Τα Γηρατειά

GHRATEIA•  Πρεσβύτας νηφάλιους είναι, σεμνούς, σώφρονας (Τίτ. β’ 2). Οι γέροντες να είναι προσεκτικοί και άγρυπνοι, σεβαστικοί και σεμνοί, φρόνιμοι.

•  Μη με απορρίψεις, Κύριε, στα γηρατειά μου, όταν θα λιγοστέψουν οι δυνάμεις μου, μη με εγκαταλείψεις (Ψαλμ. ο’ 9).

•  Καμάρι των γερόντων είναι τα εγγόνια τους και καύχημα των παιδιών είναι οι καλοί γονείς τους (Παρ. ιζ’6).

•  Μην περιφρονήσεις άνθρωπο στα γηρατειά του, γιατί από μας τους νεότερους γίνονται οι γέροντες (Σ. Σειρ. η’ 6).

•  Τα γηρατειά που έχουν φρόνηση, είναι καλύτερα από την απαίδευτη νεότητα (Γρηγόριος Θεολόγος).

•  Τίμα περισσότερο τον φρόνιμο νέο από τον ακόλαστο γέρο και τίμα επίσης περισσότερο το γέρο που είναι φιλομαθής από τον αμαθή νέο (Ιερός Χρυσόστομος).

•  Όσοι υπηρετούν τους γέρους, είναι άξιοι ευτυχισμένων γηρατειών (Πατερικό).

•  Αξίωσε μας, Κύριε, προτού επιστρέψουμε στη γη να επιστρέψουμε σε Σένα (Ευχή της Πεντηκοστής).

•  Γήρας τιμάν (Χίλων). Να τιμάς τα γηρατειά.

•  Γήρας προσδέχου (Ισοκράτης). Να περιμένεις τα γηρατειά.

•  Η δύναμη και η ομορφιά είναι τ’ αγαθά της νεότητος και η σωφροσύνη των γηρατειών (Δημόκριτος).

•  Κανένας δεν είναι ερωτευμένος τόσο πολύ με τη ζωή, όσο εκείνος που γερνάει (Σοφοκλής).

•  Στην πράξη υπερτερούν οι νεότεροι, στη σκέψη υπερτερούν οι γεροντότεροι (Ευριπίδης).

•  Να φοβάσαι τα γηρατειά, γιατί δεν έρχονται μόνα τους (Μένανδρος).

•  Πρέπει κανείς να γεράσει, για να πεισθεί πόσο σύντομη είναι ή ζωή (Σοπενχάουερ).

•  Φρόντισε οι ρυτίδες του προσώπου σου να μην επεκταθούν στην καρδιά σου.

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Περί τρυφής

(του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου)

TRIFI•      Η τρυφή (καλοπέραση) μάς παρέχει πολλά πράγματα. Είναι μητέρα της νόσου και της αρρώστιας και γεννά πάθη που ξεπερνούν την ιατρική τέχνη (επιστήμη). Και πλεονεξίες και μελαγχολίες, νοθείες, κάθε αμάθεια, ασέλγειες έχουν την αρχή τους στην τρυφή. Είναι πηγή και ρίζα αηδίας. (Ομιλία ΚΒ’ κατά Ιωάννην).

•      Ο τόπος της τρυφής είναι απόκρημνος (επισφαλής) και προκαλεί λήθη του Θεού.

•      Τα δεινά από την τρυφή είναι ασχημοσύνη στο στόμα και την ψυχή.

•      Η τρυφή είναι παρά φύσιν κατάστασις... Διότι όπως ακριβώς ο χείμαρρος, έτσι η τρυφή όλα τα ανατρέπει. Θέλεις τρυφή; Δώσε στους πτωχούς.

•      Κατά την καλοπέραση το ανώτερο (δηλ. η ψυχή) υποδουλώνεται, το δε χειρότερο (το σώμα) εξουσιάζει.

•      Η αμετρία είναι απηγορευμένη. Δεν μας παραγγέλλεται να παραιτούμεθα από την τρυφήν ως ακάθαρτον, αλλά επειδή με την αμετρίαν εξαχρειώνεται η ψυχή.

•      Εκείνα τα οποία κάνει ο λιμός (η πείνα), χειρότερα κάνει η πλησμονή. Ύλη είναι η τρυφή στις άτοπες επιθυμίες.

