Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2022

 

Η Εκκλησία ως θεραπευτήριο

 

 

Η Εκκλησία θεραπεύει όχι με όσα λέγει, αλλά με ότι είναι: κοινότητα αγάπης, μιας αγάπης που δεν είναι συναίσθημα ώστε να το αναζητήσουμε στο εσωτερικό και τη διάθεση του ατόμου, αλλά σχέση, πράγμα που απαιτεί συνύπαρξη και αποδοχή σε μια κοινότητα συγκεκριμένη, κοινότητα αγάπης χωρίς αποκλειστικότητα και όρους.

Η Εκκλησία θεραπεύει με το να είναι μια τέτοια κοινότητα, στην οποία εντασσόμενος ο άνθρωπος εθίζεται να αγαπά και να αγαπάται ελεύθερα.

Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 2022

 

Αναζητώντας το αληθινό φως της ζωής

 

 

... Πού κατοικείς, Φως μου; Βλέπεις πως Σε αναζητώ με δάκρυα. Αν δεν εμφάνιζες Συ τον Εαυτό Σου σε μένα, δεν θα μπορούσα να Σε ζητώ τώρα όπως Σε ζητώ. Αλλά Συ ο ίδιος με αναζήτησες, εμέ τον αμαρτωλό και μου έδωσες να γνωρίσω την αγάπη Σου. Μ' άφησες να δω πως η αγάπη Σου για μας Σε οδήγησε στο Σταυρό και πέθανες μέσα σε πόνους για χάρη μας. Συ μου έδωσες να γνωρίσω πως η αγάπη Σου Σε κατέβασε από τους ουρανούς στη γη, ακόμη και στον Άδη, για να δούμε την δόξα Σου...

 

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Σεπτέμβριος – Οκτώβριος 2022

 

Πανδοχείο είναι η Εκκλησία 

 

Πανδοχείο για όλους ανεξαιρέτως τους ανθρώπους, ιατρείο ψυχών και σωμάτων, τόπος ανανήψεως και αναρρώσεως είναι η αγία μας Εκκλησία.


Υπηρέτες και ιατροί είναι οι οικονόμοι των θείων Μυστηρίων, οι οποίοι με το λάδι της αγάπης και το κρασί της διδασκαλίας θεραπεύουν τα έλκη της αμαρτίας.

 

Οι πόρτες του πανδοχείου είναι για όλους ανοικτές.

 

Μάϊος - Ιούνιος 2022 

 

Η Τόλμη Των Μυροφόρων

EYAGELISMOS

 

 

Τη δεύτερη Κυριακή μετά το Πάσχα γιορτάζουμε τις Μυροφόρες γυναίκες: η Μαρία Μαγδαληνή, η Μαρία του Ιακώβου, η Σαλώμη η κόρη του Ιωσήφ του Μνήστορος, η Ιωάννα η γυναίκα του Χουζά, η Μαρία η αδερφή του Λαζάρου, η αδερφή της η Μάρθα, η Μαρία η γυναίκα του Κλωπά και βεβαίως η Μητέρα του Κυρίου μας, η Θεοτόκος.


Αγόρασαν αρώματα για να έρθουν στον τάφο του Χριστού. Με μεγάλο φόβο έφτασαν στο μνήμα. Δεν γνώριζαν για την ανάσταση του Χριστού, αλλά άγγελος Κυρίου είπε σ’ αυτές ότι αναστήθηκε ο Χριστός. Ο άγγελος τους διώχνει το φόβο και τους λέει: «Μην τρομάζετε. Ψάχνετε για τον Ιησού από τη Ναζαρέτ, το σταυρωμένο. Αναστήθηκε. Δεν είναι εδώ. Να και το μέρος όπου τον είχαν βάλει. Πηγαίνετε τώρα και πείτε στους μαθητές του και στον Πέτρο: “πηγαίνει πριν από σας στην Γαλιλαία και σας περιμένει· εκεί θα τον δείτε, όπως σας το είπε”» (Μαρκ. 16:6-7).
Αυτό το μήνυμα της Αναστάσεως ήταν το πρώτο που άκουσαν οι Μυροφόρες. Είναι πολύ σημαντικό, γιατί, αν και γνώριζαν ότι μεγάλη κουστωδία υπήρχε στον τάφο, όμως αυτές αγνόησαν τα πάντα. Τίποτε δεν είχε τη δύναμη να σταματήσει τις Μυροφόρες. Δεν προβληματίστηκαν στο ερώτημα: «Τις αποκυλήσει ημίν τον λίθον»;


Και όμως οι γυναίκες αυτές το τόλμησαν. Αυτό το θάρρος και η τόλμη ξεπέρασαν τη λογική. Αγαπούσαν ιδιαίτερα τον Κύριό τους, καθώς και ο Κύριος αυτές. «Μαρία», λέει ο Κύριος. «Διδάσκαλε», απαντά η Μαρία. Πόσο με αυτό το «Διδάσκαλε» δείχνει η Μαρία το πνεύμα της ταπεινοφροσύνης, αλλά και της ελεύθερης υποταγής και προσχωρήσεώς της στη διδασκαλία του Ιησού; Διαδηλώνει με απλότητα την πίστη της στον Χριστό. Έχει πίστη μεγάλη στον Διδάσκαλο, γι’ αυτό και φυλάττει στην καρδιά της τους μαργαρίτες της διδασκαλίας του Κυρίου και είναι έτοιμη να τους μεταδώσει και σε άλλους.


