Μάρτιος - Απρίλιος 2016

 

PONOSΟ ψυχικός πόνος είναι μία κραυγή της ψυχής για βοήθεια. Μας καλεί να εντείνουμε την πνευματική όραση και ακοή εντός μας. Δεν πρέπει απρόσεκτα να προσπεράσουμε αυτό το κάλεσμα και να παραβλέψουμε το μήνυμα. Όπως ένας πόνος του σώματός μας δηλώνει ότι κάτι συμβαίνει στον οργανισμό μας και οδηγούμεθα στον ιατρό και τις σχετικές εξετάσεις, έτσι καλούμεθα ν’ αποκρυπτογραφήσουμε το σήμα του ψυχικού πόνου, με τη συνδρομή μάλιστα της κατάλληλης μελέτης, της προσευχής και της βοήθειας του έμπειρου πνευματικού.

Πολύ συχνά ο άνθρωπος, εκτός από τα «γιατί», παραπονείται πως είναι αβάστακτος και ασήκωτος ο πόνος του και πως δεν είναι ικανός να τον αντέξει. Εντούτοις αυτός ο μεγάλος πόνος τελικά αντέχεται και ανακαλύπτει και αποκαλύπτει σπουδαία πράγματα, που φανερώνουν την ποιότητα και ακεραιότητα της ζωής μας. Αν δηλαδή πιστεύουμε αληθινά - με μία πίστη δυνατή, ακράδαντη και θερμή - αν υπομένουμε κραταιά κι ελπίζουμε εγκάρδια, η πίστη στον Κύριο ανοίγει δρόμους, εκεί που ήταν όλοι κλειστοί και αδιέξοδοι. Τότε αισθανόμεθα καλά την ατέλεια, την ανεπάρκεια, τη μικρότητα, την αδυναμία, την παροδικότητα της ζωής μας. Κατανοούμε τότε μετά του θείου και κορυφαίου αποστόλου Παύλου ότι η δύναμή μας στην ασθένεια φανερώνεται και ολοκληρώνεται. Μέσα στην ασθένεια ταλαντεύεται η επίγεια ευδαιμονία μας, πιστεύουμε ότι δεν έχουμε μένουσα πόλη, αλλά τη μέλλουσα επιζητούμε.

Ο πόνος μπορεί να γίνει εφαλτήριο για την εκτίναξή μας από τη στείρα μετριότητα, τη μονότονη στασιμότητα, το κουραστικό πνευματικό σημειωτόν, στη γνωριμία μας με τον πραγματικό εαυτό μας. Να γνωρίσουμε καλά τις δυνάμεις, τις δυνατότητες, τις αντοχές, τα όριά μας, τα τάλαντα που μας έδωσε ο Θεός μας. Να δούμε την κρυμμένη άγνωστη διάστασή μας – ότι δεν υπάρχουμε για να τρώμε και να κοιμόμαστε - και να γίνουμε περισσότερο αληθινοί άνθρωποι και Χριστιανοί.

Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου,
«Το αληθινό νόημα του πόνου στη ζωή μας», σελ. 17,18.

Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2016

 

anxiety1Το άγχος εκφράζει με αντικειμενικό τρόπο την εποχή μας. Ο σύγχρονος άνθρωπος πληρώνει με το άγχος το τίμημα της ραγδαίας τεχνικής και επιστημονικής προόδου. Έδωσε μεγάλη αξία στα υλικά αγαθά, που αντί να τον γεμίσουν, τον άφησαν πίσω άδειο, ανήσυχο, νευρικό, με αόριστους φόβους. Έτσι ο άνθρωπος σήμερα κλονισμένος ηθικά, ψυχικά και πνευματικά προσπαθεί να θεραπευτεί με γήινα ανθρώπινα μέσα, χωρίς αποτέλεσμα.

