Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2026
Χριστιανική Οικογένεια
Θέλω Να Γίνω Τηλεόραση
Η δασκάλα ζήτησε από τα παιδιά να γράψουν έκθεση με θέμα: “Τι θα ζητούσα από το Θεό”.
Ένας μαθητής έγραψε:
«Θεέ μου, απόψε σου ζητάω κάτι που το θέλω πάρα πολύ. Θέλω να με κάνεις τηλεόραση! Θέλω να πάρω τη θέση της τηλεόρασης που είναι στὸ σπίτι μου. Να έχω το δικό μου χώρο. Να έχω την οικογένειά μου γύρω από μένα. Να με παίρνουν στα σοβαρό όταν μιλάω. Θέλω να είμαι το κέντρο της προσοχής και να με ακούνε οι άλλοι χωρὶς διακοπὲς ή ερωτήσεις. Θέλω να έχω την ίδια φροντίδα που έχει η τηλεόραση όταν δεν λειτουργεί. Όταν είμαι τηλεόραση, θα χω την παρέα του πατέρα μου όταν έρχεται σπίτι από τη δουλειά, ακόμα κι αν είναι κουρασμένος. Και θέλω τη μαμά μου να με θέλει όταν είναι λυπημένη και στενοχωρημένη, αντί να με αγνοεί... Θέλω τ΄ αδέλφια μου να μαλώνουν για το ποιος θα περνάει ώρες μαζί μου. Θέλω να νοιώθω ότι η οικογένειά μου αφήνει τα πάντα στην άκρη, πότε - πότε, μόνο για να περάσει λίγο χρόνο με μένα. Και το τελευταίο, κάνε με έτσι ώστε να τους κάνω όλους ευτυχισμένους και χαρούμενους.
Θεέ μου, δε ζητάω πολλά. Θέλω μόνο να γίνω σαν μια τηλεόραση!»
Τη δασκάλα που την διάβασε (καθὼς βαθμολογούσε) την έκανε να κλάψει. Ο σύζυγός της που μόλις είχε μπει στο σπίτι, τη ρώτησε: «Τι συμβαίνει;» Αυτὴ απάντησε: «Διάβασε αυτή την έκθεση, την έχει γράψει ένας μαθητής μου». Ο σύζυγος είπε: «Το καημένο το παιδί. Τι αδιάφοροι γονείς είναι αυτοί!» Τότε αυτὴ τον κοίταξε και είπε: «Αὐτὴ η έκθεση είναι του γιού μας!..»
Ιούλιος - Αύγουστος 2026
Χριστιανική Οικογένεια
Η Ειρήνη Στήν Οικογένεια
Ψυχή καί σῶμα εἶναι ἀδιάσπαστα. Τό μόνο πού τά χωρίζει εἶναι ὁ θάνατος. Ὁ θάνατος εἶναι, πού χωρίζει καί τόν ἄνδρα ἀπ΄ τήν γυναίκα.
Στό πλαίσιο μιᾶς τέτοιας ἑνότητας εἶναι ἀδιανόητη ἡ διάσταση καί ἡ διαμάχη. Ὅπως εἶναι ἀδιανόητο, εἶναι ἀδύνατο τό νά σκεφτεῖς ὅτι ἡ ψυχή πολεμάει τό σῶμα ἤ τό σῶμα τήν ψυχή. Ἀντίθετα ὑπάρχει μία ἀγάπη μεταξύ τους, ἐξ αἰτίας τῆς ὁποίας, μᾶς λένε οἱ Ἅγιοι Πατέρες, πρίν τήν Δευτέρα Παρουσία, κατά τήν κοινή ἀνάσταση, ἡ κάθε ψυχή θά βρεῖ τό δικό της σῶμα, τό σῶμα μέ τό ὁποῖο ἔζησε ἐδῶ στήν γῆ.
Κατά ἀνάλογο τρόπο εἶναι ἀδιανοητο νά ὑπαρχει διάσταση καί διαμάχη ἀνάμεσα στόν ἄνδρα καί στήν γυναῖκα… Καί ὅμως γίνεται… καί βεβαίως δέν εἶναι παρά μία φοβερή ἀρρώστια… Κάτι ἀνάλογο μέ αὐτό πού συμβαίνει στίς ἀρρώστιες, τίς ψυχικές ἤ καί τίς σωματικές. Σ΄ αὐτή τήν ἀρρωστημένη κατάσταση ἐπιτίθεται ἡ ψυχή ἐναντίον τοῦ σώματος ἤ τό ἀντίθετο…
– Πότε;
– Ὅταν δέν λειτουργεῖ σωστά ὁ ἄνθρωπος.
Συμβαίνει, δηλαδή, τότε αὐτό, πού λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος: «ἡ σάρξ ἐπιθυμεῖ κατά τοῦ πνεύματος καί τό πνεῦμα κατά τῆς σαρκός». Ὅταν κυριαρχήσει στόν ἄνθρωπο τό σωματικό, τό σαρκικό φρόνημα, τότε τό σῶμα ἐπιτίθεται στό πνεῦμα, στήν ψυχή. Ἀντίστοιχα ὅταν ἡ ψυχή ὑποδουλωθεῖ στήν ἁμαρτία, τότε φθείρει καί τό σῶμα. Στήν κατάσταση τῆς ἁμαρτίας νοσοῦν ἀμφότερα, σῶμα καί ψυχή, καί ἐπιτίθενται τό ἕνα στό ἄλλο. Ἀντίθετα ὅταν ἡ ψυχή ὑποτάσσεται στόν Θεό, τότε εἶναι ὑγιής, τότε δέν ἐπιτίθεται στό σῶμα. Τό σῶμα ἐπίσης, τότε χαλιναγωγεῖται μέ τήν Θεία Χάρη πού ἐπισκιάζει τόν ὑπάκουο καί ταπεινό ἄνθρωπο καί ὑποτάσσεται στήν ψυχή. Ψυχή καί σῶμα ζοῦν ἁρμονικά καί τό ἕνα βοηθεῖ τό ἄλλο. Ὑπάρχει ἑνότητα καί ἁρμονία.
Τό ἴδιο πρέπει νά συμβαίνει καί μέ τήν οἰκογένεια. Δέν νοεῖται νά ἐπιτίθεται ὁ ἄνδρας στήν γυναῖκα ἤ ἡ γυναῖκα στόν ἄνδρα.
Πηγή: https://hristospanagia.blogspot.com/2010/06/mp3_9867.html
Μάϊος - Ιούνιος 2026
Χριστιανική Οικογένεια
Συγχώρηση και Αγάπη
Όταν ο Ιησούς Χριστός είπε ότι «στενή είναι η πύλη και στενότερος ο δρόμος που οδηγεί εις την ζωή και ολίγοι είναι εκείνοι που τον βρίσκουν», εννοούσε ότι και στη συζυγική ζωή ο Χριστιανός θα αντιμετωπίσει προβλήματα, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις εκείνες όπου ο/η σύντροφος της ζωής του δεν συμπεριφέρεται σωστά. Στενή ακόμα είναι η πύλη και όταν ο σύντροφος που έχει κάτι κακό, μετανοεί και ζητάει τη συγχώρηση. Και είναι στενή, γιατί η Αγία Γραφή που είναι ο κανόνας της ζωής για όλα, καλεί τον σύζυγο ή την σύζυγο, όχι μόνο να συγχωρήσει τον σύντροφο, αλλά να δείξει και ιδιαίτερη αγάπη.
Ο Απ. Παύλος, γράφοντας στους Χριστιανούς της Εφέσου, ορίζει μια για πάντα τη στάση του συζύγου που έχει πληγωθεί, με τα παρακάτω λόγια:
«Να φέρεστε μεταξύ σας με καλοσύνη κι ευσπλαχνία, και να συγχωρείτε ο ένας τον άλλο, όπως κι ο Θεός συγχώρησε κι εμάς δια του Χριστού» (Εφεσ. 4:32). Καλεί ο Απ. Παύλος τον Χριστιανό να συγχωρήσει όπως ο Θεός συνέχεια τον συγχωρεί και μάλιστα να γίνει χρήσιμος, δείχνοντας τα βαθύτερα συναισθήματα αγάπης που βγαίνουν από το βάθος της εσωτερικής του ζωής, τα σπλάχνα. Δεν φτάνει, λοιπόν, η συγχώρηση μόνο. Πρέπει ο Χριστιανός σύζυγος ή η σύζυγος να δείχνει και αγάπη με έργα. Να προσφέρεται να υπηρετήσει τον σύντροφό του που έχει πέσει και να δείξει βαθιά και ειλικρινή αγάπη, όπως ακριβώς ο Θεός κάνει σ’ αυτόν.
Ο Απ. Πέτρος, στην πρώτη του επιστολή, κεφάλαιο 4 και χωρίο 8, τονίζει με ιδιαίτερη έμφαση την αγάπη αυτή προς το σύντροφο: «Πάνω απ’ όλα να αγαπάτε ο ένας τον άλλο με όλη σας την ψυχή, γιατί η αγάπη καλύπτει πολλές αμαρτίες». Όχι, λοιπόν, μόνον αγάπη, αλλά αγάπη με όλη μας την ψυχή. Μια αγάπη που ξέρει να καλύπτει τις αμαρτίες του αγαπημένου προσώπου που έχει ολισθήσει.
Θα λέγαμε ότι, σαν πολλά και δύσκολα μας ζητάει ο Θεός να κάνουμε. Δεν είναι όμως ούτε πολλά, ούτε δύσκολα. Είναι αυτά που κρατάνε την οικογένεια ενωμένη. Γιατί αν σήμερα έκανε κάτι κακό ο σύζυγος, αύριο θα κάνει η σύζυγος. Η συγχώρηση και η αγάπη είναι ένα από τα γερά θεμέλια της οικογένειας, ιδιαίτερα της χριστιανικής οικογένειας.
