Ιούλιος – Αύγουστος 2025
ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ
H OPΘOΔOΞH IEPAΠOΣTOΛH
Ο Χριστός Πέθανε Υπέρ Ημών
† Ο Γκόμας και Μεγάλου Κίβου, Τιμόθεος
Στον Κύκλο των Νέων της Ιεράς μας Επισκοπής, ένα παιδί με ρώτησε: Θεοφιλέστατε, τι σημαίνει ότι ο Χριστός πέθανε υπέρ ημών; (Άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως).
Κάλεσα λοιπόν δύο δίδυμα αδέρφια κοντά μου, και τα έβαλα μπροστά όλων. Τους ρώτησα αν μοιάζουν τα δίδυμα. Όλοι είπαν ότι μοιάζουν γιατί είναι δίδυμα. Μετά τους ρώτησα αν αυτά τα δίδυμα αδέρφια που μοιάζουν είναι ομοούσιοι. Όλοι είπαν ότι είναι ομοούσιοι, δηλαδή είναι της ίδιας φύσης, γιατί είναι όλοι τους άνθρωποι.
Στη συνέχεια, τους είπα αυτή την παραβολική ιστορία. Ένας δίδυμος αδερφός λήστεψε σε ένα χωριό. Όταν τον είδαν, οι αστυνομικοί άρχισαν να τον κυνηγήσουν, και εκείνος έφυγε για να μην συλληφθεί, έτρεξε να σωθεί. Επέστρεψε στο σπίτι του, όπου ήταν και ο δίδυμος αδερφός του. Την ίδια ώρα μπήκε η Aστυνομία και βγήκε ο άλλος αδελφός του που δεν είχε διαπράξει κανένα έγκλημα για να συναντήσει τους αστυνομικούς. Όταν τον είδαν οι αστυνομικοί είπαν ότι αυτός είναι ο εγκληματίας. Τον συνέλαβαν και τον έδεσαν και τον οδήγησαν σε βασανιστήρια, βρίσκοντάς τον από κάθε άποψη όμοιο με αυτόν που έκλεψε, αλλά αγνοώντας ότι ήταν αθώος, ότι δεν είχε διαπράξει την αμαρτία!
Αυτός όμως δεν έλεγε τίποτα, σιωπούσε. Δέχτηκε να υποφέρει οικειοθελώς, στη θέση του ενόχου αδελφού του, υπέρ αυτού, αντί αυτού. Πήρε πάνω του το αίσχος του αδερφού του, σήκωσε στους ώμους του την ατίμωση, τις ύβρεις, τη συκοφαντία, τον σταυρό και τον θάνατο, στη θέση του αδελφού του.
Έτσι ο Χριστός μας, που έγινε ομοούσιος με εμάς τους ανθρώπους, εκτός από την αμαρτία, που δεν γνώριζε αμαρτία: «Τίς ἐξ ὑμῶν ἐλέγχει με περὶ ἁμαρτίας;» (Ιωάν. 8.46), βγήκε θεληματικώς από το πατρικό Του σπίτι, πρόθυμος να παραδοθεί, να πάθει στη θέση μας, αντί για εμάς, για να μας σώσει, όπως λέμε στο Σύμβολο της Πίστεως: «Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν». Και ο Θεός Πατέρας δέχθηκε τη θυσία του Υιού Του για μας, Τον ανέστησε από τους νεκρούς, και Αυτός ως Θεός και χωρίς αμαρτία, ανέστησε μαζί Του όλη την ανθρώπινη φύση που ήταν καταδικασμένη σε απώλεια και στην κόλαση.
