Ιούλιος - Αύγουστος  2025

Χριστιανική Οικογένεια
Αφού Παντρεύτηκες Ζήσε Ως Παντρεμένος

Αφού παντρεύτηκες ζήσε ως παντρεμένος. Το λέγω αυτό διότι παρατηρείται το φαινόμενο, κάποιοι χριστιανοί που επέλεξαν τον έγγαμο βίο μετά από μερικά χρόνια να ξυπνά μέσα τους ένας «θείος ζήλος» ο οποίος γεννά λογισμούς και συμπεριφορές που τους απομακρύνουν από τα συζυγικά τους καθήκοντα.

Ενώ δηλαδή είναι παντρεμένοι, ίσως έχουνε και παιδιά, θεωρούν ότι ήρθε καιρός να ζήσουν ως μοναχοί. Και δυστυχώς αυτό το παίρνουν απόφαση μόνοι τους, χωρίς την συγκατάθεση των συζύγων τους.

Η άσκηση μέσα στον γάμο είναι φυσικά απαραίτητη, διότι αλλιώς ο γάμος δεν θα εξυπηρετεί τον σκοπό του που είναι η συνοδοιπορία του ανδρός και της γυναικός προς την θέωση. Όμως είναι άλλο το ασκητικό φρόνημα μέσα στο γάμο και άλλο ακραίες καταστάσεις μίμησης μοναχικής ζωής. Δεν είσαι μοναχός άνθρωπε, παντρεμένος είσαι!

Φτάνουν κάποιοι εξ αυτών να απαξιώνουν την βόλτα με τον/την σύζυγό τους ως κάτι το μη πνευματικό! Ή να αποφασίζουν από μόνοι τους την αποχή από την συζυγική κλίνη!

Όσο πνευματικό είναι να κάνουμε τον κανόνα μας (την καθημερινή προσευχή μας), άλλο τόσο πνευματικό είναι να βγεις μια βόλτα με τον/την σύζυγό σου, να δείτε μια ταινία μαζί, να πάτε σε μια ταβέρνα. Όσο πνευματικό είναι να τρέχουμε στα μοναστήρια, άλλο τόσο πνευματικό είναι να χαϊδέψουμε το πρόσωπο του συζύγου που έρχεται κουρασμένος από την δουλειά, να πούμε ένα καλό λόγο στην σύζυγο για το φαγητό που μαγείρεψε.

Αρχιμ. Παύλος Παπαδόπουλος

Πηγή: https://synodoiporia.gr

Μάιος  - Ιούνιος 2025

Μάθε να Ακούς Καλά!

Μητροπολίτου Λεμεσού κ. Αθανασίου

Η προσπάθειά μας ως Εκκλησία είναι να δούμε τον άνθρωπο στην ουσία του προβλήματός του. Γιατί διαλύεται η οικογένεια; Γιατί υπάρχει αυτό το πρόβλημα; Όταν κανείς ερευνήσει τα πράγματα, θα δει πολύ εύκολα και πολύ γρήγορα, ότι στον τόπο μας το πρόβλημα έγκειται κυρίως και πρωτίστως σ’ ένα μεγάλο παράγοντα. Κι ο μεγάλος αυτός παράγοντας είναι η αδυναμία της επικοινωνίας.

Δυστυχώς στον τόπο μας δεν μαθαίνουμε να επικοινωνούμε σωστά. Αυτό το πράγμα το διαπίστωσα στη συνέχεια και στην αγωγή στα σχολεία μας, τόσο στα μικρά παιδιά όσο και στα μεγαλύτερα. Είδα ότι όντως αρχίζει από πολύ νωρίς αυτή η έλλειψη σε μας και μεγαλώνοντας φέρνει δυστυχώς τους καρπούς της. Μαθαίνουμε από μικρά παιδιά να πηγαίνουμε στο σχολείο, να γίνουμε μορφωμένοι άνθρωποι, καλοί άνθρωποι και να μιλούμε σωστά και καλά. Μας το’ λεγαν κι οι γιαγιάδες μας: «Να μάθεις να μιλάς καλά. Να συμπεριφέρεσαι καλά. Να λες καλά λόγια. Να είσαι ευγενικός». Μαθαίνουμε πράγματι στο σχολείο να μιλούμε καλά, ευγενικά, στον πληθυντικό, όλα αυτά τα απαραίτητα.