† Μιχάλης Κανταρτζής
Μάρτιος - Απρίλιος 2026
Χριστιανική Οικογένεια
Πως Βλέπει Ο Ένας Τον Άλλον;
† Αθανάσιος, Λεμεσσού
Ξέρετε πολύ καλά, ότι δεν μπορεί να υπάρξει σωστή σχέση μέσα στο γάμο, αν δεν υπερβούμε το φύλο. Αν δε μάθουμε να βλέπουμε τον άλλο σαν άνθρωπο, με όλο τον ψυχοσωματικό του κόσμο, όχι μόνο σαν σώμα, όχι μόνο σαν άνδρα ή σαν γυναίκα, άλλα σαν άνθρωπο που έχει ψυχικές και σωματικές ανάγκες, που έχει το δικό του κόσμο, τη δική του ύπαρξη. Να βλέπει ο άνδρας τη γυναίκα σαν πρόσωπο και η γυναίκα τον άνδρα μ’ αυτόν τον τρόπο. Έτσι βάζουμε το γάμο στη σωστή βάση.
Μετά πρέπει να μάθει ο άντρας πώς σκέφτεται μια γυναίκα και πώς είναι το «είναι» μιας γυναίκας και να συμπεριφέρεται ανάλογα. Γιατί αν συμπεριφέρεσαι σε μια γυναίκα με τα κριτήρια του άνδρα, τότε ήδη επιτέλεσες την τραγωδία της οικογένειας σου. Αν λες π.χ. «Μα γιατί η γυναίκα μου αισθάνεται παράπονο μαζί μου; Εγώ είμαι καλός άντρας, δουλεύω, φέρνω λεφτά στο σπίτι, ό,τι θέλει αγοράζει, όσα χρήματα θέλει τα έχει, πηγαίνει εκδρομές το Καλοκαίρι. Γιατί έχει παράπονο;»
Κι η γυναίκα πάλι σκέφτεται για τον άνδρα ότι: «Εγώ του μαγειρεύω, τον πλένω, είμαι τίμια κοπέλα, δεν έχω άλλα πράγματα στη ζωή μου. Γιατί έχει παράπονο;»
Δεν καταλαβαίνουν ότι αυτά είναι καλά και απαραίτητα, αλλά δεν είναι αυτά που αγγίζουν τον άλλο άνθρωπο. Ότι η συναισθηματική και ψυχική επαφή είναι αυτό που έχει σημασία στο γάμο και ύστερα όλα τα υπόλοιπα. Κι αυτό για να γίνει πρέπει να δεις τον άλλον άνθρωπο όπως είναι.
Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2026
Χριστιανική Οικογένεια
Τα Παιδιά Δεν Οικοδομούνται Με Τους Συνεχείς Επαίνους
Οσίου Πορφυρίου, Βίος και Λόγοι
Τα παιδιά με τους συνεχείς επαίνους δεν οικοδομούνται. Γίνονται εγωιστές και κενόδοξοι. Θα θέλουν σε όλη τους τη ζωή να τους επαινούν όλοι διαρκώς, έστω και αν τους λένε και ψέματα. Δυστυχώς, σήμερα μάθανε όλοι να λένε και ψέματα και τα δέχονται. Η κενοδοξία, είναι η τροφή τους. «Πες το κι ας είναι ψέμα, κι ας είναι ειρωνεία», λένε. Ο Θεός αυτό δεν το θέλει. Ο Θεός θέλει την αλήθεια. Δυστυχώς, αυτό δεν το καταλαβαίνουν και κάνουν το εντελώς αντίθετο.
Τα παιδιά, όταν τα επαινείς συνεχώς χωρίς διάκριση, τα πειράζει ο αντίθετος. Τους ξεσηκώνει το μύλο του εγωισμού και, συνηθισμένα από μικρά στους επαίνους από γονείς και δασκάλους, προχωρούν ίσως στα γράμματα, αλλά τι το όφελος; Στη ζωή θα βγουν εγωιστές και όχι Χριστιανοί. Οι εγωιστές δεν μπορούν να είναι ποτέ Χριστιανοί. Οι εγωιστές θέλουν διαρκώς όλοι να τους επαινούν, όλοι να τους αγαπούν, όλοι να λένε καλά γι’ αυτούς, πράγμα που ο Θεός μας, η Εκκλησία μας, ο Χριστός μας δεν το θέλει.
Η θρησκεία μας δεν θέλει αυτό τον τρόπο, αυτή την αγωγή. Αντίθετα, θέλει τα παιδιά από μικρά να μαθαίνουν στην αλήθεια. Η αλήθεια του Χριστού τονίζει ότι, άμα επαινείς έναν άνθρωπο, τον κάνεις εγωιστή. Ο εγωιστής είναι «μπερδεμένος», οδηγούμενος υπό του διαβόλου και του κακού πνεύματος. Έτσι, μεγαλώνοντας μέσα στον εγωισμό, η πρώτη του δουλειά είναι να αρνείται τον Θεό και να είναι ένας εγωιστής απροσάρμοστος μέσα στην κοινωνία.