Ο άνθρωπος έχει άγχος, γιατί είναι φορτωμένος από τα άσχημα της σύγχρονης εποχής και δεν μπορεί να θεραπευτεί με ανθρώπινη συνταγή. Ένα επιστημονικό βιβλίο για το άγχος γράφει τα εξής: «Στο άγχος το άτομο ζει το δράμα της εσωτερικής ενοχής, της «αμαρτίας», του «κακού», της αδυναμίας του. Συνειδητά ή ασυνείδητα, το βάρος της ενοχής του ανθρώπου για την απομάκρυνσή του από τον Θεό υπάρχει βαθιά μέσα του και, καθώς καθημερινά μεγαλώνει όλο και πιο πολύ, ο άνθρωπος ζει μια ανυπόφορη και δυστυχισμένη ζωή».

Ας λογικευτούμε όμως.

Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2015

 

MetanoiaΟ θεοφώτιστος και οσιότατος μοναχός Ιωσήφ Βρυέννιος (Ι340-1431), ο διδάσκαλος των αγίων Μάρκου του Ευγενικού και Γενναδίου, του πρώτου πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως μετά την άλωση, σε ομιλία του εντοπίζει τις αιτίες των θλίψεων που βρήκαν το γένος στην παραχώρηση του Θεού «δια το πλήθος των αμαρτιών μας». Δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του καθηγητού Απ. Βακαλόπουλου, «Πηγές της ιστορίας του Νέου Ελληνισμού».

…Πολλοί από μας χρησιμοποιούν στις βρισιές τους την ορθόδοξη πίστη, το σταυρό, το νόμο, τους αγίους, και αυτό το σώμα του Χριστού, όπως δεν το χρησιμοποιεί κανένας άπιστος. Πιστεύουμε απατηλά ότι οι εποχές, η τύχη, η μοίρα, το ριζικό, τα ζώδια, τα αστέρια, διευθύνουν τη ζωή μας. Πάμε κάθε μέρα σε μάγους, μάντεις, γύφτισσες και μέντιουμ και ζητάμε βοήθεια από τα μάγια για κάθε αρρώστια. Με τα μάγια νομίζουμε άλλοτε ότι δένουμε ή λύνουμε ζώα και ανθρώπους.

Καταδιώκεται συνεχώς η αρετή και επιδιώκεται η αμαρτία. Οι άρχοντες είναι άδικοι, οι υπεύθυνοι άρπαγες, οι δικαστικοί δωροδοκούνται, οι μάρτυρες λένε ψέματα. Φαίνεται ότι όλες οι διδασκαλίες λέγονται στα χαμένα. Οι προτροπές και οι συμβουλές θεωρούνται φλυαρία, ανοησία και αφορμή επιδείξεως. Περισσότερο αφορμή επιδείξεως. Πιο πολύ τιμώνται όσοι ζουν με ατιμία, παρά όσοι προσπαθούν να ζήσουν με αρετή. Τι έπρεπε να κάνω και δεν το έκανα; λέγει ο Χριστός. Πολλοί από μας ζουν με λαιμαργία, μεθύσια, πορνείες, μοιχείες, ακαθαρσίες, ζήλειες, φθόνους και κλοπές. Γίναμε υπερήφανοι, αλαζόνες, φιλάργυροι, φίλαυτοι, αχάριστοι, ανυπάκουοι, άρπαγες, προδότες, ανόσιοι, άδικοι, αμετανόητοι, αδιάλλακτοι.

(Από το βιβλίο Διαχρονικές, Λυτρωτικές αλήθειες)

Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2015

 

PONOSΟ ασθενής, λοιπόν, που υπομένει τον πόνο και ευχαριστιακά και δοξολογικά προσεύχεται, ενισχύεται, παραμυθείται, απαλλάσσεται από την εμπάθεια και την ηδυπάθεια κι αισθάνεται το μέγα έλεος του Πανάγαθου Θεού. Στην κατάσταση της απαθείας, η επιθυμία του ανθρώπου δεν νεκρώνεται, αλλά, κατά την πατερική διδασκαλία, μεταμορφώνεται. Αυτά όμως, μόνον όταν τα ζει καλά κανείς, τότε μπορεί άνετα να τα εκφράσει και να τα περιγράψει. Είναι πολύ διαφορετικό να ξέρω ότι υπάρχει κάπου πολύτιμος θησαυρός, από το να τον έχω δικό μου, να γνωρίζω δηλαδή τι σημαίνει να είσαι αληθινός Ορθόδοξος Χριστιανός.