Και προσέξτε κάτι άλλο, παιδιά μου, ο Χριστός δεν αναστήθηκε απλά από τον Άδη, από την κόλαση, αλλά αφού αναστήθηκε, πριν φύγει από εκεί, έσπασε, τις πόρτες, τα δεσμά, τα λουκέτα, τις κλειδαριές, γκρέμισε τους τοίχους αυτής της φυλακής, της κολάσεως: «Κύριε, τοὺς μοχλοὺς τοὺς αἰωνίους συντρίψας, καὶ δεσμὰ διαρρήξας, τοῦ μνήματος ἀνέστης, καταλιπῶν σου τὰ ἐντάφια, εἰς μαρτύριον τῆς ἀληθοῦς τριημέρου ταφῆς σου, καὶ προῆγες ἐν τῇ Γαλιλαία, ὁ ἐν σπηλαίῳ τηρούμενος. Μέγα σου τὸ ἔλεος, ἀκατάληπτε Σωτήρ, ἐλέησον ἡμᾶς» (Παρακλητική. Στιχηρά των Αίνων της Κυριακής, Πλ. Α’). «Ηνοίγησάν σοι Κύριε, φόβω πύλαι θανάτου· πυλωροί δε άδου ιδόντες σε έπτηξαν· πύλας γαρ χαλκάς συνέτριψας, και μοχλούς σιδηρούς συνέθλασας» (Αναστάσιμο στιχηρό Β΄ Ήχου). Και μόνος Του κράτησε το κλειδί της κολάσεως: «ἐγώ εἰμι ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ᾅδου» (Αποκάλυψη 1:17-18).
Αυτό σημαίνει ότι ένας άνθρωπος που τελικά, λόγω της σκληρότητας της καρδιάς του και της ζωής του μακριά από την Εκκλησία, μακριά από τον Χριστό, θα καταλήξει στην κόλαση, θα έχει εργαστεί σκληρά και αρνητικά με την αντιευαγγελική του ζωή για να ξαναφτιάξει μόνος του όλα όσα ο Χριστός γκρέμισε, τα δεσμά, τους μοχλούς της κολάσεως, για να κλειδωθεί εκεί μέσα αιώνια, αντί να ακολουθήσει τον Χριστό για να ζήσει μαζί του αιώνια στο σπίτι του Πατέρα Του, στον Ουρανό, στη Βασιλεία του Θεού. (Από τις Κατηχήσεις μας).
Γκόμα, Κονγκό, στις 09.10.2024
Ο Επίσκοπος Γκόμας και Μεγάλου Κίβου π. Τιμόθεος με τους πιστούς της Επισκοπής
Μάιος - Ιούνιος 2025
Αναζητώντας Την Ευτυχία
Το θέμα της ευτυχίας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα εξακολουθεί να είναι θέμα προσωπικό. Ο καθένας το βλέπει από τη δική του οπτική γωνία. Ο Σόλων ο Αθηναίος θεωρούσε το τέλος της ζωής καθοριστικό στοιχείο για την ευτυχία του ανθρώπου. Ο Αριστοτέλης πιστεύει ότι ευτυχής είναι ο ενάρετος άνθρωπος που συνδυάζει την ηθική βιοθεωρία με την καλή πράξη. Η αναζήτηση της ευτυχίας είναι πάντοτε θέμα επίκαιρο. Οι άνθρωποι σήμερα την αναζητούν σε διάφορα πράγματα. Την ταυτίζουν με το χρήμα, τη φήμη, τα αξιώματα, τη μόρφωση, τις απολαύσεις.
Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος έγραψε για τον πλούτο: «Νομίζουν πολλοί ότι ο πλούτος είναι η αιτία της χαράς. Αλλά αν αυτός ήταν η αιτία, κανένας από εκείνους που έχουν χρήματα δεν έπρεπε να λυπάται. Κι όμως βλέπουμε πολλοί πλούσιοι να φτάνουν σε σημείο να θεωρούν τον βίο αβίωτο».
