Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2012

 

apofasi Ο Χριστός λέγει: «Εν τω κόσμω θλίψιν έξετε, αλλά θαρσείτε, εγώ νενίκηκα τον κόσμο» (Ιωάν. 16:33). Αλλού λέγει: «Ει τις θέλει οπίσω μου έρχεσθαι, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού καθ’ ημέραν και ακολουθείτω μοι» (Λουκ. 9:23). Και πάλιν λέγει: «Αγωνίζεσθε εισελθείν δια της στενής πύλης» (Λουκ. 13:24). Και πάλι τονίζει: «Έσεσθε μισούμενοι υπό πάντων δια το όνομά μου» (Λουκ. 21:17). Ο αγώνας του πιστού Χριστιανού είναι ένας συνεχής έμπονος αγώνας, κατά το ιερό Ευαγγέλιο. Ο άριστος ερμηνευτής του, ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, με τη γνωστή του επιμονή λέγει πως η θλίψη αυτή προξενεί ανάπαυση, πως η ζωή είναι στίβος, πως στο στίβο υπάρχουν αγώνες και τέλος βραβεία. Αυτοί που βλασφημούν στην ασθένεια, και τον πόνο υφίστανται και το κέρδος χάνουν. Ο άγιος Μακάριος συνεχίζοντας λέγει πως δεν υπάρχει δόξα δίχως παθήματα και κάθε κατά Θεόν θλίψη είναι έργο ευσεβείας. Η δε αληθινή αγάπη με τα ενάντια της ζωής δοκιμάζεται. Μη νομίζεις πως θ’ αποκτήσεις αρετή δίχως θλίψη. Το άλυπο είναι αδόκιμο. Τον ανηφορικό δρόμο του πόνου σου ανέβαινε μ’ ελπίδα.

 Η «στενή και τεθλιμμένη» οδός του Ευαγγελίου αποτελεί, θα λέγαμε, συγκλονιστική εμπειρία για την ορθόδοξη πνευματικότητα. Μια πνευματική ζωή δίχως αγώνα και άσκηση είναι τελείως άγνωστη για την Ορθοδοξία. Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος λέγει πως ο δρόμος για τον Θεό είναι ένας συνεχής σταυρός. Κανείς δεν πήγε στον ουρανό με άνεση. Σύγχρονος θεολόγος αναφέρει: Η άρνηση του σταυρού μαραίνει και μωραίνει την ίδια την Εκκλησία. Την εκκοσμικεύει, την κενώνει από τον εσχατολογικό δυναμισμό της (π. Μιχαήλ Καρδαμάκης). Ο βίος των Χριστιανών ήταν ανέκαθεν μαρτυρικός, ασκητικός, ομολογητικός, περιπετειώδης, τολμηρός και θαρραλέος. Αν επιθυμούμε ένα χριστιανισμό της ανέσεως, του «βολέματος», της αυτάρκειας και της ωραίας κουβέντας, απέχουμε πολύ μακριά του γνήσιου ορθόδοξου ήθους, που έμβλημά του, έχει το σταυρό, τον οποίο ακολούθησαν, προσκύνησαν και ύψωσαν όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας μας.


«Η ευλογία του πόνου και ο πόνος της αγάπης»

 (Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου σελ.22,23)

Ιούλιος - Αύγουστος 2012

 

H Kibwtos«Γιατί μαμά ο κύριος κάθεται κάτω;» Το βλέμμα της μικρούλας, γεμάτο απορία, καρφώνεται σε έναν από τους δεκάδες συνανθρώπους μας, που καθισμένοι σε γωνίες και πεζοδρόμια αναζητούν τον οίκτο των περαστικών, άλλοτε παρακαλώντας με ασθμαίνουσα φωνή, άλλοτε απλά προτάσσοντας αδύναμα το χέρι τους σε στάση αναμονής. Αναμονής μιας βοήθειας, αναμονής του φιλάνθρωπου αισθήματος κάποιου περαστικού.

Ιούλιος - Αύγουστος 2012

 

PonosΟ πόνος, κατά τον άγιο Νικόλαο Καβάσιλα, είναι ένας τρόπος που επέτρεψε ο Θεός στον άνθρωπο για να μη δένεται υπερβολικά με τον κόσμο. Έτσι, ο πόνος γίνεται μέσο και όπλο, που νικά την αμαρτία και σώζει τον άνθρωπο. Η αδυναμία γίνεται δύναμη, η εξασθένηση κραταίωση, που δεν μας επιτρέπει να υποδουλωθούμε στα πράγματα. Είναι σημαντικός ο ρόλος του πόνου στη ζωή μας, αφού θέλει να μας ανακαινίσει για την αιωνιότητα. Ο πόνος, τελικά, δυναμώνει τον άνθρωπο, τον μεταμορφώνει και τον αγιοποιεί.