•      Όπως είναι αδύνατο πράγμα να ανακατώσεις νερό και φωτιά, έτσι να συναντήσεις μαζί τρυφή και κατάνυξη. Η μεν κατάνυξις κάμνει την ψυχή ανάλαφρη, η δε τρυφή από κάθε σίδηρο βαρύτερη.

•      Από την τρυφή και την μέθη φυτρώνουν όλα τα είδη των αμαρτημάτων.

•      Το να ζει κάποιος με τρυφή, δεν νομίζεται ότι είναι φανερό έγκλημα, μεγάλα όμως γεννά σε εμάς κακά.

•      Προκαλεί φοβερό ναυάγιο... Θηρίο είναι η τρυφή φοβερό και ατίθασο.

•      ... Σήμερον είναι καιρός αγώνων, όχι τρυφής, ούτε ανέσεως.

•      Μη μου πεις, τόσες ημέρες νήστευσα... αλλά δείξε μου, εάν, ενώ υπάρχεις θυμώδης, έγινες πράος, και εάν, υπάρχων σκληρός (απάνθρωπος), έγινες φιλάνθρωπος, επειδή εάν μεν μεθάς με θυμό, τι την σάρκα ταλαιπωρείς;

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Ο Καθημερινός Πόνος

ponosΟύτε η τέχνη, ούτε η επιστήμη, ούτε η φιλοσοφία, η τηλεόραση, η αγορά, το ποδόσφαιρο ή το αυτοκίνητο μπορούν να δώσουν διέξοδο στον πόνο. Όλα αυτά είναι παροδικές ψευτο-παρηγοριές, παυσίπονα μικρής διάρκειας, πρόχειρα ανασταλτικά. Έτσι η προπαγάνδα κάνει τον άνθρωπο αδύναμο και απερίσκεπτο, με λίγα περιθώρια αντίδρασης και μεγάλα περιθώρια άμβλυνσης. Είμαστε στο στάδιο του χλιαρού τώρα. Δεν είμαστε ζεστοί πια. Αγωνιζόμαστε σύντομα να γίνουμε τέλεια κρύοι. Παραμένουμε πάντως ζωντανοί και έχουμε μια αίσθηση περί αμαρτίας και αυτό είναι μια παρήγορη ελπίδα.

Η αμαρτία είναι πόνος, ντροπή, έλλειψη αγάπης, έξαρση υπερηφάνειας, άρνηση Θεού. Η αμαρτία αρχίζει να αιχμαλωτίζει επικίνδυνα την ψυχή του Νεοέλληνα. Η φιλοχρηματία είναι σε κατάσταση φλεγμονής και οδηγεί στο παραμιλητό του πυρετού. Εντούτοις επιταχύνει την είσοδό μας στην περιοχή του ψύχους, κι εδώ, συγχωρέστε με, γίνομαι απαισιόδοξος. Δεν ήταν η Ελλάδα έτσι χθες. Ζούσε για τον άρτο τον επιούσιο. Δεν έστελνες τη μάνα σου στον οίκο ευγηρίας. Δεν χώριζες τη σύζυγό σου τόσο εύκολα. Δεν ακολουθούσες τον κάθε αιρετικό που σου κτυπούσε την πόρτα με τις διπλές κλειδωνιές, δίχως καμιά αναστολή.

Το χρήμα αντικατέστησε τις ανθρώπινες φιλίες, ο ουδέτερος τουρισμός τις αληθινές διαπροσωπικές σχέσεις, η τηλεόραση έπνιξε την ανθρώπινη συνομιλία κι έφερε μια παγερή σιωπή και μια νευρικότητα και θρασύτητα, γιατί κάποιος μίλησε και διέκοψε την προσοχή από την εκπομπή ή θέλησε ν’ αλλάξει πρόγραμμα. Έτσι φθάσαμε, το κάθε μέλος της οικογένειας να έχει τη δική του τηλεόραση, ώστε να μην ενοχλείται έστω και με τη σιωπηλή παρουσία του άλλου. Η διαπίστωση είναι όντως τραγική. Μα σπάνια τελειώνει και μια συνομιλία δίχως ν’ αφήσει κάποιο πόνο στην ψυχή του άλλου κι αυτό γιατί υπάρχει έλλειψη αγάπης και ταπεινώσεως και κάθε συνομιλία καταντά τελικώς μια ομολογημένη ή ανομολόγητη επίδειξη έπαρσης.

(Μοναχού Μωϋσέως Αγιορείτου,
σελ. 18-20)

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο