Διάφορα (66)

Ελέησόν με ο Θεός, κατά το μέγα έλεός Σου·

και κατά το πλήθος των οικτιρμών Σου

εξάλειψον το ανόμημά μου.
(Ψαλμός Ν΄1)

Το μυστήριο της μετανοίας συνοδεύεται από την λεγομένη εξομολόγηση.

Χωρίς αυτήν η μετάνοια δεν είναι πλήρης. Η παρουσία του πνευματικού ιερέως στην θέση του Ιησού Χριστού βοηθά στην ταπείνωση που χρειάζεται όσο τίποτε άλλο η ψυχή, ώστε να έρθει η πολυπόθητη ανακαίνιση και ελευθερία μέσα μας.

Η συνείδηση μας πολλές φορές μας ελέγχει όταν παραστρατούμε, όταν παίρνουμε λάθος κατεύθυνση και πορεία στη ζωή μας. Οι αμαρτίες μας αποτελούν δείγματα της ασθένειας της ψυχής: «Μηδείς πειραζόμενος λεγέτω ότι από Θεού πειράζομαι· ο γαρ Θεός απείραστός εστι κακών, πειράζει δε αυτός ουδένα. Έκαστος δε πειράζεται υπό της ιδίας επιθυμίας εξελκόμενος και δελεαζόμενος· είτα η επιθυμία συλλαβούσα τίκτει αμαρτίαν, η δε αμαρτία αποτελεσθείσα αποκύει θάνατον» (Ιακ.1.13).

Δηλαδή, Κανένας από αυτούς που μπαίνουν σε πειρασμό να μην λέγει «ο Θεός με βάζει σε πειρασμό». Γιατί ο Θεός ούτε μπαίνει σε πειρασμό από το κακό, ούτε βάζει σε πειρασμό κανέναν. Καθένας μπαίνει σε πειρασμό από τη δική του επιθυμία. Αυτή τον παρασύρει και τον εξαπατάει. Έπειτα η επιθυμία αυτή συλλαμβάνει το κακό και γεννάει την αμαρτία. Και η αμαρτία, όταν ολοκληρωθεί, φέρνει τον θάνατο.

Στην προσπάθεια η ψυχή να κατευνάσει την ταραχή της, εφευρίσκει διάφορους τρόπους, έχοντας ως σύμμαχο τον εγωϊσμό, ώστε να αποφύγει την ομολογία της αμαρτίας. Με αυτόν τον τρόπο καταφεύγει σε δικαιολογίες και σε άρνηση να αφήσει στα πόδια του Ιησού Χριστού που είναι παρών στο πρόσωπο του ιερέως, τα αμαρτήματά του. Ωσάν να βολεύεται με την παρουσία των αμαρτιών στη ζωή του.

Στην συνάντησή μας με τον Ιησού, η αμαρτία δεν έχει λόγο ύπαρξης... είναι άλλωστε παρά φύσιν κίνηση της ψυχής, όπως λέγει εύστοχα ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής, και μόνον υγιές δεν είναι για τον άνθρωπο, απεναντίας, τον θάνατο φέρνει. Τι λοιπόν φοβάται η ψυχή; Τι δειλιάζει; Έστω κι αν χρειαστεί να ομολογήσει ενώπιον του Θεού τις αμαρτίες του, ποιο το πρόβλημα;

Δεν θέλεις ψυχή μου τη σωτηρία σου; Δεν επιζητάς τη λύτρωσή σου; Δεν επιθυμείς η καρδιά σου να ειρηνεύσει; Να κάνει μια νέα αρχή;

Ο Θεός σου είναι εδώ, έτοιμος να σε γιατρέψει... Ο Ιησούς Χριστός είπε: «Ου γαρ ήλθον ίνα κρίνω τον κόσμον, αλλ’ ίνα σώσω τον κόσμον» (Iωαν.12.47).