Όμως ξεχάσαμε ότι η επικοινωνία δεν είναι μόνο να μιλάς καλά. Το σημαντικότερο της επικοινωνίας είναι να ακούς καλά. Κι αυτό το πράγμα, ποτέ κανένας δε μας το δίδαξε. Ενώ στον πολιτισμό μας, τον Ελληνορθόδοξο, το έχουμε. Αν διαβάσουμε κείμενα και αρχαίων Ελλήνων, άλλα και Πατέρων της Εκκλησίας και σύγχρονων ασκητών Πατέρων, θα δούμε τεράστια προσοχή των Πατέρων στο πώς ακούς τον άλλο άνθρωπο.

Αν διαβάσουμε π.χ. ένα κείμενο του Αγίου Νικόδημου του Αγιορείτου, που έζησε τον 17ο-18ο αιώνα, στο Άγιο Όρος, βλέπουμε να μιλά εκεί στον πνευματικό και να του αναφέρει ένας ασκητής ερημίτης, το πώς θα ακούει τον άλλο άνθρωπο. Πώς θα κάθεται στην καρέκλα. Πώς θα τον κοιτάζει. Πώς θα τον αντιμετωπίζει. Ακόμη και τί κινήσεις θα κάμει αυτός στο πρόσωπό του. Του λέει να προσέξει πάρα πολύ, να μην κάνει κινήσεις οι οποίες μπορεί να φέρουν τον άλλο άνθρωπο σε δύσκολη θέση. Ακόμα και πως να αναπνέει ο πνευματικός, την ώρα που ακούει τον άλλο άνθρωπο. Βλέπει κανείς μια θαυμαστή σοφία μέσα από την εμπειρία της Παράδοσης μας, στο πώς επικοινωνείς με τον άλλο άνθρωπο, που δυστυχώς στον αιώνα μας το χάσαμε. Μάθαμε μόνο να μιλάμε. Δεν έχουμε μάθει να ακούμε ποτέ.

(Πηγή: antexoume.wordpress.com)

Διαβάζοντας τα παραπάνω φωτισμένα λόγια του Μητροπολίτου Λεμεσού π. Αθανασίου, καταλαβαίνουμε εύκολα την αιτία πολλών λογομαχιών μέσα στην οικογένεια, όταν το κάθε μέλος θέλει να επιβάλει τη γνώμη του και δεν επιθυμεί να ακούσει τον διπλανό του.

Μάρτιος -  Απρίλιος 2025

Πώς να Συμπεριφέρεται ο Άνδρας στην Σύζυγό του

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

α)     ‑Να της λες ότι την αγαπάς...

β)     ‑Δείξε της, ότι σου αρέσει πολύ να μένεις μαζί της, ότι προτιμάς να μένεις στο σπίτι για χάρη της, παρά να βρίσκεσαι με τους φίλους σου.

γ)      ‑Να την τιμάς περισσότερο από τους φίλους σου, περισσότερο ακόμα και από τα παιδιά σας! Και αυτά (τα παιδιά), για χάρη της να τα αγαπάς!

δ)     ‑Αν κάνει κάτι καλό, να την παινεύεις και να την θαυμάζεις.

ε)      ‑Αν πέσει σε κάποιο σφάλμα, να την συμβουλεύεις και να την διορθώνεις με καλό τρόπο.

στ)   ‑Προσευχές μαζί να κάνετε!

ζ)      ‑Στο Ναό να εκκλησιάζεστε και οι δύο!

η)     ‑Αν τύχει να σας βρει φτώχεια, θύμισέ της, πως οι κορυφαίοι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος, πέρασαν την ζωή τους, με πείνα και δίψα.

θ)     ‑Δίδαξέ την, πως καμμιά συμφορά του βίου δεν είναι φοβερή, παρά μόνο η εναντίωση στο Θεό και το θέλημά Του!

