Μπορείς να Ζήσεις Χωρίς Άγχος

anxiety1Το άγχος εκφράζει με αντικειμενικό τρόπο την εποχή μας. Ο σύγχρονος άνθρωπος πληρώνει με το άγχος το τίμημα της ραγδαίας τεχνικής και επιστημονικής προόδου. Έδωσε μεγάλη αξία στα υλικά αγαθά, που αντί να τον γεμίσουν, τον άφησαν πίσω άδειο, ανήσυχο, νευρικό, με αόριστους φόβους. Έτσι ο άνθρωπος σήμερα κλονισμένος ηθικά, ψυχικά και πνευματικά προσπαθεί να θεραπευτεί με γήινα ανθρώπινα μέσα, χωρίς αποτέλεσμα.

Ο άνθρωπος έχει άγχος, γιατί είναι φορτωμένος από τα άσχημα της σύγχρονης εποχής και δεν μπορεί να θεραπευτεί με ανθρώπινη συνταγή. Ένα επιστημονικό βιβλίο για το άγχος γράφει τα εξής: «Στο άγχος το άτομο ζει το δράμα της εσωτερικής ενοχής, της «αμαρτίας», του «κακού», της αδυναμίας του. Συνειδητά ή ασυνείδητα, το βάρος της ενοχής του ανθρώπου για την απομάκρυνσή του από τον Θεό υπάρχει βαθιά μέσα του και, καθώς καθημερινά μεγαλώνει όλο και πιο πολύ, ο άνθρωπος ζει μια ανυπόφορη και δυστυχισμένη ζωή».

Ας λογικευτούμε όμως.

Διαβάστε Περισσότερα

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Αφυπνιστικά και Σωτήρια

MetanoiaΟ θεοφώτιστος και οσιότατος μοναχός Ιωσήφ Βρυέννιος (Ι340-1431), ο διδάσκαλος των αγίων Μάρκου του Ευγενικού και Γενναδίου, του πρώτου πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως μετά την άλωση, σε ομιλία του εντοπίζει τις αιτίες των θλίψεων που βρήκαν το γένος στην παραχώρηση του Θεού «δια το πλήθος των αμαρτιών μας». Δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του καθηγητού Απ. Βακαλόπουλου, «Πηγές της ιστορίας του Νέου Ελληνισμού».

…Πολλοί από μας χρησιμοποιούν στις βρισιές τους την ορθόδοξη πίστη, το σταυρό, το νόμο, τους αγίους, και αυτό το σώμα του Χριστού, όπως δεν το χρησιμοποιεί κανένας άπιστος. Πιστεύουμε απατηλά ότι οι εποχές, η τύχη, η μοίρα, το ριζικό, τα ζώδια, τα αστέρια, διευθύνουν τη ζωή μας. Πάμε κάθε μέρα σε μάγους, μάντεις, γύφτισσες και μέντιουμ και ζητάμε βοήθεια από τα μάγια για κάθε αρρώστια. Με τα μάγια νομίζουμε άλλοτε ότι δένουμε ή λύνουμε ζώα και ανθρώπους.

Καταδιώκεται συνεχώς η αρετή και επιδιώκεται η αμαρτία. Οι άρχοντες είναι άδικοι, οι υπεύθυνοι άρπαγες, οι δικαστικοί δωροδοκούνται, οι μάρτυρες λένε ψέματα. Φαίνεται ότι όλες οι διδασκαλίες λέγονται στα χαμένα. Οι προτροπές και οι συμβουλές θεωρούνται φλυαρία, ανοησία και αφορμή επιδείξεως. Περισσότερο αφορμή επιδείξεως. Πιο πολύ τιμώνται όσοι ζουν με ατιμία, παρά όσοι προσπαθούν να ζήσουν με αρετή. Τι έπρεπε να κάνω και δεν το έκανα; λέγει ο Χριστός. Πολλοί από μας ζουν με λαιμαργία, μεθύσια, πορνείες, μοιχείες, ακαθαρσίες, ζήλειες, φθόνους και κλοπές. Γίναμε υπερήφανοι, αλαζόνες, φιλάργυροι, φίλαυτοι, αχάριστοι, ανυπάκουοι, άρπαγες, προδότες, ανόσιοι, άδικοι, αμετανόητοι, αδιάλλακτοι.

(Από το βιβλίο Διαχρονικές, Λυτρωτικές αλήθειες)

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Αντιμετωπίζοντας τον Πόνο

PONOSΟ ασθενής, λοιπόν, που υπομένει τον πόνο και ευχαριστιακά και δοξολογικά προσεύχεται, ενισχύεται, παραμυθείται, απαλλάσσεται από την εμπάθεια και την ηδυπάθεια κι αισθάνεται το μέγα έλεος του Πανάγαθου Θεού. Στην κατάσταση της απαθείας, η επιθυμία του ανθρώπου δεν νεκρώνεται, αλλά, κατά την πατερική διδασκαλία, μεταμορφώνεται. Αυτά όμως, μόνον όταν τα ζει καλά κανείς, τότε μπορεί άνετα να τα εκφράσει και να τα περιγράψει. Είναι πολύ διαφορετικό να ξέρω ότι υπάρχει κάπου πολύτιμος θησαυρός, από το να τον έχω δικό μου, να γνωρίζω δηλαδή τι σημαίνει να είσαι αληθινός Ορθόδοξος Χριστιανός.

Ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέγει πως ύλη της θεώσεως είναι η καθαρότητα. Η ασθένεια καθαρίζει τον άνθρωπο, όπως και η ταπεινή άσκηση – το μόνο που έχει να δώσει ο άνθρωπος στον Θεό.

Με όλα τα παραπάνω πού καταλήγουμε αδελφοί μου; Ότι είναι καλύτερα να είμαστε άρρωστοι; Να μη προσευχόμεθα υπέρ της υγείας μας; Ν’ αγαπούμε τον πόνο; Όχι. Δεν επιζητούμε νοσηρά τον πόνο στη ζωή μας. Όταν όμως έλθει, μην πανικοβληθούμε, μην τρομάξουμε, μη φύγουν όλα κάτω από τα πόδια μας, μην απογοητευθούμε, μη μελαγχολήσουμε, μη τα βάλουμε με τον Θεό, μη Τον θεωρήσουμε τιμωρό κι εκδικητή, μη Τον αγνοήσουμε, μη Τον λησμονήσουμε, μη δεν προσευχηθούμε. Αν φαίνεται να καθυστερεί να μας απαντήσει, δεν σημαίνει διόλου ότι δεν μας παρακολουθεί, προσέχει και ακούει. Το σχέδιο της σωτηρίας μας μπορεί να φαίνεται ότι καθυστερεί, υφαίνεται όμως προσεκτικά και μυστικά. Δεν επιζητούμε αστόχαστα τον πόνο στη ζωή μας, αλλά αν και όποτε μας επισκεφθεί, ας αναζητήσουμε καρτερικά το κρυμμένο και βαθύ νόημα της επισκέψεώς Του. Μπορεί ν’ αποτελέσει σταθμό στη ζωή μας και να νοηματισθεί όλος ο βίος μας και να λάβει άλλη διάσταση και νέα προοπτική. Σας μιλά αδελφικά ένας πονεμένος.

(Μοναχού Μωυσέως «Το αληθινό νόημα του πόνου στη ζωή μας, σελ.22,23).

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο