Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2013

 

Krisi_1"Στο όνομα Του θα στηρίξουν τα έθνη την ελπίδα τους" (Ματθ. 12:21)

Το παραπάνω χωρίο αποτελεί τμήμα της προφητείες του Ησαΐα, αναφερόμενος στον επερχόμενο Χριστό, 700 χρόνια πριν έρθει. 
Σ' αυτή την δεινή περίοδο κρίσης που διέρχεται η Πατρίδα μας όλοι αναζητούμε κάποια ελπίδα, που θα μας βγάλει απ' την διαρκώς συνεχιζόμενη κατάπτωση της χώρας. Ορισμένοι αναμένουν να έρθει η λύση από κατάλληλους πολιτικούς. Πλην όμως κάθε τόσο αποκαλύπτονται ατασθαλίες που έγιναν από πολιτικά πρόσωπα, που ήταν μάλιστα υπεράνω υποψίας. Έχουμε κουραστεί να βλέπουμε εναλλαγές στη διακυβέρνηση της χώρας από "κήρυκες" και "υπέρμαχους" της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ανάπτυξης της χώρας.

Μα το λέει η Γραφή: "Επικατάρατος ο άνθρωπος που ελπίζει επί άνθρωπον" (Ιερεμίας 17:5). Όποτε στηριχτήκαμε σε ανθρώπους, ίσως για μια μικρή περίοδο να πήραμε λύση στο πρόβλημα μας, όμως χωρίς την οδηγία και τη βοήθεια του Θεού, χωρίς πίστη στον Πλάστη και Δημιουργό μας, η λύση δεν έχει διάρκεια ή φαντάζει να είναι σωστή και με το χρόνο αποδεικνύεται κίβδηλη.

Αντίθετα, όποιος έλπισε στον Χριστό, βγήκε πάντα κερδισμένος. Μια γρήγορη ματιά στις αγιογραφίες μιας εκκλησίας θα μας πείσει για τη σωρεία των αγίων που πίστεψαν στον Χριστό, πολλές φορές άνθρωποι άσημοι - όπως πολλοί από μας - που όμως έλαμψαν με τα έργα της πίστης τους στον Χριστό και μνημονεύονται ασταμάτητα μέχρι σήμερα. Και το πιο ωραίο είναι πως ο κατάλογος των αγίων όλο και μεγαλώνει, με προσθήκες νεοφανών αγίων, όπως ο σε όλους γνωστός άγιος Νεκτάριος αλλά και πολλοί άλλοι!

Αυτό μας αυξάνει ακόμα περισσότερο την εμπιστοσύνη να ελπίζουμε στον Χριστό ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ, προσωπικό και εθνικό, όπως προφήτεψε ο Ησαΐας. 
Ας προσκαλέσουμε, λοιπόν, το Σωτήρα Χριστό στη ζωή μας και στο έθνος μας, Αυτός να μας σώσει από το λαβύρινθο που ρίξαμε τη ζωή μας και δεν ξέρουμε πώς να βγούμε. Αυτός ξέρει. Είναι ο Σωτήρας. Τη ζωή Του έδωσε για μας και τώρα αναστημένος μεσιτεύει για μας. Αρκεί εμείς να στραφούμε με πίστη σ' Αυτόν, να μετανοήσουμε για ό,τι βαραίνει την καρδιά μας, να αλλάξουμε.

Πολλοί έχουν γίνει κήρυκες της αλλαγής στην Πατρίδα μας. Η αληθινή αλλαγή, όμως, έρχεται από τον Χριστό. "Όποιος ανήκει στον Χριστό είναι μια καινούργια δημιουργία. Τα παλιά πέρασαν. Όλα έχουν γίνει καινούργια. Κι όλα αυτά προέρχονται από τον Θεό που μας συμφιλίωσε μαζί Του δια του Χριστού" (Β΄ Κορινθ. 5:17-18).