Για να κατορθώσει όμως να πετύχει τη θεραπεία της ψυχής σου θα πρέπει να αφεθείς στα χέρια Του... ο Θεός δεν έχει ανάγκη εκείνος από την εξομολόγησή μας, …εμείς έχουμε ανάγκη από αυτήν... Και ο Θεός θέλει να αφεθούν από εμάς οι αμαρτίες μας… Πώς όμως θα αφεθούν, αν εμείς δεν τις αφήσουμε; Ιδού λοιπόν ημέρα σωτηρίας... Ας εμπιστευτούμε τη ζωή μας στα χέρια του θεραπευτή Χριστού... ομολογώντας (παραδεχόμενοι) τις αμαρτίες μας, αναλαμβάνοντας και την ευθύνη για αυτές, χωρίς δικαιολογίες... ώστε να κατορθώσει το Πανάγιο Πνεύμα να φέρει την ειρήνη και τη θεραπεία στην ψυχή μας. Αξίζει να της δώσουμε ό,τι πιο όμορφο, ό,τι πιο γλυκό, ό,τι πιο πολύτιμο... την ειρήνη και το φωτισμό.

Και όταν αυτό συντελεστεί και ανέβει στην κεφαλή μας το άγιο πετραχήλι, δείγμα της ουράνιας σκέπης της χάριτος του Θεού, τότε θα έρθει και η αγαλλίαση... θα φύγουν οι αμαρτίες και δεν θα ενοχλούν πλέον... Ας γίνει η εξομολόγησή μας η ανανέωση του θείου Βαπτίσματος, όπως αποκαλούν οι Άγιοι Πατέρες την εξομολόγηση και ας αναφωνήσουμε εκ νέου… «Όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε».

Βοναζούντας Αντώνιος

Κατηχητής

  • Αν σπείρεις εντιμότητα, θα θερίσεις εμπιστοσύνη.
  • Αν σπείρεις καλοσύνη, θα θερίσεις φίλους.
  • Αν σπείρεις επιμονή, θα θερίσεις νίκη.
  • Αν σπείρεις στοχασμό, θα θερίσεις αρμονία.
  • Αν σπείρεις σκληρή δουλειά, θα θερίσεις επιτυχία.
  • Αν σπείρεις συγχώρηση, θα θερίσεις συμφιλίωση.
  • Αν σπείρεις ειλικρίνεια, θα θερίσεις καλές σχέσεις.
  • Αν σπείρεις πίστη, θα θερίσεις θαύματα.
  • Αν σπείρεις ανεντιμότητα, θα θερίσεις δυσπιστία.
  • Αν σπείρεις εγωισμό, θα θερίσεις μοναξιά.
  • Αν σπείρεις υπερηφάνεια, θα θερίσεις καταστροφή.
  • Αν σπείρεις ζήλια, θα θερίσεις ταλαιπωρία.
  • Αν σπείρεις οκνηρία, θα θερίσεις στασιμότητα.
  • Αν σπείρεις πικρία, θα θερίσεις απομόνωση.
  • Αν σπείρεις πλεονεξία, θα θερίσεις απώλεια.
  • Αν σπείρεις κακολογία, θα θερίσεις εχθρούς.
  • Αν σπείρεις στενοχώριες, θα θερίσεις ρυτίδες.

Το κερί συμβολίζει την αγάπη του Χριστιανού στον Θεό και τον πλησίον του και έχει τρεις ιδιότητες: φωτίζει, θερμαίνει και λιώνει. Η αγάπη φωτίζει με τα έργα της, δημιουργεί θαλπωρή κι εμπιστοσύνη μεταξύ των αγαπημένων και φθάνει στη θυσία και λιώνει όπως το κερί για το καλό των άλλων.

