Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2013

 

Ampelos2Στο έντυπο της «ΦΩΝΗΣ ΚΥΡΙΟΥ» της 25/8/2013 αναφέρονται τα εξής:

 

Ο Απ. Παύλος μάς λέει επιγραμματικά ότι «θεμέλιον άλλον ουδείς δύναται θείναι παρά το κείμενον, ός έστιν Ιησούς Χριστός» (Α’ Κορινθ. 3:11). Δηλαδή, κανείς, ούτε άγγελος ούτε άνθρωπος δεν μπορεί να βάλει άλλο θεμέλιο και να αντικαταστήσει το μοναδικό θεμέλιο της Εκκλησίας, που είναι ο Χριστός.

 

Πρώτον, διότι Εκείνος θεμελίωσε τη σωτηρία των ανθρώπων με τη θεία Του γέννηση, το αίμα της θυσίας Του επί του σταυρού και τη ζωηφόρο ανάστασή Του. Δεύτερον, διότι Εκείνος απέστειλε το Πνεύμα το Άγιο, που συγκροτεί όλο το θεσμό της Εκκλησίας. Και τρίτον, ως Υιός του Θεού του ζώντα, αιώνιος και ατελεύτητος, έχει εξασφαλίσει την αιώνια διάρκεια της Εκκλησίας. Το βιβλίο των Παροιμιών στην Παλαιά Διαθήκη, αναφερόμενο στη σοφία του Θεού, γράφει χαρακτηριστικά: «Προ του αιώνος εθεμελίωσέ με» (8:23). Και τι σοφότερο του Θεού από την Εκκλησία Του;

 

Έχοντας, λοιπόν, κατά νου τα παραπάνω λόγια από την ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ, καταλαβαίνουμε πως πάνω σ’ αυτό το θεμέλιο πρέπει να κτίζουμε όλη τη ζωή μας και μάλιστα με ό,τι το πιο πολύτιμο μπορούμε, δηλαδή σαν να κτίζαμε με πολύτιμες πέτρες και μέταλλα (διαμάντια, ζαφείρια, χρυσό, πλατίνα, ασήμι) και όχι με φτηνά υλικά, όπως ξύλα και χόρτα. Να διαπνέονται τα έργα μας από πίστη και αγάπη, από υπομονή και πραότητα, συγχωρητικότητα και ανεξικακία. Ας αποτινάξουμε από τη ζωή μας τα μίση, την κατάκριση, την έλλειψη συγχωρητικότητας, τη μέθη και την απιστία.

 

Κυριάκος Γεννάδης

Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2013

 

katakrisi_04Πρόκειται για το πλέον διαδεδομένο και συνεχώς διαπραττόμενο λάθος του ανθρώπινου λόγου.

 

Κατάκριση είναι «το κατά του απόντος αδελφού λαλείν επί σκοπώ του διαβάλλειν αυτόν, καν αληθές ή το λεγόμενον» κατά τον ακριβή ορισμό του Μ. Βασιλείου. Είναι η σκληρή κρίση, η κακή και άδικη κρίση που γίνεται με σκοπό να εκθέσει, να μειώσει, να εξευτελίσει τον άλλον. Είναι η αποδοκιμασία του άλλου να τον ψέγεις και να τον επιτιμάς και μάλιστα με αυστηρότητα, όταν είναι παρών ή όταν απουσιάζει, το να καταφέρεσαι εναντίον του, να περιγράφεις πράξεις, λόγια, έργα που είπε και έκανε, προκειμένου να μειώσεις την τιμή και την υπόληψή του.

