Νοέμβριος - Δεκέμβριος 2014

 

elpida«Αποτυχία! Αποτυχία!» φώναξε απελπισμένα η δεκαοκτάχρονη κοπέλα και τσαλάκωσε με νευρικότητα το φύλλο της εφημερίδας που κρατούσε. Όσο κι αν διάβασε προσεκτικά τα ονόματα, το δικό της δεν υπήρχε στη στήλη των επιτυχόντων. Μάταιο, λοιπόν, τόσο διάβασμα, τόσα ξενύχτια, τόσες στερήσεις για τα έξοδα του φροντιστηρίου! Ένας ανείπωτος πόνος διαπέρασε σαν βέλος τη νεανική της καρδιά.

«Αποτυχία στην επιλογή μου», λέει με σπαραγμό ο νέος που είχε δώσει όλη του την αγάπη και την εμπιστοσύνη στην όμορφη και γελαστή κοπέλα, η οποία τώρα αλλού χαρίζει την αγάπη της και τα νιάτα της.

Πόσες φορές η αποτυχία δεν οδηγεί στην απελπισία και σε απεγνωσμένα διαβήματα! Γιατί η απελπισία είναι το πιο αποτελεσματικό μέσο που χρησιμοποιεί ο διάβολος για να καταστρέψει τον άνθρωπο.

Ο πόνος της απελπισίας αντιμετωπίζεται με το μοναδικό και αποτελεσματικό φάρμακο, που είναι η ελπίδα. Η ελπίδα, ενωμένη με την πίστη και την αγάπη, δίνει τη χαρά στη ζωή και τη νίκη πάνω στην απελπίσία. Ο Ψαλμωδός μας φωτίζει λέγοντας: <<Γιατί είσαι περίλυπος ψυχή μου; Γιατί ταράζεσαι μέσα μου; Έλπιζε στον Θεό>>. Σήκωσε τα μάτια σου ψηλά, δες το λαμπερό ήλιο που κάποτε φτάνει στη δύση του, όμως υπάρχει ελπίδα της ανατολής του πάλι το πρωί. Μη μείνεις όμως στην ελπίδα. Προχώρησε στην πίστη στον Χριστό, τον παντοδύναμο, τον πανάγαθο, που έχει ειδικευθεί μέσα στους αιώνες να ελευθερώνει τον άνθρωπο από την απελπισία. Ζήτησε τη βοήθειά Του. Δεν θα σου την αρνηθεί.

Η εξέλιξη της σύγχρονης ζωής δεν προσφέρει καμία ελπίδα στην αντιμετώπιση της απελπισίας. Οι άνθρωποι γίνονται όλο και περισσότερο υλιστές, ιδιοτελείς, φίλαυτοι, άγριοι και εγωκεντρικοί. Η μόνη φωτεινή αχτίδα βοήθειας είναι ο Χριστός. Ο Χριστός που δίνει, χωρίς να περιμένει να πάρει. Άνθρωποι απελπισμένοι από τη ζωή, όπως ο Ζακχαίος, ο Τελώνης, η Μαρία η Μαγδαληνή και ο ληστής πάνω στο σταυρό, βρήκαν παρηγοριά και ελπίδα στον Χριστό. Η απελπισία που τους κατείχε για την αμαρτωλή ζωή που ζούσαν, εξαφανίστηκε και αναστήθηκε η ελπίδα μιας νέας ζωής εδώ κάτω στη γη, αλλά και μιας υπέροχης ζωής μετά το θάνατο.

Όποιος, λοιπόν, θέλει να ελευθερωθεί από την απελπισία που κάνει τη ζωή του αφόρητη, δεν έχει παρά να στραφεί στον Χριστό και να ζητήσει την ελευθερία του από όλα τα δεινά. Ο Θεάνθρωπος έχει τη δύναμη και τη θέληση να ελευθερώσει τον άνθρωπο από την απελπισία και να του δώσει ελπίδα και δύναμη να συνεχίσει τη ζωή του με το κεφάλι ψηλά.

Μιχάλης Κανταρτζής

Σεπτέμβριος - Οκτώβριος 2014

 

«Άλλωστε καθένας για τις δικές του πράξεις θα δώσει λόγο στον Θεό»

(Γαλάτας 6:5)

Στη σύγχρονη ζωή αφθονούν οι πιέσεις, τα φορτία και τα βάρη που πρέπει να αντιμετωπίσουμε και να σηκώσουμε. Μερικά από αυτά μπορούμε να τα μοιραστούμε με άλλους. Τα πιο πολλά, όμως, πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε και να τα κουβαλήσουμε μόνοι μας, με τη μεγάλη βοήθεια του Θεού.