Κατά τη διάρκεια του Ρωσο-Ιαπωνικού πολέμου, σημειώθηκε μια μεγάλη δραστηριότητα των αναρχικών στη Ρωσία. Ανάμεσα στ’ άλλα σχέδιά τους, είχαν αποφασίσει ν’ ανατινάξουν μια σιδηροδρομική γέφυρα, για να καταστρέψουν κάποια σοβαρή αποστολή αξιωματικών. Αυτοί είχαν αναχωρήσει σιδηροδρομικώς για να ενισχύσουν τα σχέδια άμυνας του Πορτ- Άρθρουρ. Μια ομάδα τότε από αναρχικούς, εφοδιασμένη με βόμβες, έφτασε στη σιδηροδρομική γέφυρα του Τσίτιν. Κάτω από αυτή τη γέφυρα έχασκε μια μεγάλη κι’ απότομη χαράδρα! Με δύο βόμβες τότε την ανατίναξαν και αφού κατέστρεψαν την τηλεφωνική επικοινωνία με τους άλλους σταθμούς, εξαφανίστηκαν.

Μετά από ένα τέταρτο της ώρας, η αμαξοστοιχία ανύποπτη θα περνούσε με μεγάλη ταχύτητα, για να γκρεμιστεί τελικά στο βάραθρο και να θάψει 3.500 αθώους ανθρώπους, μαζί με τους αξιωματικούς. Όμως η έκρηξη από τις βόμβες της ανατίναξης ακούστηκε σε πολύ μεγάλη απόσταση και έφτασε στ’ αυτιά του γεροφύλακα της γραμμής, που εκείνη τη στιγμή βρισκόταν σε απόσταση 2 χιλιομέτρων στο δάσος για ξύλα.

Έντρομος και προαισθανόμενος τη μεγάλη συμφορά, έτρεξε και είδε την ολική καταστροφή της γέφυρας. Μόνο πέντε λεπτά είχε στη διάθεσή του για να ειδοποιήσει το τραίνο, πράγμα αδύνατο, χωρίς τηλέφωνο.

Απελπισμένος τότε, γιατί δεν είχε κοντά του τη σημαία του την κόκκινη, βγάζει το άσπρο μαντήλι του και με το σουγιά του ανοίγει την μεγάλη φλέβα του χεριού του, βάφει το μαντήλι του κατακόκκινο και το δένει στο μπαστούνι του σαν κόκκινη σημαία κινδύνου για το τρένο. Πράγματι, σε 2 λεπτά έφτασε η αμαξοστοιχία με μεγάλη ταχύτητα. Ο οδηγός, βλέποντας το κατακόκκινο μαντήλι, κατάλαβε το σήμα του κινδύνου. Έκοψε αμέσως ταχύτητα και σταμάτησε μόλις 200 μέτρα από το μεγάλο γκρεμό, μπροστά στα συντρίμμια. Όλοι τρομαγμένοι βγήκαν έξω και είδαν με φρίκη το βέβαιο θάνατο από τον οποίο γλύτωσαν. Τρέχοντας να ευχαριστήσουν τον γεροφύλακα που τους έσωσε τη ζωή, τον βρήκαν πεσμένο στη γη, λιπόθυμο, πνιγμένο στο αίμα του. Μετά από λίγο ο γενναίος αυτός άνδρας πέθανε από αιμορραγία. Με το αίμα του και το θάνατό του έσωσε 3.500 ανθρώπους.

Έτσι και το Άγιο αίμα του Χριστού σε προειδοποιεί να σταματήσεις τον κατήφορο της ασωτίας, την αδιαφορία και τον υλισμό, γιατί σε λίγο, όταν φύγεις από τον κόσμο αυτόν, θα συναντήσεις τον Κύριο Σου. Διάλεξε εσύ αν θα ριχτείς στο βάραθρο της αιώνιας κόλασης ή ο Χριστός, ο Σωτήρας σου, θα σε περιμένει με ανοιχτή την αγκαλιά Του σαν γνήσιο παιδί του.

