Διάφορα (63)

Κατά τη διάρκεια του Ρωσο-Ιαπωνικού πολέμου, σημειώθηκε μια μεγάλη δραστηριότητα των αναρχικών στη Ρωσία. Ανάμεσα στ’ άλλα σχέδιά τους, είχαν αποφασίσει ν’ ανατινάξουν μια σιδηροδρομική γέφυρα, για να καταστρέψουν κάποια σοβαρή αποστολή αξιωματικών. Αυτοί είχαν αναχωρήσει σιδηροδρομικώς για να ενισχύσουν τα σχέδια άμυνας του Πορτ- Άρθρουρ. Μια ομάδα τότε από αναρχικούς, εφοδιασμένη με βόμβες, έφτασε στη σιδηροδρομική γέφυρα του Τσίτιν. Κάτω από αυτή τη γέφυρα έχασκε μια μεγάλη κι’ απότομη χαράδρα! Με δύο βόμβες τότε την ανατίναξαν και αφού κατέστρεψαν την τηλεφωνική επικοινωνία με τους άλλους σταθμούς, εξαφανίστηκαν.

Μετά από ένα τέταρτο της ώρας, η αμαξοστοιχία ανύποπτη θα περνούσε με μεγάλη ταχύτητα, για να γκρεμιστεί τελικά στο βάραθρο και να θάψει 3.500 αθώους ανθρώπους, μαζί με τους αξιωματικούς. Όμως η έκρηξη από τις βόμβες της ανατίναξης ακούστηκε σε πολύ μεγάλη απόσταση και έφτασε στ’ αυτιά του γεροφύλακα της γραμμής, που εκείνη τη στιγμή βρισκόταν σε απόσταση 2 χιλιομέτρων στο δάσος για ξύλα.

Έντρομος και προαισθανόμενος τη μεγάλη συμφορά, έτρεξε και είδε την ολική καταστροφή της γέφυρας. Μόνο πέντε λεπτά είχε στη διάθεσή του για να ειδοποιήσει το τραίνο, πράγμα αδύνατο, χωρίς τηλέφωνο.

Απελπισμένος τότε, γιατί δεν είχε κοντά του τη σημαία του την κόκκινη, βγάζει το άσπρο μαντήλι του και με το σουγιά του ανοίγει την μεγάλη φλέβα του χεριού του, βάφει το μαντήλι του κατακόκκινο και το δένει στο μπαστούνι του σαν κόκκινη σημαία κινδύνου για το τρένο. Πράγματι, σε 2 λεπτά έφτασε η αμαξοστοιχία με μεγάλη ταχύτητα. Ο οδηγός, βλέποντας το κατακόκκινο μαντήλι, κατάλαβε το σήμα του κινδύνου. Έκοψε αμέσως ταχύτητα και σταμάτησε μόλις 200 μέτρα από το μεγάλο γκρεμό, μπροστά στα συντρίμμια. Όλοι τρομαγμένοι βγήκαν έξω και είδαν με φρίκη το βέβαιο θάνατο από τον οποίο γλύτωσαν. Τρέχοντας να ευχαριστήσουν τον γεροφύλακα που τους έσωσε τη ζωή, τον βρήκαν πεσμένο στη γη, λιπόθυμο, πνιγμένο στο αίμα του. Μετά από λίγο ο γενναίος αυτός άνδρας πέθανε από αιμορραγία. Με το αίμα του και το θάνατό του έσωσε 3.500 ανθρώπους.

Έτσι και το Άγιο αίμα του Χριστού σε προειδοποιεί να σταματήσεις τον κατήφορο της ασωτίας, την αδιαφορία και τον υλισμό, γιατί σε λίγο, όταν φύγεις από τον κόσμο αυτόν, θα συναντήσεις τον Κύριο Σου. Διάλεξε εσύ αν θα ριχτείς στο βάραθρο της αιώνιας κόλασης ή ο Χριστός, ο Σωτήρας σου, θα σε περιμένει με ανοιχτή την αγκαλιά Του σαν γνήσιο παιδί του.

Μία ημέρα του Μαΐου είναι αφιερωμένη στη μητέρα. Καθιερώθηκε αυτή η γιορτή προς τιμή της, γιατί η παρουσία της είναι πάντα ζωντανή μέσα μας και γύρω μας, αφότου πλάστηκε ο κόσμος. Ο καθένας μας για τη δική του μητέρα, μα και όλοι μας γι’ αυτή τη μορφή, νιώθουμε απέραντη αγάπη, γιατί είναι το πρόσωπο που μας έφερε στη ζωή και συνεχώς φροντίζει για μας, μέχρι να φύγει απ’ αυτή τη ζωή.