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέγει πως ύλη της θεώσεως είναι η καθαρότητα. Η ασθένεια καθαρίζει τον άνθρωπο, όπως και η ταπεινή άσκηση – το μόνο που έχει να δώσει ο άνθρωπος στον Θεό.

Με όλα τα παραπάνω πού καταλήγουμε αδελφοί μου; Ότι είναι καλύτερα να είμαστε άρρωστοι; Να μη προσευχόμεθα υπέρ της υγείας μας; Ν’ αγαπούμε τον πόνο; Όχι. Δεν επιζητούμε νοσηρά τον πόνο στη ζωή μας. Όταν όμως έλθει, μην πανικοβληθούμε, μην τρομάξουμε, μη φύγουν όλα κάτω από τα πόδια μας, μην απογοητευθούμε, μη μελαγχολήσουμε, μη τα βάλουμε με τον Θεό, μη Τον θεωρήσουμε τιμωρό κι εκδικητή, μη Τον αγνοήσουμε, μη Τον λησμονήσουμε, μη δεν προσευχηθούμε. Αν φαίνεται να καθυστερεί να μας απαντήσει, δεν σημαίνει διόλου ότι δεν μας παρακολουθεί, προσέχει και ακούει. Το σχέδιο της σωτηρίας μας μπορεί να φαίνεται ότι καθυστερεί, υφαίνεται όμως προσεκτικά και μυστικά. Δεν επιζητούμε αστόχαστα τον πόνο στη ζωή μας, αλλά αν και όποτε μας επισκεφθεί, ας αναζητήσουμε καρτερικά το κρυμμένο και βαθύ νόημα της επισκέψεώς Του. Μπορεί ν’ αποτελέσει σταθμό στη ζωή μας και να νοηματισθεί όλος ο βίος μας και να λάβει άλλη διάσταση και νέα προοπτική. Σας μιλά αδελφικά ένας πονεμένος.

(Μοναχού Μωυσέως «Το αληθινό νόημα του πόνου στη ζωή μας, σελ.22,23).

Ιούλιος - Αύγουστος 2015

 

wolfinsheepsclothing

Δόλιος είναι ο λόγος που έχει σκοπό να προκαλέσει κάποιο κακό, κάποια συγκεκριμένη βλάβη και ζημιά στον άλλο. Δόλιος λόγος είναι η συκοφαντία, η ψεύτικη κατηγορία, η διαβολή, η δυσφήμιση. Η συκοφαντία είναι μια σκοτεινή πράξη, που σκοπό έχει να κλονίσει την υπόληψη του άλλου, να καταρρακώσει την τιμή του, να εξευτελίσει τον ίδιο, την οικογενειά του, τα παιδιά του ακόμη και τα άψυχα πράγματα, όπως τα υπάρχοντα και την περιουσία του.

Οι ευσεβείς άνθρωποι όλων των εποχών μαζί με τους δίκαιους της Παλαιάς Διαθήκης παρακαλούν τον Θεό: «Κύριε, την ψυχή μου λύτρωσε από τα χείλη που λένε ψέματα, από τη γλώσσα της απάτης» (Ψαλμ. 119:2), «Απάλλαξέ με απ’ των ανθρώπων την καταπίεση» (Ψαλμ. 118:134) και εύχονται «Να είναι προφυλαγμένοι από της γλώσσας το μαστίγιο» (Ιώβ 5:21), δηλαδή ο Θεός να σε σκεπάζει και να σε φυλάττει από την μάστιγα της συκοφαντικής και δόλιας γλώσσας, γιατί όλοι γνωρίζουν πόσο δύσκολο είναι να αποκατασταθεί η υπόληψη εκείνου που συκοφαντήθηκε. Είναι πολλά τα δάκρυα των συκοφαντημένων, γράφει ο σοφός Εκκλησιαστής (Εκκλ. 4:1), ώστε δεν μπορεί να βρεθεί κάποιος να τους παρηγορήσει. Η πικρία είναι βαθιά, ο ψυχικός πόνος μεγάλος, γι’ αυτό ο ίδιος ο Θεός αναλαμβάνει την προστασία του αδικούμενου από τον συκοφάντη. Ο Θεός θα ταπεινώσει τον συκοφάντη (Ψαλμ. 81:4) θα σε φυλάει «από διαβολής γλώσσης αλλοτρίας» (Παρ. 6:24).

Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης σημειώνει κάτι πολύ σημαντικό για την αξία της ανθρώπινης τιμής που προσβάλλει ο συκοφάντης. Η τιμή είναι ανώτερη και από τη ζωή και επειδή με την συκοφαντία θανατώνεται η τιμή του ανθρώπου, ενώ με τον φόνο θανατώνεται η ζωή του ανθρώπου, άρα η συκοφαντία είναι ανώτερη και από το φόνο. Πιο μεγάλο κακό είναι να σκοτώνει κανείς με την γλώσσα και το λόγο, παρά με όπλα και μαχαίρια, και τούτο γιατί, αυτός που σκοτώνει με όπλα σκοτώνει μόνον ζωντανούς και μάλιστα με κίνδυνο της δικής του ζωής. Ο συκοφάντης όμως σκοτώνει εκ του ασφαλούς, χωρίς ο ίδιος να κινδυνεύει με τα λόγια που εκστομίζει και μάλιστα μπορεί να προσβάλλει και να εκθέσει, όχι μόνο ζωντανούς, αλλά και νεκρούς, οι οποίοι είναι αδύνατον να υπερασπιστούν εαυτούς.

«Ολισθός γλώσσα ανθρώποις, μη λόγω κυβερνωμένη», γράφει ο Θεολόγος Γρηγόριος. Δηλαδή όταν η γλώσσα του ανθρώπου δεν κυβερνάται από τον νου και δεν κατευθύνεται από τον ορθό λόγο, τότε ολισθαίνει, ξεφεύγει και εκτρέπεται σε λόγια απαράδεκτα και επιβλαβή.

(ΛΟΓΟΣ Γεωργ. Σπ. Κωτσάκη, σελ 61, 62, 63)

Μάιος - Ιούνιος 2015

 

blasthmia

Μιλάει ο Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος (Διαχρονικές Λυτρωτικές αλήθειας σελ.24,25)

Ήμουν μικρό παιδάκι στο χωριό μου, που τότε είχε πολλούς κατοίκους, 3000 ανθρώπους, τώρα πια δεν έχει ούτε 400. Οι γονείς μας κι όλοι οι μεγαλύτεροι είχαν πάει στον πόλεμο της Μικράς Ασίας. Πολέμησαν με ανδρεία, έφτασαν μέχρι την Άγκυρα. Αλλά μετά, καταστροφή! Απ’ τους 200 που είχαν φύγει από το χωριό μας, μόνο 30 επέστρεψαν. Δυστυχία… Κλαίγαμε. Όλο το χωριό θρηνούσε για τους σκοτωμένους και τους αιχμαλώτους. Μια βδομάδα δεν φάγαμε, ψωμί δεν βάλαμε στο στόμα. Κάθισαν έξω από την εκκλησία οι στρατιώτες με τα κουρελιασμένα ρούχα τους, ξυπόλητοι, με τα πόδια τους πρησμένα, τα μάτια κόκκινα, κλαμένοι. Και ρωτούσαν οι γέροι:

– Ρε παιδιά, πώς το πάθαμε; Γιατί αυτή η συμφορά;

Ο ένας έλεγε: Φταίνε οι Ρώσοι.

Ο άλλος έλεγε: Φταίνε οι Άγγλοι.

Άλλοι έλεγαν: Φταίνε οι Ιταλοί…

Ένας λοχίας, που πολεμώντας έφτασε ως την Άγκυρα κι είχε αριστεία ανδρείας, λέει:

– Παιδιά, δε φταίνε ούτε οι Ρώσοι ούτε οι Γάλλοι ούτε οι Άγγλοι… Εμείς φταίμε. Από την ώρα που πατήσαμε στη Σμύρνη μέχρι που φθάσαμε στην Άγκυρα, βλαστημούσαμε τον Θεό και την Παναγιά! Μας έφαγαν οι βλαστήμιες…

Στην πραγματικότητα μας άξιζαν ακόμη μεγαλύτερες τιμωρίες. Αν ήθελε ο Θεός, έλεγε στον ήλιο, «φύγε μακριά, να γίνει η γη κρύσταλλο» ή «ζύγωσε στη γη, να την κάνεις κάρβουνο». Μας ανέχεται η άπειρος αγάπη του. Κανείς δε μας αγαπάει όπως ο Χριστός.

