Διάφορα (85)

Πάει ο Παλιός ο Χρόνος…

klepsydra

Ένας ακόμη χρόνος πέρασε κι ένας καινούργιος ήρθε. Τον υποδεχτήκαμε με χαρές, τραγούδια, εορτασμούς και ευχές. Ευχές για υγεία, ειρήνη σε όλον τον κόσμο, χαρά και ευλογία. Όχι πως δεν πρέπει και δεν χρειάζεται κανείς κάθε μέρα να εύχεται γι’ αυτά. Όχι πως δεν τα αποζητά πάντα. Μα, τούτες τις μέρες, τώρα που ξεφυλλισμένο έκλεισε το βιβλίο του παλιού χρόνου και άνοιξε το άγραφο του καινούργιου, τώρα όλοι προσμένουν κάτι ν’ αλλάξει και να γίνει καλύτερο και οι ευχές που δίνουμε να υλοποιηθούν.

Κάθε φορά που ένας ημερολογιακός χρόνος τελειώνει και δίνει τη σειρά του στον επόμενο, προσπαθούμε να ανακαλύψουμε και μια καινούργια παράμετρο. Τι είναι εκείνο που μας κάνει να δίνουμε τόση σημασία στη διαδοχή μιας στιγμής σε μία άλλη στο γυρισμό του χρόνου; Αν δούμε το θέμα στην πραγματική του διάσταση, θα παρατηρήσουμε ότι τίποτε ουσιαστικά δεν αλλάζει. Η μετάβαση από τη μια στιγμή στην άλλη, δεν διαφέρει από μια άλλη στιγμή της καθημερινότητας. Ο χρόνος έχει σταθερή ροή. Στα μάτια μας ο χρόνος κινείται, φεύγει, κυλάει. Φυσικά, κάθε τι που κινείται, χρειάζεται το χρόνο του. Έτσι μετράμε το χρόνο. Ο χρόνος δεν αποθηκεύεται, δεν μπορούμε να τον κρατήσουμε για να τον χρησιμοποιήσουμε αργότερα. Αν χάσουμε τον χρόνο, τότε αυτός φεύγει και δεν επανέρχεται. «Χρόνου φείδου» έλεγαν οι πρόγονοί μας, που σημαίνει μην ξοδεύεις τον χρόνο σου άσκοπα, σπαταλώντας τον σε άχρηστες και πολλές φορές επιβλαβείς ενασχολήσεις.

Τι να ζητήσουμε όμως από τη νέα χρονιά; Αλήθεια, πόσα πράγματα περιμένουμε απ’ αυτήν; Αλλά και πόσα από τους άλλους για να νιώθουμε χαρούμενοι και ικανοποιημένοι; Μια απάντηση θα μπορούσαμε να δώσουμε: «Ζεστή καρδιά», που μένει πάντα ανοιχτή, να χωράει τα πάντα. Να μην στραφούμε μόνο στον εαυτό μας, αλλά και στον συνάνθρωπό μας, που τόσο μας έχει ανάγκη. Να δούμε τη ζωή και από την πλευρά του άλλου. Και καθώς θέλουμε να μας συμπεριφέρονται οι άλλοι, το ίδιο κι εμείς.

Ας έχουμε, λοιπόν, μια καρδιά γεμάτη αγάπη για όλους. Κυρίως για εκείνους που ζουν ολομόναχοι στον κόσμο. Ας δώσουμε στον χρόνο αυτό νόημα και δημιουργικό σκοπό. Γνωρίζουμε τις ανάγκες των κοντινών μας και των γνωστών συνανθρώπων μας. Ας τις ικανοποιήσουμε στον βαθμό που μπορούμε. Η μεγαλύτερη και ιδιαίτερη χαρά να είναι εκείνη που πηγάζει από οποιαδήποτε προσφορά στον συνάνθρωπό μας.

Ηλιοπούλου Φωτεινή, Εκπαιδευτικός

Θεοφάνεια

theofaneia

Τα Άγια Θεοφάνεια είναι μία από τις αρχαιότερες εορτές της Εκκλησίας μας, η οποία θεσπίσθηκε το 2ο αιώνα μ.Χ. και αναφέρεται στη φανέρωση της Αγίας Τριάδας κατά τη βάπτιση του Ιησού Χριστού.

