επισκεφτούμε τα παιδιά, παραδώσαμε τα πράγματα που τους είχαμε συγκεντρώσει (ρούχα, είδη προσωπικής περιποίησης, τηλεκάρτες, κλπ) και συζητήσαμε με την Διοίκηση των φυλακών για τα θέματα που κυρίως τους απασχολούν. Όσα μας είπαν αντήχησαν στ’ αφτιά μας από περίεργα έως εκπληκτικά: Ο αριθμός των τροφίμων εκεί ανέρχεται σε περίπου 356 άτομα, από τα οποία τα 2/3 περίπου είναι αλλοδαποί. Η ηλικία τους μικρή, έως και 25 ετών. Παιδιά με πολλές ικανότητες που, αν δεν τους στερούσαν τα εφόδια το κακό οικογενειακό τους περιβάλλον ή κάποιο λάθος, σοβαρό ίσως, που έκαναν και έπρεπε να το «εξαργυρώσουν» με τα πιο δημιουργικά χρόνια της ζωής τους, θα είχαν διακριθεί σε πάρα πολλούς τομείς και θα είχαν ξεχωρίσει με τα πολλά προσόντα τους.

Ήρθε η ώρα να συναντηθούμε με τους νεαρούς κρατούμενους. Παιδιά, απλά, χαμογελαστά, με εκφραστικά μάτια, που θέλουν να μας χαιρετήσουν με χειραψία, να μας καλωσορίσουν, εκτιμώντας την παρουσία μας εκεί για χάρη τους. Το μήνυμα από το Ευαγγέλιο, που ακούστηκε από τον υπεύθυνο της ομάδας μας, τα προσήλκυσε, διατηρώντας τα μάτια ορθάνοιχτα, να «ρουφάνε» σαν τα σφουγγάρια το πολύτιμο νερό της ζωής που τους προσφερόταν: Ο Χριστός αγαπά όλους, συγχωρεί, δέχεται χωρίς διακρίσεις αυτόν που με μετάνοια Τον καλεί στη ζωή του, αυτόν που πονά, που αμάρτησε, που έσφαλε. Οι ερωτήσεις πολλές, το ενδιαφέρον έκδηλο και ειλικρινές και η παράκληση: «Να ξανάρθετε»!

Η ξενάγηση στα κτήρια, μια ακόμα συγκλονιστική εμπειρία, μας έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσουμε πιο άμεσα το περιβάλλον των φυλακών. Στον επάνω όροφο το Σχολείο. Πάνω από την πόρτα κάθε αίθουσας τα ονόματα γνωστών ποιητών μας: «Γ. Σεφέρης, Γ. Ρίτσος, Ο. Ελύτης, Κ. Παλαμάς»…. Μέσα στις αίθουσες τα θρανία, οι ζωγραφιές των παιδιών στους τοίχους και οι σύγχρονοι διαδραστικοί πίνακες, με τους οποίους γίνεται η διδασκαλία, μέσω ηλεκτρονικού υπολογιστή. Στον ίδιο όροφο η Αίθουσα Πληροφορικής με τους υπολογιστές, δωρεές πολιτών ή επιχειρήσεων προς το Ίδρυμα των Φυλακών. Εντυπωσιαστήκαμε από το τεράστιο ενδιαφέρον των καθηγητών για την πρόοδο των μαθητών τους, ένας μάλιστα μας ενημέρωσε πως συνεχίζει να διδάσκει εθελοντικά, παρ’ ότι βγήκε στη σύνταξη. Εκδίδουν επίσης και εφημερίδα με τίτλο ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟ, η οποία βρισκεται και στο διαδικτυακό τόπο (http://gym-par-avlon.att.sch.gr). Κατεβαίνοντας τα σκαλιά, το άκουσμα της θρακιώτικης μελωδίας μας τράβηξε προς την Αίθουσα Πολλαπλών Χρήσεων, που φιλοξενούσε εκείνη την στιγμή τη χορευτική ομάδα με τη δασκάλα της.

Φύγαμε περνώντας για άλλη μια φορά από τους δαιδαλώδεις καγκελόφραχτους διαδρόμους, τις βαριές σιδερένιες πόρτες με τις αυτόματες κλειδαριές και τα γραφεία. Βγαίνοντας από την κεντρική σιδερένια πόρτα, προσπαθήσαμε να φανταστούμε το συναίσθημα εκείνου που, μετά από εγκλεισμό μηνών ή και χρόνων, περνά την έξοδο προς την ελευθερία. Τέτοια συναισθήματα προϋποθέτουν μεγάλη ευαισθησία, κατανόηση, αγάπη, έλλειψη κατάκρισης και πόνο για το συνάνθρωπο. Μόνον Εκείνος, ο Μόνος γνώστης της ψυχής και της καρδιάς του ανθρώπου, ο Μόνος που πόνεσε τόσο βαθιά και αληθινά για τον άνθρωπο μπορεί να νιώσει, να παρηγορήσει, να συγχωρήσει και να ελευθερώσει.

Σελίδα 67 από 75

Το Σύμβολον της Πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόνται εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Θα μας βρείτε

Σατωβριάνδου 31 - AΘHNA 104 31 1ος όροφος  (η είσοδος μας είναι διαφορετική της πολυκατοικίας)

Τηλέφωνο: 2105227726

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Top