Κυριάκος Γεννάδης

Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2013

 

ponos-elpidaΑξίζει και πάλι να τονιστεί πως οι ποικίλες δυσχέρειες της ζωής παρουσιάζονται για να αντιμετωπιστούν και να πολεμηθούν. Ο άνθρωπος όμως δεν επιθυμεί να αγωνίζεται κι αυτό είναι το μεγάλο λάθος που καταστρέφει τη ζωή του. Οι δοκιμασίες δοκιμάζουν τους αδόκιμους, μας «λιχνίζουν» και μας κάνουν διακριτικούς. Είναι ασύλληπτο για τον σημερινό ορθολογιστή το ότι ο Θεός ευλογεί ιδιαίτερα αυτούς που αγαπούν να ακολουθούν το μαρτυρικό δρόμο, αφού με τους πόνους κατακτούμε επώδυνα την αρετή και τότε την εκτιμάμε και τη διατηρούμε σωστά.                                                

Δεν παραδινόμαστε ανεπίγνωστα στον πόνο και τη συμφορά, αλλά με τη βαθιά γνώση ότι είναι ένας τρόπος να παραδοθούμε στον Θεό. Είναι μία ακόμη ευκαιρία να διδαχθούμε πως δεν αυτοσωζόμαστε. Τα παθήματα γίνονται βοηθήματα και μαθήματα στο να σταθούμε σωστά απέναντι του Θεού.   Η νίκη των πειρασμών είναι το ενδεικτικό ότι μπορεί να μας εμπιστευθεί ο Θεός και τα χαρίσματά Του. Άρα, οι δυσκολίες υπάρχουν για να μας ευκολύνουν την πνευματική ωρίμανση, για να μας ετοιμάσουν για την ενώπιον του Θεού παράστασή μας.

Ο πόνος είναι το νυστέρι του Θεού στη διαφθορά, την αναισθησία, την οκνηρία και την πώρωση, την αναλγησία και την αδιαφορία. Ο πόνος τελικώς καθαρίζει τον άνθρωπο και τον κάνει από ευτυχισμένο, ελεύθερο. Μα θα ήταν δυνατόν να υπάρξει ελεύθερος που να μην είναι ευτυχισμένος; Μέχρι να φθάσει κανείς στην ελευθερία, θα πονά. Θα πονά από τότε που η αμαρτία έλαβε κυρίαρχη θέση στη ζωή του. Η κατάχρηση της ελευθερίας φέρνει πόνο. Ο πόνος αυτός δεν έρχεται από έναν δυνάστη και εκδικητή Θεό, αλλά είναι φυσικό αποτέλεσμα της απομακρύνσεως κι απομονώσεως του ανθρώπου από τον Θεό. Ο κάθε φιλάρετος και φιλόπονος είναι αδύνατον να είναι αφιλάνθρωπος. Ο πόνος μας βοηθά να πλησιάσουμε τον πονεμένο αδελφό μας, να σπάσουμε τα δεσμά της ατομικότητας και η ζωή μας να γίνει αυθεντική και υπεύθυνη.

Ο Χριστός, κενούμενος, αποκαλύπτει μία νέα ζωή. Ο Χριστός στον σταυρό απλώνει τα χέρια Του και αγκαλιάζει την ανθρωπότητα. Με τον πόνο Του στο σταυρό σταύρωσε τον πόνο, με το θάνατό Του νίκησε το θάνατο. Αγίασε έτσι τον πόνο μας. Μας έκανε άφοβους. Μας έκανε ελπιδοφόρους. Μας πλησίασε και μας είπε το πόσο πολύ μας αγαπά.
                                                                                                             
(«Η ευλογία του πόνου και ο πόνος της αγάπης» Μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου σελ.23,24,25)

Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2012

 

Krisi_1Αν ξαφνικά χάνει ο άνθρωπος τα κεκτημένα του, τότε απρόσμενα συναισθήματα ανησυχίας, ακόμη και φόβου, ανεβαίνουν στο νου του και κατακλύζουν την καρδιά του. Κάτι τέτοιο συμβαίνει στις μέρες μας, στη χώρα μας και όχι μόνον.

