Μάρτιος - Απρίλιος  2024

 

Μας Φωτίζει ο Άγιος Πορφύριος

Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν

pporfyrioskausokalibiths

 

Μία Τρίτη της διακαινησίμου εβδομάδας, ο γιατρός Γεώργιος Παπαζάχος βρέθηκε στο κελάκι του Αγίου Πορφυρίου. Διηγείται:

 

Έλαμπε από χαρά το πρόσωπό του και με ρώτησε:

 

– Ξέρεις το τροπάριο που λέει, «θανατου εορταζομεν νεκρωσιν;»

 

– Ναι, γέροντα το ξέρω.

 

– Πες το.

 

Άρχισα γρήγορα-γρήγορα να το ψάλλω: «Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, άδου την καθαίρεσιν, άλλης βιοτής, της αιωνίου, απαρχήν. Και σκιρτώντες υμνούμεν τον αίτιον, τον μόνον ευλογητον των Πατέρων Θεόν και υπερένδοξον».

 

– Το κατάλαβες;

 

– Ασφαλώς το κατάλαβα.

 

Νόμιζα ότι με ρωτάει για την ερμηνεία του. Έκανε μία απότομη κίνηση του χεριού του και μου είπε:

 

– Τίποτα δεν κατάλαβες, βρε Γιωργάκη. Εσύ το είπες σαν βιαστικός ψάλτης. Άκου τί φοβερά πράγματα λέει αυτό το τροπάριο. Ο Χριστός μετά την ανάστασή Του δεν μας πέρασε απέναντι από ένα ποτάμι, από ένα ρήγμα γης, από μία διώρυγα, από μία λίμνη ή από την Ερυθρά Θάλασσα. Μας πέρασε απέναντι από ένα χάος, από μία άβυσσο, που ήταν αδύνατον μόνος ο άνθρωπος να το περάσει. Αιώνες περίμενε αυτό το πέρασμα, αυτό το Πάσχα. Ο Χριστός μας πέρασε από τον θάνατο στη ζωή. Γι’ αυτό σήμερα «θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, άδου την καθαίρεσιν». Χάθηκε ο θάνατος. Το κατάλαβες; Σήμερα γιορτάζουμε την απαρχή της άλλης βιωτής, της αιωνίου ζωής κοντά Του.

 

Τώρα δεν υπάρχει χάος, θάνατος, νέκρωση, Άδης. Τώρα όλα χαρά, χάρις στην ανάσταση του Χριστού μας. Αναστήθηκε μαζί του η ανθρώπινη φύση. Τώρα μπορούμε και εμείς να αναστηθούμε, να ζήσουμε αιώνια κοντά Του. Τι ευτυχία η Ανάσταση!! «Και σκιρτώντες υμνούμεν των αίτιον». Έχεις δει τα κατσικάκια τώρα την άνοιξη να χοροπηδούν πάνω στο γρασίδι, να τρώνε λίγο από τη μάνα τους και να χοροπηδούν ξανά; Αυτό είναι το σκίρτημα, το χοροπήδημα. Έτσι έπρεπε και εμείς να χοροπηδούμε από την ανείπωτη χαρά για την ανάσταση του Κυρίου μας και τη δική μας...

 

– Μπορώ να σου δώσω μία συμβουλή; συνέχισε. Σε κάθε σου θλίψη, σε κάθε αποτυχία σου, να συγκεντρώνεσαι μισό λεπτό στον εαυτό σου και να λες αργά-αργά αυτό το τροπάριο. Θα βλέπεις ότι το μεγαλύτερο πράγμα στη ζωή σου και στη ζωή όλου του κόσμου έγινε. Η ανάσταση του Χριστού, η Σωτηρία μας. Και θα συνειδητοποιήσεις ότι η αναποδιά που σου συμβαίνει είναι πολύ μικρή για να χαλάσει την διάθεσή σου».