Τα δαιμόνια, αγαπητοί μου, δεν τολμούν να πουν λόγο κακό για τον Κύριο, τρέμουν. Κι ο άνθρωπος τι κάνει; Βλαστημάει, ανοίγει το στόμα του και βγάζει φαρμάκι, λάσπη, ακαθαρσία. Βλαστημάει τα θεία, τον Θεό, τον Χριστό, την Παναγιά, το Σταυρό, τους αγίους, τα καντήλια, τις κολυμπήθρες, τα πάντα. Ο άνθρωπος γίνεται χειρότερος κι από το διάβολο. Γιατί ο διάβολος πολλά κάνει, αλλά ένα αμάρτημα δεν το κάνει στα τόσες χιλιάδες χρόνια της ηλικίας του ως τώρα. Δεν βλαστημάει. Τρέμει.

Μάρτιος - Απρίλιος 2015

 

maskaΗ στενοχώρια, είναι ένα απ’ τα μεγαλύτερα σύγχρονα προβλήματα που αντιμετωπίζει το ανθρώπινο γένος. Πάνω από τα μισά κρεβάτια των νοσοκομείων κατέχονται από αρρώστους με νευρικές, συναισθηματικές και διανοητικές παθήσεις.

Ξεχάστε το παρελθόν με τις νεκρές του μέρες. Δείτε το σήμερα. Αυτή την έννοια έχει και η προσευχή: «Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον». Επίσης τα λόγια του Χριστού: «Μη μεριμνάτε για την αύριον, διότι το αύριο μεριμνά για τον εαυτόν του». Χωρίς αμφιβολία, πρέπει να συλλογιζόμαστε το αύριο, να το συλλογιζόμαστε προσεκτικά, να σχεδιάζουμε επάνω σ’ αυτό και να το προετοιμάζουμε. Αλλά να μην έχουμε αγωνία.

Όταν στεναχωριέστε πολύ σκεπτόμενοι μια αποτυχία σας ή ένα κακό που σας συνέβη, ενεργείστε ως εξής: 1) Σκεφθείτε πιο θα ήταν το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί ύστερα από αυτήν την αποτυχία. 2) Πείστε τον εαυτόν σας να δεχτεί αυτό το χειρότερο και 3) Προσπαθήστε να βελτιώσετε αυτό το χειρότερο που δεχτήκατε.

Να δεχόμαστε το κάθε τι, όσο κακό κι αν είναι ή μας φαίνεται ότι είναι. Η αποδοχή αυτού που μας έχει ήδη συμβεί είναι το πρώτο βήμα για να ξεπεράσουμε τις συνέπειες κάθε δυστυχίας.

Όταν είστε στεναχωρημένοι, απασχοληθείτε με κάτι. Όση ώρα ασχοληθείτε να φτιάξετε κάτι, να διαβάσετε ένα βιβλίο, θα πάψετε να στενοχωριέστε. Ο Τσώρτσιλ τον καιρό του πολέμου δούλευε 18 ώρες το 24ωρο. Και δήλωνε: «Είμαι πολύ απασχολημένος. Δεν έχω καιρό για στενοχώριες». Η απασχόληση και η εργασία γενικά, είναι το καλύτερο φάρμακο για τα κλονισμένα νεύρα.

Δεν πρέπει να στενοχωριέστε για το παρελθόν, γιατί δεν πρόκειται να ζήσετε μ’ αυτό. Μη στεναχωριέστε για μικροπράγματα. Μην επιτρέπετε στις μικροστενοχώριες να καταστρέψουν την ευτυχία σας.

Δεν πρέπει να έχουμε μίσος ή κακία απέναντι σε κανέναν. Όταν μισούμε τους εχθρούς μας, χάνουμε τον ύπνο μας, τη διάθεσή μας, την υγεία μας, την ευτυχία μας. Αν δεν μπορούμε να αγαπάμε τους εχθρούς μας, όπως μας δίδαξε ο Χριστός, ας τους συγχωρούμε τουλάχιστον κι ας το ξεχνάμε. Κι αυτό, για το καλό της υγείας μας και της ευτυχίας μας.

Αντί να μισούμε τους εχθρούς μας, καλύτερα θα ήταν να τους λυπόμαστε. Ας μην εξισωθούμε ποτέ με τους εχθρούς μας, γιατί αν το κάνουμε, θα πληγωθούμε περισσότερο από εκείνους. Ας μην χάνουμε ούτε λεπτό της ώρας συλλογιζόμενοι ανθρώπους που δεν μας αρέσουν. Με την κακία δεν οδηγούμεθα πουθενά, ενώ με την αγάπη παντού. Το να κάνουμε καλό στον άλλον δεν είναι καθήκον. Είναι χαρά, γιατί έτσι καλυτερεύει η υγεία μας και μεγαλώνει η ευτυχία μας. Όταν είμαστε καλοί με τους άλλους, είμαστε καλύτεροι με τον εαυτόν μας.

Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2015

 

GHRATEIA•  Πρεσβύτας νηφάλιους είναι, σεμνούς, σώφρονας (Τίτ. β’ 2). Οι γέροντες να είναι προσεκτικοί και άγρυπνοι, σεβαστικοί και σεμνοί, φρόνιμοι.

•  Μη με απορρίψεις, Κύριε, στα γηρατειά μου, όταν θα λιγοστέψουν οι δυνάμεις μου, μη με εγκαταλείψεις (Ψαλμ. ο’ 9).

•  Καμάρι των γερόντων είναι τα εγγόνια τους και καύχημα των παιδιών είναι οι καλοί γονείς τους (Παρ. ιζ’6).

•  Μην περιφρονήσεις άνθρωπο στα γηρατειά του, γιατί από μας τους νεότερους γίνονται οι γέροντες (Σ. Σειρ. η’ 6).

•  Τα γηρατειά που έχουν φρόνηση, είναι καλύτερα από την απαίδευτη νεότητα (Γρηγόριος Θεολόγος).

•  Τίμα περισσότερο τον φρόνιμο νέο από τον ακόλαστο γέρο και τίμα επίσης περισσότερο το γέρο που είναι φιλομαθής από τον αμαθή νέο (Ιερός Χρυσόστομος).

•  Όσοι υπηρετούν τους γέρους, είναι άξιοι ευτυχισμένων γηρατειών (Πατερικό).

•  Αξίωσε μας, Κύριε, προτού επιστρέψουμε στη γη να επιστρέψουμε σε Σένα (Ευχή της Πεντηκοστής).

•  Γήρας τιμάν (Χίλων). Να τιμάς τα γηρατειά.

•  Γήρας προσδέχου (Ισοκράτης). Να περιμένεις τα γηρατειά.

•  Η δύναμη και η ομορφιά είναι τ’ αγαθά της νεότητος και η σωφροσύνη των γηρατειών (Δημόκριτος).

•  Κανένας δεν είναι ερωτευμένος τόσο πολύ με τη ζωή, όσο εκείνος που γερνάει (Σοφοκλής).

•  Στην πράξη υπερτερούν οι νεότεροι, στη σκέψη υπερτερούν οι γεροντότεροι (Ευριπίδης).

•  Να φοβάσαι τα γηρατειά, γιατί δεν έρχονται μόνα τους (Μένανδρος).

•  Πρέπει κανείς να γεράσει, για να πεισθεί πόσο σύντομη είναι ή ζωή (Σοπενχάουερ).

•  Φρόντισε οι ρυτίδες του προσώπου σου να μην επεκταθούν στην καρδιά σου.

Σελίδα 57 από 75

Το Σύμβολον της Πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόνται εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Θα μας βρείτε

Σατωβριάνδου 31 - AΘHNA 104 31 1ος όροφος  (η είσοδος μας είναι διαφορετική της πολυκατοικίας)

Τηλέφωνο: 2105227726

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Top