Διαβάζοντας το Λόγο του Θεού, βρίσκουμε μια ομιλία του Χριστού με τους μαθητές του στο κατά Λουκά άγιο Ευαγγέλιο και συγκεκριμένα στα χωρία 12:33-34, όπου τους είχε πει:

Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2012

 

youthΕπαναστατείστε εναντίον της κοινωνικής αδικίας, εναντίον της υποδουλώσεως των φτωχών, εναντίον εκείνων που ετοιμάζουν για σας βαθιά «χαντάκια» ανεργίας. Ξεσηκωθείτε εναντίον της σαπίλας των MEDIA, εναντίον της υποκρισίας του γκουβέρνου, εναντίον όλων εκείνων που πίνουν το αίμα του εργαζόμενου. Σηκώστε το ανάστημά σας ενάντια στη σαπίλα του σκυλάδικου, της τζούρας και του πιοτού.

 

Γύρω σας πολλοί κομπιναδόροι, αετονύχηδες, απατεώνες, κλέφτες, Ρωχάμηδες και Κοσκωτάδες της υψηλής κοινωνίας. Σηκωθείτε επάνω! Ξυπνάτε! Σταθείτε όρθιοι!! Πάψτε να είστε κουτσούνια και ενεργούμενα οποιασδήποτε «στρούγκας», οποιουδήποτε «μαντριού. Είναι ντροπή…

Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2012

 

arrostos«Η Αρρώστια»

Πάντοτε παραμένει επίκαιρο το θέμα της ασθένειας. Πολλοί οι ασθενείς στα σπίτια, στα νοσοκομεία, στους δρόμους. Είμαστε εμείς οι ίδιοι ασθενείς ή οι δικοί μας άνθρωποι. Σήμερα εμείς, αύριο άλλοι και το αντίθετο. Ο πόνος κτυπά όλες τις πόρτες, όλες τις ώρες αδιάκριτα, πλουσίων, φτωχών, νέων, ηλικιωμένων, μορφωμένων, αμόρφωτων, όλων. Γιατί ν’ αρρωσταίνουμε και γιατί να πονάμε; Το ίδιο ερώτημα επανέρχεται με δριμύτητα. Δεν είναι μόνο από τις αμαρτίες οι διάφορες αρρώστιες. Αρρώστιες πολλές και μεγάλες είχαν και οι άγιοι. Οι αρρώστιες μάς κάνουν να θυμηθούμε τον λησμονημένο Θεό, να Τον επικαλεσθούμε, να συνδεθούμε μαζί Του. Η μνήμη του Θεού εντείνει στην ειλικρινή μετάνοια. Οι αρρώστιες είναι, αλήθεια, για να μας φέρουν πιο κοντά στον Θεό και όχι να μας απομακρύνουν από Αυτόν. Την πίστη μας στον Θεό αποδεικνύουμε με την υπομονή στις δοκιμασίες και μάλιστα στον πόνο των ασθενειών.

Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2012

 

Genisis_72012Χαρμόσυνα θα ηχήσουν οι καμπάνες και πάλι την άγια εκείνη νύχτα των Χριστουγέννων. Τότε που με τα μάτια της ψυχής μας θα ατενίσουμε το σπήλαιο της Βηθλεέμ, εκεί που συντελέστηκε η ενανθρώπιση του Υιού του Θεού. Στις εκκλησίες θα ακουστούν τα χαρμόσυνα εκείνα τροπάρια, που αναγγέλλουν στο βασανισμένο άνθρωπο το μήνυμα της γεννήσεως του Ιησού Χριστού. «Η Παρθένος σήμερον τον υπερούσιον τίκτει», «Χριστός γεννάται δοξάσατε. Χριστός εξ ουρανών απαντήσατε»!

Το μεγάλο αυτό μυστήριο των Χριστουγέννων προσεγγίζεται μόνο με την πίστη. Με τη λογική δεν κατανοείται το υπέρλογο. «Ο Λόγος σαρξ εγένετο». Ο Χριστός που γίνεται άνθρωπος, παραμένει Θεός και μετά την ενανθρώπισή Του. Είναι ταυτόχρονα Θεός και άνθρωπος. Γεννήθηκε ο άναρχος Θεός «ουκ εκ σπέρματος, αλλά εκ Πνεύματος Αγίου και Μαρίας της Παρθένου», για να σώσει το ανθρώπινο γένος από την αμαρτία. Ήδη ο προφήτης Ησαΐας μίλησε για την έλευση του «Άρχοντα της ειρήνης», για την αιώνια ειρήνη που Αυτός θα φέρει. Ο ύμνος των αγγέλων τη θεία εκείνη νύχτα της ενανθρωπίσεως του Κυρίου είναι σαφής. «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία». «Ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν», θα λέγει συνέχεια κατά τη διάρκεια της παρουσίας Του στη γη.