 

(Πηγή: περιοδικό Σύναξη, τ. 50/1994)

Ιανουάριος - Φεβρουάριος 2024

 

Μας Φωτίζει ο Άγιος Πορφύριος

Να μην έχεις κανένα θέλημα.
Αυτό έχει μεγάλη αξία, είναι το παν!

pporfyrioskausokalibiths

 

Να ζητάμε απ’ τον Θεό να γίνει το θέλημά Του στη ζωή μας. Οι προσευχές μας δεν εισακούονται, διότι δεν είμαστε άξιοι. Πρέπει να γίνεις άξιος, για να προσευχηθείς. Δεν είμαστε άξιοι, διότι δεν αγαπάμε τον πλησίον μας ως εαυτόν.

 

Το λέει ο ίδιος ο Χριστός:

 

«Εάν ουν προσφέρης τό δώρον σου επί το θυσιαστήριον, κακεί μνησθής ότι ο αδελφός σου έχει τι κατά σου, άφες εκεί το δώρον σου έμπροσθεν του θυσιαστηρίου και ύπαγε πρώτον, διαλλάγηθι τω αδελφώ σου και τότε ελθών πρόσφερε το δώρον σου».

 

Να πάεις πρώτα να συμφιλιωθείς με τον αδελφό σου, να συγχωρεθείς, για να γίνεις άξιος. Αν δεν γίνει αυτό, δεν μπορείς να προσευχηθείς. Αν δεν είσαι άξιος, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Όταν τακτοποιήσεις όλες τις εκκρεμότητες και ετοιμασθείς, τότε πάεις και προσφέρεις το δώρο σου. Άξιοι γίνονται όσοι επιθυμούν και λαχταρούν να γίνουν του Χριστού, όσοι δίνονται στο θέλημα του Θεού.

 

Να μην έχεις κανένα θέλημα, αυτό έχει μεγάλη αξία, είναι το παν. Ο σκλάβος δεν έχει κανένα θέλημα. Το να μην έχομε κανένα θέλημα μπορεί να γίνει μ’ έναν τρόπο απαλό· με την αγάπη στον Χριστό και την τήρηση των εντολών Του.

 

«Ο έχων τας εντολάς μου και τηρών αυτάς, εκείνος εστιν ο αγαπών με· ο δε αγαπών με αγαπηθήσεται υπό του Πατρός μου και εγώ αγαπήσω αυτόν και εμφανίσω αυτώ εμαυτόν».

 

Χρειάζεται αγώνας. Έχομε να παλέψομε «προς τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου». Έχομε να παλέψομε «με τον λέοντα τον ωρυόμενον». Δεν επιτρέπεται στον αγώνα να επιτύχει ο πολυμήχανος. Αυτό προϋποθέτει δάκρυα, μετάνοια, προσευχή, ελεημοσύνη, αίτηση με συνοδεία την εμπιστοσύνη στον Χριστό και όχι στην ολιγοπιστία.

 

Μόνον ο Χριστός μπορεί να μας βγάλει απ’ τον κλοιό της ερημιάς.

 

Προσευχή και μετάνοια και ελεημοσύνη. Δώστε έστω κι ένα ποτήρι νερό, αν δεν έχετε χρήματα. Και να ξέρετε ότι όσο αγιάζεσθε, τόσο εισακούονται οι προσευχές σας.

 

Απόσπασμα από το βιβλίο του Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου, «Βίος και Λόγοι»

Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2023

Μας Φωτίζει ο Άγιος Πορφύριος

Με την μελέτη των θείων λόγων μπορείτε να γίνετε άγιοι

pporfyrioskausokalibiths

 

Να εντρυφάτε στις Γραφές. Να αγαπήσετε τη μελέτη. Εγώ, όσο ακούω το Ψαλτήρι και τους Κανόνες, τόσο δεν τα χορταίνω. Είναι τόσο πραγματικά και ελκυστικά που δεν έχουν χορτασμό. Να διαβάζετε καθαρά, μία-μία τις λέξεις. Να τις λέτε και να τις ακούτε κιόλας. Αυτό βοηθάει πολύ. Και όπου βλέπετε και υπάρχει πολλή ουσία, να το ξαναδιαβάζετε, για να το καταλάβετε καλύτερα. Εγώ τί να σας πω! Τα ακούω με δίψα, ξανά και ξανά! Γλυκαίνουν την ψυχή.

