ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ (58)

wolfinsheepsclothingΔόλιος είναι ο λόγος που έχει σκοπό να προκαλέσει κάποιο κακό, κάποια συγκεκριμένη βλάβη και ζημιά στον άλλο. Δόλιος λόγος είναι η συκοφαντία, η ψεύτικη κατηγορία, η διαβολή, η δυσφήμιση. Η συκοφαντία είναι μια σκοτεινή πράξη, που σκοπό έχει να κλονίσει την υπόληψη του άλλου, να καταρρακώσει την τιμή του, να εξευτελίσει τον ίδιο, την οικογενειά του, τα παιδιά του ακόμη και τα άψυχα πράγματα, όπως τα υπάρχοντα και την περιουσία του.

Οι ευσεβείς άνθρωποι όλων των εποχών μαζί με τους δίκαιους της Παλαιάς Διαθήκης παρακαλούν τον Θεό: «Κύριε, την ψυχή μου λύτρωσε από τα χείλη που λένε ψέματα, από τη γλώσσα της απάτης» (Ψαλμ. 119:2), «Απάλλαξέ με απ’ των ανθρώπων την καταπίεση» (Ψαλμ. 118:134) και εύχονται «Να είναι προφυλαγμένοι από της γλώσσας το μαστίγιο» (Ιώβ 5:21), δηλαδή ο Θεός να σε σκεπάζει και να σε φυλάττει από την μάστιγα της συκοφαντικής και δόλιας γλώσσας, γιατί όλοι γνωρίζουν πόσο δύσκολο είναι να αποκατασταθεί η υπόληψη εκείνου που συκοφαντήθηκε. Είναι πολλά τα δάκρυα των συκοφαντημένων, γράφει ο σοφός Εκκλησιαστής (Εκκλ. 4:1), ώστε δεν μπορεί να βρεθεί κάποιος να τους παρηγορήσει. Η πικρία είναι βαθιά, ο ψυχικός πόνος μεγάλος, γι’ αυτό ο ίδιος ο Θεός αναλαμβάνει την προστασία του αδικούμενου από τον συκοφάντη. Ο Θεός θα ταπεινώσει τον συκοφάντη (Ψαλμ. 81:4) θα σε φυλάει «από διαβολής γλώσσης αλλοτρίας» (Παρ. 6:24).

Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης σημειώνει κάτι πολύ σημαντικό για την αξία της ανθρώπινης τιμής που προσβάλλει ο συκοφάντης. Η τιμή είναι ανώτερη και από τη ζωή και επειδή με την συκοφαντία θανατώνεται η τιμή του ανθρώπου, ενώ με τον φόνο θανατώνεται η ζωή του ανθρώπου, άρα η συκοφαντία είναι ανώτερη και από το φόνο. Πιο μεγάλο κακό είναι να σκοτώνει κανείς με την γλώσσα και το λόγο, παρά με όπλα και μαχαίρια, και τούτο γιατί, αυτός που σκοτώνει με όπλα σκοτώνει μόνον ζωντανούς και μάλιστα με κίνδυνο της δικής του ζωής. Ο συκοφάντης όμως σκοτώνει εκ του ασφαλούς, χωρίς ο ίδιος να κινδυνεύει με τα λόγια που εκστομίζει και μάλιστα μπορεί να προσβάλλει και να εκθέσει, όχι μόνο ζωντανούς, αλλά και νεκρούς, οι οποίοι είναι αδύνατον να υπερασπιστούν εαυτούς.

«Ολισθός γλώσσα ανθρώποις, μη λόγω κυβερνωμένη», γράφει ο Θεολόγος Γρηγόριος. Δηλαδή όταν η γλώσσα του ανθρώπου δεν κυβερνάται από τον νου και δεν κατευθύνεται από τον ορθό λόγο, τότε ολισθαίνει, ξεφεύγει και εκτρέπεται σε λόγια απαράδεκτα και επιβλαβή.