Φωτεινή Ηλιοπούλου
Εκπαιδευτικός

 

 

 

 

 

 

 

Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2012

 

Genisis_9Η ανθρωπότητα με αγωνία περίμενε τον Σωτήρα της. Η πνευματική κατάσταση της εποχής εκείνης ήταν τέτοια, που απαιτούσε τη θεία επέμβαση. Άνθρωποι σοφοί, σαν τον Σενέκα και τον ιστορικό Τάκιτο, περιγράφουν την εποχή που ήλθε ο Χριστός με μαύρα γράμματα.

Η γέννηση του Κυρίου Ιησού Χριστού στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας ήταν, είναι και θα είναι το μεγαλύτερο κοσμοϊστορικό γεγονός της ανθρωπότητας. Η μετάβαση από το π.Χ. στο μ.Χ. δεν είναι μόνον ένα ιστορικό ορόσημο, αλλά μια πραγματικότητα της ριζικής αλλαγής που κάνει ο Ιησούς Χριστός τόσο στη ζωή του ανθρώπου που εμπιστεύεται σ’ Αυτόν ως προσωπικό Του Σωτήρα, όσο και σαν ιστορικά αναγνωρισμένη αλλαγή που έκανε και συνεχίζει να κάνει σε όλους τους τομείς της ζωής μας.

Διαβάζουμε στην Αγία Γραφή (Γαλ.4:4), ότι: « Όταν ήλθε ο κατάλληλος καιρός, ο Θεός έστειλε τον Υιόν του που γεννήθηκε από μια γυναίκα». Ο ερχομός του Ιησού Χριστού στον κόσμο έγινε όταν παρουσιάστηκαν τα γεγονότα εκείνα που χρειάζονταν για να εκπληρώσουν το σωτήριο έργο του Θεού.

Έτσι, μελετώντας την εποχή που γεννήθηκε ο Χριστός, διαπιστώνουμε πραγματικότητες:

   α. Όλος ο τότε γνωστός κόσμος μιλούσε την ελληνική γλώσσα που είχε εξαπλωθεί με τις κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Έτσι το Ευαγγέλιο γράφτηκε στα ελληνικά και η χριστιανική πίστη κηρύχτηκε στα ελληνικά σε πολλά μέρη του κόσμου.
   β. Οι κοινοί νόμοι, η ειρήνη που επικρατούσε, η παγκόσμια ρωμαϊκή κυβέρνηση, η ισοπέδωση των συνόρων, οι δρόμοι που ανοίχτηκαν σ’ όλη την αυτοκρατορία, έδιναν την δυνατότητα να κινηθεί κάποιος με ασφάλεια και ελευθερία. Έτσι, οι πρώτοι Χριστιανοί ιεραπόστολοι μπορούσαν και διέρχονταν τις περιοχές και κήρυτταν τη χριστιανική πίστη σε όλον τον τότε γνωστό κόσμο.
   γ. Οι άνθρωποι της εποχής εκείνης, τόσο στο θρησκευτικό όσο και στον ιδεολογικό τομέα, ήταν προετοιμασμένοι να δεχτούν τη χριστιανική πίστη. Οι εθνικοί ειδωλολάτρες είχαν κουραστεί από τη λατρεία των  ψεύτικων θεών. Τα φιλοσοφικά συστήματα είχαν φθαρεί και δεν ικανοποιούσαν. Η πνευματική κατάσταση ήταν απελπιστική.
   δ. Οι Εβραίοι, ως ο μοναδικός λαός που πίστευε στον αληθινό Θεό, περίμεναν με αγωνία να έρθει ο Μεσσίας, ο εθνικός και πνευματικός τους ελευθερωτής. Η μεγάλη όμως τραγωδία του λαού αυτού ήταν ότι, όταν ήρθε, τον απέρριψαν.