 

Εφόσον λοιπόν θα ορέγεσθε, εφόσον θα διαβάζετε, εφόσον θα ακούετε στην εκκλησία τα λόγια των Μηναίων, του Ψαλτηρίου και όλων των βιβλίων της Εκκλησίας μας και θα τα αισθάνεστε, όταν χτυπάει το σήμαντρο, αμέσως θα τρέχετε να ακούσετε το «Εξεγερθέντες του ύπνου προσπίπτομέν Σοι, Αγαθέ» με αγάπη και λαχτάρα. Επανέρχεται τότε η ψυχή στην αρχική της λαμπρότητα, στην αρχέγονη κατάσταση, στο αρχαίο κάλλος.

 

Τι λέει ο Θεός; «Προς τίνα επιβλέψω, ει μη προς τον πράον και ησύχιον και τρέμοντά μου τους λόγους!» Αυτόν που αγαπάει τους λόγους Του, ο Χριστός τον χαριτώνει και όλα τα καλά γι’ αυτόν γίνονται εύκολα.

 

Όπως βλέπετε, χωρίς πόλεμο και χωρίς αγώνες αιματηρούς, αγιαζόμαστε. Ευφραίνεται η ψυχούλα μας, ηδύνεται η ακοή μας ακούγοντας τα τροπάρια και κάτι γίνεται μέσα μας. Αυτή η ευχαρίστηση φέρνει θείο ενθουσιασμό και η ψυχή μας γίνεται άξια να δεχθεί την χάρη του Θεού και την αγιάζει ο ίδιος ο Θεός. Εμείς χωρίς την θεία χάρη όσες προσπάθειες και να κάνουμε δεν μπορούμε να αγιασθούμε. Ενώ με τη μελέτη του θείου λόγου μπορούμε απλά και χωρίς κόπο να γίνουμε άγιοι.

 

(Από το βιβλίο «Βίος και Λόγοι» Γέροντος Πορφυρίου, Ι. Μονή Χρυσοπηγής)

Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2023

Μας Φωτίζει ο Άγιος Πορφύριος

Πως Να Αγαπάμε

pporfyrioskausokalibiths

 

Πρέπει ν’ αγαπήσουμε πολύ τον Χριστό.

Ο Χριστός είναι ο Παράδεισος. Τον Παράδεισο οι άγιοι τον ζουν από δω. Είμαστε εύκολοι να ευχόμαστε «καλόν Παράδεισον» και μάλιστα οι Μοναχοί το έχουν πολύ πρόχειρο να λένε «καλόν Παράδεισον». Το λένε όμως πολύ τυπικά, χωρίς να ξέρουν τι λένε.

 

Ο Παράδεισος είναι μέσα μας. Μην περιμένουμε να βρούμε κήπους με ολόδροσα λουλούδια και αηδόνια. Αυτά είναι ανθρώπινες παρομοιώσεις.

 

Ο Παράδεισος είναι ο Χριστός και όποιος αγαπήσει τον Χριστό και βάλει τον Χριστό μέσα του, έχει τον Παράδεισο. Ζει τότε πράγματα που δεν λέγονται.

 

Μόνον λέγε: «Ζω δε ουκέτι εγώ, ζει δε εν εμοί Χριστός».

Τότε δεν έχουμε καμιά λύπη, καμιά στενοχώρια. Θα είμαστε συνέχεια αγαλλώμενοι.

 

Εγώ γνώρισα στο Άγιον Όρος πολλούς ασκητάς, που πάντα είχαν αγαλλίαση.

 

Ξέρεις να ψάλλεις; Να μάθεις να λατρεύεις τον Θεό! Να ’ξερες με τι λαχτάρα λένε οι Άγιοι την ευχή!

«Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με». Πώς νοιώθουν αυτές τις λέξεις!

 

Όταν ο Χριστός μπει στην καρδιά, τότε δεν υπάρχουν πάθη, εξαφανίζονται. Πού να βρεις τότε μίση και αντιπάθειες και κατακρίσεις και εγωισμούς;

Έρχεται ο άνθρωπος σε άλλη κατάσταση.

