ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ (58)

stavros1Είναι ακόμη αλήθεια πως στα χείλη του κάθε πονεμένου συχνά ανεβαίνει εκείνο το γνωστό και βαθύ «γιατί σ’ εμένα Θεέ μου»; Στο ανθρώπινο αυτό «γιατί» δεν νομίζουμε ότι υπάρχει μια εύκολη και γρήγορη απάντηση. Η απάντηση θα ’ρθει πιο αργά, από τον ίδιο τον Εσταυρωμένο Θεάνθρωπο. Ο άνθρωπος αξιώνεται να συμμετέχει στον σταυρό του Κυρίου. Μη νομίζετε ότι είναι κάτι μικρό αυτό. Μέσα από τον πόνο, οι προσευχές είναι σίγουρα πιο κατανυκτικές, πιο θερμές, πιο ευπρόσδεκτες. Δίνουν κατ’ αρχάς τη γαλήνη της υπομονής στη δοκιμασία, λιγοστεύουν την απαιτητικότητα, ταπεινώνουν αληθινά, χαρίζουν τη χαρά της ελπίδος και την υγεία της ψυχής. Μέσα μας θα βρούμε τον Θεό. Όσο πιο γρήγορα Τον συναντήσουμε, τόσο πιο γρήγορα θ’ απελευθερωθούμε και θα χαρούμε αληθινά.

Είπαν ωραία πως πριν μας στείλει ο Θεός τον σταυρό που σηκώνουμε, τον ζύγισε, τον είδε καλά, τον εξέτασε προσεκτικά με την πανσοφία, την αγάπη και την δικαιοσύνη Του. Το αγαθό βλέμμα Του τον παρακολούθησε και η μεγάλη Του καρδιά τον θέρμανε, αφού τον ξαναζύγισε με την άπειρη στοργή Του. Νομίζεις πως είναι πιο βαρύς απ’ ό,τι μπορείς να σηκώσεις, ενώ έχεις άγνωστες δυνάμεις μέσα σου. Μη χάνεις το θάρρος σου, μη τα βάζεις με τον Θεό, γνωρίζει πολύ καλά τι κάνει. Τον ευλόγησε πριν τον θέσει τον σταυρό στους ώμους σου. Σίγουρα μπορείς να τον σηκώσεις. Μη λησμονάς πως πάντα πριν το Κενό Μνημείο είναι ο Γολγοθάς. Η Ανάσταση έπεται της Σταύρωσης.

(Το αληθινό νόημα του πόνου στη ζωή μας, μοναχού Μωυσέως Αγιορείτου, σελ. 7,8)

work-stressΗ διαμόρφωση της σύγχρονης ζωής έχει προξενήσει τέτοιες καταστάσεις, που δημιουργούν σε πολλούς ανθρώπους το άγχος. Μερικές από τις αιτίες του άγχους είναι: το αγχογόνο οικογενειακό περιβάλλον, οι παιδικοί φόβοι, οι αγχώδεις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας, οι μετακινήσεις, η οικονομική και πολιτική αστάθεια, ο φόβος του θανάτου, οι τύψεις της συνείδησης, ο έλεγχος της αμαρτίας και πολλές άλλες.

Για τη θεραπεία του άγχους, η επιστήμη προτείνει τα ελαφρά ή ισχυρά αγχολυτικά, ηρεμιστικά ή θυμοληπτικά φάρμακα, την αποευαισθητοποίηση, την ψυχανάλυση, την απομάκρυνση από το αγχογόνο περιβάλλον και άλλα.

misosΜίσος είναι μία παλιά και μακροχρόνια οργή. Όταν η οργή δεν υποχωρήσει γρήγορα, μεταβάλλεται σε μίσος. Γι’ αυτό ο Απόστολος μας συμβουλεύει και μας προτρέπει να διώχνουμε την οργή εγκαίρως, πολύ γρήγορα: «Ο ήλιος μη επιδυέτω επί παροργισμώ υμών, μηδέ δίδοτε τόπον τω διαβόλω» (Εφεσ. 4:26-27). Απ’ αυτό βλέπουμε ότι, όποιος διατηρεί την οργή και το μίσος κατά του πλησίον του, δίνει τόπο στον διάβολο. Αυτόν ο διάβολος, σαν πνεύμα μίσους που είναι, τον κυριεύει και τον κάνει αιχμάλωτό του.

blablaΤα πολλά λόγια, η πολυλογία, τα απερίσκεπτα λόγια, τα άστοχα και απρόσεκτα λόγια, μόνο προβλήματα και ακαταστασίες δημιουργούν. Και τούτο διότι «εκ πολυλογίας ουκ εκφεύξη αμαρτία» (Παροιμ. 1:19). Είναι αδύνατον να ομιλεί κανείς συνέχεια, να λέει ό,τι του έρχεται στα χείλη και να μην πέφτει στα λάθη του λόγου. Ο Μ. Βασίλειος τονίζει ότι κάθε λόγος που δεν βοηθά στην πνευματική ωφέλεια και οικοδομή της πίστεως, είναι αργολογία, ακόμη και όταν εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι ο λόγος αυτός είναι καλός.

