Σεπτέμβριος – Οκτώβριος  2023

 

Μυστικοί Ασκητικοί Αγώνες
Η εμφάνιση του Χριστού (Μέρος Β’)

agios Paisios

Διηγήθηκε ο ίδιος:

Έζησα ένα γεγονός όταν είχαν σωθεί τελείως οι μπαταρίες (είχαν εξαντληθεί οι δυνάμεις του). Μία νύχτα, και ενώ προσευχόμουν όρθιος, ένιωσα κάτι να κατεβαίνει από πάνω και να με περιλούζει ολόκληρο. Αισθανόμουν μία αγαλλίαση και τα μάτια μου έγιναν δύο βρύσες που έτρεχαν συνέχεια δάκρυα. Έβλεπα και ζούσα αισθητά τη Θεία Χάρη. Μέχρι τότε, συγκινήσεις και τέτοια είχα αισθανθεί πολλές φορές, αλλά τέτοιο πράγμα πρώτη φορά μου συνέβη. Ήταν τόσο δυνατό, τόσο μεγάλο, τόσο συγκλονιστικό το γεγονός, ώστε με στήριξε και με κράτησε για 10 χρόνια, μέχρι που αργότερα στο Σινά έζησα μεγαλύτερες καταστάσεις με άλλο τρόπο.

 

Η αυθεντικότητα της μαρτυρίας του ίδιου του γέροντα Παΐσιου για το υπερβατικό αυτό γεγονός είναι αυτή που δίνει τις απαντήσεις. Απαντήσεις σε όλους και όλες εμάς που ζητάμε ένα θαύμα για να πιστέψουμε. Τραγικό όμως δεν είναι να φύγουμε από αυτό τον κόσμο δίχως θαύμα, αλλά να φύγουμε δίχως σημείο. Δίχως δηλαδή να έχουμε την εμπειρία του Θεού μέσα μας. Να Τον αισθανθούμε και να ενωθούμε μαζί Του.

 

Ίσως όμως αυτό που έχει πραγματικά ανάγκη η ψυχή μας να μην είναι το ενδεχόμενο ξεγέλασμα ενός θαύματος που μας θεραπεύει και μετά μας αφήνει να ξεχνούμε, αλλά η εμπειρία της παρουσίας του (Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος).

 

(Μυστικοί ασκητικοί αγώνες του Αγίου Παϊσίου, Μ. Βιτάλης, σελ. 67-68)

 

Ιούλιος – Αύγουστος 2023

 

Μυστικοί Ασκητικοί Αγώνες
Η εμφάνιση του Χριστού (Μέρος Β’)

agios Paisios

Στόχο από παιδί ο γέροντας Παΐσιος είχε την αιωνιότητα, τη χάρη, την αλήθεια, τον ίδιο τον Θεό. Τιμούσε την ανθρώπινη φύση του, δεν την περιφρονούσε, δεν ντρεπόταν γι’ αυτήν, δεν την αδικούσε.

 

Από την παιδική του ηλικία ήταν ένα μυστήριο ανεξιχνίαστο για πολλούς. Όμως η καρδιά του χωρούσε όλους χωρίς διακρίσεις. Ήταν αυθεντικός, φιλάνθρωπος, δοτικός, παρότι ζούσε στη μοναξιά, στη σιωπή. Ήταν ολόκληρος μία αγάπη για όλους, μία αγάπη για όλη την πλάση. Μέσα στην αγάπη του αυτή κρύβονταν όλες οι αρετές.

 

Ο Θεός δεν ήταν για τον Αρσένιο (μετέπειτα Παΐσιο), ειδικά μετά τη θεοπτία που του χαρίστηκε, μία αφηρημένη ιδέα που πρέπει να πιστέψεις. Ούτε η προσωποποίηση του καλού που πρέπει να θαυμάσεις, ούτε μία απόμακρη οντότητα που πρέπει να ανακαλύψεις. Πίστευε από παιδάκι 15 χρόνων ότι ο Θεός είναι πρόσωπο που πρέπει ο καθένας από εμάς να συναντήσει. Ότι η λογική του Ευαγγελίου διαποτίζεται από τη λογική του Σταυρού, ότι στην Ορθόδοξη χριστιανική παράδοση ο Εσταυρωμένος είναι ο Βασιλεύς της Δόξης. Η βασιλεία των ουρανών βιάζεται και την κερδίζουν οι βιαστές της.