Προσεύχεται για τα παιδιά της που έφερε στον κόσμο, που τα βλέπει να μεγαλώνουν, να προοδεύουν και στέκει πάντα δίπλα τους. Η αγάπη της δεν έχει σύνορα, ούτε φραγμούς. Απέραντη σαν τη θάλασσα και τον ουρανό, αστείρευτη σαν το φως των αστεριών. Στης μάνας τη θερμή αγκαλιά βρεθήκαμε απ’ την πρώτη στιγμή της ύπαρξής μας. Και τι δεν έκανε και τι δεν θα μπορούσε να κάνει για τα παιδιά της! Να σκύψει γεμάτη στοργή στην κούνια ή στα κρεβάτια των παιδιών της γεμάτη αγάπη και ενδιαφέρον, να βρει την αιτία της αρρώστιας τους. Είναι γι’ αυτή ολόκληρος ο κόσμος, ο μοναδικός σκοπός της ζωής της, η προσδοκία της ψυχής της.

Ο Ιησούς στην ανθρώπινη υπόστασή του, αν και Θεός, από μητέρα γεννήθηκε και αγαπήθηκε και σ’ αυτήν στηρίχτηκε στα πρώτα Του βήματα. Και αυτή θυμήθηκε, αφήνοντας την ύστατη πνοή Του λέγοντας: «Γύναι, ιδού ο υιός σου» και προς τον μαθητή Του, που ιδιαίτερα αγαπούσε: «Ιδού η μήτηρ σου».

Το να είσαι μάνα σημαίνει ότι διαρκώς διορθώνεις τον εαυτό σου. Βλέπεις τα λάθη σου, τις ατέλειές σου και προσπαθείς να αλλάξεις. Όταν είσαι μάνα, απαιτείται να έχεις ψυχραιμία στις αναποδιές και γενναιότητα στις δοκιμασίες. Να μη φανερώνεις και μεταδίδεις τα άγχη σου στα παιδιά σου, να κρατάς παντού το μέτρο, να συγχωρείς, να παραβλέπεις πολλά.

Μα πάνω απ’ όλα πρέπει να ξέρεις να προσεύχεσαι για τα παιδιά σου, για τους κινδύνους που καραδοκούν, για την ψυχική και σωματική τους υγεία. Οι σοφοί έχουν μιλήσει για το ρόλο της μητέρας και του πατέρα στη διαμόρφωση του χαρακτήρα και στην αγωγή του παιδιού. Αυτή είναι ο φύλακας του σπιτιού, ο συνεκτικός κρίκος όλης της οικογένειας.

Αυτή τη μητέρα που μας έφερε στον κόσμο και μας χάρισε το πρώτο χάδι και φίλημα, τη γιορτάζουμε μέσα στο Μάιο. Αυτή είναι το αιώνιο σύμβολο της αγάπης και της ομόνοιας. Για τέτοιες μητέρες ο ποιητής γράφει:

 

Μάνα! Δε βρίσκεται λέξη καμία,

να’ χει στον ήχο της τέτοια αρμονία.

Σαν ποιος να σ’ άκουσε με στήθος κρύο,

όνομα θείο;

 

Ηλιοπούλου Φωτεινή, Εκπαιδευτικός

• Μακάριοι όσοι νιώθουν τον εαυτό τους φτωχό μπροστά στο Θεό, γιατί δική τους είναι η βασιλεία του Θεού.

• Μακάριοι όσοι θλίβονται για τις αμαρτίες τους και το κακό που κυριαρχεί στον κόσμο, γιατί αυτοί θα παρηγορηθούν από το Θεό.

• Μακάριοι όσοι φέρονται με πραότητα στους άλλους, γιατί αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη της επαγγελίας.

• Μακάριοι όσοι πεινούν και διψούν για την επικράτηση του θελήματος του Θεού, γιατί ο Θεός θα ικανοποιήσει την επιθυμία τους.

• Μακάριοι όσοι δείχνουν έλεος στους άλλους, γιατί σ’ αυτούς θα δείξει ο Θεός το έλεός του.

• Μακάριοι όσοι έχουν καθαρή καρδιά, γιατί αυτοί θα δουν το πρόσωπο του Θεού.

• Μακάριοι όσοι φέρνουν την ειρήνη στους ανθρώπους, γιατί αυτοί θα ονομαστούν παιδιά του Θεού.

• Μακάριοι όσοι διώκονται για την επικράτηση του θελήματος του Θεού, γιατί σ’ αυτούς ανήκει η βασιλεία του Θεού.

• Μακάριοι είστε όταν σας χλευάσουν και σας καταδιώξουν και σας κακολογήσουν με κάθε ψεύτικη κατηγορία εξαιτίας μου.

Να αισθάνεστε χαρά και αγαλλίαση, γιατί θ’ ανταμειφθείτε με το παραπάνω στους ουρανούς

Έτσι καταδίωξαν και τους προφήτες πριν από σας».

