Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2012

 

 

(Αρχιμανδρίτου π. Κυρίλλου)

 

1. Για να είμαστε όντως μαθητές του Χριστού, πραγματικοί Χριστιανοί, οφείλουμε να είμαστε γνήσιοι και αληθινοί σε αυτό που πιστεύουμε και στο πώς ζούμε.
2. Τη μία και μοναδική μόρφωση να επιδιώκουμε: να γνωρίσουμε τον Θεό.
3. Κύριε, αξίωσέ με να αγαπώ Εσένα και όλους τους ανθρώπους, όπως αγαπώ Εσένα.
4. Ο σημερινός άνθρωπος είναι πολύ εγωιστής για να παραδεχτεί ότι έχει εγωισμό.
5. Ο Χριστιανός ζει επί της γης με το βλέμμα στον ουρανό. Η εν Χριστώ πνευματική ζωή σκοπόν έχει να μας οδηγήσει στην ένωση με τον Θεό, να μας καταστήσει ουρανοπολίτες.
6. Με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος ο επίγειος άνθρωπος γίνεται πραγματικά πνευματικός.
7. Τι μας κρατάει μακριά από τον Θεό; Τα πάθη και οι αμαρτίες μας. Αυτά μας απομακρύνουν από τον Θεό, μας βάζουν εμπόδια στην πνευματική μας πορεία και εναντίον αυτών πρέπει να αγωνιστούμε.
8. Η ψυχή είναι ένα χωράφι, το «γεώργιον του Θεού». Για να ανθίσουν οι αρετές πρέπει πρώτα να ξεριζώσουμε τις ρίζες των παθών και τα αγκάθια της αμαρτίας και μετά να φυτέψουμε το σπόρο της αγάπης, της ελεημοσύνης, της ταπείνωσης. Και κάθε τόσο χρειάζεται ένα καλό ξεβοτάνισμα, να ανοίγουμε την ψυχή μας στον πνευματικό.
9. Όπως το αμπέλι για να φέρει καρπό χρειάζεται να το κλαδέψεις, έτσι και στη ζωή μας, για να δούμε καρποφορία, χρειάζεται πότε πότε ένα κλάδεμα. Αυτό κάνει ο Θεός όταν επιτρέπει να μας συμβούν δοκιμασίες και θλίψεις.
10. Μην αφήνουμε τους κακούς λογισμούς να κατασκηνώνουν στην καρδιά και στο μυαλό. Όσο το επιτρέπουμε και τους καλλιεργούμε, αυτοί ριζώνουν, βγάζουν κλαδιά και δύσκολα μετά ξεριζώνονται. Γι’ αυτό χρειάζεται μεγάλη προσοχή και εγρήγορση, ώστε, μόλις μας έρθει κάποιος άσχημος λογισμός, αμέσως να τον αποδιώχνουμε και να μην του προσφέρουμε φιλοξενία.

 

 

Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2012

 

Christ_PantocratorΟ σύγχρονος άνθρωπος, ζώντας σε μια κοινωνία που διαμορφώνεται αρνητικά, δεν έχει καμιά ελπίδα να καλυτερέψει τη ζωή του. Οι ανθυγιεινές συνθήκες του μολυσμένου φυσικού και πνευματικού περιβάλλοντος, η κακή οικονομική κατάσταση, η ταραχή, το άγχος, η αγωνία που επικρατεί τόσο στην κοινωνία μας όσο και στον ίδιο τον άνθρωπο, κάνει τη ζωή του κάθε μέρα και πιο ανυπόφορη.

Μια ματιά στις εφημερίδες, στην τηλεόραση, στους δρόμους και στους χώρους εργασίας, μας πείθει ότι ο σύγχρονος άνθρωπος είναι φορτωμένος, δυστυχισμένος και αποκομμένος από την πραγματική ζωή. Όσο και να γεμίζει από αγαθά και ανέσεις, όσο και να διασκεδάζει δείχνοντας ότι χαίρεται, στο βάθος είναι μόνος, κενός και αβοήθητος.

Για την κατάσταση αυτή του ανθρώπου, με απόλυτη πεποίθηση και ευθύνη, προτείνουμε τη λύση: Ο Θεός. Ο μόνος που μπορεί να βοηθήσει τον άνθρωπο τέλεια, αποτελεσματικά και μόνιμα είναι ο Θεός. Και το πάρα πολύ ευχάριστο για τον άνθρωπο είναι ότι ο Θεός και θέλει και μπορεί να τον βοηθήσει. Το παράπονο του Θεού είναι ότι δεν βρίσκεται άνθρωπος που θα Του ζητήσει ταπεινά να λύσει τα άλυτα προβλήματά του.

Ο σύγχρονος άνθρωπος, απορρίπτοντας τον Θεό από τη ζωή του, απορρίπτει τη μοναδική δύναμη που μπορεί να τον βοηθήσει κι έτσι μένει ισόβια σκλάβος της ρηχής και άδειας ζωής του. Ο Θεός, και τώρα και πάντοτε, απευθύνει μια ειλικρινή πρόσκληση σε μια νέα ζωή, λέγοντας: «Ελάτε σε μένα όλοι οι κουρασμένοι και οι φορτωμένοι και εγώ θα σας ξεκουράσω»(Ματθ. 11:28). Ο άνθρωπος όμως επιμένει να στηρίζεται στις δικές του δυνάμεις, να συνεχίζει την άδεια ζωή του και να βυθίζεται έτσι κάθε μέρα και περισσότερο στη δυστυχία και στην απόγνωση. Έτσι, υποφέρει, γεμίζει με άγχος, με στεναχώριες, με κατάθλιψη, κινείται δραστήρια και προσπαθεί να διασκεδάσει, ενώ γνωρίζει ότι είναι «νεκρός» μεταξύ «νεκρών».

Ο Θεός είναι Θεός, γιατί μπορεί και θέλει να κάνει στον άνθρωπο αυτά που ο άνθρωπος δεν μπορεί να κάνει στον εαυτό του. Το κύριο ενδιαφέρον του Θεού είναι η απόλυτη απελευθέρωση του ανθρώπου από τα εσωτερικά και εξωτερικά του δεσμά. Έχει ειδικευτεί μέσα στους αιώνες να κάνει τους δυστυχισμένους ευτυχισμένους, τους δούλους ελεύθερους, τους ανίκανους ικανούς, τους θλιμμένους χαρούμενους, τους αρρώστους υγιείς και τους χτυπημένους από τη ζωή αποκαταστημένους και δυνατούς. Το τέλειο απολυτρωτικό έργο του Ιησού Χριστού επάνω στο σταυρό έχει τη δύναμη να ελευθερώνει και να ξαναδημιουργεί κάθε άνθρωπο. Η ζωή που προσφέρει ο Χριστός σ’ αυτούς που με ειλικρίνεια ζητούν τη σωτηρία τους είναι μοναδική και υπέροχη.

Ο άνθρωπος γεννήθηκε για να ζει ελεύθερος από τα εσωτερικά και εξωτερικά δεσμά. Δυστυχώς όμως έφυγε από τον Θεό και έχασε τη δύναμη και την πνευματική του ελευθερία. Χρειάζεται, λοιπόν, απαραίτητα να επιστρέψει στον Χριστό, την πηγή της χαράς, και να γίνει ένας συνειδητός Χριστιανός, ζωντανό μέλος της εκκλησίας. Για να γίνει όμως αυτό, θα πρέπει απαραίτητα να παραδεχτεί ότι απέτυχε να ζήσει ελεύθερος και ευτυχισμένος. Θα πρέπει να ταπεινωθεί μπροστά στον Θεό, να ομολογήσει την αποτυχία του και να ζητήσει ο Θεός να τον συχωρήσει και να τον δεχτεί, όπως έκανε ο άσωτος γιος. Ο Θεός περιμένει με θεία αγωνία την επιστροφή του «σύγχρονου ασώτου». Ο Θεός αγαπά αθεράπευτα τον άνθρωπο και θέλει να τον κάνει δυνατό και ελεύθερο.

Όσοι κατάλαβαν και πήραν στα σοβαρά την αγάπη αυτή του Θεού, επέστρεψαν σ’ Αυτόν και έγιναν καινούργιοι και δυνατοί άνθρωποι.

