Διάφορα (76)

Τρεις Ιεράρχες: Οι αντιεξουσιαστές!

treisierarxes

Τρεις Ιεράρχες: Σήμερα που η εποχή μας χαρακτηρίζεται από τόσο έντονη κοινωνική αδικία, που καθένας νοιώθει «το δίκαιο να τον πνίγει» και είναι στα όρια να πάρει «το νόμο στα χέρια του».

Σήμερα, λοιπόν, τί θα μπορούσαν να πουν στους ανθρώπους αυτούς της σημερινής εποχής, τρία γεροντάκια που έζησαν τόσο παλιά;

Θα έλεγα ότι οι τρεις Ιεράρχες είναι τα πιο κατάλληλα και επίκαιρα πρόσωπα για τους ανθρώπους της σημερινής εποχής. Γιατί, χωρίς υπερβολή, ανήκουν στον λεγόμενο «αντιεξουσιαστικό χώρο»! Ναι. Αντιτάχθηκαν με την κακώς νοούμενη εξουσία και δεν δίστασαν να τα βάλουν με τους ισχυρούς της εποχής τους. Για να θυμηθούμε:

Ο Μέγας Βασίλειος αντιμέτωπος με τον αυταρχικό έπαρχο Μόδεστο που «απειλούσε θεούς και δαίμονες» για να αρέσει στον αιρετικό αυτοκράτορά του Ουάλη.

Ο Ιερός Χρυσόστομος αντιμέτωπος με την ματαιόδοξη αυτοκράτειρα Ευδοξία και τις μηχανορραφίες της για να τον εξοντώσει.

Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος αντιμέτωπος με τους πληρωμένους εγκληματίες που ήθελαν να του κλείσουν το στόμα.

Κι αυτά γιατί ενοχλούσε το κήρυγμά τους, έλεγχε η ακεραιότητα του ήθους τους…

Προσπάθησαν να τους εξαγοράσουν, δεν πουλήθηκαν. Τους απείλησαν, δεν φοβήθηκαν. Τους κακοποίησαν, δεν λύγισαν! Αλλά κι ο αγώνας τους ήταν ευγενής. Δεν πήραν τα καδρόνια στα χέρια, δεν έκαναν καταστροφές, δεν επιδόθηκαν σε «πλιάτσικο», δεν φορούσαν κουκούλες! Έκαναν τον αγώνα τους επώνυμα και όχι ως «γνωστοί άγνωστοι».Το μυστικό τους; Κοινό και για τους τρεις: Η ζωντανή σχέση τους με τον Χριστό και την Εκκλησία. Από κει αντλούσαν θάρρος, δύναμη, σταθερότητα, διάκριση. Η σχέση τους με τον Κύριο, άνοιγε τους ορίζοντές τους και μπορούσαν να διακρίνουν και να κρίνουν σωστά τα ανθρώπινα πράγματα, όπως το είπε ο Κύριος: «και γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς» (Ιω. 8, 32) ενώ διαβεβαίωνε ότι «εγώ ειμί η Οδός και η Αλήθεια και η Ζωή» (Ιω. 14, 6). Η σχέση με το Χριστό είναι σχέση με την Αλήθεια και σχέση με την μοναδική προϋπόθεση να είναι κανείς ελεύθερος!

Ας μη μας διαφεύγει ότι υπάρχουν χώροι, «κέντρα αποφάσεων», αντιλήψεις, που δεν θέλουν να έχουμε σχέση με το Θεό και την Εκκλησία του. Ειδικά, μάλιστα, δεν θέλουν για τους νέους να έχουν αυτή τη σχέση. Διότι δεν θέλουν να είμαστε ελεύθεροι. Φοβούνται τους ελεύθερους νέους, γιατί δεν θα είναι «διαχειρίσιμοι»!

Να παραμείνουμε ενωμένοι με τον Κύριο και την Εκκλησία του! Για να παραμείνουμε ελεύθεροι, αλύγιστοι, ανυποχώρητοι, ασυμβίβαστοι και σταθεροί στις αρχές μας. Για να έχει νόημα και να είναι όμορφος και αποτελεσματικός ο αγώνας μας. Όπως οι τρεις Ιεράρχες…

π. Βασίλειος

Πηγή: https://www.vimaorthodoxias.gr/theologikos-logos-diafora/treis-ierarches-oi-antiexousiastes/

Τα Άγια Θεοφάνεια

TheofaniaΤου Μητροπολίτου Φλωρίνης

π. Αυγουστίνου Καντιώτου

Λαμπρά είναι η σημερινή ημέρα. Τελειώνει το Δωδεκαήμερο, κλείνει ο κύκλος των εορτών που έχει κέντρο τη Γέννησι του Χριστού. Είδαμε τον Κύριο βρέφος, τον είδαμε νήπιο οκτώ ημερών να περιτέμνεται, και σήμερα τον βλέπουμε τέλειον άνδρα να βαπτίζεται στα ρείθρα του Ιορδάνου. Ανοίγουν οι ουρανοί κι ακούγεται η φωνή του Πατρός: «Ούτός εστιν ο υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα» (Ματθ. 3,17).