Πολλοί αναζητούν την ευτυχία στις απολαύσεις της ζωής. Η ψυχή όμως μένει άδεια, ανικανοποίητη. Ο ποιητής Κώστας Ουράνης κυνήγησε την ευτυχία με τη φυγή, τα αλλεπάλληλα ταξίδια. Η αδιάκοπη όμως περιπλάνηση δεν τον λύτρωνε, δεν τον γαλήνευε. Η ζωή του ήταν άδεια και ανούσια. Ο Γκαίτε, μεγάλος ποιητής και φιλόσοφος της Γερμανίας εξομολογείται: «Ουδέν άλλο υπήρξε η ζωή μου, ει μη πόνος και μόχθος. Στο διάστημα των 75 μου χρόνων, ούτε 4 εβδομάδων ευχαρίστηση δεν δοκίμασα».
Ο άνθρωπος είναι ψυχοσωματική ενότητα. Το σώμα ικανοποιείται με τα υλικά αγαθά, η ψυχή όμως που είναι θεϊκή πνοή, μέσα στο υλικό σώμα, έχει ανάγκη από κάτι πνευματικό. Το μυστικό της ευτυχίας μας το δίνει ο Ιερός Χρυσόστομος: «Κανείς δεν θα μπορέσει να μας κάνει δυστυχείς, αν εμείς δεν κάνουμε τον εαυτό μας δυστυχή. Όπως επίσης κανείς δεν θα μπορέσει να μας κάνει ευτυχισμένους, αν μόνοι μας δεν γίνουμε ευτυχισμένοι, με τη Χάρη βέβαια του Θεού».
Πολύ σοφά γράφει ο Μπέρναρ Σω: «Αν δεν έχεις την ευτυχία μέσα σου, δεν τη βρίσκεις πουθενά». Ο Πασκάλ συμπληρώνει: «Η αληθινή ευτυχία του ανθρώπου είναι να έχει μέσα του τον Θεό. Η μοναδική του συμφορά να βρίσκεται μακριά του».
Η ευτυχία ευδοκιμεί μονάχα στο έδαφος που λέγεται καθαρή συνείδηση, καθαρή καρδιά. Η Ελβετίδα Λεζάρ γράφει: «Εσύ θέλεις ευτυχία; Άρχισε να την σκορπάς. Να ξεχνάς τον εαυτό σου, αδιάφορη στη δική σου χαρά, προσδεκτική στη χαρά των άλλων. Σκέψου τον πόνο των ανθρώπων». «Να απολαμβάνουμε τις απλές χαρές» έγραψε ο Κίπλινγκ «και να απλοποιούμε τη ζωή μας για να υπάρξει χώρος γι’ αυτές».
Αντί να περιμένουμε, λοιπόν, τη μεγάλη, ατέλειωτη ευτυχία, να μάθουμε να απολαμβάνουμε τις απλές αυτές χαρές. Έναν περίπατο στο δάσος ή στην ακρογιαλιά, το άρωμα των λουλουδιών, τον ουρανό το βράδυ. Την ανατολή ενός μεγάλου ασημένιου φεγγαριού, το άναμμα χιλιάδων αστεριών, τη λάμψη του ήλιου, το θρόισμα του ανέμου.
Και να μην πιστέψουμε ποτέ ότι θα φτάσουμε στην ευτυχία και θα την κατακτήσουμε μια για πάντα. Η ευτυχία δεν είναι ένα φτάσιμο, είναι ένας δρόμος. Είναι μία διαρκής κατάκτηση. Η ευτυχία στη γη είναι δυναμική και όχι στατική. Μόνο στον ουρανό υπάρχει η απόλυτη, η ατέλειωτη ευτυχία.
Φωτεινή Ηλιοπούλου, Εκπαιδευτικός
Μάιος - Ιούνιος 2025
Εορτάζουμε όντως των «αγίων-Πάντων»; Μάλλον … όχι!
