Ιούλιος – Αύγουστος 2025
ΒΟΗΘΕΙΑ ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ
H OPΘOΔOΞH IEPAΠOΣTOΛH
Ο Χριστός Πέθανε Υπέρ Ημών
† Ο Γκόμας και Μεγάλου Κίβου, Τιμόθεος
Στον Κύκλο των Νέων της Ιεράς μας Επισκοπής, ένα παιδί με ρώτησε: Θεοφιλέστατε, τι σημαίνει ότι ο Χριστός πέθανε υπέρ ημών; (Άρθρο του Συμβόλου της Πίστεως).
Κάλεσα λοιπόν δύο δίδυμα αδέρφια κοντά μου, και τα έβαλα μπροστά όλων. Τους ρώτησα αν μοιάζουν τα δίδυμα. Όλοι είπαν ότι μοιάζουν γιατί είναι δίδυμα. Μετά τους ρώτησα αν αυτά τα δίδυμα αδέρφια που μοιάζουν είναι ομοούσιοι. Όλοι είπαν ότι είναι ομοούσιοι, δηλαδή είναι της ίδιας φύσης, γιατί είναι όλοι τους άνθρωποι.
Στη συνέχεια, τους είπα αυτή την παραβολική ιστορία. Ένας δίδυμος αδερφός λήστεψε σε ένα χωριό. Όταν τον είδαν, οι αστυνομικοί άρχισαν να τον κυνηγήσουν, και εκείνος έφυγε για να μην συλληφθεί, έτρεξε να σωθεί. Επέστρεψε στο σπίτι του, όπου ήταν και ο δίδυμος αδερφός του. Την ίδια ώρα μπήκε η Aστυνομία και βγήκε ο άλλος αδελφός του που δεν είχε διαπράξει κανένα έγκλημα για να συναντήσει τους αστυνομικούς. Όταν τον είδαν οι αστυνομικοί είπαν ότι αυτός είναι ο εγκληματίας. Τον συνέλαβαν και τον έδεσαν και τον οδήγησαν σε βασανιστήρια, βρίσκοντάς τον από κάθε άποψη όμοιο με αυτόν που έκλεψε, αλλά αγνοώντας ότι ήταν αθώος, ότι δεν είχε διαπράξει την αμαρτία!
Αυτός όμως δεν έλεγε τίποτα, σιωπούσε. Δέχτηκε να υποφέρει οικειοθελώς, στη θέση του ενόχου αδελφού του, υπέρ αυτού, αντί αυτού. Πήρε πάνω του το αίσχος του αδερφού του, σήκωσε στους ώμους του την ατίμωση, τις ύβρεις, τη συκοφαντία, τον σταυρό και τον θάνατο, στη θέση του αδελφού του.
Έτσι ο Χριστός μας, που έγινε ομοούσιος με εμάς τους ανθρώπους, εκτός από την αμαρτία, που δεν γνώριζε αμαρτία: «Τίς ἐξ ὑμῶν ἐλέγχει με περὶ ἁμαρτίας;» (Ιωάν. 8.46), βγήκε θεληματικώς από το πατρικό Του σπίτι, πρόθυμος να παραδοθεί, να πάθει στη θέση μας, αντί για εμάς, για να μας σώσει, όπως λέμε στο Σύμβολο της Πίστεως: «Σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν». Και ο Θεός Πατέρας δέχθηκε τη θυσία του Υιού Του για μας, Τον ανέστησε από τους νεκρούς, και Αυτός ως Θεός και χωρίς αμαρτία, ανέστησε μαζί Του όλη την ανθρώπινη φύση που ήταν καταδικασμένη σε απώλεια και στην κόλαση.
Και προσέξτε κάτι άλλο, παιδιά μου, ο Χριστός δεν αναστήθηκε απλά από τον Άδη, από την κόλαση, αλλά αφού αναστήθηκε, πριν φύγει από εκεί, έσπασε, τις πόρτες, τα δεσμά, τα λουκέτα, τις κλειδαριές, γκρέμισε τους τοίχους αυτής της φυλακής, της κολάσεως: «Κύριε, τοὺς μοχλοὺς τοὺς αἰωνίους συντρίψας, καὶ δεσμὰ διαρρήξας, τοῦ μνήματος ἀνέστης, καταλιπῶν σου τὰ ἐντάφια, εἰς μαρτύριον τῆς ἀληθοῦς τριημέρου ταφῆς σου, καὶ προῆγες ἐν τῇ Γαλιλαία, ὁ ἐν σπηλαίῳ τηρούμενος. Μέγα σου τὸ ἔλεος, ἀκατάληπτε Σωτήρ, ἐλέησον ἡμᾶς» (Παρακλητική. Στιχηρά των Αίνων της Κυριακής, Πλ. Α’). «Ηνοίγησάν σοι Κύριε, φόβω πύλαι θανάτου· πυλωροί δε άδου ιδόντες σε έπτηξαν· πύλας γαρ χαλκάς συνέτριψας, και μοχλούς σιδηρούς συνέθλασας» (Αναστάσιμο στιχηρό Β΄ Ήχου). Και μόνος Του κράτησε το κλειδί της κολάσεως: «ἐγώ εἰμι ὁ πρῶτος καὶ ὁ ἔσχατος καὶ ὁ ζῶν, καὶ ἐγενόμην νεκρός, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, καὶ ἔχω τὰς κλεῖς τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ᾅδου» (Αποκάλυψη 1:17-18).
Αυτό σημαίνει ότι ένας άνθρωπος που τελικά, λόγω της σκληρότητας της καρδιάς του και της ζωής του μακριά από την Εκκλησία, μακριά από τον Χριστό, θα καταλήξει στην κόλαση, θα έχει εργαστεί σκληρά και αρνητικά με την αντιευαγγελική του ζωή για να ξαναφτιάξει μόνος του όλα όσα ο Χριστός γκρέμισε, τα δεσμά, τους μοχλούς της κολάσεως, για να κλειδωθεί εκεί μέσα αιώνια, αντί να ακολουθήσει τον Χριστό για να ζήσει μαζί του αιώνια στο σπίτι του Πατέρα Του, στον Ουρανό, στη Βασιλεία του Θεού. (Από τις Κατηχήσεις μας).
Γκόμα, Κονγκό, στις 09.10.2024
Ο Επίσκοπος Γκόμας και Μεγάλου Κίβου π. Τιμόθεος με τους πιστούς της Επισκοπής