Μία ημέρα του Μαΐου είναι αφιερωμένη στη μητέρα. Καθιερώθηκε αυτή η γιορτή προς τιμή της, γιατί η παρουσία της είναι πάντα ζωντανή μέσα μας και γύρω μας, αφότου πλάστηκε ο κόσμος. Ο καθένας μας για τη δική του μητέρα, μα και όλοι μας γι’ αυτή τη μορφή, νιώθουμε απέραντη αγάπη, γιατί είναι το πρόσωπο που μας έφερε στη ζωή και συνεχώς φροντίζει για μας, μέχρι να φύγει απ’ αυτή τη ζωή.

Προσεύχεται για τα παιδιά της που έφερε στον κόσμο, που τα βλέπει να μεγαλώνουν, να προοδεύουν και στέκει πάντα δίπλα τους. Η αγάπη της δεν έχει σύνορα, ούτε φραγμούς. Απέραντη σαν τη θάλασσα και τον ουρανό, αστείρευτη σαν το φως των αστεριών. Στης μάνας τη θερμή αγκαλιά βρεθήκαμε απ’ την πρώτη στιγμή της ύπαρξής μας. Και τι δεν έκανε και τι δεν θα μπορούσε να κάνει για τα παιδιά της! Να σκύψει γεμάτη στοργή στην κούνια ή στα κρεβάτια των παιδιών της γεμάτη αγάπη και ενδιαφέρον, να βρει την αιτία της αρρώστιας τους. Είναι γι’ αυτή ολόκληρος ο κόσμος, ο μοναδικός σκοπός της ζωής της, η προσδοκία της ψυχής της.

Ο Ιησούς στην ανθρώπινη υπόστασή του, αν και Θεός, από μητέρα γεννήθηκε και αγαπήθηκε και σ’ αυτήν στηρίχτηκε στα πρώτα Του βήματα. Και αυτή θυμήθηκε, αφήνοντας την ύστατη πνοή Του λέγοντας: «Γύναι, ιδού ο υιός σου» και προς τον μαθητή Του, που ιδιαίτερα αγαπούσε: «Ιδού η μήτηρ σου».

Το να είσαι μάνα σημαίνει ότι διαρκώς διορθώνεις τον εαυτό σου. Βλέπεις τα λάθη σου, τις ατέλειές σου και προσπαθείς να αλλάξεις. Όταν είσαι μάνα, απαιτείται να έχεις ψυχραιμία στις αναποδιές και γενναιότητα στις δοκιμασίες. Να μη φανερώνεις και μεταδίδεις τα άγχη σου στα παιδιά σου, να κρατάς παντού το μέτρο, να συγχωρείς, να παραβλέπεις πολλά.

Μα πάνω απ’ όλα πρέπει να ξέρεις να προσεύχεσαι για τα παιδιά σου, για τους κινδύνους που καραδοκούν, για την ψυχική και σωματική τους υγεία. Οι σοφοί έχουν μιλήσει για το ρόλο της μητέρας και του πατέρα στη διαμόρφωση του χαρακτήρα και στην αγωγή του παιδιού. Αυτή είναι ο φύλακας του σπιτιού, ο συνεκτικός κρίκος όλης της οικογένειας.

Αυτή τη μητέρα που μας έφερε στον κόσμο και μας χάρισε το πρώτο χάδι και φίλημα, τη γιορτάζουμε μέσα στο Μάιο. Αυτή είναι το αιώνιο σύμβολο της αγάπης και της ομόνοιας. Για τέτοιες μητέρες ο ποιητής γράφει:

 

Μάνα! Δε βρίσκεται λέξη καμία,

να’ χει στον ήχο της τέτοια αρμονία.

Σαν ποιος να σ’ άκουσε με στήθος κρύο,

όνομα θείο;

 

Ηλιοπούλου Φωτεινή, Εκπαιδευτικός

Σελίδα 1 από 14

Το Σύμβολον της Πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόνται εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Θα μας βρείτε

Σατωβριάνδου 31 - AΘHNA 104 31 1ος όροφος  (η είσοδος μας είναι διαφορετική της πολυκατοικίας)

Τηλέφωνο: 2105227726

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Top