(ΛΟΓΟΣ Γεωργ. Σπ. Κωτσάκη, σελ 61, 62, 63)

blasthmiaΜιλάει ο Γέροντας Φιλόθεος Ζερβάκος (Διαχρονικές Λυτρωτικές αλήθειας σελ.24,25)

Ήμουν μικρό παιδάκι στο χωριό μου, που τότε είχε πολλούς κατοίκους, 3000 ανθρώπους, τώρα πια δεν έχει ούτε 400. Οι γονείς μας κι όλοι οι μεγαλύτεροι είχαν πάει στον πόλεμο της Μικράς Ασίας. Πολέμησαν με ανδρεία, έφτασαν μέχρι την Άγκυρα. Αλλά μετά, καταστροφή! Απ’ τους 200 που είχαν φύγει από το χωριό μας, μόνο 30 επέστρεψαν. Δυστυχία… Κλαίγαμε. Όλο το χωριό θρηνούσε για τους σκοτωμένους και τους αιχμαλώτους. Μια βδομάδα δεν φάγαμε, ψωμί δεν βάλαμε στο στόμα. Κάθισαν έξω από την εκκλησία οι στρατιώτες με τα κουρελιασμένα ρούχα τους, ξυπόλητοι, με τα πόδια τους πρησμένα, τα μάτια κόκκινα, κλαμένοι. Και ρωτούσαν οι γέροι:

– Ρε παιδιά, πώς το πάθαμε; Γιατί αυτή η συμφορά;

Ο ένας έλεγε: Φταίνε οι Ρώσοι.

Ο άλλος έλεγε: Φταίνε οι Άγγλοι.

Άλλοι έλεγαν: Φταίνε οι Ιταλοί…

Ένας λοχίας, που πολεμώντας έφτασε ως την Άγκυρα κι είχε αριστεία ανδρείας, λέει:

– Παιδιά, δε φταίνε ούτε οι Ρώσοι ούτε οι Γάλλοι ούτε οι Άγγλοι… Εμείς φταίμε. Από την ώρα που πατήσαμε στη Σμύρνη μέχρι που φθάσαμε στην Άγκυρα, βλαστημούσαμε τον Θεό και την Παναγιά! Μας έφαγαν οι βλαστήμιες…

Στην πραγματικότητα μας άξιζαν ακόμη μεγαλύτερες τιμωρίες. Αν ήθελε ο Θεός, έλεγε στον ήλιο, «φύγε μακριά, να γίνει η γη κρύσταλλο» ή «ζύγωσε στη γη, να την κάνεις κάρβουνο». Μας ανέχεται η άπειρος αγάπη του. Κανείς δε μας αγαπάει όπως ο Χριστός.

Τα δαιμόνια, αγαπητοί μου, δεν τολμούν να πουν λόγο κακό για τον Κύριο, τρέμουν. Κι ο άνθρωπος τι κάνει; Βλαστημάει, ανοίγει το στόμα του και βγάζει φαρμάκι, λάσπη, ακαθαρσία. Βλαστημάει τα θεία, τον Θεό, τον Χριστό, την Παναγιά, το Σταυρό, τους αγίους, τα καντήλια, τις κολυμπήθρες, τα πάντα. Ο άνθρωπος γίνεται χειρότερος κι από το διάβολο. Γιατί ο διάβολος πολλά κάνει, αλλά ένα αμάρτημα δεν το κάνει στα τόσες χιλιάδες χρόνια της ηλικίας του ως τώρα. Δεν βλαστημάει. Τρέμει.

maskaΗ στενοχώρια, είναι ένα απ’ τα μεγαλύτερα σύγχρονα προβλήματα που αντιμετωπίζει το ανθρώπινο γένος. Πάνω από τα μισά κρεβάτια των νοσοκομείων κατέχονται από αρρώστους με νευρικές, συναισθηματικές και διανοητικές παθήσεις.

Ξεχάστε το παρελθόν με τις νεκρές του μέρες. Δείτε το σήμερα. Αυτή την έννοια έχει και η προσευχή: «Τον άρτον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον». Επίσης τα λόγια του Χριστού: «Μη μεριμνάτε για την αύριον, διότι το αύριο μεριμνά για τον εαυτόν του». Χωρίς αμφιβολία, πρέπει να συλλογιζόμαστε το αύριο, να το συλλογιζόμαστε προσεκτικά, να σχεδιάζουμε επάνω σ’ αυτό και να το προετοιμάζουμε. Αλλά να μην έχουμε αγωνία.

Όταν στεναχωριέστε πολύ σκεπτόμενοι μια αποτυχία σας ή ένα κακό που σας συνέβη, ενεργείστε ως εξής: 1) Σκεφθείτε πιο θα ήταν το χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί ύστερα από αυτήν την αποτυχία. 2) Πείστε τον εαυτόν σας να δεχτεί αυτό το χειρότερο και 3) Προσπαθήστε να βελτιώσετε αυτό το χειρότερο που δεχτήκατε.

