Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2024
Σκέψεις Με Την Ευκαιρία Των Χριστουγέννων
Μέσα σε μια μεταβαλλόμενη κοινωνία, η ροή των ανθρωπίνων πραγμάτων αλλάζει και παίρνει πολλές φορές απρόβλεπτες διαστάσεις. Στην όλη αυτή μεταβολή, από ανθρωπίνης πλευράς, μόνον μια παράμετρος παραμένει σταθερή. Η προσπάθεια του ανθρώπου. Η προσπάθεια του ανθρώπου παραμένει πάντα σταθερός άξονας κάθε δημιουργίας. Η μάνα αγωνίζεται πάντα με αγάπη και αυτοθυσία για τον άντρα και τα παιδιά της, ο εργαζόμενος έχει τα δικά του προβλήματα που πρέπει να ξεπεράσει, ο άνεργος και μάλιστα ο νέος, αντιμετωπίζει την ανελέητη κατάσταση που φέρνει η πάροδος του χρόνου. Η επιστήμη προσπαθεί να βελτιώσει τις ανθρώπινες συνθήκες ζωής. Πρέπει να προσπαθήσει ο άνθρωπος, να αγωνιστεί, να κοπιάσει. Ο αγώνας είναι διαρκής. Η προσπάθεια για κάποια υπέρβαση είναι ασταμάτητη. Υπέρβαση από το πρόσκαιρο.
Γιατί αν δεν νιώσεις το πρόσκαιρο, το πεπερασμένο, πώς θα αντιληφθείς και πώς θα καταστήσεις δυνατό το να γευτείς το άπειρο, την αιωνιότητα; Στο τέλος, ο άνθρωπος είναι πλασμένος για την αιωνιότητα και αυτή είναι η καθοριστική του επιδίωξη. Για ποιο πράγμα και γιατί προσπαθούμε στη ζωή μας; Έχουμε ιεραρχήσει τους στόχους μας, τί ψάχνουμε στη ζωή μας και ποιος είναι ο σκοπός μας; Ξεχνάμε πως ένας μόνο στόχος της ανθρώπινης ζωής είναι εφικτός. Και αυτός αναφέρεται στην πνευματική μας υπόσταση. Η πνευματική μας πορεία παραμένει στο περιθώριο, ενώ αυτή εξαρτάται και από τη δική μας συγκατάθεση. Την ξεχνάμε και πολλές φορές την παραγνωρίζουμε. Η πνευματική μας πορεία πολλές φορές παραμελείται. Γι’ αυτό και η προσπάθεια του ανθρώπου πρέπει σε αυτό το σημείο να δώσει την προσοχή της.
Η προσπάθειά μας καθορίζεται από τον τρόπο που θα διατηρήσουμε την πίστη μας στον Θεό. Τούτο σημαίνει αυτόματα ότι πιστεύουμε και στην αποστολή του ανθρώπου πάνω στη γη. Η διατήρηση της χριστιανικής μας πίστης πρέπει να είναι πρωταρχικό μας μέλημα. Κύρια προσπάθεια του ανθρώπου είναι να παραμείνει άνθρωπος, με άλφα κεφαλαίο. Η προσπάθεια αυτή μειώνει τα αδιέξοδα, αυξάνει την πίστη, εξουδετερώνει τα αισθήματα ανασφάλειας που καταστρέφουν κάθε ελπίδα. Η εγκατάλειψη και η παραίτηση μπροστά στα δύσκολα δεν αποδίδουν ποτέ καρπούς. Η προσπάθεια κερδίζεται πάντα με νίκες, όσο κι αν τούτο φαίνεται δύσκολο. Τί άλλο μπορεί να σημαίνει το «καθ’ ομοίωσιν», αν όχι μια θεϊκή προτροπή που μπορεί και την τελειότητα να επιδιώκει;
Μην ξεχνάμε ότι ο δρόμος του ουρανού είναι ανοιχτός για όλους τους ανθρώπους. Η γέννηση του Χριστού άνοιξε διάπλατα τον δρόμο αυτό και είναι δωρεάν. Η αγάπη πάντοτε είναι ανιδιοτελής και ο Θεός είναι αγάπη (Ευαγγελιστής Ιωάννης). Η προσπάθεια για πνευματική καταξίωση πλέον, δεν χρειάζεται παρά δύο μόνο πράγματα: την θέληση τη δική μας και τη Χάρη του Θεού. Αν θελήσουμε ειλικρινά, ο καρδιογνώστης Χριστός θα μας οδηγήσει στον δρόμο του ουρανού.
Φωτεινή Ηλιοπούλου