Λόγια Ιησού Χριστού στην «Επί του όρους ομιλία» 

Βλ. ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 5:3-12 

Μία ομάδα 50 ανθρώπων συμμετείχε σ’ ένα συνέδριο. Ξαφνικά, ένας ομιλητής αποφάσισε να κάνει ένα ομαδικό πείραμα.

Έδωσε σε κάθε σύνεδρο από ένα μπαλόνι και ζήτησε από τον κάθε ένα να γράψει επάνω, με μαρκαδόρο, το όνομά του/της. Έπειτα, μεταφέρθηκαν όλα τα μπαλόνια σε άλλο δωμάτιο. Ακολούθως, οι σύνεδροι κλήθηκαν να πάνε στο δωμάτιο εκείνο και να βρουν, μέσα σε πέντε λεπτά, το μπαλόνι με το όνομά τους.

Έγινε πανζουρλισμός. Ο ένας έσπρωχνε τον άλλον, συγκρούονταν μεταξύ τους, αλληλοδιαμαρτύρονταν, σκέτος χαμός. Όταν πέρασαν τα 5 λεπτά, κανένας δεν είχε βρει το μπαλόνι του.

Έτσι, ο ομιλητής ζήτησε από τον καθένα να πάρει στα χέρια του ένα μπαλόνι στην τύχη και να το δώσει σε όποιον είχε το όνομα που ήταν γραμμένο πάνω του. Μέσα σε ελάχιστα λεπτά, όλοι κρατούσαν το δικό τους μπαλόνι.

Και στο σημείο αυτό, ο ομιλητής άρχισε επιτέλους να εκφωνεί τον λόγο του:

«Αυτό που έγινε τώρα, είναι αυτό ακριβώς που συμβαίνει στην ζωή μας. Όλοι γυρεύουν και κυνηγούν παντού μετά μανίας την ευτυχία, χωρίς να ξέρουν που βρίσκεται. Εγώ λέω, λοιπόν, ότι η δική μας ευτυχία, αυτή που αφηνιάζουμε να την ανακαλύψουμε, βρίσκεται στην ευτυχία των άλλων ανθρώπων. Δώστε τους χαρά και θα την βρείτε και εσείς. Αυτός για μένα, τόσο απλά, είναι ο σκοπός της ζωής».

 

Πηγή: Περιοδικό «Φίλοι Φυλακισμένων», ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ-ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2017

 

Να υπηρετείτε ο ένας τον άλλο με αγάπη.

Γιατί όλος ο νόμος εκπληρώνεται με έναν λόγο, με το «να αγαπάς τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου»

Γαλ. 5:14

Κατά το Μ. Σάββατο εορτάζουμε την «θεόσωμον ταφήν και την εις άδου κάθοδον του Κυρίου». Η ταφή έγινε βέβαια το εσπέρας της Παρασκευής. Η Εκκλησία όμως έκρινε ορθό να αφιερώσει ιδιαίτερη ημέρα προς τιμήν του μυστηριώδους αυτού γεγονότος.

Ο Κύριος κατήλθε στον άδη για να δώσει έτσι την ευκαιρία στους προ Αυτού δικαίους, των οποίων οι ψυχές βρίσκονταν υπό την κυριαρχία του άδου, να Τον δεχθούν και να γίνουν κι αυτοί μέτοχοι της σωτηρίας.


Πώς Υπέφερε ο Χριστός

 

Έκαστον μέλος της αγίας σου σαρκός ατιμία δι’ ημάς υπέμεινε,

τας ακάνθας η κεφαλή,

η όψις τα εμπτύσματα,

αι σιαγόνες τα ραπίσματα,

το στόμα την εν όξει κερασθείασαν χολήν τη γεύσει,

τα ώτα τας δυσσεβείς βλασφημίας,

ο νώτος την φραγγέλωσιν,

και η χειρ τον κάλαμον,

αι του όλου σώματος εκτάσεις εν τω σταυρώ,

τα άρθρα τους ήλους,

και η πλευρά την λόγχην,

ο παθών υπέρ ημών, και παθών ελευθερώσας ημάς,

ο συγκαταβάς ημίν φιλανθρωπία και ανυψώσας ημάς,

παντοδύναμε Σωτήρ, ελέησον ημάς.

(Τροπάριο από την ακολουθία των Αχράντων Παθών)

 

stavrosi


Τι σημαίνει σταυρωμένη ζωή;

Όσοι πιστεύουν στον Τίμιο Σταυρό ας γνωρίζουν ότι «πιστεύω στον σταυρό του Χριστού» σημαίνει ότι είμαι αποφασισμένος να πεθαίνω καθημερινά κατά κόσμον και να ζω καθημερινά κατά Θεόν.

Σελίδα 1 από 13

Το Σύμβολον της Πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόνται εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Θα μας βρείτε

Σατωβριάνδου 31 - AΘHNA 104 31 1ος όροφος  (η είσοδος μας είναι διαφορετική της πολυκατοικίας)

Τηλέφωνο: 2105227726

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Top