Να δεχόμαστε το κάθε τι, όσο κακό κι αν είναι ή μας φαίνεται ότι είναι. Η αποδοχή αυτού που μας έχει ήδη συμβεί είναι το πρώτο βήμα για να ξεπεράσουμε τις συνέπειες κάθε δυστυχίας.

Όταν είστε στεναχωρημένοι, απασχοληθείτε με κάτι. Όση ώρα ασχοληθείτε να φτιάξετε κάτι, να διαβάσετε ένα βιβλίο, θα πάψετε να στενοχωριέστε. Ο Τσώρτσιλ τον καιρό του πολέμου δούλευε 18 ώρες το 24ωρο. Και δήλωνε: «Είμαι πολύ απασχολημένος. Δεν έχω καιρό για στενοχώριες». Η απασχόληση και η εργασία γενικά, είναι το καλύτερο φάρμακο για τα κλονισμένα νεύρα.

Δεν πρέπει να στενοχωριέστε για το παρελθόν, γιατί δεν πρόκειται να ζήσετε μ’ αυτό. Μη στεναχωριέστε για μικροπράγματα. Μην επιτρέπετε στις μικροστενοχώριες να καταστρέψουν την ευτυχία σας.

Δεν πρέπει να έχουμε μίσος ή κακία απέναντι σε κανέναν. Όταν μισούμε τους εχθρούς μας, χάνουμε τον ύπνο μας, τη διάθεσή μας, την υγεία μας, την ευτυχία μας. Αν δεν μπορούμε να αγαπάμε τους εχθρούς μας, όπως μας δίδαξε ο Χριστός, ας τους συγχωρούμε τουλάχιστον κι ας το ξεχνάμε. Κι αυτό, για το καλό της υγείας μας και της ευτυχίας μας.

Αντί να μισούμε τους εχθρούς μας, καλύτερα θα ήταν να τους λυπόμαστε. Ας μην εξισωθούμε ποτέ με τους εχθρούς μας, γιατί αν το κάνουμε, θα πληγωθούμε περισσότερο από εκείνους. Ας μην χάνουμε ούτε λεπτό της ώρας συλλογιζόμενοι ανθρώπους που δεν μας αρέσουν. Με την κακία δεν οδηγούμεθα πουθενά, ενώ με την αγάπη παντού. Το να κάνουμε καλό στον άλλον δεν είναι καθήκον. Είναι χαρά, γιατί έτσι καλυτερεύει η υγεία μας και μεγαλώνει η ευτυχία μας. Όταν είμαστε καλοί με τους άλλους, είμαστε καλύτεροι με τον εαυτόν μας.

GHRATEIA•  Πρεσβύτας νηφάλιους είναι, σεμνούς, σώφρονας (Τίτ. β’ 2). Οι γέροντες να είναι προσεκτικοί και άγρυπνοι, σεβαστικοί και σεμνοί, φρόνιμοι.

•  Μη με απορρίψεις, Κύριε, στα γηρατειά μου, όταν θα λιγοστέψουν οι δυνάμεις μου, μη με εγκαταλείψεις (Ψαλμ. ο’ 9).

•  Καμάρι των γερόντων είναι τα εγγόνια τους και καύχημα των παιδιών είναι οι καλοί γονείς τους (Παρ. ιζ’6).

•  Μην περιφρονήσεις άνθρωπο στα γηρατειά του, γιατί από μας τους νεότερους γίνονται οι γέροντες (Σ. Σειρ. η’ 6).

•  Τα γηρατειά που έχουν φρόνηση, είναι καλύτερα από την απαίδευτη νεότητα (Γρηγόριος Θεολόγος).

•  Τίμα περισσότερο τον φρόνιμο νέο από τον ακόλαστο γέρο και τίμα επίσης περισσότερο το γέρο που είναι φιλομαθής από τον αμαθή νέο (Ιερός Χρυσόστομος).

•  Όσοι υπηρετούν τους γέρους, είναι άξιοι ευτυχισμένων γηρατειών (Πατερικό).

•  Αξίωσε μας, Κύριε, προτού επιστρέψουμε στη γη να επιστρέψουμε σε Σένα (Ευχή της Πεντηκοστής).

•  Γήρας τιμάν (Χίλων). Να τιμάς τα γηρατειά.

•  Γήρας προσδέχου (Ισοκράτης). Να περιμένεις τα γηρατειά.

•  Η δύναμη και η ομορφιά είναι τ’ αγαθά της νεότητος και η σωφροσύνη των γηρατειών (Δημόκριτος).

•  Κανένας δεν είναι ερωτευμένος τόσο πολύ με τη ζωή, όσο εκείνος που γερνάει (Σοφοκλής).

•  Στην πράξη υπερτερούν οι νεότεροι, στη σκέψη υπερτερούν οι γεροντότεροι (Ευριπίδης).

•  Να φοβάσαι τα γηρατειά, γιατί δεν έρχονται μόνα τους (Μένανδρος).

•  Πρέπει κανείς να γεράσει, για να πεισθεί πόσο σύντομη είναι ή ζωή (Σοπενχάουερ).

•  Φρόντισε οι ρυτίδες του προσώπου σου να μην επεκταθούν στην καρδιά σου.

(του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου)

TRIFI•      Η τρυφή (καλοπέραση) μάς παρέχει πολλά πράγματα. Είναι μητέρα της νόσου και της αρρώστιας και γεννά πάθη που ξεπερνούν την ιατρική τέχνη (επιστήμη). Και πλεονεξίες και μελαγχολίες, νοθείες, κάθε αμάθεια, ασέλγειες έχουν την αρχή τους στην τρυφή. Είναι πηγή και ρίζα αηδίας. (Ομιλία ΚΒ’ κατά Ιωάννην).

•      Ο τόπος της τρυφής είναι απόκρημνος (επισφαλής) και προκαλεί λήθη του Θεού.

•      Τα δεινά από την τρυφή είναι ασχημοσύνη στο στόμα και την ψυχή.

•      Η τρυφή είναι παρά φύσιν κατάστασις... Διότι όπως ακριβώς ο χείμαρρος, έτσι η τρυφή όλα τα ανατρέπει. Θέλεις τρυφή; Δώσε στους πτωχούς.

•      Κατά την καλοπέραση το ανώτερο (δηλ. η ψυχή) υποδουλώνεται, το δε χειρότερο (το σώμα) εξουσιάζει.

•      Η αμετρία είναι απηγορευμένη. Δεν μας παραγγέλλεται να παραιτούμεθα από την τρυφήν ως ακάθαρτον, αλλά επειδή με την αμετρίαν εξαχρειώνεται η ψυχή.

•      Εκείνα τα οποία κάνει ο λιμός (η πείνα), χειρότερα κάνει η πλησμονή. Ύλη είναι η τρυφή στις άτοπες επιθυμίες.

•      Όπως είναι αδύνατο πράγμα να ανακατώσεις νερό και φωτιά, έτσι να συναντήσεις μαζί τρυφή και κατάνυξη. Η μεν κατάνυξις κάμνει την ψυχή ανάλαφρη, η δε τρυφή από κάθε σίδηρο βαρύτερη.

•      Από την τρυφή και την μέθη φυτρώνουν όλα τα είδη των αμαρτημάτων.

•      Το να ζει κάποιος με τρυφή, δεν νομίζεται ότι είναι φανερό έγκλημα, μεγάλα όμως γεννά σε εμάς κακά.

•      Προκαλεί φοβερό ναυάγιο... Θηρίο είναι η τρυφή φοβερό και ατίθασο.

•      ... Σήμερον είναι καιρός αγώνων, όχι τρυφής, ούτε ανέσεως.

•      Μη μου πεις, τόσες ημέρες νήστευσα... αλλά δείξε μου, εάν, ενώ υπάρχεις θυμώδης, έγινες πράος, και εάν, υπάρχων σκληρός (απάνθρωπος), έγινες φιλάνθρωπος, επειδή εάν μεν μεθάς με θυμό, τι την σάρκα ταλαιπωρείς;

Σελίδα 5 από 12

Το Σύμβολον της Πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόνται εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Θα μας βρείτε

Σατωβριάνδου 31 - AΘHNA 104 31 1ος όροφος  (η είσοδος μας είναι διαφορετική της πολυκατοικίας)

Τηλέφωνο: 2105227726

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Top