Μάρτιος - Απρίλιος 2016

 

Κοπή της Βασιλόπιτας

basilopitaanespero

Στις 15 Φεβρουαρίου, στην αίθουσα της Αδελφότητάς μας, είχαμε την μεγάλη χαρά να προσκαλέσουμε τους αγαπητούς αδελφούς στην κοπή της βασιλόπιτας. Ο αγαπητός σε όλους μας π. Κύριλλος ευλόγησε τη βασιλόπιτα και μας μίλησε με λόγια βασισμένα στην αλήθεια του Ευαγγελίου, προτρέποντας όλους να ανοίξουμε την καρδιά μας στον Σωτήρα Χριστό και να ζήσουμε το νέο έτος με την δική Του δύναμη και χάρη. Ψάλλαμε ωραίους χριστιανικούς ύμνους, ακούσαμε την ανάλυση του Ευαγγελίου της Κυριακής και στο τέλος μοιράστηκαν κεράσματα και αναψυκτικά.

Πραγματικά, ζήσαμε αυτό που αναφέρει και ο Λόγος του Θεού στον Ψαλμό 133: 1 «Δείτε, τι καλό και τι τερπνό, να συγκατοικούν με ομόνοια οι αδελφοί!»

Ευχαριστούμε τον Θεό και ευχόμαστε και όσοι δεν μπόρεσαν να παραβρεθούν, να γεμίσουν με την Χάρη του Χριστού στην καρδιά τους και να την σκορπούν σε όλο τον κόσμο.

Μάιος - Ιούνιος 2015

 

Η Γιορτή Της Εφημερίδας Μας

anespero37xroniaefhmerida

Την Κυριακή 10 Μαΐου στην αίθουσα της Ορθόδοξης Αδελφότητάς μας γιορτάσαμε τα 37 χρόνια της κυκλοφορίας της εφημερίδας μας «To Ανέσπερον Φως».

Διαβάσαμε επιστολές αναγνωστών και ευχαριστήσαμε τον Θεό για την αγάπη Του σ’ εμάς, που μέσα από την εφημερίδα μας:

– Άνθρωποι που ζούσαν μακριά από την Εκκλησία, επέστρεψαν.

– Μοναχικοί άνθρωποι βρίσκουν συντροφιά.

– Ασθενείς ζητούν τη χάρη του Θεού στη ζωή τους.

– Αυξάνεται η πίστη των αναγνωστών στον Σωτήρα Χριστό, κλπ.

Χαιρόμαστε, γιατί η εφημερίδα μας γίνεται η αφορμή, ώστε να δοξάζεται ο Θεός στη ζωή των ανθρώπων.

Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2014

 

Οι Καλοκαιρινές Μας Διακοπές

livanatesanespero

Όπως είναι γνωστό, ο Αύγουστος είναι ο μήνας των διακοπών. Όσο μπορεί ο καθένας προσπαθεί να «δραπετεύσει» λίγο από τις καθημερινές του δραστηριότητες, για ν’ απολαύσει τη φύση που μας χάρισε ο Θεός ως πολύτιμο αγαθό και να ξεκουραστεί, για να συνεχίσει ανανεωμένος το χειμερινό του πρόγραμμα.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο η Αδελφότητά μας πραγματοποίησε και φέτος τις θερινές της διακοπές στην περιοχή των Λιβανάτων Λοκρίδος, στη Φθιώτιδα. Η περίοδος μετά το δεκαπενταύγουστο είναι ιδανική, εφόσον όλοι έχουμε τιμήσει τη Θεοτόκο και Μητέρα μας γιορτάζοντας το «μικρό Πάσχα», όπως συνήθως το ονομάζουμε. Η τοποθεσία των Λιβανάτων είναι ιδεώδης για την ψυχική και σωματική ανάπαυση, μακριά από την κοσμικότητα και τους θορύβους της μεγαλούπολης.

Ο βασικός μας στόχος είναι να τονωθούν οι ψυχές των αδελφών με πνευματική τροφή και προσευχή. Τα κηρύγματα που γίνονται καθημερινά, πρωί και βράδυ, βοηθούν σ’ αυτό και δίνουν την ευκαιρία στον καθένα που παρευρίσκεται να αναλογιστεί και να αναθεωρήσει τη σχέση του με τον Θεό.

Σε αυτό βοηθάει πάρα πολύ και η επίσκεψη που γίνεται επί σειρά ετών στην ιερά μονή των Αγίων Αναργύρων Αταλάντης, όπου παρακολουθούμε τον Εσπερινό και το Μέγα Απόδειπνο, κάποια από τις μέρες της παραμονής μας. Είναι μεγάλη ευλογία ο Εσπερινός αυτός, όπου οι καλλικέλαδες φωνές των μοναχών ψάλλουν το «Κύριε εκέκραξα» και το «Κατευθηνθήτω η προσευχή μου»! Εκείνη τη στιγμή δεν γίνεται να μην προσευχηθούμε μαζί με τις μοναχές και να μην απευθύνουμε σιωπηλά τη δέησή μας στον Ύψιστο Θεό μας. Στη συνέχεια γίνεται μια ευλογημένη ομιλία από μία από τις μοναχές της Αδελφότητας της μονής, κάτι που επίσης αποτελεί ιδιαίτερη πνευματική τόνωση για όλους μας στο «Ανέσπερο Φως».

Εκτός όμως από την επίσκεψη στην ιερά μονή και τα κηρύγματα των αδελφών, μια πολύ μεγάλη ευλογία είναι και η παρέα μεταξύ μας, στην οποία επίκεντρο είναι ο Χριστός, ο Σωτήρας μας!

Με την ευκαιρία του Σεπτεμβρίου, ευχόμαστε σε όλους μια καλή κι ευλογημένη νέα εκκλησιαστική περίοδο!

25euaggelismostheotokouΟ Μάρτιος είναι ένας ξεχωριστός μήνας για εμάς τους Έλληνες. Η 25η Μαρτίου είναι η ημέρα που ενώνει τις δύο έννοιες, τον Χριστιανισμό και την Εθνική Παλιγγενεσία. Ίσως πιο πολύ τώρα, που όλο και περισσότερο συνδεόμαστε με τους άλλους ευρωπαϊκούς λαούς, είναι ανάγκη να τιμάμε και να γιορτάζουμε ιδιαίτερα αυτές τις ημέρες.

Είναι γιορτή της Χριστιανοσύνης. Γιορτάζουμε και τιμάμε ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, την ιερή εκείνη στιγμή που ο Θεός ανύψωσε την Παναγία μέχρι τον ουρανό. Την ευλόγησε και την αξίωσε να γίνει η πλατυτέρα των ουρανών, αυτή που θα κρατήσει στην αγκαλιά της τον Σωτήρα του κόσμου, τον Ιησού Χριστό. Το “γεννηθήτω κατά το ρήμα σου” είναι η ήρεμη υπακοή της κόρης της Ναζαρέτ στο θέλημα του Θεού. Από εδώ αρχίζει το έργο της λύτρωσης του ανθρωπίνου γένους.

Ως Έλληνες γιορτάζουμε την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης εναντίον των Τούρκων κατακτητών, που για 400 χρόνια μας καταδυνάστευαν. Είναι μήνας ηρώων και γενναίων - μεγάλων ανδρών, που έπεσαν “για του Χριστού την πίστη την αγία και της Πατρίδος την ελευθερία”.

Οι Έλληνες αποδεικνύουν πως μέσα στην Ιστορία παραμένουν πάντα οι ίδιοι. Ο αγώνας αυτός ήθελε σύμμαχο τη δύναμη του πνεύματος, το πύρωμα της ψυχής και της καρδιάς του αγωνιστή.

Μάρτιος - Απρίλιος 2018

 

pporfyrioskausokalibiths

 

Ο Χριστός Είναι η Αγάπη μας, ο Έρωτάς μας!

 

Ο Χριστός είναι η χαρά, το φως το αληθινό, η ευτυχία. Ο Χριστός είναι η ελπίδα μας. Η σχέση με τον Χριστό είναι αγάπη, είναι έρωτας, είναι ενθουσιασμός, είναι λαχτάρα του Θεού. Ο Χριστός είναι το παν. Αυτός είναι η αγάπη μας, Αυτός είναι ο έρωτάς μας. Ένας έρωτας αναφαίρετος, ο έρωτας του Χριστού. Από κει πηγάζει η χάρις.

 

Η χαρά είναι ο ίδιος ο Χριστός. Είναι μια χαρά που σε κάνει άλλο άνθρωπο. Είναι μια πνευματική τρέλα, αλλά εν Χριστώ.