Επίσης, είναι πολύ σημαντικό να ακούσουμε και τα παρακάτω λόγια του Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου:

«Η σωτηρία του παιδιού σας περνά μέσα από τον εξαγιασμό τον δικό σας· όχι την θεωρία, αλλά την πράξη του εξαγιασμού».

Ιανουάριος -  Φεβρουάριος 2025

Δίδαξε τα παιδιά σου

Η οικογένεια είναι ο σπουδαιότερος θεσμός μέσα στην κοινωνία. Τον θεσμό αυτό τον καθιέρωσε ο Θεός, για να προετοιμάσει τον άνθρωπο να φτάσει στον τελικό προορισμό του, που είναι να συμφιλιωθεί με τον Θεό. 

Κοινωνίες που αδιαφόρησαν για την οικογένεια, σιγά-σιγά αυτοκαταστράφηκαν.

Σε όλους σχεδόν είναι γνωστή η ιστορία στο δεύτερο κεφάλαιο της Γένεσης, όπου μονάχος ο Αδάμ έδωσε ονόματα σε όλα τα ζώα που ήρθαν μπροστά του. Και το χωρίο τελειώνει με τις εξής λέξεις: «Εις τον Αδάμ δεν ευρίσκετο βοηθός όμοιος με αυτόν». 

Στη συνέχεια διαβάζουμε την ιστορία της ειδικής φροντίδας του Θεού, όπου έλαβε μία από τις πλευρές του Αδάμ και έπλασε την γυναίκα. Και καταλήγει η περικοπή, αναφέροντας: «Και έφερε αυτήν προς τον Αδάμ» (Γεν. 2:20-22). Μερικοί θεολόγοι υποστηρίζουν ότι αυτός είναι ο πρώτος γάμος στον κόσμο, ο οποίος τελέσθηκε κατευθείαν από τον Θεό. 

Σήμερα ζούμε την παρακμή της οικογένειας. Ο πολιτισμός μας κινδυνεύει από τις δυνάμεις που διαβρώνουν την οικογένεια. Πολλά παιδιά μεγαλώνουν μόνο με τον ένα γονιό. Προωθείται και η υιοθεσία από ζευγάρια του ιδίου φύλου! Παιδιά που σήμερα θα μεγαλώσουν μέσα σε τέτοιας μορφής σχέσεων, θα έχουν δυσκολία να φτιάξουν την δική τους οικογένεια.

Η μόνη λύση είναι να στραφεί η οικογένεια προς τον Χριστό και την Εκκλησία του. Η οικογενειακή προσευχή, ο τακτικός εκκλησιασμός, η συμμετοχή στη Θεία Ευχαριστία, η μελέτη του Ευαγγελίου, η καθημερινή προσευχή, όλα αυτά είναι απαραίτητα για μία υγιή και ευτυχισμένη οικογενειακή ζωή.

Εάν, λοιπόν, είσαι γονιός, δίδαξε στα παιδιά σου την αγάπη στην μελέτη της Αγίας Γραφής και την πίστη στον Θεό που εκφράζεται και με την καθημερινή προσευχή.

Υπάρχουν κάποιες αρχές που έχει θεσπίσει ο Θεός για την οικογένεια. Ας τις προσέξουμε παρακάτω.

Επιστολή αποστόλου Παύλου προς Εφεσίους (5:23): «Οι άντρες να αγαπάτε τις γυναίκες σας, όπως ο Χριστός αγάπησε την Εκκλησία και πρόσφερε τη ζωή του γι’ αυτήν».

Λίγο νωρίτερα (5:21-22) αναφέρει: «Να υποτάσσεστε ο ένας στον άλλον με φόβο Χριστού. Οι γυναίκες να υποτάσσονται στους άνδρες τους, όπως στον Κύριο».

Και λίγο παρακάτω (5:33) επίσης αναφέρει: «Ο καθένας να αγαπάει τη γυναίκα του όπως αγαπάει τον εαυτό του και η γυναίκα να σέβεται τον άνδρα της».