Στην Ορθοδοξία έχω καταμετρήσει 2200 διαφορετικά ονόματα. Έχω κάνει στατιστική ονομάτων στην Ελλάδα, και τα αποτελέσματα είναι αποκαρδιωτικά! Οι μισοί άντρες χρησιμοποιούν μόλις 7 ονόματα! Με τίς γυναίκες ελάχιστα βελτιώνεται η κατάσταση, έχουσαι αι μισαί μόνον 15. Η άγνοια επ’ αυτών είναι απίστευτη, κι εκείνοι που θα έπρεπε να γνωρίζουν και να ενημερώνουν (ιερείς και θεολόγοι) επικεντρώνονται να γράφουν ακαταλαβίστικα κηρύγματα για την επόμενη Θεία Λειτουργία. Ελάχιστοι εξ αυτών έχουν αγοράσει καλά εορτολόγια, τα οποία θα συμπεριλαμβάνουν και τίς εκατοντάδες ορθοδόξων ονομάτων που η ελλαδική απροσεξία τα έχει παραγκωνίσει. Κάπως έτσι, πάμπολλοι συμπολίτες μας με δυσεύρετο όνομα, επί δεκαετίες ουδέποτε άκουσαν: «Ναί!, Υπάρχει άγιος με το δικό σου όνομα». Κύριοι υπεύθυνοι οι ιερείς, λέγοντες το εσφαλμένον: «Εσύ γιορτάζεις των Αγίων Πάντων». Τα ονόματα που στην πράξη έχουν πρωτίστως παραγκωνιστεί, είναι δυστυχώς τα αρχαιοελληνικά.
Κάθε 10 Απριλίου γιορτάζουν κάποιοι «40 μάρτυρες εξ Αφρικής», και οι 21 εξ αυτών είχαν ονόματα: Ανάξαρχος, Αναξιμένης, Δημάρατος, Επαμεινώνδας, Ετεοκλής, Ηρακλής, Ηφαιστίων, Θησεύς, Ισοκράτης, Μιλτιάδης, Μνήσαρχος, Παρμενίων, Πελοπίδας, Περικλής, Πίνδαρος, Πολύνικος, Προμηθεύς, Σοφοκλής, Φιλοποίμην, Φωκίων, Χρόνης.
Κάθε 1η Σεπτεμβρίου γιορτάζουν 40 κοπέλες, αλλά οι δύο πηγές ονομάτων τους δεν ομοφωνούν. Αφού αφαιρέσαμε όσα εξ αυτών εορτάζουν άλλην ημέρα κι αφού τα συγχωνεύσαμε, λέμε ότι είχαν ονόματα: Αδαμαντίνη, Αθηνά, Ακριβή, Αμπλιανή, Απλοδώρα, Αριβοία, Αρισταινέτη, Ασπασία, Αφροδίτη, Διόνη, Δωδώνη, Ελπινίκη, Ερατώ, Ερμηνεία, Ευτέρπη, Θάλεια, Θεανώ, Θεονόη, Θεονύμφη, Θεοφανή, Καλλιρρόη, Κλειώ, Κοραλία, Κυριαίνη, Λάμπρω, Λαμπαδία, Λαμπροτάτη, Λελσίνα, Μαριάνθη, Μελπομένη, Μόσχω, Ουρανία, Πανδώρα, Περσίς, Πολυμνία, Σαπφώ, Τερψιχόρη, Τετεσία, Τρωάς, Χαρίκλεια.
Και φυσικά υπάρχουν εκατοντάδες άλλα ονόματα με μηδαμινή πληροφόρηση. Π.χ. ο Τηλέμαχος στις 1/1ου, Λυσίμαχος 9/3ου, η Ολυμπία 11/5ου, οι Λέανδρος & Πασχάλιος 14/5ου, Πύρρος και Ιέραξ στις 1/6ου, οι Αχιλλέας και Θεοχάρης στις 20/8ου, ο Όμηρος 9/9ου, απόστολος Θωμάς στις 6/10ου, οι Αντίγονος, & Χρυσούλα 13/10ου. Περί το 2010 είχα δώσει στον (Καζαμία) Δημήτρη Σαλίβερο κατάλογο, κι εκεί μπορείτε να βρίσκετε πολλαπλάσια άλλα ονόματα.