– Γέροντα, πώς θα έρθω στην άλλη κατάσταση;

– Όταν αγαπήσεις πολύ τον Χριστό.

 

(Από το βιβλίο «Μαθητεύοντας στον Γέροντα Πορφύριο», Η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος)

 

 

 

Ιούλιος - Αύγουστος 2023

Μας Φωτίζει ο Άγιος Πορφύριος

Πως Να Αγαπάμε

pporfyrioskausokalibiths

 

Το βασικό χάρισμα του πατρός Πορφυρίου ήταν η απέραντη και χωρίς όρια αγάπη του προς τον Χριστό, αλλά και προς τον άνθρωπο. Η θεωρία και η διδασκαλία του ήταν Χριστοκεντρική και Θεανθρωποκεντρική.

 

Ο θεμελιακός προσανατολισμός του γέροντα ήταν ο Θεός. Τίποτα δεν μεσολαβούσε ενδιάμεσα, τίποτα δεν διέκοπτε αυτή τη σχέση. Δοξολογούσε συνεχώς τον Θεό. Έκρυβε μέσα του μία ανεκλάλητη και απέραντη αγάπη για τον Χριστό. Γι’ αυτό ζούσε μονάχα. Είχε μέσα του τον θείο έρωτα, που ήταν καρπός της μακροχρόνιας άσκησης, της βαθιάς ταπείνωσης και της διαρκούς υπακοής, της “χαρούμενης όμως υπακοής”, όπως συνήθως ο ίδιος υπογράμμιζε.

 

Ο γέρων Πορφύριος είχε ανακαλύψει και είχε συναντήσει τον Χριστό και ζούσε έτσι αποκλειστικά γι’ Αυτόν, τον μοναδικό του φίλο. Και όπως ο ίδιος έλεγε, όταν βρούμε τον Χριστό, ας είναι και μία σπηλιά, καθόμαστε εκεί και φοβόμαστε να φύγουμε για να μη χάσουμε το Χριστό. Αλλά και ο Kύριος από την άλλη μεριά, πού είναι η πηγή της ζωής και της χαράς, είχε εγκύψει μέσα στην ψυχούλα του γέροντα, τον είχε βοηθήσει με το φως το αληθινό να Tον αναγνωρίσει και να Tον αισθάνεται μέσα του, να βιώνει την παρουσία Tου μέσα στην ψυχή του, να Τον θεωρεί ως φίλο του, ως τον μοναδικό φίλο του.

 

Λέει χαρακτηριστικά μεταξύ άλλων σε μία μαγνητοφωνημένη ομιλία του: “Έτσι πρέπει να βλέπουμε τον Χριστό. Είναι φίλος μας, είναι αδελφός μας, είναι ό,τι καλό και ωραίο. Είναι το παν. Είναι φίλος και το φωνάζει: σας έχω φίλους, βρε, δεν το καταλαβαίνετε; Είμαστε αδέλφια. Εγώ βρε δεν βαστάω την κόλαση στο χέρι, δεν σας φοβερίζω, σας αγαπάω. Σας θέλω να χαίρεστε μαζί Mου τη ζωή.” Έτσι είναι ο Χριστός. Δεν είναι κατήφεια, ούτε μελαγχολία, ούτε ενδοστρέφεια. Ο Χριστός είναι η ζωή, είναι το παν. Είναι η χαρά, είναι το φως το αληθινό που κάνει τον άνθρωπο να χαίρεται, να πετάει, να βλέπει όλα, να βλέπει όλους, να πονάει για όλους, να θέλει όλους μαζί του, όλους κοντά του.

 

“Αγαπήσατε τον Χριστό και μηδέν προτιμήστε της αγάπης Αυτού.”

 

(Γέρων Πορφύριος, Γ. Κρουσταλάκη, σελ. 55-57)

 

 

Σελίδα 1 από 7

Το Σύμβολον της Πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόνται εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Θα μας βρείτε

Σατωβριάνδου 31 - AΘHNA 104 31 1ος όροφος  (η είσοδος μας είναι διαφορετική της πολυκατοικίας)

Τηλέφωνο: 2105227726

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Top