Συνεπώς μέσα στην οικογένεια χρειάζεται να υπάρχει αγάπη, αλληλοκατανόηση,  σεβασμός. Εμείς οι γονείς είμαστε το παράδειγμα για τα παιδιά μας. 

Όσον αφορά στα παιδιά μας, η Αγία Γραφή αναφέρει γι’ αυτά: «Να τιμάς τον πατέρα σου και τη μητέρα σου, για να ζήσεις πολλά χρόνια στη χώρα που εγώ ο Κύριος, ο Θεός σου, θα σου δώσω» (Έξοδ. 20:12). Αυτό ακριβώς που θεωρείται από την κοινωνία ως μεγάλο αγαθό, αυτό ακριβώς το δίνει ως βραβείο ο Θεός σε εκείνους που τιμούν τους γονείς τους!

Δίδαξε τα παιδιά σου με τα παραπάνω λόγια του Θεού και ο Χριστός θα τα ευλογεί συνεχώς.

Μ. Ψαρέλλης

Νοέμβριος -  Δεκέμβριος  2024

Οι Προσευχές της Πιστής Μητέρας Αλλάζουν τον Άσωτο Γιό

Γνωρίζουμε για την ζωή του Αγίου Αυγουστίνου, ο οποίος επηρεασμένος από το διεφθαρμένο περιβάλλον, νεαρός τότε, παρασύρθηκε σε ανήθικη ζωή και σε ηλικία δεκαοκτώ ετών, απέκτησε εξώγαμο παιδί, τον Αδεοδάτο.

Η μητέρα του, όμως, η Αγία Μόνικα, με την πίστη της που εκφραζόταν με ένθερμη προσευχή υπέρ του γιού της, τον είδε να μεταστρέφεται στην αυθεντική πίστη στον Χριστό. Αναφέρονται τα εξής: «Σε ηλικία τριάντα δύο ετών περπατώντας στον κήπο του, σκεπτόμενος όσα τον απασχολούσαν, άκουσε μια παιδική φωνή, να του λέει: «Πάρε και διάβασε». Άνοιξε τότε το βιβλίο με τις Επιστολές του Απ. Παύλου που ήταν εκεί πρόχειρο και τα μάτια του έπεσαν στα χωρία της προς Ρωμαίους Επιστολής (κεφ. 13:13-14).: «Ως εν ημέρα, ευσχημόνως περιπατήσωμεν, μη κώμοις και μέθαις, μη κοίταις και ασελγείαις, μη έριδι και ζήλω. Αλλ’ ενδύσασθε τον Κύριον Ιησούν Χριστόν και της σαρκός πρόνοιαν μη ποιείσθε εις επιθυμίας». «Μόλις τελείωσα την ανάγνωση των λίγων αυτών λέξεων», λέει ο ίδιος, «αμέσως χύθηκε στην καρδιά μου φως, το οποίο της χάρισε την ειρήνη και αμέσως διαλύθηκε το σκοτάδι, με το οποίο την περιέβαλαν οι αμφιβολίες μου». Στο εξής θα ζούσε μόνο για τον Χριστό και την Εκκλησία.

Μάλιστα, γράφει για την στάση της μητέρας του Μόνικας στις «Εξομολογήσεις» του: «Η μητέρα μου έχυνε για εμένα περισσότερα δάκρυα από όσα χύνουν οι μητέρες επάνω στα νεκρά τέκνα τους. Με την θέρμη της πίστης, η οποία της χάριζε η μεγάλη της ευσέβεια, με έβλεπε ηθικώς νεκρό. Και Συ Κύριε εισάκουσες την δέησή της και δεν περιφρόνησες τα δάκρυά της, με τα οποία πότισε το έδαφος, παντού όπου προσευχόταν. Οι πόνοι της να με αναγεννήσει διά του Πνεύματος ήταν σκληρότεροι από αυτούς τους οποίους υπέφερε να με γεννήσει διά της σαρκός».

Τα παραπάνω αποτελούν άριστο παράδειγμα μίμησης, όχι μόνον για τις μητέρες, αλλά και για τους πατέρες που έχουν παιδιά που ζουν μακριά από τον Χριστό και την Εκκλησία.