 

Παραπλήσιο με την κατάκριση είναι η καταλαλιά, η κακογλωσσιά, η γλωσσοφαγιά που λέει ο λαός, η κατηγορία κατά του άλλου που προέρχεται είτε από ζήλεια είτε από φθόνο. Και η μεν ζήλεια προκαλεί καταλαλιά, γιατί αυτός που ζηλεύει επιθυμεί να έχει τα αγαθά που έχει ο άλλος, όποια και αν είναι αυτά, έστω και αν ο ίδιος έχει πιο πολλά και πιο ωραία αγαθά. Αλλά και ο φθόνος προκαλεί κακογλωσσιά, γιατί ο φθονερός θέλει το κακό του άλλου και λέγοντας κακά λόγια πιστεύει ότι του κάνει κακό.

 

Τόσο η κατάκριση όσο και η καταλαλιά αποδοκιμάζονται από τον Λόγο του Θεού: «αποθέμενοι ουν πάσαν κακίαν και πάντα δόλον και υποκρίσεις και φθόνους και πάσας καταλαλιάς», μας προτρέπει ο απ. Πέτρος (Α’ Πέτρου 2:1). Ο δε απ. Παύλος γράφει στους Κορινθίους: «Φοβούμαι μήπως ελθών ούχ οίους θέλω εύρω υμάς, καγώ ευρεθώ υμίν οίον ου θέλετε, μη πως έρεις, ζήλοι, θυμοί, εριθείαι, καταλαλιαί, ψιθυρισμοί, φυσιώσεις, ακαταστασίαι» (Β’ Κορινθ. 12:20). Και ο αδελφόθεος Ιάκωβος προτρέπει «μη καταλαλείτε αλλήλων αδελφοί» (Ιάκ. 4:11).

 

(Γ. Σπ. Κωτσάκη «ΛΟΓΟΣ», σελ. 53)

Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2013

 

autumn_sep-oktΆλλο ένα καλοκαίρι πέρασε και βρισκόμαστε πάλι στο φθινόπωρο. Η ανεμελιά της εξοχής και των διακοπών ανήκει πια στο παρελθόν. Ανανεωμένοι βρισκόμαστε μπροστά σε μια καινούρια εκκλησιαστική χρονιά.

 

Έχουμε αναμφισβήτητα πολλά να σκεφτούμε και να κάνουμε μέσα στο χρόνο μέχρι το επόμενο καλοκαίρι. Δεν πρέπει να πούμε ότι αρχίζει η καθημερινότητα και η ρουτίνα της ζωής μας με τόσα και τόσα προβλήματα. Από εμάς εξαρτάται, τη ζωή μας να μην την κάνουμε βαρετή καθημερινότητα, αλλά μια ζωή με χαρά, με δημιουργία και προσφορά. Δεν πρέπει να ταυτιζόμαστε με όσα συμβαίνουν γύρω μας. Η κάθε μια μέρα μας πρέπει να είναι ανεπανάληπτη, όχι αντίγραφο και απομίμηση της προηγούμενης.

 

Οι δυσκολίες της σημερινής ζωής είναι πολλές. Είναι ανάγκη πρώτα να στραφούμεπερισσότερο στον Θεό και μετά, με τη δύναμη που θα πάρουμε μέσα από τη συνεχήπροσευχή μας, να πλησιάσουμε περισσότερο το συνάνθρωπό μας. Μην τυποποιούμεμε κανέναν τρόπο τις εκδηλώσεις της ζωής μας. Κάθε περίσταση έχει τις πνευματικέςαπαιτήσεις της, αλλά «η χάρις του Θεού, η τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλείποντα αναπληρούσα» επενεργεί στη σκέψη μας και δίνει το φωτισμό για μια σωστή τοποθέτηση.

 

Η ζωή μας δεν είναι ένα πέρασμα δίχως νόημα και σκοπό. Στόχος μας πρέπει να είναι να περάσουμε από τη ζωή αυτή, σύμφωνα με τα «πιστεύω» μας.