Τέτοιοι είναι οι λόγοι που πικραίνουν, που εκθέτουν, που αποκαλύπτουν μυστικά, που πληγώνουν και τραυματίζουν ψυχικά τον άλλον. Λόγια που λέγονται άκαιρα, άνευ λόγου, χωρίς νόημα, χωρίς ηθικό κριτήριο, χωρίς ντροπή. Συζητήσεις ατελείωτες, χωρίς περιεχόμενο, χωρίς κάποιο συγκεκριμένο σκοπό και στόχο, χωρίς αιτία και προηγούμενη σκέψη.

Ο λόγος του Θεού μάς προειδοποιεί για το μέγιστο κίνδυνο που διατρέχει όποιος λέει πολλά και απερίσκεπτα λόγια. «Ο πλεονάζων λόγω βδελυχθήσεται», δηλ. όποιος ομιλεί πολύ και δεν βάζει χαλινό στη γλώσσα του, αυτόν θα τον βαρεθούν και θα τον αποστραφούν οι άνθρωποι. Είναι χαρακτηριστικό του άμυαλου και ανόητου ανθρώπου, γράφει ο Εκκλησιαστής, το να λέει πολλά λόγια: «άφρων πληθυνεί λόγους» (Εκκλησ. 1:14). Ο ασύνετος άνθρωπος, επειδή δεν έχει τίποτε ωραίο και υψηλό μέσα του, συνέχεια πολυλογεί και γεμίζει τους άλλους με ατέλειωτες ανοησίες.

Όποιος αγαπά την ζωή του και θέλει την ψυχική του ηρεμία, πρέπει να κάνει οικονομία στα λόγια του και να μη λέγει πολλά άκαιρα και επικίνδυνα, που πιθανόν να προκαλέσουν ζητήματα. «Ο αγαπών ζωής φείδεται στόματος αυτού» (Παροιμ. 16:17).

«ΛΟΓΟΣ», Γεωρ. Σπ. Κωτσάκη, σελ. 108,109

ponosΠόνος μέγας και η χρήση της ελευθερίας. Ελευθερία δίχως χαρά, ειρήνη, ανάπαυση, χάρη, δημιουργικότητα και θέρμη είναι δεσμά άθλια, είναι χειρότερη μιας σκοτεινής φυλακής. Η πλήξη στον γάμο, η νωθρότητα στην εργασία, η προπέτεια των παιδιών, η αποτυχία των φίλων, η καχυποψία των συνεργατών, κάνουν και την ημέρα νύχτα και τη γιορτή πένθιμη και οδυνηρή. Αυτός ο πολύς πόνος των ανελεύθερων ανθρώπων πώς θα διωχθεί; Θα διωχθεί; Ο πόνος των γύρω καταστάσεων και σχέσεων υπάρχει για να διώχνει και να παρηγορεί τον μέσα πόνο μας. Ας γνωρίσουμε τα όριά μας και την αντοχή μας. Δεν είμαστε εμείς οι ιατροί του κόσμου. Ο πόνος είναι ο ιατρός, αν τον εκμεταλλευτεί κανείς, για να λυγίσει τα ισχυρά πάθη του και να οδηγηθεί στην ελευθερία. Ο ελεύθερος αληθινά είναι ο υγιής, είναι ο νικημένος από τον πόνο, ο νικητής του πόνου, ο υιός του Θεού. Ο πόνος επαναλαμβάνω θα παραμένει πάντα στην ανθρώπινη ιστορία ως ιατρός, διδάσκαλος κι ελευθερωτής. Μακάριοι οι πρόθυμοι μαθητές και φίλοι του.

Σταματώ όμως εδώ, αγαπητοί μου την αδρή περιγραφή λίγων μορφών του πολύμορφου πόνου. Ο καθένας αν ερωτηθεί θα έχει να καταθέσει τα στίγματα του προσωπικού του μαρτυρίου. Το κύριο θέμα είναι αν αυτός ο πόνος ελάττωσε τη σκληρότητα των λίθινων καρδιών μας, αν είδαμε τον πλησίον διαφορετικά. Ο ανελέητος πόνος πρέπει να μας κάνει τολμηρούς. Ο άγνωστος πλησίον, ο ξένος, ο εχθρός, να γίνει φίλος και αδελφός. Να γίνουμε συμπονετικοί, συμπαθείς και συμπάσχοντες. Ο πόνος να διαλύσει τους φραγμούς, τους φόβους, τις φατρίες και τα φρούρια. Ο φίλος του πόνου δεν γνωρίζει την πλήξη. Ο φίλος του πόνου είναι φίλος όλων των πονεμένων.

(Μοναχού Μωυσέως σελ. 17,18)

Σελίδα 3 από 12

Το Σύμβολον της Πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόνται εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Θα μας βρείτε

Σατωβριάνδου 31 - AΘHNA 104 31 1ος όροφος  (η είσοδος μας είναι διαφορετική της πολυκατοικίας)

Τηλέφωνο: 2105227726

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Top