Η ιστορία της βάπτισης έχει ως εξής: Μετά από θεία εντολή ο Ιωάννης ο Πρόδρομος εγκατέλειψε την ερημική ζωή και ήλθε στον Ιορδάνη ποταμό όπου κήρυττε και βάπτιζε. Εκεί παρουσιάσθηκε κάποια ημέρα ο Ιησούς και ζήτησε να βαπτισθεί. Ο Ιωάννης, αν και το Άγιο Πνεύμα τον είχε πληροφορήσει ποιος ήταν εκείνος που του ζητούσε να βαπτισθεί, στην αρχή αρνείται να Τον βαπτίσει, ισχυριζόμενος ότι ο ίδιος έχει ανάγκη να βαπτισθεί από Εκείνον. Ο Ιησούς όμως του εξήγησε ότι αυτό ήταν το θέλημα του Θεού και Τον έπεισε να Τον βαπτίσει. Και τότε μπροστά στα έκπληκτα μάτια των θεατών διαδραματίσθηκε μία μοναδική και μεγαλειώδης σκηνή, όταν με την μορφή ενός περιστεριού κατήλθε το Άγιο Πνεύμα και κάθισε επάνω στον βαπτιζόμενο Ιησού, ενώ συγχρόνως ακούσθηκε από τον ουρανό η φωνή του Θεού, η οποία έλεγε: «Ούτος εστίν ο Υιός μου ο αγαπητός, εν ω ευδόκησα» («Αυτός είναι ο αγαπημένος μου Υιός, αυτός είναι ο εκλεκτός μου»).

Από τότε, και το βάπτισμα των Χριστιανών, δεν είναι «εν ύδατι», όπως το βάπτισμα «μετανοίας» του Ιωάννη, αλλά «εν Πνεύματι Αγίω». Ο Κύριος, με το να βαπτιστεί, αγίασε το νερό, το έκανε νερό αγιασμού και συμφιλίωσης με το Θεό. Έτσι, η βάπτιση του Κυρίου άνοιξε τη θύρα του μυστηρίου του βαπτίσματος. Με την καθαρτική χάρη του αγίου βαπτίσματος ο παλαιός αμαρτωλός άνθρωπος ανακαινίζεται και με την τήρηση των θείων εντολών γίνεται κληρονόμος της βασιλείας των ουρανών.

(Πηγή: www.saint.gr)

Απελπισία Και Μετάνοια

«Ποτέ μην απελπίζεσαι, ω άνθρωπε. Κανένας δεν πρέπει να απογοητεύεται για τη σωτηρία του. Αμάρτησες; Μετανόησε. Ας μην αμφιβάλλουμε, λοιπόν, ότι θα μας συγχωρεί ο Θεός, αλλά και να προσέχουμε, βέβαια, μήπως με τις πολλές και αλλεπάλληλες φορές συνηθίσουμε στην αμαρτία και μας γίνει χρόνια πάθηση στην ψυχή δυσκολότερη και αθεράπευτη»

(Αγ. Ιωάν. ο Χρυσόστομος)


Πώς να βλέπουμε τους συνανθρώπους μας

Όλους τους πιστούς οφείλομε να τους βλέπουμε σαν έναν και να σκεφτόμαστε, ότι στον καθένα από αυτούς είναι ο Χριστός. Και να έχουμε για τον καθένα τέτοια αγάπη, ώστε να είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε για χάρη Του και τη ζωή μας. Γιατί οφείλουμε να μη λέμε ούτε να θεωρούμε κανέναν άνθρωπο κακό, αλλά όλους να τους βλέπουμε ως καλούς. Κι αν δεις έναν αδελφό να ενοχλείται από τα πάθη, να μην τον μισήσεις αυτόν, μίσησε τα πάθη που τον πολεμούν. Κι αν τον δεις να τυραννιέται από επιθυμίες και συνήθειες προηγουμένων αμαρτιών, περισσότερο σπλαχνίσου τον, μη τυχόν δοκιμάσεις και συ πειρασμό, αφού είσαι από υλικό που εύκολα γυρίζει από το καλό στο κακό. Η αγάπη προς τον αδελφό σε προετοιμάζει να αγαπήσεις περισσότερο τον Θεό. Το μυστικό, λοιπόν, της αγάπης προς το Θεό είναι η αγάπη προς τον αδελφό. Γιατί αν δεν αγαπάς τον αδελφό σου που τον βλέπεις, πώς είναι δυνατό να αγαπάς τον Θεό που δεν τον βλέπεις;