 

Η σωστή προσαρμογή στη ζωή και στα προβλήματά της είναι ο βασικός παράγοντας της ψυχικής και σωματικής υγείας, με συνέπεια την εσωτερική γαλήνη και στις πιο τρικυμισμένες περιστάσεις της ζωής. Έτσι, απαραίτητη είναι η οργάνωση της ζωής μας και η συνειδητή ανασύνταξη πάνω σε στόχους που για την ανθρώπινη ζωή έταξε ο Θεός. Γράφει ο φιλόσοφος Μισέλ ντε Μονταίν: «Ο άνθρωπος δεν πάσχει τόσο από όσα συμβαίνουν γύρω του, όσο από τη γνώμη που σχηματίζει γι’ αυτά που συμβαίνουν. Και αυτό εξαρτάται αποκλειστικά από τον ίδιο, από τον τρόπο που σκέπτεται».

 

Κάθε μέρα προσπαθούμε να τρέφουμε το σώμα μας. Χρειάζεται να στέκεται ζωντανό και όρθιο. Η ψυχή μας όμως δεν χρειάζεται τροφή; Πώς θα σταθεί όρθια για να αποδώσει; Για να ανταποκριθεί στο μεγάλο της προορισμό; Συνειδητά πρέπει να τρεφόμαστε με τα νάματα της θείας αλήθειας και να ανταποκρινόμαστε στο κάλεσμα του ουρανού. Να είμαστε βέβαιοι ότι πάντα βαδίζει στο πλευρό μας ο αναστημένος Ιησούς, αρκεί μέσα από την αδιάλειπτη προσευχή μας να Τον ζητούμε ως αρχηγό της ζωής μας.

 

Έτσι, ας οπλιστούμε με νέες δυνάμεις για καινούριες πνευματικές κατακτήσεις. Οι καιροί είναι δύσκολοι, ο κόσμος έχει ανάγκη. Ας δώσουμε νόημα στην ύπαρξή μας, όσο ζούμε στη γη με τη βοήθεια πάντα του Αναστημένου Χριστού.

 

Καλό και ευλογημένο Φθινόπωρο.

 

Φωτεινή Ηλιοπούλου, Εκπαιδευτικός

Ιούλιος - Αύγουστος 2013

 

tsigaro_ioul-avgΠαρότι το κάπνισμα επιβαρύνει με υπέρογκες δαπάνες υγείας τον δημόσιο κορβανά, η πολιτεία εξακολουθεί να μη λαμβάνει σοβαρά μέτρα για τον περιορισμό του και η χώρα μας κατατάσσεται έκτη στον κόσμο σε κατανάλωση προϊόντων καπνού. «Οι Έλληνες παραμένουν θεριακλήδες σε πείσμα της οικονομικής κρίσης, με το 63% των ανδρών και το 41% των γυναικών να καπνίζουν, όταν το αντίστοιχο ποσοστό των καπνιστών στα άλλα ευρωπαϊκά κράτη δεν υπερβαίνει το 36% για τους άνδρες και το 8% για τις γυναίκες», δηλώνει στην “ F.S.” ο αντιπρόεδρος της ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, Στέφανος Φούσας, με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του καπνίσματος. Ο κ. Φούσας επισημαίνει πως, εξίσου ανησυχητικά είναι τα στοιχεία για τη διάδοση του καπνίσματος στη νέα γενιά, καθώς το 14% των κοριτσιών και το 17% των αγοριών στην Ελλάδα ηλικίας μόλις 13-15 ετών ανάβουν τακτικά τσιγάρο, όταν για τα κορίτσια το αντίστοιχο ευρωπαϊκό ποσοστό είναι 11%.

 

Η νικοτίνη σε αριθμούς:

 

Το 13% του πληθυσμού της Ελλάδας είναι ενεργοί καπνιστές. Το κάπνισμα πενταπλασιάζει τον κίνδυνο αθηροσκλήρωσης.

5-10 χρόνια ζωής χάνει κάθε καπνιστής.

4.000 ουσίες περιέχει η κάφτρα του τσιγάρου, εκ των οποίων οι 250 είναι καρκινογόνες.