Όταν ο Κύριος ήταν στη Γαλιλαία, τον ακολουθούσαν και τον διακονούσαν. Παρακολουθούσαν τη διδασκαλία Του, αλλά και την πορεία Του στο μαρτύριο. Και στο μαρτύριο του σταυρικού θανάτου παρακολουθούσαν από μακριά με καρδιά ραγισμένη από τον πόνο. Είχαν πειστεί για τη θεϊκή υπόσταση του Ιησού και πίστεψαν σ’ Αυτόν με εμπιστοσύνη, με διάθεση γνήσια και ειλικρινή.


Το μήνυμα της Ανάστασης του Κυρίου και η παρουσία του Αναστάντος Κυρίου αμείβει την τόλμη τους, την αφοσίωσή τους και την πίστη τους στον Σταυρωθέντα και τώρα Αναστάντα Ιησού. Επιχείρησαν κάτι πολύ τολμηρό πέρα από τη λογική. Πέτυχαν τη χαρά του πρώτου χαιρετισμού του αγγέλου μετά την Ανάσταση και την εμφάνιση του Χριστού. Εκτίμησε ο Χριστός τον φόβο, ένα τόσο ανθρώπινο συναίσθημα, εκτιμά όμως και την τόλμη, το θάρρος και την πίστη των γυναικών και τη διάθεσή τους να συμπαρίστανται σε κάθε δυσκολία, να αγαπούν με όλη τη δύναμη της καρδιάς τους, να θυσιάζονται για τους άλλους.


Οι Μυροφόρες γυναίκες έχουν παραμείνει διαχρονικά ως ένα σύμβολο τόλμης, αγάπης και πίστης στον Διδάσκαλό τους Ιησού και «δοχεία» της Χάριτός Του και της παρακαταθήκης των εντολών Του.



Φωτεινή Ηλιοπούλου, Εκπαιδευτικός Θεός

 
 

Μάρτιος - Απρίλιος 2022

 

Ερμηνεία Της Εικόνας Της Ανάστασης Του Κυρίου

EYAGELISMOS

 

 

Είναι εντυπωσιακό να δούμε την ερμηνεία της εικόνας της ανάστασης του Χριστού, μέσα από την παρακάτω περιγραφή.

Κάτω από τις συντετριμμένες πύλες του Άδη που έσπασε ο Χριστός, απεικονίζεται στο σκοτάδι του σπηλαίου ένας γέρος αναμαλλιασμένος, ή και γυμνός, δεμένος με αλυσίδες και έντρομος, είναι ο θάνατος ή ο Σατανάς. Μέσα στο σκοτάδι είναι πεταμένα και σκορπισμένα τα κλειδιά, οι σύρτες και οι μοχλοί του βασιλείου του Άδη (συνέτριψε πύλας χαλκάς και μοχλούς σιδηρούς συνέθλασε - Ψαλμ. 106,16)

Με μια δυνατή κίνηση των χεριών του αρπάζει στον Άδη τον Αδάμ και την Εύα, ταραγμένους, ως εκπροσώπους του ανθρωπίνου γένους. Είναι η ανατρεπτική συνάντηση των δύο Αδάμ που τώρα συμπίπτουν και συνταυτίζονται. Ανέβηκε στο σταυρό για να αναζητήσει αυτόν που χάθηκε και κατέβηκε στον Άδη λέγοντας: Έλα δική μου εικόνα και ομοιότης μου (Ύμνος αγίου Εφραίμ).

Οι ομάδες αριστερά και δεξιά παριστάνουν το δεύτερο σχέδιο, την ανθρωπότητα, τους ανθρώπους. Είναι οι δίκαιοι και οι προφήτες (Άβελ, Ενώχ, Ησαΐας). Αριστερά βρίσκονται οι βασιλείς Δαβίδ και Σολομών, προηγούνται από τον Πρόδρομο που εκφράζει τη χειρονομία μάρτυρα και προσδιορίζει το Σωτήρα, είναι πρόδρομος και στον Άδη. Όλοι αναγνωρίζουν το Σωτήρα, που κρατώντας το χέρι του Αδάμ ανέβηκε από τον Άδη, και όλοι οι άγιοι τον ακολούθησαν. Ο Χριστός δεν βγαίνει από τον τάφο, αλλά εκ νεκρών, βγαίνει από τον εξουθενωμένο Άδη σαν από ένα νυμφικό ανάκτορο...

Το Άγιο Πνεύμα εξαφανίζει τα σκοτάδια του θανάτου, το φόβο της Κρίσεως, το βαθύ χάσμα του Άδη. Το φως του μετασχηματίζει τη πασχαλινή νύχτα σε συμπόσιο χαράς, εορτή της συναντήσεως.

 

Σελίδα 1 από 20

Το Σύμβολον της Πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόνται εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Θα μας βρείτε

Σατωβριάνδου 31 - AΘHNA 104 31 1ος όροφος  (η είσοδος μας είναι διαφορετική της πολυκατοικίας)

Τηλέφωνο: 2105227726

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Top