Μάιος  -  Ιούνιος  2025

Ο Θεός Άκουσε Την Προσευχή Μιας Πόρνης

Μία πονεμένη χήρα μάνα βρίσκεται σ’ ένα νοσοκομείο με το δίχρονο παιδάκι της να χαροπαλεύει από λευχαιμία. Ο πόνος της είναι πολύ μεγάλος, διότι ήδη έχει χάσει άλλα δύο παιδιά. Όσο περνούσαν οι ώρες, τόσο και πιο πολύ μεγάλωνε η απελπισία της. Όμως εκτάκτως πέρασε από το θάλαμο ο Διευθυντής του τμήματος, γιατί κάποια οικογένεια τον είχε καλέσει «επί πληρωμή» για να δει το κοριτσάκι τους και αισθανόμενος παρόρμηση -ασφαλώς εκ Θεού- πέρασε να δει πώς ήταν και τ’ άλλα παιδάκια. Και τότε πρόσεξε και το δίχρονο παιδάκι της χαροκαμένης εκείνης μάνας. Το εξέτασε και της είπε:

– Λυπάμαι πολύ, κυρία μου. Πάρε το παιδάκι σου και φύγε τώρα, για να πεθάνει τουλάχιστον στην αγκαλιά σου και στο σπίτι σου.

Σαν το άκουσε αυτό η δύστυχη μάνα, όλα γύρω της μαύρισαν και έπεσε στο κρεβατάκι του παιδιού της σπαράζοντας με λυγμούς. Έξαλλη από τον πόνο, τύλιξε το παιδάκι της με μια κουβερτούλα, το έσφιξε στην αγκαλιά της και έφυγε τρέχοντας. Βγήκε στον δρόμο…Παντού επικρατούσε ερημιά και ησυχία. Κανένας άνθρωπος, ούτε καν αυτοκίνητο δεν κυκλοφορούσε. Μόνον ο δικός της σπαραγμός ακουγόταν.

Σε μια στροφή του δρόμου, βλέπει ξαφνικά μπροστά της μια νεαρή, σχετικά, γυναίκα, περίπου 30 ετών. Μόλις είχε τελειώσει τη «δουλειά» της. Ήταν πόρνη και είχε τελειώσει την νυχτερινή της βάρδια. Μόλις έφθασε η μάνα μπροστά της, την σταμάτησε, της έβαλε με βία το παιδάκι της μέσα στην αγκαλιά της, έπεσε στα πόδια της και φώναξε:

– Σώσε το παιδί μου! Σώσε το παιδί μου! Σώσε το παιδί μου!!!!

Τα έχασε εκείνη! Πόρνη ήταν, αμαρτωλή, αφού μόλις είχε τελειώσει την δουλειά της αμαρτίας! Τι να κάνει; Στα πόδια της μια μάνα, στα χέρια της ένα παιδί που έσβηνε. Το είδε ότι έσβηνε. Σήκωσε τα μάτια της στον ουρανό και είπε με δυνατή φωνή:

– Τι προσευχή να κάνω τώρα, Θεέ μου; Εγώ είμαι αμαρτωλή, εγώ είμαι πόρνη! Τώρα μόλις «τελείωσα» την εργασία μου. Αν δεν μ’ ακούς εμένα, και δεν θα με ακούσεις βέβαια, άκουσε τουλάχιστον αυτήν την πονεμένη μάνα.

Αυτά είπε. Κι εκείνη τη στιγμή έγινε το θαύμα!!! Κατέβηκε ένα φως από τον ουρανό και το παιδί άνοιξε τα μάτια του, φώναξε «μανούλα μου» κι άπλωσε τα χεράκια του αγκαλιάζοντας την πόρνη, γιατί νόμισε ότι αυτή ήταν η μανούλα του.

– Πάρτο, της είπε. Ο Θεός έκανε το θαύμα Του!

Ο Θεός άκουσε τη προσευχή μιας αμαρτωλής. Όχι της μάνας! Μιας αμαρτωλής, μιας πόρνης! Αυτό τάραξε τα λιμνάζοντα νερά στη ψυχή της αμαρτωλής γυναίκας, ώστε με συντριβή και μετάνοια, εξομολόγηση και θεία κοινωνία οριστικά πλέον άλλαξε το σκοτάδι της αμαρτίας με την νέα εν Χριστώ ζωή. Δόξα στο Όνομά Σου, Κύριε!

(Από το βιβλίο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΥΣ,
πρωτ. Στέφανου Αναγνωστοπούλου, σελ. 47-48)