Ιούλιος - Αύγουστος 2012

 

MatiaΗ τηλεόραση θέλει πέταμα όχι γιατί δεν έχει καλά προγράμματα. Η τηλεόραση θέλει πέταμα είτε με καλά είτε με κακά προγράμματα. Θέλει πέταμα γιατί είναι επικίνδυνη σαν διαδικασία. Η τηλεόραση στερεί τον θεατή από την δυνατότητα επαφής με τον εσωτερικό του κόσμο. Τον αποξενώνει απ’ την πνευματική του ζωή. Ο κόσμος γίνεται ένας τόπος, που όπως λέει ο Καμύ, δεν έχεις που να ακουμπήσεις την καρδιά σου.

Μάιος - Ιούνιος 2012

 

periergeiaΟι άγιοι Πατέρες λέγουν ότι πνεύμα περιεργείας είναι το σημείο της εμπαθούς προσκολλήσεως στα υλικά πράγματα, είναι η «κόλλα» που μας ενώνει με τα επίγεια και τα μάταια. Αυτό ακολουθεί το πνεύμα της αργίας και είναι μεταξύ των σφικτά συνδεδεμένα. Πράγματι, όταν ο άνθρωπος δεν φροντίζει για τα πνευματικά έργα, ζητεί ο ίδιος μία ψεύτικη απασχόληση, εργαζόμενος με όλα τα εξωτερικά πράγματα και σκεπτόμενος μόνο το παρόν και το μέλλον του βίου του, προκειμένου να επιτύχει τα ευχάριστα και να λυτρωθεί από τα θλιβερά γεγονότα της ζωής.

Μάιος - Ιούνιος 2012

 

Στην κοιλιά της εγκύου δύο έμβρυα συνομιλούν. Το ένα είναι σκεπτικιστής, το άλλο γεμάτο εμπιστοσύνη και πίστη.

Tο γεμάτο αμφιβολίες έμβρυο ρωτάει: «Και πιστεύεις πραγματικά σε μια ζωή μετά τη γέννηση;»

Το έμβρυο που πιστεύει, απαντά: «Ασφαλώς, ναι. Για μένα είναι απόλυτα βέβαιο ότι υπάρχει ζωή μετά τη γέννησή μου. Η ζωή εδώ, είναι μόνο για να μας μεγαλώνει, ώστε να μπορούμε να προετοιμάζουμε τους εαυτούς μας για τη ζωή μετά τη γέννησή μας, έτσι ώστε να είμαστε αρκετά δυνατά για ό,τι μας περιμένει μετά.»

Μάιος - Ιούνιος 2012

 

Το πιο πολύτιμο και σπάνιο αγαθό σήμερα είναι η εσωτερική ειρήνη. Η πρώτη μεγάλη ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου είναι να ηρεμήσει ψυχικά και να αποκτήσει μια μόνιμη ψυχική γαλήνη. Ο πόλεμος που γίνεται μέσα του με πραγματικά ή φανταστικά γεγονότα, με διάφορα συμφέροντα, με ανεκπλήρωτες επιθυμίες και με συγκρούσεις, ακόμα και με τ’ αγαπητά του πρόσωπα, δημιουργεί το άγχος, τη στενοχώρια και την κατάθλιψη. Και ενώ θα έπρεπε να είναι ήρεμος και ευτυχισμένος, μιας και τα αγαθά και οι ευκολίες που έχει σήμερα δεν τα είχε ποτέ, αντίθετα είναι «φορτωμένος», νευρικός και πάντοτε κουρασμένος ψυχικά.

Μάρτιος - Απρίλιος 2012

 

ponosΗ ασθένεια δεν προέρχεται, αδελφοί μου, από την τιμωρία ενός εκδικητή Θεού. Η αντίληψη αυτή είναι ανορθόδοξη, πέρα για πέρα λαθεμένη. Ο Θεός μας μόνον αγαπά και δεν τιμωρεί τα πλάσματά Του. Ο Θεός είναι μακρόθυμος, πολυέλαιος, πολυεύσπλαχνος, πανάγαθος και αληθινός. Το όνομα του Θεού είναι αγάπη, λέει ο αγαπημένος του μαθητής Ιωάννης ο Θεολόγος. Παραχωρεί, επιτρέπει παιδαγωγικά προς βοήθεια την ασθένεια, για να μας φρονηματίσει, να μας διορθώσει, να μας προσγειώσει και ταπεινώσει.

 

Σελίδα 61 από 75

Το Σύμβολον της Πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόνται εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Θα μας βρείτε

Σατωβριάνδου 31 - AΘHNA 104 31 1ος όροφος  (η είσοδος μας είναι διαφορετική της πολυκατοικίας)

Τηλέφωνο: 2105227726

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Top