Αν και, πολλές φορές, οι διάφορες αυτές δοκιμασίες που αντιμετωπίζουμε μας φαίνονται αβάσταχτες, στο τέλος καταλαβαίνουμε ότι ο Θεός έχει ένα υπέροχο σχέδιο για μας. Ο καλός μας Πατέρας, ακόμα και σε δύσκολες καταστάσεις για τις οποίες εμείς είμαστε υπεύθυνοι, δίνει λύσεις που κυριολεκτικά μας καταπλήττουν.

Υπάρχει ένας όμορφος μύθος, που δείχνει πολύ καθαρά ότι τα φορτία μας μπορούν να γίνουν «γέφυρες ευλογίας». Ο μύθος αυτός έχει τον τίτλο «Το παραφορτωμένο μυρμήγκι».

Ένα μυρμήγκι αισθανόταν πολύ άσχημα γιατί έπρεπε να κουβαλήσει ένα κομμάτι άχυρο, που ήταν μακρύ και βαρύ γι’ αυτό. Με δυσκολία σερνόταν στο έδαφος και σε κάποια στιγμή σταμάτησε, γιατί δεν μπορούσε να προχωρήσει άλλο μ’ αυτό το βαρύ φορτίο που σήκωνε. Καθώς η κούρασή του όλο και μεγάλωνε, άρχισε να χάνει τις δυνάμεις του και να θέλει να εγκαταλείψει τον αγώνα του. Και σαν να μην έφτανε αυτό το μεγάλο βάσανο που είχε, ένας δυνατός κρότος το έφερε μέσα σε ένα άνοιγμα του πεζοδρομίου. Αβοήθητο κι απελπισμένο στεκόταν εκεί μέσα χωρίς να ξέρει τι να κάνει. Ξαφνικά, μια σκέψη πέρασε απ’ το μυαλό του. Το φορτίο που κουβαλούσε τόση ώρα, θα μπορούσε να αποδειχτεί μια ευλογία. Προσεκτικά, έβαλε το μακρύ άχυρο κατά μήκος της τρύπας που βρισκόταν, ανέβηκε πάνω σ’ αυτό κι έφτασε ασφαλισμένο στο άλλο άκρο του άχυρου. Το βαρύ φορτίο είχε γίνει η γέφυρα της σωτηρίας του.

Ο μύθος αυτός έχει ένα πολύ χρήσιμο δίδαγμα. Το φορτίο που σηκώνουμε, μπορούμε να το παρομοιάσουμε με το δυνατό χέρι της αγάπης του Θεού στον ώμο μας. Μέσα στις αναποδιές και τις δοκιμασίες ο καλός Θεός μας δυναμώνει για να αντιμετωπίζουμε νικηφόρα κάθε δυσκολία. Αν το αναγνωρίσουμε αυτό και Τον εμπιστευτούμε, θα δούμε πως, εκείνο που αρχικά εμείς θεωρήσαμε σαν μεγάλο φορτίο, ο Κύριος το χρησιμοποίησε για να μας διδάξει, να μας φωτίσει, να μας κάνει πνευματικούς και να μας βγάλει νικητές για μια ακόμη φορά.

Αυτό που στην αρχή σκεφτόμασταν ότι ήταν ένα ασήκωτο φορτίο που δεν μπορούμε να το κουβαλήσουμε, ο Κύριος θα το χρησιμοποιήσει, ώστε να αυξήσει την πίστη μας και την εμπιστοσύνη μας σ’ Αυτόν και να δοξαστεί ο Παντοδύναμος και Πανάγαθος στη ζωή μας και με τη ζωή μας. Ας μάθουμε, λοιπόν, να δοξάζουμε τον Κύριο για ό,τι μας συμβαίνει. Γιατί, ό,τι κι αν μας συμβαίνει, βοηθά και συνεργεί για το καλό μας, εφ’ όσον αγαπούμε τον Θεό φυσικά.

ΤΡΟΠΑΡΙΟΝ

Ευλογητός ει, Χριστέ ο Θεός ημών, ο πανσόφους τους αλιείς αναδείξας, καταπέμψας αυτοίς το Πνεύμα το Άγιον, και δι’ αυτών την οικουμένην σαγηνεύσας. Φιλάνθρωπε, δόξα σοι.

ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ

Ότε καταβάς τας γλώσσας συνέχεε, διεμέριζεν έθνη ο Ύψιστος, ότε του πυρός τας γλώσσας, διένειμεν, εις ενότητα πάντας εκάλεσε, και συμφώνως δοξάζομεν το πανάγιον Πνεύμα.

ΤΡΟΠΑΡΙΟΝ

Ανελήφθης εν δόξη, Χριστέ ο Θεός ημών, χαροποιήσας τους μαθητάς, τη επαγγελία του Αγίου Πνεύματος, βεβαιωθέντων αυτών δια της ευλογίας, ότι συ ει ο Υιός του Θεού, ο λυτρωτής του κόσμου.

ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ

Την υπέρ ημών πληρώσας οίκονομίαν, και τα επί γης ενώσας τοις ουρανίοις, ανελήφθης εν δόξη, Χριστέ ο Θεός ημών, ουδαμόθεν χωριζόμενος, αλλά μένων αδιάστατος, και βοών τοις αγαπώσι σε. Εγώ ειμί μεθ’ υμών, και ουδείς καθ’ υμών.

ΤΡΟΠΑΡΙΟΝ

Χριστός ανέστη εκ νεκρών, θανάτω θάνατον πατήσας, και τοις εν τοις μνήμασι ζωήν χαρισάμενος. 

ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ

Ει και εν τάφω κατήλθες, αθάνατε, αλλά του άδου καθείλες την δύναμιν, και ανέστης ως νικητής, Χριστέ ο Θεός, γυναιξί μυροφόροις φθεγξάμενος. Χαίρετε, και τοις σοις αποστόλοις ειρήνην δωρούμενος, ο τοις πεσούσι παρέχων ανάστασιν.

ΤΡΟΠΑΡΙΟΝ

Εν τη Γεννήσει, την παρθενίαν εφύλαξας, εν τη Κοιμήσει, τον κόσμον ου κατέλιπες Θεοτόκε. Μετέστης προς την ζωήν, Μήτηρ υπάρχουσα της ζωής, και ταις πρεσβείαις ταις σαις λυτρουμένη, εκ θανάτου τας ψυχάς ημών.

ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ

Την εν πρεσβείαις ακοίμητον Θεοτόκον, και προστασίαις αμετάθετον ελπίδα, τάφος και νέκρωσις ουκ εκράτησεν, ως γαρ ζωής Μητέρα, προς την ζωήν μετέστησεν, ο μήτραν οικήσας αειπάρθενον.

ΤΡΟΠΑΡΙΟΝ

Μετεμορφώθης εν τω Όρει, Χριστέ ο Θεός, δείξας τοις Μαθηταίς σου την δόξαν σου, καθώς ηδύναντο. Λάμψον και ημίν τοις αμαρτωλοίς, το φως σου το αϊδιον, πρεσβείαις της Θεοτόκου, Φωτοδότα, δόξα σοι. 

ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ

Επί του Όρους μετεμορφώθης, και ως εχώρουν οι Μαθηταί σου την δόξαν σου, Χριστέ ο Θεός, εθεάσαντο, ίνα όταν σε ίδωσι σταυρούμενον, το μεν πάθος νοήσωσιν εκούσιον, τω δε κόσμω κηρύξωσιν, ότι συ υπάρχεις αληθώς, του Πατρός το απαύγασμα.

ΤΡΟΠΑΡΙΟΝ

Σήμερον της σωτηρίας ημών το κεφάλαιον, και του απ’ αιώνος Μυστηρίου η φανέρωσις, ο Υιός του Θεού, Υιός της Παρθένου γίνεται, και Γαβριήλ την χάριν ευαγγελίζεται. Διό και ημείς συν αυτώ τη θεοτόκω βοήσωμεν, Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σου. 

ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ

Τη  υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια, ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια, αναγράφω σοι η Πόλις σου Θεοτόκε. Αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον, εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσαν, ίνα κράζω σοι, Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε

Σελίδα 10 από 75

Το Σύμβολον της Πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόνται εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Θα μας βρείτε

Σατωβριάνδου 31 - AΘHNA 104 31 1ος όροφος  (η είσοδος μας είναι διαφορετική της πολυκατοικίας)

Τηλέφωνο: 2105227726

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Top