«Ο γαρ μη αγαπών τον αδελφόν όν εώρακε, τον Θεόν όν ούχ εώρακε πώς δύναται αγαπάν» (Α’ Ιωάν. 4:20).

Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος

Το Μυστήριο της Εκκλησίας

agiaparaskevinafpaktou

Η Εκκλησία είναι ο Χριστός παρατεινόμενος στους αιώνες, είναι Θεανθρώπινος οργανισμός. Ο χαρακτηρισμός της Εκκλησίας ως «σώματος Χριστού», είναι ο καταλληλότερος και ουσιωδέστερος για να εκφρασθεί η Θεανθρώπινη φύση της, όσο αυτό είναι δυνατόν. Είναι εγγύτερο προς την ουσία της Εκκλησίας, γιατί τη συνδέει προς το μυστήριο της ενσαρκώσεως και την ταυτίζει προς αυτό.

«Και επί γης ειρήνη…»

EPIGHSEIRHNH

Σε λίγο, όλος ο χριστιανικός κόσμος, από την μια άκρη της γης μέχρι την άλλη, θα γιορτάσει το μεγαλύτερο γεγονός της ανθρωπότητας, τη γέννηση του Ιησού Χριστού, του Σωτήρα του κόσμου.

Τα Χριστούγεννα είναι η γιορτή της ειρήνης, είναι «η παγκόσμια ημέρα των γενεθλίων της ειρήνης». Ήδη ο προφήτης Ησαΐας μίλησε για την έλευση του «Άρχοντα της ειρήνης» και την αιώνια ειρήνη που Αυτός θα φέρει: «Και της ειρήνης Αυτού ούκ έστιν όριον» (Ησ. 9:7).

Κατά τη νύχτα των Χριστουγέννων ο ύμνος των αγγέλων είναι σαφής: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία». Ο άρχων της ειρήνης είναι ο Χριστός και αργότερα κατά τη διάρκεια της παρουσίας Του στη γη θα πει «την ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν». Η ειρήνη του Θεού κατέβηκε από τους ουρανούς και τοποθέτησε τη θεϊκή της ανάσα επάνω στη γη μας. Και φέτος, την άγια νύχτα, ο αγγελικός ύμνος της ειρήνης θα αντηχήσει σ’ όλη τη γη. Προβάλλει όμως το ερώτημα: Πού είναι σήμερα η ειρήνη που έφερε στον κόσμο ο Χριστός; Η ειρήνη είναι υπέρτατη ηθική αξία, γιατί προστατεύει από τον όλεθρο το πολυτιμότερο αγαθό μας, την ίδια μας τη ζωή.

Οι λαοί ξεσηκώνονται ο ένας εναντίον του άλλου. Υπάρχουν σ’ όλο τον κόσμο εξεγέρσεις, αναστατώσεις, καταστροφές, πυρκαγιές, σεισμοί και άλλα φαινόμενα καταστρεπτικά, που πλήττουν την ανθρωπότητα. Πού υπάρχει, λοιπόν, σήμερα η ειρήνη, που τόσο υμνήθηκε και θεωρείται ευλογία Θεού; Κι αυτό γιατί στην εποχή μας υπάρχει κρίση ανθρωπισμού. Η μόνιμη εγκαθίδρυσή της αποτελεί κορυφαία εκδήλωση ανθρωπισμού.