Και αν ξέρατε πόσα άλλα ενδιαφέροντα περικόψαμε για να μην μακρύνει το άρθρο… Αρχίστε ήδη από εφέτος να μην γιορτάζετε πιά των αγίων-Πάντων, αλλά την ημέρα που εορτάζει ο Άγιος σας.
π. Γεώργιος Δ. Γεωργιάδης
Μάιος - Ιούνιος 2025
OΛA ΔYNATA ME THN ΠPOΣEYXH
Γενηθήτω το Θέλημά Σου
Ως συνειδητοί Xριστιανοί, έχουμε την ανάγκη να προσευχόμαστε, διότι περί σημαντικής ανάγκης πρόκειται. Να προσευχόμαστε όμως με προσοχή, προσπαθώντας να αφήσουμε την ώρα αυτή κάθε βιοτική μέριμνα, διότι μονάχα έτσι θα ωφεληθούμε.
Πότε όμως είναι ευάρεστη στο Θεό η προσευχή μας; Θυμηθείτε ότι η προσευχή δεν είναι λόγια και μετάνοιες, αλλά προσήλωση του νου και της καρδιάς μας στο Θεό.
Πότε εισακούεται από τον Θεό η προσευχή μας; Να πως πρέπει να ζητάς κάτι από τον Θεό: «Κύριε Εσύ βλέπεις ότι χρειάζομαι το συγκεκριμένο πράγμα ή ότι υποφέρω από τη συγκεκριμένη αρρώστια ή ότι υποφέρω από τη συγκεκριμένη συμφορά. Βοήθησέ με όπως Εσύ ξέρεις και όπως Εσύ θέλεις! Γενηθήτω το θέλημά Σου.»
Με αυτή την εσωτερική τοποθέτηση να προσεύχεσαι συνέχεια. Όχι μια φορά, έστω και παρατεταμένα, ούτε για μια μέρα μονάχα, αλλά για εβδομάδες, για μήνες, για χρόνια. Συνεχώς να ικετεύεις και να κραυγάζεις. Κύριε βοήθησέ με! Κύριε λύτρωσέ με! Ωστόσο ας μη γίνει ότι θέλω εγώ, μα ότι θέλεις Εσύ!
Κάποιος σοφός γέροντας είπε πρέπει να γίνεις φορτικός στον Θεό και τους Αγίους Του!
Νομίζω, ακόμα, πως η ευχή του Ιησού είναι η καλύτερη και δυνατότερη προσευχή για κάθε περίσταση, μόνο που πρέπει να λέγεται όχι μηχανικά, δίχως συναίσθηση, αλλά με συμμετοχή του νου και της καρδιάς μας.
Πηγή Αγίου Θεοφάνους του Εγκλείστου,
«Ο δρόμος της ζωής», Ι.Μ. Παρακλήτου
Μάιος - Ιούνιος 2025
Κάνε Εκεί Που Είσαι Προσευχή!
Και μη μου πεις, ότι, καθώς είσαι συνέχεια απασχολημένος με τα προβλήματα της ζωής, δεν μπορείς να τρέχεις κάθε τόσο στην εκκλησία, ούτε να προσεύχεσαι όλη μέρα. Στην εκκλησία, έστω, δεν μπορείς να πηγαίνεις. Όπου κι αν βρίσκεσαι, όμως, μπορείς να στήσεις το «θυσιαστήριό» σου (τον τόπο της προσευχής σου). Ούτε ο τόπος, ούτε η ώρα σε εμποδίζουν. Κι αν δεν γονατίσεις, κι αν δεν κλάψεις, κι αν δεν υψώσεις τα χέρια σου στον ουρανό, η προσευχή σου θα είναι τέλεια, εφόσον θα έχεις διάνοια θερμή. Εσύ που βαδίζεις στο δρόμο, εσύ που βρίσκεσαι στην αγορά, εσύ που ταξιδεύεις στη θάλασσα, εσύ που κάθεσαι στο εργαστήριό σου, εσύ που μαγειρεύεις στο σπίτι σου, εσύ που καλλιεργείς το χωράφι σου κι εσύ που σε κάποιαν άλλη εργασία καταγίνεσαι, όταν δεν μπορείτε να έρθετε στην εκκλησία, κάντε, εκεί που είστε, προσευχή εκτενή και προσεκτική.