 

(Μυστικοί ασκητικοί αγώνες του Αγίου Παϊσίου, Μ. Βιτάλης, σελ. 48-49)

 Μαΐος – Ιούνιος 2023

 

Μυστικοί Ασκητικοί Αγώνες
Η εμφάνιση του Χριστού

agios Paisios

Τα όσα τώρα θα διαβάσετε παρακάτω, που είναι τόσο συγκλονιστικά, τα διηγήθηκε ο ίδιος ο γέροντας Παΐσιος:

 

Από 11 χρονών διάβαζα βίους Αγίων και έκανα νηστείες και αγρυπνίες. Ο αδερφός μου ο μεγαλύτερος έπαιρνε και έκρυβε τους βίους. Δεν κατάφερε όμως τίποτα. Πήγαινα στο δάσος και συνέχιζα. Κάποιος φίλος του τότε, ο Κώστας, του είπε: «Θα σου τον κάνω εγώ να τα παρατήσει όλα». Ήρθε λοιπόν και μου ανέπτυξε τη θεωρία του Δαρβίνου. Κλονίστηκα τότε και είπα: «Θα πάω να προσευχηθώ και αν ο Θεός είναι Θεός, τότε θα μου παρουσιαστεί για να πιστέψω».

 

Πήγα και άρχισα μετάνοιες και προσευχή για ώρες, αλλά τίποτε! Στο τέλος, τσακισμένος σταμάτησα. Μου ήρθε τότε στη σκέψη κάτι που μου είχε πει ο Κώστας: «Παραδέχομαι ότι ο Χριστός είναι ένας σπουδαίος άνθρωπος, δίκαιος, ενάρετος, τον οποίο εμίσησαν από φθόνο για την αρετή του και τον καταδίκασαν οι συμπατριώτες του». Τότε είπα: «Αφού είναι τέτοιος, και άνθρωπος να ήταν, αξίζει να τον αγαπήσω, να τον υπακούσω και να θυσιαστώ για αυτόν. Δεν θέλω ούτε παράδεισο, ούτε τίποτε. Για την αγιότητα και την καλοσύνη του αξίζει κάθε θυσία.» Ο Θεός περίμενε την αντιμετώπισή μου.

 

Ύστερα από αυτό παρουσιάστηκε ο ίδιος ο Χριστός μέσα σε άφθονο φως! Φαινόταν από τη μέση και πάνω. Με κοίταξε με πολλή αγάπη και μου είπε: «Εγώ ειμί η ανάστασις και η ζωή. Ο πιστεύων εις εμέ, καν αποθάνη, ζήσεται». Τα λόγια αυτά ήταν γραμμένα και στο Ευαγγέλιο που κρατούσε ανοιχτό στο αριστερό του χέρι.

 

Η θεοπτία, η παρουσία του ίδιου του Χριστού, είναι ένα γεγονός που διέλυσε τους λογισμούς αμφιβολίας από τον 15χρονο τότε Αρσένιο. Γνώρισε με τη χάρη του Θεού τον Χριστό, ως Θεό αληθινό και Σωτήρα του κόσμου.