3,5 εκατομμύρια ανθρώπους σκοτώνει ετησίως το κάπνισμα στον κόσμο, εκ των οποίων οι 600.000 είναι παθητικοί καπνιστές.

3,27 % δις ευρώ κοστίζει ετησίως το κάπνισμα στον ελληνικό δημόσιο κορβανά.

Το συνολικό άμεσο ιατρικό κόστος ανέρχεται σε: 1.76 δις ευρώ ετησίως.

1.800 ευρώ το χρόνο εξοικονομεί ένας καπνιστής που κάπνιζε ένα πακέτο την ημέρα, αν το κόψει.

Μάιος - Ιούνιος 2013

 

MatiaΗ υποταγή στην εξουσία δεν είναι τίποτε άλλο παρά η δοσμένη από τον Θεό εντολή, όπως αναφέρει ο Απόστολος Παύλος: «Πάσα ψυχή εξουσίαις υπερεχούσαις υποτασσέσθω» (Ρωμ.13,1). Είναι όμως και ένα από τα πνεύματα της κακίας, όπως ένα βλοσυρό βλέμμα κατά του πλησίον, μία αυθαιρεσία εναντίον του, την οποία χρησιμοποιεί ο εξουσιαστής ως μέσον προσωπικής του αισχροκερδείας. Ο Σωτήρ μας αποκαλύπτει ότι αυτό το πνεύμα είναι ειδωλολατρικό και τελείως ξένο προς το πνεύμα του Ευαγγελίου, διδάσκοντας τα εξής στους μαθητάς Του. «Και ός εάν θέλη εν υμίν μέγας γενέσθαι, έσται υμών διάκονος, και ός εάν θέλη εν υμίν είναι πρώτος, έσται υμών δούλος, ώσπερ ο Υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι και δούναι την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών» (Ματθ. 20:27-28). Αυτό το έδειξε με το έργο, όταν έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του και θυσίασε την ζωή Του για την σωτηρία μας. Από εδώ καταλαβαίνουμε ότι η αληθινή εξουσία δεν είναι για ιδιοτελείς σκοπούς, αλλά για την διακονία των άλλων, για την βοήθεια του πλησίον με αγάπη, μέχρι προσφοράς και της ζωής μας ακόμη για την σωτηρία του.

Ο άνθρωπος έχει μεγάλη αξία, διότι είναι κατ’ εικόνα Θεού. Είναι εξαγορασμένος με το ανεκτίμητο Αίμα του Σωτήρος Χριστού και αξίζει όσο η τιμή αυτού του Αίματος. Γι’ αυτό η διακονία του ανθρώπου είναι υψίστης αξίας και τιμής, διότι γίνεται ως διακονία σ’ αυτό το πρόσωπο του Σωτήρος Χριστού. «Εφ’ όσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε» (Ματθ. 25:40), θα μας ειπή ο Κύριος στην φοβερά Κρίσι. Η υπηρεσία του πλησίον είναι ευαγγελική αρετή, ανεκτίμητο έργο και τελεία οδός για την σωτηρία, ενώ το πνεύμα της φιλαρχίας εξευτελίζει τον άνθρωπο και τον καταβιβάζει στην τάξιν των τα επίγεια φρονούντων και τον αποστερεί των αγαθών που πηγάζουν από τις αρετές. Αυτό το πνεύμα είναι στενά ενωμένο με το πνεύμα της ακράτου βιοτικής μερίμνης. Πράγματι, όταν κάθε φροντίς του ανθρώπου κατευθύνεται μόνο προς τα υλικά αγαθά, είναι φυσικό να μεταβληθή ο άνθρωπος σε όργανο για την απόκτηση αυτών των αγαθών, που η αξία τους περιορίζεται μόνο στην μικρή ανθρώπινη ωφέλεια που του προσφέρουν.        