Τα γεγονότα, λοιπόν, της εποχής εκείνης απαιτούσαν τον ερχομό του Σωτήρα του κόσμου. Ο Ιησούς Χριστός στέκεται στην ιστορία της ανθρωπότητας ως η μοναδική προσωπικότητα που επισκίασε κάθε ανθρώπινο. Ποτέ δεν υπήρξε άλλος σαν Αυτόν. Ο Ιησούς Χριστός έφερε από τον ουρανό τη ζωή της ειρήνης, της αγάπης και της δύναμης. Ο Ιησούς Χριστός αναγεννά τον άνθρωπο και τον κάνει ολότελα καινούργιο. Η απελευθέρωση από την αμαρτία και από όλα τα κακά που βαρύνουν τη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου, γίνεται μόνον από τον Ιησού Χριστό. Ο Θεάνθρωπος έχει τη δύναμη να ξαναδημιουργήσει τον άνθρωπο, ο οποίος αναγνωρίζει την πνευματική του κατάπτωση και ζητάει ταπεινά και ειλικρινά την αναγέννησή του. Η σωτηρία του Ιησού Χριστού είναι η απόλυτη, η τέλεια, η ριζική απελευθέρωση από τα βάρη ολόκληρης της ζωής του ανθρώπου που μετανοεί και ζητάει τη σωτηρία του. Ο άνθρωπος, έχοντας τον Χριστό στη ζωή του, αρχίζει και ζει μια νέα και υπέροχη ζωή. «Τα παλαιά πέρασαν, όλα έγιναν καινούργια» (Β΄ Κορινθ. 5:17).

Η γέννηση του Χριστού σήμανε ότι ο Θεός γινόταν άνθρωπος, για να βγάλει τον άνθρωπο από το βούρκο που βρισκόταν και να τον ανεβάσει στον ουρανό. Η αιωνιότητα έμπαινε στο χρόνο. Το Αιώνιο Πνεύμα φόρεσε τη σάρκα και πήρε το αίμα το ανθρώπινο και το φθαρτό για να το κάνει αιώνιο. Ο Δημιουργός ενώθηκε με το δημιούργημά Του. Γι’ αυτό ο Βασιλιάς των Βασιλιάδων άφησε το θρόνο Του και ήρθε να γεννηθεί στην αχυρένια φάτνη.

Ο Πάνσοφος, Παντογνώστης και Πανάγαθος Θεός αποφάσισε να βάλει τέρμα στα ανθρώπινα δεινοπαθήματα. Με την ταπεινή γέννηση του Σωτήρα Χριστού άρχισε ο Θεός της αγάπης να γράφει την καινούργια ιστορία του ανθρώπου, την ιστορία της άφθονης, πλούσιας ζωής εδώ κάτω στη γη και στη συνέχεια της υπέροχης αιώνιας ζωής στην αιωνιότητα του Παραδείσου.

Ο Χριστός γεννήθηκε, για να αναγεννηθεί ο άνθρωπος. Η γέννηση του Χριστού έφερε την αναγέννηση του ανθρώπου.

Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2012

 

fthinoporoΒρισκόμαστε και πάλι στην αρχή μιας νέας εκκλησιαστικής χρονιάς. Ύστερα από μια περίοδο ανάπαυλας και ξεκούρασης, ξαναγυρίζουμε στις εργασίες μας και στο συνηθισμένο τρόπο ζωής. Θα επικαλεστούμε τη βοήθεια του Θεού, όπως χρειάζεται για κάθε αρχή. Θα συγκεντρώσουμε τις δυνάμεις μας, τις φροντίδες μας, για να ετοιμαστούμε για την εποχή που έρχεται. Θα πρέπει να κάνουμε ιεράρχηση των στόχων και των προσπαθειών μας.

Σελίδα 60 από 75

Το Σύμβολον της Πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόνται εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Θα μας βρείτε

Σατωβριάνδου 31 - AΘHNA 104 31 1ος όροφος  (η είσοδος μας είναι διαφορετική της πολυκατοικίας)

Τηλέφωνο: 2105227726

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Top