Αυτά πιστεύουμε οι Χριστιανοί. Στον κόσμο όμως υπάρχει απιστία. Και μερικοί, εκμεταλλευόμενοι ένα κενό που νομίζουν πως βρήκαν στα Ευαγγέλια, την απουσία δηλαδή πληροφοριών από την παιδική μέχρι την ώριμη ηλικία του Χριστού, όταν βαπτίσθηκε στον Ιορδάνη, λένε: Που ήταν ο Χριστός από τα δώδεκα μέχρι τα τριάντα του χρόνια; Και πλάθοντας μύθους με τη νοσηρά φαντασία τους, λένε πως ο Χριστός δεν ήταν στην Παλαιστίνη, αλλά πήγε στις Ινδίες, κι εκεί διδάχθηκε όσα έκανε κατόπιν. Έτσι λένε, για να μειώσουν το θεανδρικό του πρόσωπο. Τί απαντούμε;

Δεν υπάρχει κενό. Τα Ευαγγέλια λένε καθαρά, ότι κατά το επίμαχο αυτό διάστημα ο Χριστός έζησε ως παιδί μιας φτωχής πολυτέκνου οικογενείας, του ξυλουργού Ιωσήφ, κι ότι εργαζόταν στο ξυλουργείο για τον επιούσιο άρτο (βλ. Ματθ. 13,55, Μαρκ. 6,3). Εργάτης ήταν και γνήσιος φίλος των εργαζομένων. Τα χέρια του, που ευλόγησαν τους πέντε άρτους και θεράπευσαν αρρώστους και θώπευσαν τα κεφάλια αθώων παιδιών και τέλος καρφώθηκαν στο σταυρό, ήταν χέρια εργάτου. Ένας Βιεννέζος ζωγράφος τον ζωγράφισε στο ξυλουργείο κοντά στον δίκαιο Ιωσήφ, με το πριόνι στο χέρι, και δίπλα η Παναγία να γνέθη με τη ρόκα. Η εικόνα αυτή θα έπρεπε να κοσμή όλα τα εργατικά κέντρα.

Απόδειξις ότι ο Χριστός δεν έλειψε από τη Ναζαρέτ είνε και η ονομασία «Ναζωραίος» που του έδωσαν οι εχθροί του όταν τον σταύρωσαν (Ιω. 18,5,7· 19,19). Ισχυρότερη όμως απόδειξι είνε αυτά που έλεγαν οι συγχωριανοί του όταν εκείνος άρχισε να διδάσκη και να θαυματουργή: «Πως ούτος γράμματα οίδε μη μεμαθηκώς;» (Ιω. 7,15). Απορούσαν πως ξέρει γράμματα, αφού δεν πήγε σχολείο· διότι ήξεραν τη ζωή του. Όπως για μένα, αν πάτε στο χωριό μου και ρωτήσετε, τα ξέρουν όλα και θα σας τα πούν· εξ αιτίας μου έμαθαν και τη Φλώρινα. Ποιος άλλος λοιπόν γνωρίζει τη ζωή του Χριστού όσο οι πατριώτες του; Αν είχε λείψει, θα το ήξεραν πρώτοι αυτοί. Οι Ναζαρηνοί είνε μάρτυρες, ότι ο Χριστός δεν εκπαιδεύθηκε σε καμμιά σχολή. Σ’ αυτόν, όπως λέει η Γραφή, «κατοικεί παν το πλήρωμα της θεότητος σωματικώς» (Κολ. 2,9· βλ. και 1,19).

Χριστουγεννιάτικες Χαρές…

2

Μέσα Νοέμβρη και τα φώτα των Χριστουγέννων ήδη άναψαν. Οι βιτρίνες στολίστηκαν γιορτινά και τα ψώνια άρχισαν.

Χριστούγεννα. Η ελπίδα για περισσότερα ευρώ στα ταμεία των εμπορικών καταστημάτων. Η προσμονή της αθώας παιδικής καρδιάς για το χριστουγεννιάτικο δώρο που θα φέρει ο Αι Βασίλης. Η φαντασία της νοικοκυράς στη γιορτινή διακόσμηση του σπιτιού και η δημιουργικότητα στην κουζίνα της.

Χαρούμενα κι ευτυχισμένα Χριστούγεννα!