(«Οι πύλες της Μετανοίας»,

Γέρον. Πετρωνίου Τάσε, σελ. 66,67)

Μάιος - Ιούνιος 2013

 

BirdΟ άνθρωπος είναι αυτό που σκέφτεται και αυτό που αισθάνεται. Η ζωή μας κατευθύνεται από το περιεχόμενο και τον τρόπο που χρησιμοποιούμε τις σκέψεις μας και τα συναισθήματά μας.

Με τη σκέψη μας μπορούμε να αρρωστήσουμε, αν σκεφτόμαστε ότι θα αρρωστήσουμε. Μπορούμε να ζούμε νύχτα μέρα με το φόβο κάποιου ανύπαρκτου κακού, όταν συνεχώς σκεφτόμαστε το κακό αυτό. Μπορούμε να δημιουργήσουμε άγχος και να το μεγαλώνουμε κάθε μέρα, όταν κάνουμε σκέψεις άγχους.

Μάρτιος - Απρίλιος 2013

 

Myrofores«Και διαγενομένου του Σαββάτου, Μαρία η Μαγδαληνή και Μαρία η του Ιακώβου και Σαλώμη ηγόρασαν αρώματα, ίνα ελθούσαι αλείψουσιν Αυτόν».

Άνοιξη! Ο ήλιος δεν έχει ακόμη ανατείλει πίσω από τις αχνές σιλουέτες των βουνών, όταν οι τρεις γυναίκες γρήγορες και σιωπηλές περνούν μέσα από τον κήπο του Ιωσήφ, εκείνο το πρωινό, και φέρνοντας αρώματα φτάνουν στο μνημείο, για να αλείψουν με αυτά το σώμα του Διδασκάλου τους.

Δεν τις τρόμαξε η ερημιά του μακρινού τούτου τόπου, της νύχτας το σκοτάδι που ακόμη δεν είχε διαλυθεί, τα πιθανά συναπαντήματα, η κουστωδία.

Στις ψυχές τους υπάρχει πόνος ανείπωτος, ενώ ακόμη αντηχεί η φοβερή βοή του πλήθους «άρον άρον σταύρωσον Αυτόν», το μαρτύριο του Γολγοθά, η μεγάλη κραυγή του «Τετέλεσται» που σαν πέτρα βαραίνουν αφάνταστα την ψυχή τους.

Σε απάντηση αυτής της κίνησης λατρείας και αφοσίωσης δέχονται την Καλή Είδηση της Αναστάσεως. «Ζητείτε Ιησού τον Ναζαρηνόν, τον Εσταυρωμένον. Ηγέρθη, ουκ εστίν ώδε, ιδέ ο τόπος όπου έθηκαν Αυτόν». Τα αρώματα πια δεν χρειάζονται, γιατί όλη η γη αρωματίστηκε με την Ανάσταση. Η Ανάσταση του Χριστού έρχεται να μας επανατοποθετήσει στο αρχικό κάλλος του Παραδείσου. Να μας χαρίσει την αιωνιότητα μακριά από το φάσμα του πραγματικού θανάτου. Καταργείται το κράτος του θανάτου και ο διάβολος καταπατάται. Τα πάντα, ορατά και αόρατα γιορτάζουν την έγερση του Χριστού. Και το πρώτο μήνυμα της Αναστάσεως είναι «Χαίρετε».

Έτσι, η χαρά της Αναστάσεως είναι συνδεδεμένη με την αναγέννηση της ζωής του ανθρώπου. Ζητάει ο Κύριος από τους μαθητές Του να χαίρονται που πορεύεται προς τον Πατέρα. Και τούτο γιατί: «Συμφέρει υμίν ίνα εγώ απέλθω, εάν γάρ εγώ μη απέλθω, ο Παράκλητος ουκ ελεύσεται προς υμάς».