 

Όσο μπορείτε να νηστεύετε, όσες μετάνοιες μπορείτε να κάνετε, όσες αγρυπνίες θέλετε ν’ απολαμβάνετε, αλλά να είστε χαρούμενοι. Να έχετε τη χαρά του Χριστού. Είναι η χαρά που διαρκεί αιώνια, που έχει αιώνια ευφροσύνη. Είναι η χαρά του Κυρίου μας που δίνει την ασφαλή γαλήνη, τη γαλήνια τερπνότητα και την πάντερπνη ευδαιμονία. Η χαρά η πασίχαρη, που ξεπερνά κάθε χαρά. Ο Χριστός ευχαριστείται να σκορπάει τη χαρά, να πλουτίζει τους πιστούς Του με χαρά. Εύχομαι, «ἳνα ἡ χαρά ἡμῶν ἦ πεπληρωμένη» (Α’ Ιωάν. 1:4).

 

Αυτή είναι η θρησκεία μας. Εκεί πρέπει να πάμε. Ο Χριστός είναι ο Παράδεισος, παιδιά μου. Τι είναι Παράδεισος; Ο Χριστός είναι. Από δω αρχίζει ο Παράδεισος. Είναι ακριβώς το ίδιο, όσοι εδώ στη γη ζουν τον Χριστό, ζουν τον Παράδεισο. Έτσι είναι που σας το λέγω. Είναι σωστό, αληθινό αυτό, πιστέψτε με! Έργο μας είναι να προσπαθούμε να βρούμε έναν τρόπο να μπούμε μέσα στο φως του Χριστού. Δεν είναι να κάνει κανείς τα τυπικά. Η ουσία είναι να είμαστε μαζί με τον Χριστό. Να ξυπνήσει η ψυχή και να αγαπήσει τον Χριστό, να γίνει αγία. Να επιδοθεί στο θείο έρωτα. Έτσι θα μας αγαπήσει κι Εκείνος. Θα είναι τότε η χαρά αναφαίρετη. Αυτό θέλει πιο πολύ ο Χριστός, να μας γεμίζει από χαρά, διότι είναι η πηγή της χαράς. Αυτή η χαρά είναι δώρο του Χριστού. Μέσα σ’ αυτή τη χαρά θα γνωρίσουμε τον Χριστό. Δεν μπορούμε να Τον γνωρίσουμε, αν Εκείνος δεν μας γνωρίσει. Πώς το λέγει ο Δαβίδ; «Εάν μη Κύριος οικοδομήση οίκον, εις μάτην εκοπίασαν οι οικοδομούντες αυτόν, εάν μη Κύριος φυλάξη πόλιν, εις μάτην ηγρύπνησεν ο φυλάσσων» (Ψαλμ. 126:1).

 

Σκεφθείτε αυτό το πρόσωπο που αγαπάτε να είναι ο Χριστός. Ο Χριστός στο νου σου, ο Χριστός στην καρδιά σου, ο Χριστός σ’ όλο σου το «είναι», ο Χριστός παντού.

 

Ο Χριστός είναι η ζωή, η πηγή της ζωής, η πηγή της χαράς, η πηγή του φωτός του αληθινού, το παν. Όποιος αγαπάει τον Χριστό και τους άλλους, αυτός ζει τη ζωή. Ζωή χωρίς Χριστό είναι θάνατος, είναι κόλαση, δεν είναι ζωή. Αυτή είναι η κόλαση, η μη αγάπη. Ζωή είναι ο Χριστός. Η αγάπη είναι η ζωή του Χριστού. Ή θα είσαι στη ζωή ή στο θάνατο. Από σένα εξαρτάται να διαλέξεις.

 

(Βίος και Λόγοι,
Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, σ. 217-219)

anesthkyriosΤο άδειο μνήμα του Κυρίου Ιησού Χριστού μαρτυρεί και θα μαρτυρεί ότι ο θάνατος δεν είναι το τελευταίο γεγονός της ζωής μας, αλλά η πόρτα σε μια υπέροχη ζωή στην αιωνιότητα.

Το άδειο μνήμα βροντοφωνάζει στο ανθρώπινο πνεύμα ότι η δύναμη του θανάτου, που είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του ανθρώπου, νικήθηκε όταν ο Ιησούς Χριστός αναστήθηκε από τους νεκρούς. Είναι το πιο σημαντικό γεγονός της Χριστιανικής πίστης, που διώχνει κάθε φόβο για το θάνατο και φέρνει την ελπίδα της αιώνιας ζωής.