 

(Μυστικοί ασκητικοί αγώνες του Αγίου Παϊσίου, σελ. 47-48, Μ. Βιτάλης)

 

 

Μάρτιος - Απρίλιος  2023

 

Μυστικοί Ασκητικοί Αγώνες
Πόνος και Ασθένεια

agios Paisios

Ο πόνος είχε γίνει ο μόνιμος σύντροφος της ζωής του Γέροντα Παϊσίου, ισόβιος συνοδός και συνοδοιπόρος. Δεχόταν τις επώδυνες αρρώστιες, όχι μόνο με υπομονή αλλά και με ευχαριστία, με δοξολογία. Δεχόταν με ταπείνωση τα γεγονότα με την ταπείνωση της αποδοχής του θεϊκού θελήματος. Μπορούσε να παραβλέπει τον πόνο, να μην σταματά τον κανόνα του. Έλεγε: «Εσύ (πόνε), τη δουλειά σου και εγώ τη δική μου» και συνέχιζε να προσεύχεται. Και παρότι πονούσε υπερβολικά, αντιμετώπιζε τις δοκιμασίες, τις προσωπικές του ανηφόρες και δυσκολίες, έχοντας τον Χριστό μέσα του, έχοντας τον Θεό κοντά του.

 

Ακόμα όμως και τις στιγμές της αδυναμίας, όταν ο πόνος γίνεται ανυπόφορος για πολλές ημέρες και είχε την αίσθηση της εγκατάλειψης του Θεού, τότε ήταν που βίωνε ξαφνικά την προσωπική του ανάσταση.

 

Είχε τη γλύκα, ότι και αν πονάω και αν δοκιμάζομαι και αν στερούμαι, έχω μέσα μου την αίσθηση και την εμπειρία της πνευματικής Του παρουσίας. Ότι η παρουσία του Θεού υπάρχει για να δώσει στον καθένα μας την αίσθηση της σωτηρίας. Όχι της υγείας, της δύναμης, της ατέλειωτης ζωής σ’ αυτόν τον κόσμο, αλλά τον πόθο της αθανασίας.

 

Έπασχε ο Γέροντας από εκτεταμένες βρογχεκτασίες και από λανθασμένη διάγνωση και θεραπεία είχε πολλές αιμοπτύσεις. Όταν εγχειρίστηκε στους πνεύμονες, κρυολόγησε και του έδωσαν ισχυρή αντιβίωση ενώ ήταν νηστικός. Τότε είναι που του φάνηκε σαν να ξεφλουδίστηκαν τα έντερά του. Έκτοτε απέκτησε μεγάλη ευαισθησία και είχε συχνά ενοχλήσεις.

 

Τον πείραζε πολύ το κρύο στην Παναγούδα και με τα πρώτα κρύα του Φθινοπώρου άναβε την κτιστή θερμάστρα που είχε φτιάξει ο ίδιος.

 

Αντιμετώπισε για μερικούς μήνες πρόβλημα με τη μέση του. Είχε δισκοπάθεια και πονούσε πολύ. Το πρόβλημα δημιουργήθηκε στο Σινά, όπως πήγε κάποια στιγμή να σηκώσει μόνος του μία βαριά πέτρα από γρανίτη.

 

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε συχνά αιμορραγία στα έντερα, που σταδιακά μεγάλωνε. Έφτανε να πηγαίνει συνέχεια στο μέρος όλη την νύχτα και να βγάζει μόνο αίμα. Αρνιόταν όμως να κάνει εξετάσεις και να νοσηλευτεί. Η ασθένειά του επιδεινωνόταν και η ακατάσχετη αιμορραγία δεν αναχαιτιζόταν. Παρ’ όλα αυτά υπέμενε τη δοκιμασία χωρίς να πάρει φάρμακα. Κάποιες φορές λιποθυμούσε στην αυλή της καλύβης του. Το εντυπωσιακό είναι ότι κατά τη διάρκεια της θείας Λειτουργίας η αιμορραγία σταματούσε.

 

(Μυστικοί ασκητικοί αγώνες του Αγ. Παϊσίου, σελ.183, 184)

 

Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2023

 

Μυστικοί Ασκητικοί Αγώνες
Το Υπερκόσμιο Θέαμα Στην Αγρυπνία

agios Paisios

Ήταν 28 Σεπτεμβρίου του 1992. Σε ένα κελί της Καψάλας γινόταν αγρυπνία προς τιμήν του Οσίου Ισαάκ του Σύρου. Μεταξύ των πατέρων ήταν και ο Γέροντας Παΐσιος που ευλαβείτο ιδιαίτερα τον Άγιο Ισαάκ.