Έτσι η λύπη των μαθητών μετατράπηκε σε χαρά. Η χαρά στο Χριστιανισμό είναι τρόπος ζωή που πηγάζει από τη βεβαιότητα της Αναστάσεως. Η Εκκλησία μας με τους λαμπρούς ύμνους μας ενώνει με τον Πατέρα Θεό. «Τις Θεός μέγας ως ο Θεός ημών;» «Χαίρετε λαοί και αγαλιάσθε». «Θανάτου κράτος λέλυται και διαβόλου η πλάνη κατείργειται». Όπως οι Μυροφόρες εκείνες, έτσι κι εμείς καλούμαστε να σταθούμε εκεί, στη θέση μας, όχι με αρώματα υλικά, αλλά με πνευματικά, για να τιμήσουμε τον Εσταυρωμένο Χριστό και να δοξάσουμε την Ανάσταση.

Ηλιοπούλου Φωτεινή, Εκπαιδευτικός

Μάρτιος - Απρίλιος 2013

 

Christ_Pantokrator_1Τα προβλήματα είναι οι μεγάλες ευλογίες του Θεού και οι μοναδικές ευκαιρίες της ζωής μας για να γίνουμε καλύτεροι και δυνατότεροι.

Ο Κάρολος Κέττερινγκ, φημισμένος ερευνητής της Φυσικής, έλεγε: «Δεν μπορώ να κάνω χωρίς προβλήματα. Τα προβλήματα κάνουν το μυαλό μου να δουλεύει. Τους βοηθούς μου τους συμβουλεύω να μου φέρνουν τα προβλήματά τους, γιατί αυτά με δυναμώνουν».

 

Ένας σοφός άνθρωπος είπε: «Δώσε μου έναν άνθρωπο με δέκα προβλήματα, μη μου δίνεις έναν με πέντε. Αυτός που έχει δέκα προβλήματα είναι πιο δυνατός και πιο ζωντανός από αυτόν που έχει πέντε». Όταν, λοιπόν, μας παρουσιάζονται κάποια ροβλήματα, αντί να παραπονιόμαστε, να ευχαριστούμε και να δοξάζουμε τον Θεό γι’ αυτή την ευκαιρία που μας δίνει να μάθουμε καινούργια πράγματα.

Κάθε πρόβλημα ανοίγει κι ένα νέο δρόμο για να διδαχθούμε καινούργιες αλήθειες. Κάθε πρόβλημα είναι μια καινούργια μέθοδος του Θεού για ν’ αποκτήσουμε ειδικές γνώσεις πάνω στο θέμα αυτού του προβλήματος. Γι’ αυτό, όταν μας «χτυπάει» ένα πρόβλημα, αντί να παραπονιόμαστε να ρωτάμε τον Κύριο: «Κύριε τι θέλεις να με διδάξεις με το πρόβλημα αυτό; Ποιο είναι το βαθύ μάθημα που πρέπει να πάρω»; Με την προσδοκία, λοιπόν, της μοναδικής αυτής ευκαιρίας για κάτι μεγάλο και καινούργιο, με τη δύναμη και βοήθεια του Θεού, να αντιμετωπίζουμε με αισιοδοξία κάθε πρόβλημα.

Όσο και να θέλουμε να ζούμε χωρίς προβλήματα, η πραγματικότητα της ζωής μάς διδάσκει ότι τα προβλήματα, σαν ζωντανοί οργανισμοί που είμαστε, πάντοτε θα υπάρχουν. Αυτοί που δεν έχουν πρόβλημα βρίσκονται κάτω από τα κυπαρίσσια, στα νεκροταφεία. Δεν έχουν κανένα πρόβλημα, είναι όμως νεκροί. Ένα, λοιπόν, απλό συμπέρασμα που βγαίνει από αυτή την αλήθεια είναι ότι τα προβλήματα είναι αποδείξεις ζωής. Και μάλιστα, όσο πιο πολλά έχουμε, τόσο πιο ζωντανοί είμαστε. Έτσι, αντί να παραπονιόμαστε, να χαιρόμαστε που είμαστε ζωντανοί και να δοξάζουμε τον Θεό που είναι πρόθυμος και δυνατός να μας βοηθήσει να τα λύσουμε.