Το πρώτο μεγάλο μήνυμα που μας φέρνει το άδειο μνήμα είναι ότι η κακία, το μίσος, η διαφθορά, η υπερηφάνεια, οι ενοχές θάφτηκαν στον τόπο εκείνο. Τόσο στο σταυρό όσο και στον τάφο ο Γιος του Θεού ολοκλήρωσε τον προορισμό Του. Πήρε τις αμαρτίες όλων των ανθρώπων, απ’ όλες τις γενιές, επάνω Του. Ο θάνατός Του και η ταφή Του έφεραν τη ζωή, την πραγματική υπέροχη ζωή. Είναι αυτό που ψάλλουμε: «Θανάτω θάνατον πατήσας και τοις εν τοις μνήμασιν ζωήν χαρισάμενος».

Το δεύτερο μήνυμα που μας φέρνει το άδειο μνήμα είναι ότι ο Ιησούς Χριστός δεν θάφτηκε μόνο για τις αμαρτίες μας, αλλά αναστήθηκε θριαμβευτικά, νικώντας ολοκληρωτικά το θάνατο (Ρωμ. 4:25). Η φαινομενική και λίγων στιγμών νίκη του θανάτου δεν ήταν δυνατή να κρατήσει τον Αρχηγό της ζωής.

Ο Ιησούς Χριστός αναστήθηκε από το θάνατο και βγήκε από το μνήμα με το ανθρώπινο, αλλά δοξασμένο σώμα Του. Η νίκη Του πάνω στο θάνατο είναι η μοναδική απόδειξη ότι ο θάνατος δεν έχει πια εξουσία επάνω μας. Όταν συνειδητά μετανοήσουμε για τις αμαρτίες μας, Τον ζητήσουμε και Τον δεχτούμε ως Κύριο και Σωτήρα μας, τότε ανασταινόμαστε μαζί Του σε μια νέα ζωή. Ο Κύριος είπε: «Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή. Εκείνος που πιστεύει σ’ Εμένα δεν θα πεθάνει ποτέ» (Ιωάν. 11:25).

Η ανάσταση του Ιησού Χριστού μετατρέπει τους συνειδητούς Χριστιανούς από τη ζωή αυτή, από νεκρούς σε ζωντανούς, από χαμένους σε παιδιά του Θεού (Λουκ. 15:24). Με τον Χριστό στη ζωή μας, νιώθουμε κάθε μέρα τη δύναμη της ανάστασής Του να ενεργεί στη ζωή μας και να μας οδηγεί στο δρόμο της θέωσης.

Ο άνθρωπος που συνειδητοποιεί το μοναδικό αυτό γεγονός της ιστορίας της ανθρωπότητας και ειλικρινά πιστεύει στο άδειο μνήμα και στον αναστημένο Κύριο Ιησού Χριστό, ζει μια νικηφόρα, ευτυχισμένη και γεμάτη με νόημα ζωή. Κάθε μέρα, η θεία χαρά πλημμυρίζει και γεμίζει τη ζωή του, γιατί ενώ ακόμα βρίσκεται στη γη, «ο Θεός τον έχει αναστήσει, τον έχει ζωοποιήσει και τον έχει καθίσει μαζί με τον Χριστό στον ουρανό» (Εφεσ. 2:4-6). Η προσωπική του ανάσταση τον έκανε παιδί του Θεού (Ιωάν. 1:12). Ελευθερωμένος από τα βάρη που κάνουν τη ζωή του αφόρητη, απολαμβάνει τη νέα ζωή (Πράξεις 3:19). Το Άγιο Πνεύμα που κατοικεί μέσα του, τον ελέγχει, τον οδηγεί και του χαρίζει μια πλούσια και άφθονη ζωή (Ιωάν.7:37-39). Όλες οι ανώτατες, όλες οι υπέροχες, όλες οι ουράνιες αρετές γεμίζουν τη ζωή του. Τα αγαθά και οι ευλογίες της ανάστασης του Χριστού: «η αγάπη, η χαρά, η ειρήνη, η μακροθυμία, η χρηστοήθεια, η αγαθοσύνη, η πίστη, η πραότητα και η εγκράτεια» (Γαλ. 5:22), γίνονται καθημερινά πλούσια βιώματα.