 

Η ατμόσφαιρα ήταν κατανυκτική και την αγρυπνία παρακολουθούσαν και δύο Ορθόδοξοι Λιβανέζοι, ένας κληρικός και ένας νέος. Σε μια στιγμή γυρίζει να πει κάτι ο κληρικός στον νέο και βλέπει τον Γέροντα Παΐσιο όρθιο, υπερυψωμένο από το έδαφος εικοσιπέντε με τριάντα εκατοστά, να κρατά με το αριστερό του χέρι το κομποσκοίνι του και να βρίσκεται ολόκληρος μέσα στο φως. Λουσμένος σε ουράνιο φως! Τα ακάλυπτα μέρη του σώματος, το πρόσωπο και τα χέρια του εξέπεμπαν φως πολύ δυνατό!

 

Αντικρίζοντας το ασυνήθιστο αυτό υπερκόσμιο θέαμα, του ήρθε να φωνάξει, αλλά η φωνή του δεν έβγαινε παρά την προσπάθεια του (προσωρινή αφωνία). Βλέποντας την κατάπληξη του κληρικού, ο νέος γύρισε προς τα πίσω και είδε και αυτός το θέαμα. Ο Άγιος Παΐσιος είχε λίγο σκυμμένο το κεφαλάκι του, φαινόνταν να είναι ευτυχισμένος και μειδιούσε.

 

Ξαφνικά το φως δυνάμωσε τόσο και θαμπωμένοι κληρικός και νέος, δεν μπορούσαν να τον αντικρύσουν. Αυτό κράτησε μερικά λεπτά και μετά επανήλθε ο Γέροντας σε φυσιολογική κατάσταση.

 

Το ίδιο υπερφυσικό γεγονός είδε από το Ιερό και άλλος Ορθόδοξος αλλοδαπός ιερέας. Παρευρίσκονταν στην αγρυπνία συνολικά εικοσιπέντε άνθρωποι, αλλά ο Γέροντας «μεταμορφώθηκε» ενώπιον τριών!

 

Στο Άγιον Όρος πολλοί είναι αυτοί που δέχτηκαν τις ευεργεσίες του Αγίου Γέροντα και κατάλαβαν, ότι ο Χριστός δεν είναι μία αόρατη δύναμη, αφηρημένη, αλλά είναι Πρόσωπο που μας αγαπά. Ότι οι προσευχές των Αγίων έχουν τη δύναμη της πύρινης φλόγας, γιατί είναι καρπός σχέσης αγαπητικής, παντοτινής. Καρπός συνεχούς επικοινωνίας μαζί Του.

 

«Αυτός που κατορθώνει», έλεγε ο Γέροντας Παΐσιος, «να έχει συνεχώς τον νου του στον Θεό, νιώθει και την παρουσία του Θεού δίπλα του, με όλη τη Θεία πατρική Του στοργή».

 

Κάθε συνάντηση με έναν αγιορείτη γέροντα είναι μία επαφή με τον θεόπτη Μωυσή. Κάνει τη ζωή σου «Όρος Σινά», τη μεταμορφώνει σε «Όρος Θαβώρ», όπου ακούγεται η φωνή του Θεού. Την καθιστά Άγιον Όρος, που επιβεβαιώνει την αιώνια Παρουσία Του.

 

(Μυστικοί ασκητικοί αγώνες του Αγ. Παϊσίου, σελ. 182, 183)

Σελίδα 2 από 6

Το Σύμβολον της Πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόνται εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Θα μας βρείτε

Σατωβριάνδου 31 - AΘHNA 104 31 1ος όροφος  (η είσοδος μας είναι διαφορετική της πολυκατοικίας)

Τηλέφωνο: 2105227726

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Top