Ο Θεός δεν νοιάζεται για τον τόπο. Ζητάει μόνο θερμότητα καρδιάς και αγνότητα ψυχής. Να, και ο απόστολος Παύλος προσευχήθηκε, όχι σε ναό όρθιος ή γονατιστός, αλλά μέσα σε φυλακή πεσμένος ανάσκελα, καθώς τα πόδια του ήταν σφιγμένα στην ξυλοπέδη. Επειδή, όμως, προσευχήθηκε με θέρμη, αν και πεσμένος, και τη φυλακή έσεισε και τα θεμέλια σάλεψε και το δεσμοφύλακα τράβηξε στην αληθινή πίστη μαζί με όλη την οικογένειά του.
Μάιος - Ιούνιος 2025
Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΗ ΚΑΙ ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ
Ο Χριστός Είναι Η Σωτηρία Των Αμαρτωλών
Ο Κύριος, ο Μονογενής Υιός του Θεού, χάριν των αμαρτωλών ενανθρώπησε. Άλλωστε ο ίδιος κατηγορηματικά το είχε τονίσει: «Ουκ ελήλυθα καλέσαι δικαίους, αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν» (Λουκ. 5:32).
Πολλά παραδείγματα υπάρχουν που δείχνουν την αμέτρητη φιλανθρωπία Του στους ανθρώπους. Τέτοια είναι του Παύλου, των τελωνών Ματθαίου και Ζακχαίου, της πόρνης, του ληστή επάνω στο σταυρό, κ.ά. Από την ενανθρώπηση του Κυρίου ξεπήδησαν πλήθος από αγαθά, όπως η άφεση των αμαρτιών, η υιοθεσία του ανθρώπου, η βασιλεία των ουρανών, η συμφιλίωσή μας με το Θεό και τους ανθρώπους, η αιώνια καταδίκη του διαβόλου, η απελευθέρωσή μας από την αμαρτία κι άλλα πολλά.
Για τα αγαθά αυτά δεν πρέπει να απιστούμε, αλλά να θεωρούμε το λόγο της σωτηρίας μας πιστό «και πάσης αποδοχής άξιον» (Α’ Τιμ. 1:15). Όλοι μπορούμε να σωθούμε, αρκεί να το θελήσουμε.
† Μιχάλης Κανταρτζής
Μάιος - Ιούνιος 2025
ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ
Το Άγιο Πνεύμα στη ζωή μας
Κατά τον «Εσπερινό της Γονυκλισίας», ψάλλουμε ύμνους αφιερωμένους κατ’ εξοχήν στο Πανάγιο Πνεύμα, το τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, που είναι «φως και ζωή και ζώσα πηγή νοερά. Πνεύμα σοφίας, Πνεύμα συνέσεως, αγαθόν, ευθές, νοερόν. ηγεμονεύον, καθαίρον τα πταίσματα, Θεός και θεοποιούν, πυρ εκ πυρός προϊόν, λαλούν, ενεργούν, διαιρούν τα χαρίσματα».
Ο Απόστολος Παύλος αναφέρει στις επιστολές του τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος: αποστόλου, προφήτου, ευαγγελιστού, διδασκάλου, βοηθειών, σοφίας, γνώσεως, θεραπείας, θαυμάτων και άλλα.