Η δύναμη που βγήκε και βγαίνει από το άδειο μνήμα είναι η μόνη δύναμη που χρειάζεται ο σύγχρονος άνθρωπος. Θαμμένος στην ύλη, στη φθορά και στο άγχος που τον κάνουν χίλια κομμάτια, χρειάζεται απαραίτητα να ζητήσει ειλικρινά και ταπεινά, η δύναμη της ανάστασης να τον κάνει έναν ολοκληρωμένο και καινούργιο άνθρωπο.


Τι Σημαίνει για τον Άνθρωπο η Ανάσταση του Χριστού

adeiostafos

Η Ανάσταση του Χριστού είναι το οντολογικό θεμέλιο της εκκλησίας. «Ει Χριστός ούκ εγήγερται, ματαία η πίστις ημών» (Α΄ Κορινθ. 15,17). Είναι όμως και ερμηνευτικό κλειδί της παγκόσμιας ιστορίας και της ζωής μας. Η σάρκωση του Λόγου του Θεού είναι η είσοδος του αιωνίου και αφθάρτου στην ιστορία. Σ’ ένα κόσμο που διαλύεται και σήπεται μέσα στη φθορά, εισβάλλει και εγκαθίσταται η αιωνιότητα, προσωποποιημένη στον Χριστό, ως δυνατότητα υπερβάσεως του θανάτου.

Η ανάσταση του Χριστού είναι οριστική νίκη πάνω στο θάνατο, όχι μόνο ως συνέχεια της βιολογικής ζωής, αλλά και ως αθανασία, συνέχεια δηλαδή της ζωής μέσα στη Θεία Αγάπη και Χάρη. Αυτό σημαίνει το «αιωνία η μνήμη», που ψάλλεται στα μνημόσυνα και στις κηδείες. Να μείνει ο νεκρός στην αιώνια μνήμη, δηλαδή αιώνια μέσα στη Χάρη του Θεού. Να είναι αιώνια με τον Θεό, όπως είπε ο Χριστός στον ευγνώμονα Ληστή: «Σήμερον μετ’ εμού έση εν τω παραδείσω» (Λουκ. 23,43). Χωρίς τον Χριστό ο θάνατος είναι φοβερός. Ο Χριστός όμως «δια του θανάτου, κατήργησε τον το κράτος έχοντα του θανάτου, τούτ’ έστι διάβολον» (Εβρ. 2,14). Διότι γνωρίζει ο διάβολος πως ο θάνατος δεν μπορεί να διακόψει ή να διαλύσει την εν Χριστώ ζωή και τη συνέχειά της μέσα στην άκτιστη Χάρη του Θεού, παρά μόνο τη βιολογική ζωή, στην ανάπτυξή της μέσα σ’ αυτόν τον φθαρτό και μάταιο κόσμο.

Η ζωή μας, και η βιολογική και η πνευματική, είναι τόσο ζωή, όσο ανήκει στον Χριστό. Και ανήκουμε στον Χριστό, όταν πεθάνουμε και αναστηθούμε μαζί Του. Το εκούσιο πάθος μας (άσκηση) και ο εκούσιος θάνατός μας με τον Χριστό, είναι ο μόνος δρόμος συνταφής και συναναστάσεως με τον Χριστό. Στο σημείο αυτό γίνεται αντιληπτό ότι ο Χριστιανισμός δεν είναι μία φιλοσοφία ή ιδεολογία, αλλά ζωή, με όλο το βάθος και το πλάτος του όρου. Είναι εμπειρία. Ή ζεις εν Χριστώ, σε ζωή διαρκούς μετανοίας, ή δεν είσαι του Χριστού.

π. Γεώρ. Μεταλληνός


Όσο ακούει ο άνθρωπος τον Θεό,

Τόσο κι ο Θεός ακούει την προσευχή του

Όσιος Παΐσιος

Σελίδα 19 από 75

Το Σύμβολον της Πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόνται εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Θα μας βρείτε

Σατωβριάνδου 31 - AΘHNA 104 31 1ος όροφος  (η είσοδος μας είναι διαφορετική της πολυκατοικίας)

Τηλέφωνο: 2105227726

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Top