Για όλους; Δυστυχώς όχι. Υπάρχει και μια άλλη πλευρά. Η πλευρά που συνήθως ξεχνούμε ή κάνουμε πως ξεχνούμε, που μένει δίπλα μας, που ακουμπά στο πετσί μας, αλλά αρνούμαστε την ύπαρξή της.

Η ψεύτικη χαρά πλανιέται σαν πικρή μυρωδιά στον αέρα, πάνω από τα φωτάκια και τα στολίδια. Η ταλαιπωρημένη ψυχή την οσμίζεται και ο πόνος γίνεται μεγαλύτερος. Δεν είναι τυχαίοι οι αριθμοί των στατιστικών στοιχείων που ανεβάζουν κατακόρυφα τις μέρες αυτές τον αριθμό των τάσεων αυτοκαταστροφής, της απόπειρας αυτοκτονίας, των ψυχολογικών προβλημάτων, της κατάθλιψης, της μελαγχολίας….. Η ένταση της θλίψης, της απογοήτευσης, της λύπης, του άγχους, παίρνουν αβάσταχτες διαστάσεις για πολλούς ανθρώπους τις μέρες των Χριστουγέννων.

Κι είναι τότε που ρωτά η καρδιά: Γιατί; Δεν είναι ίδια η χαρά για όλους; Η γέννηση του Χριστού, το χαρμόσυνο μήνυμα των Χριστουγέννων, η υπόσχεση για απελευθέρωση, ανασασμό, ανάπαυση, σωτηρία, δεν αφορά όλους;

Η απάντηση απλή, λιτή, αληθινή, ανεπιτήδευτη: Χριστούγεννα χωρίς το Χριστό είναι η μάταιη προσπάθεια να καλύψουμε προσωρινά τη δυστυχία της καθημερινής ζωής, να κρύψουμε το κενό και την πλήξη της πραγματικότητας, να σπρώξουμε κάτω από το χαλί τα προβλήματα, την αγωνία, το άγχος και την ανησυχία μας για το μέλλον και τη ζωή μας και να προσποιηθούμε πως απολαμβάνουμε την ξενοιασιά, την ευθυμία, την τέρψη, και την ευδαιμονία των γιορτινών ημερών.

Χριστούγεννα χωρίς Χριστό είναι ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΟΥ ΖΗΝ!

Ουρανία Σπανοπούλου

«…Να είστε επίσης ευγνώμονες»

Ένας πωλητής κουλουριών στεκόταν κάθε πρωί στην γωνία ενός δρόμου, περιμένοντας τους περαστικούς ν’ αγοράσουν κουλούρια. Ένας κύριος περνούσε από μπροστά του κάθε πρωί, του έριχνε ένα ευρώ χωρίς να πάρει κουλούρι, και συνέχιζε να τρέχει. Το έκανε αυτό επί αρκετούς μήνες.

Μια μέρα, ενώ έβαλε το ευρώ του στο καλάθι του πωλητή, εκείνος τον σταμάτησε. Ο περαστικός του είπε: «Σίγουρα θα θέλεις να μάθεις γιατί σου δίνω το ευρώ και δεν παίρνω ποτέ από τα κουλούρια σου». «Όχι», του απαντά ο πωλητής, «θέλω απλώς να σου πω ότι τα κουλούρια κάνουν τώρα ένα ευρώ και είκοσι λεπτά!»

Πολύ συχνά, κι εμείς οι Χριστιανοί έτσι φερόμαστε στον Θεό. Όχι μόνο είμαστε αγνώμονες για ό,τι μας δίνει καθημερινά, αλλά απαιτούμε και άλλα, και άλλα. Νομίζουμε πως ο Θεός είναι υποχρεωμένος να μας δίνει καλή υγεία, άνετη ζωή, υλικές ευλογίες. Βέβαια, τίποτε δεν μας οφείλει ο Θεός, κι αυτά που μας δίνει είναι όλα δώρα. Και είναι τόσο πολλά τα δώρα Του! Η κάθε μέρα, καλή ή άσχημη, είναι ένα καινούργιο δώρο του Θεού σ’ εμάς. Ας μάθουμε να είμαστε ευγνώμονες, ας μετρούμε τις ευλογίες Του και ας Τον ευχαριστούμε για όλα.

«Ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν»

Χριστούγεννα! Στέκεται η ψυχή μας με δέος μπροστά στην επίσκεψη, στην πιο μεγάλη που δέχτηκε ο κόσμος. Είναι η ημέρα του θείου δώρου που πρόσφερε ο Ουράνιος Πατέρας στα παιδιά Του. «Ούτως γάρ ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε τον Υιόν τον μονογενή έδωκεν, ίνα πας ο πιστεύων εις Αυτόν μη απόληται, αλλ’ έχη ζωήν αιώνιον» (Ιωαν. γ΄ 16).

Ο Χριστός γεννάται, σημαίνει ότι δεν γεννήθηκε μία και μόνη φορά. Γεννιέται καθημερινά στην καρδιά μας. Της δίνει τη γαλήνη που της χρειάζεται για να νιώσει το μέγεθος της αγάπης του Δημιουργού, που ήρθε στον κόσμο και έγινε άνθρωπος για τη σωτηρία μας.

Εκστατικοί στεκόμαστε μπροστά στο ασύλληπτο μυστήριο της ενανθρώπισης του Ιησού Χριστού. Έλαβε ανθρώπινη φύση, για να μας αγιάσει με την Αγιότητά Του και να μας λυτρώσει με τον θάνατό Του.

Ανεπανάληπτο το μήνυμα των αγγέλων κατά την Άγια Νύχτα της γεννήσεως του Σωτήρος Χριστού. «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη» έψαλλαν τη νύχτα εκείνη οι άγγελοι. Η ειρήνη είναι δώρο Θεού και ευλογία. Γι’ αυτό προσευχόμαστε όλοι για μία μόνιμη ειρήνη στον κόσμο, μακριά από πολεμικές συγκρούσεις. Ζωή χωρίς εσωτερική και εξωτερική ειρήνη φαίνεται κάτι αδύνατο και καταστρεπτικό για τον άνθρωπο, τόσο ψυχικά, όσο και σωματικά.

Η ειρήνη δεν είναι μόνον η απουσία πολέμου. Είναι και αυτό βέβαια, αλλά η ειρήνη που έψαλλαν οι άγγελοι τη νύχτα της ενανθρώπισης του Χριστού, δεν είναι μία εξωτερική κατάσταση, άσχετη με την εσωτερική ζωή. Έχει άμεση σχέση με τον Θεό. Η ειρήνη του Χριστού συμφιλιώνει και επαναφέρει τον άνθρωπο στο Θεό. Ο ίδιος ο Κύριος είπε στους μαθητές Του: «Ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν».

Το περιβάλλον στο οποίο ζούμε, επηρεάζεται από τη δική μας συμπεριφορά, από το δικό μας ζωντανό παράδειγμα χριστιανικής ζωής. Και η ευθύνη μας είναι άμεση. Μπορούμε να συμβάλλουμε αποτελεσματικά στην ειρήνη και τη χαρά όλων μας.

Όπως η ψυχή ζωογονεί το σώμα, έτσι και οι Χριστιανοί ζωογονούν τον κοινωνικό ιστό με τη ζωή, με τον λόγο τους και με τα καλά τους έργα.

Το μήνυμα της νύχτας των Χριστουγέννων, της εορτής των εορτών είναι σημαντικό, ξεχωριστό! Πολλές προσπάθειες έγιναν και γίνονται μέσα στον ιστορικό χρόνο για την εγκαθίδρυση της ειρήνης. Τα αποτελέσματα των πολέμων τα βιώνουμε καθημερινά. Μάταια γίνονται διεθνή δικαστήρια, διπλωματικές διαπραγματεύσεις, κινήματα ειρηνιστικά. Δεν υπάρχει δύναμη αποδοχής ειρήνης από τους λαούς της γης.

Η ειρήνη συνδέεται άμεσα με τη δικαιοσύνη. Ποτέ η ωμή βία δεν θα έλυνε το πρόβλημα της ειρήνης. Η ειρήνη είναι δώρο Θεού και γι’ αυτό αληθινή. Συμβαδίζει με τη δικαιοσύνη και την αγάπη, όπως τη δίδαξε ο Χριστός.

Οι φάτνες και τα χριστουγεννιάτικα δένδρα περνούν. Τα λαμπιόνια σβήνουν, οι ποιμένες γυρίζουν στις στάνες τους, οι μάγοι «δι’ άλλης οδού αναχωρούν», αλλά ο «τεχθείς βασιλεύς» των ψυχών μας μένει για πάντα κοντά μας.

Ας προετοιμάσουμε και τη δική μας φάτνη με ταπείνωση και πίστη, για να υποδεχτούμε τον Κύριο της δόξας.

Ευλογημένα Χριστούγεννα σε όλους τους ανθρώπους σε όλη τη γη!

Φωτεινή Ηλιοπούλου, Εκπαιδευτικός

Σελίδα 2 από 16

Το Σύμβολον της Πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόνται εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Θα μας βρείτε

Σατωβριάνδου 31 - AΘHNA 104 31 1ος όροφος  (η είσοδος μας είναι διαφορετική της πολυκατοικίας)

Τηλέφωνο: 2105227726

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Top