Οι ανθρώπινες σχέσεις περνούν μεγάλη κρίση στην εποχή μας. Η αδιαφορία για τον πλησίον, η αποξένωση, τα φαινόμενα βίας και εγκληματικότητας, δείχνουν πως η ανθρώπινη ύπαρξη ελάχιστα υπολογίζεται. Ο ανταγωνισμός μεταξύ διεθνών οικονομικών οργανισμών, η επεκτατική πολιτική των μεγάλων κρατών, ο εθνικισμός πολλών λαών, ο θρησκευτικός και ιδεολογικός φανατισμός, τα τεράστια συμφέροντα των πολεμικών βιομηχανιών, είναι μερικοί από τους λόγους που οδηγούν σε πολεμικές καταστάσεις. Αν μπορούσαν όλα αυτά τα υπέρογκα ποσά που δαπανώνται για πολεμικούς σκοπούς, να χρησιμοποιηθούν για ειρηνικά έργα, θα έλυναν προβλήματα σοβαρά που μαστίζουν την ανθρωπότητα.

Από την αρχαία εποχή ο άνθρωπος αισθανόταν φόβο και αποτροπιασμό για τον πόλεμο. Κατά τον Ηρόδοτο, τον πατέρα της Ιστορίας, ο πόλεμος έχει χαρακτηριστεί ανοησία και ηλιθιότητα: «Ουδείς ούτως ανόητός εστιν, όστις πόλεμον προ ειρήνης αιρείται», δηλ. Κανείς δεν είναι τόσο ανόητος, ώστε να προτιμάει τον πόλεμο από την ειρήνη, τονίζει ο ιστορικός μας.

Ο Θουκυδίδης πάλι, μιλώντας για τον εμφύλιο πόλεμο στην Κέρκυρα, τονίζει ότι ο πόλεμος είναι «βίαιος διδάσκαλος πάντων». Η Αγία Γραφή αναφέρει ως βασικό αίτιο του πολέμου την αποστασία μας από τον Θεό.

Η ειρήνη δεν είναι υπόθεση μόνο των μεγάλων της γης. Είναι ευθύνη προσωπική του καθενός μας. Να απαγορεύουμε στον εαυτό μας πράξεις βίας. Να είμαστε ειρηνικοί με τους συνανθρώπους μας. Να εμποδίσουμε κάθε αντιπαλότητα και να ειρηνεύουμε τις διχόνοιες.

Φωτεινή Ηλιοπούλου - Εκπαιδευτικός

Σελίδα 1 από 17

Το Σύμβολον της Πίστεως

Πιστεύω εις ένα Θεόν, Πατέρα, Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων. Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, τον Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων. Φως εκ φωτός, Θεόν αληθινόν εκ Θεού αληθινού γεννηθέντα, ου ποιηθέντα, ομοούσιον τω Πατρί, δι' ου τα πάντα εγένετο. Τον δι' ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν κατελθόντα εκ των ουρανών, και σαρκωθέντα εκ Πνεύματος Αγίου, και Μαρίας της Παρθένου, και ενανθρωπήσαντα. Σταυρωθέντα τε υπέρ ημών επί Ποντίου Πιλάτου, και παθόντα, και ταφέντα. Και αναστάντα τη τρίτη ημέρα κατά τας Γραφάς. Και ανελθόνται εις τους ουρανούς, και καθεζόμενον εκ δεξιών του Πατρός. Και πάλιν ερχόμενον μετά δόξης κρίναι ζώντας και νεκρούς, Ου της Βασιλείας ουκ έσται τέλος. Και εις το Πνεύμα το Αγιον, το Κύριον, το Ζωοποιόν, το εκ του Πατρός εκπορευόμενον, το συν Πατρί και Υιώ συμπροσκυνούμενον και συνδοξαζόμενον, το λαλήσαν διά των Προφητών. Εις Μίαν, Αγία, Καθολικήν, και Αποστολικήν Εκκλησίαν. Ομολογώ έν Βάπτισμα εις άφεσιν αμαρτιών. Προσδοκώ Ανάστασιν νεκρών, και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν.

Θα μας βρείτε

Σατωβριάνδου 31 - AΘHNA 104 31 1ος όροφος  (η είσοδος μας είναι διαφορετική της πολυκατοικίας)

Τηλέφωνο: 2105227726

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Top