 

Ένας σύγχρονος σοφός, όταν έρχονταν οι νέοι να παραπονεθούν για κάποιο πρόβλημα τους έλεγε: «Ω! Πώς έχεις αυτό το πρόβλημα; Συγχαρητήρια. Από το πρόβλημά σου αυτό μεγάλα και υπέροχα πράγματα θα έρθουν στη ζωή σου»!


Κάθε πρόβλημα έχει το αδύνατό του σημείο. Για να το βρεις, πρέπει να κάνεις το πρόβλημά σου μικρά-μικρά κομματάκια. Καθώς το αναλύεις, θα διαπιστώσεις, πρώτον, ότι δεν είναι και τόσο τρομερό όσο νόμιζες. Δεύτερον, θα βρεις κάτι υπέροχο στο πρόβλημα αυτό. Κάθε πρόβλημα φέρνει και ένα ανεκτίμητο δώρο, μια εμπειρία και μια βαθύτερη κατανόηση κάποιου τομέα της ζωής, που για σένα ήταν άγνωστο μέχρι τότε. Και τρίτον, θα βρεις οπωσδήποτε τη λύση. Κανένα πρόβλημα δεν είναι πιο μεγάλο από τον Θεό. Αν ήταν, τότε το πρόβλημα αυτό θα ήταν ο Θεός. Η βοήθεια του Θεού στο πρόβλημα είναι μεγαλύτερη από το πρόβλημα. Κάποιος έλεγε: «Με τον Θεό είναι αδύνατον να αποτύχεις!» Με τον Θεό στη ζωή σου μπορείς να λύσεις οποιοδήποτε πρόβλημα. Πρέπει, λοιπόν, να ζητήσεις ο Θεός, ο Παντοδύναμος και Πανάγαθος, να έρθει στη ζωή σου. Πρέπει να παραδεχτείς ότι έζησες μακριά από τον Θεό όλη σου τη ζωή, παρά τις κάποιες «εκλάμψεις πνευματικότητας» που έχεις κατά καιρούς. Θα πρέπει να ζητήσεις ο Κύριος Ιησούς Χριστός να γίνει ο δικός σου Σωτήρας και Κύριος, ώστε ο Θεός να βάλει μέσα σου το Πνεύμα το Άγιο, το Τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Το Άγιο Πνεύμα, λοιπόν, που είναι Θεός, θα σε βοηθήσει πάρα πολύ να καταλάβεις το πρόβλημα και θα σου δώσει τη δύναμη να το λύσεις. Το Άγιο Πνεύμα είναι ο Ζωντανός Θεός που ενεργεί δυναμικά σε κάθε δύσκολο πρόβλημα και σε κάθε δύσκολη στιγμή της ζωής σου.

 

Τα προβλήματα, λοιπόν, δεν είναι για να κάνουν τη ζωή μας δύσκολη. Τα προβλήματα είναι ευκαιρίες που μας δίνει ο Θεός για να γίνουμε σοφότεροι και δυνατότεροι. Τα προβλήματα είναι υπέροχα και ανεκτίμητα, γιατί μας φανερώνουν πόσο ζωντανοί και δυνατοί είμαστε, όταν τα λύνουμε με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος. Τα προβλήματα, όσο και να μας στεναχωρούν και να μας πιέζουν, είναι ευκαιρίες που ο Θεός μας δίνει για να δείξουμε την πίστη μας σ’ Αυτόν.

 

Όσο μεγάλο κι αν είναι το πρόβλημα, δεν είναι πιο μεγάλο από τον Θεό. Ο Θεός τα νικάει όλα. 

Σελίδα 59 από 75

Το Σύμβολον της Πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόνται εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Θα μας βρείτε

Σατωβριάνδου 31 - AΘHNA 104 31 1ος όροφος  (η είσοδος μας είναι διαφορετική της πολυκατοικίας)

Τηλέφωνο: 2105227726

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Top