Στον καθένα μας έχει δοθεί κάποιο ιδιαίτερο χάρισμα, σύμφωνα με το μέτρο που δωρίζει ο Χριστός. Γι’ αυτό λέει η Γραφή: «Ανέβηκε ψηλά, πήρε μαζί του αιχμαλώτους, έδωσε δώρα στους ανθρώπους». Ο κάθε πιστός Χριστιανός έχει ένα ή περισσότερα από τα παραπάνω χαρίσματα, ώστε με αυτά να υπηρετεί μέσω του Αγίου Πνεύματος τους αδελφούς μέσα στην Εκκλησία, αλλά και εκείνους οι οποίοι δεν γνωρίζουν τον Ιησού Χριστό, δεν πιστεύουν σε αυτόν και μέσω των χαρισμάτων να έχουν την ευκαιρία να μετανοήσουν και να επιστρέψουν στον οίκο του Πατέρα Θεού.
Ο Ευθύμιος Ζιγαβηνός (1050–1118) ήταν λόγιος, Θεολόγος και συγγραφέας που έζησε στην Ανατολική Ρωμαϊκή (Βυζαντινή) Αυτοκρατορία. Στο έργο του «Δογματική Πανοπλία», λέει τα εξής: «Tο Πνεύμα πάντοτε ήταν μαζί μας, με τους πνευματικούς, και ενεργεί σύμφωνα με την ανάγκη είτε σε προφητεία, είτε σε θεραπείες, είτε σε άλλα δυναμικά ενεργήματα». Βλέπουμε, λοιπόν, μέσα στους αιώνες τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος να φανερώνουν τη δύναμη του Κυρίου με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Αν σήμερα δεν βλέπουμε τη δύναμη αυτή του Κυρίου είναι γιατί οι σύγχρονοι Χριστιανοί δεν ζητούν τα χαρίσματα αυτά στη ζωή τους, είτε όταν ο Κύριος τα δίνει, δεν τα χρησιμοποιούν.
Στην σύγχρονη πολυδιάστατη, αγχώδη και κουραστική ζωή είναι πολύ σημαντικό οι συνειδητοί Χριστιανοί να ενεργοποιήσουν τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος στη ζωή τους με τη χάρη του Θεού.
† Μ. Κανταρτζής
Μάιος - Ιούνιος 2025
Άνθρωπος Που Δεν Κατακρίνει
Είναι Απόδειξη Ότι Είναι Σωσμένος
Άνθρωπος που δεν κατακρίνει είναι απόδειξις και χαρακτηριστικό ότι είναι σωσμένος.
Ο Υιός του Θεού, ο Χριστός δεν κατέκρινε την μοιχαλίδα, την πόρνη, ενώ εμείς κατακρίνουμε. Εκείνος την σκέπασε, τη συγχώρησε, την ευλόγησε.
Εμείς όμως; Πόσον εύκολα βγαίνει από το στόμα μας μία κρίσις, μόλις βλέπουμε κάτι, χωρίς να το εξετάσουμε καθόλου.
Ένας άγιος άνθρωπος, ο Γέροντάς μου (Σ.Σ.: εννοεί τον Άγιο Ιωσήφ τον Ησυχαστή), μου έλεγε: «Παιδί μου, αυτός που δεν κατακρίνει τον αδελφό του, είναι σημείον σωσμένου ανθρώπου».
Δηλαδή, το ότι δεν κατακρίνει είναι απόδειξις και χαρακτηριστικό ότι είναι σωσμένος, καθαρός για την Βασιλεία του Θεού. Εφόσον κυβερνά την γλώσσα του σωστά, αυτό σημαίνει ότι κυβερνά όλον τον εαυτόν του καλώς και κατά το θέλημα του Θεού.
Ποια είναι όμως η ρίζα της κατακρίσεως κι από πού ξεκινάει; Ξεκινάει από την υπερηφάνεια και τον εγωισμό.
† Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτου