Ο Σύγχρονος Άνθρωπος και η Κοινωνία

Η σύγχρονη ραγδαία εξέλιξη σε όλους τους τομείς της ζωής έχει δημιουργήσει έναν άνθρωπο πολύ διαφορετικό από αυτόν που ήταν 50-60 χρόνια πριν. Η ταχύτητα των αλλαγών στη ζωή, τα πάρα πολλά καινούργια και άφθονα αγαθά και μέσα, η έμφαση στην οικονομική πρόοδο, την καλοπέραση, την εφήμερη ηδονή, το συμφέρον, την ικανοποίηση του ατόμου, η φιλαυτία και η ιδιοτέλεια που χαρακτηρίζουν το σύγχρονο άνθρωπο, έχουν καταλυτικά και καταστροφικά αποτελέσματα στη ζωή του.

Διαβάστε Περισσότερα

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

«Η Ελληνική Γλώσσα στο Διάβα των Αιώνων»

Η γλώσσα δεν αποτελεί απλώς ένα εργαλείο επικοινωνίας, όπως ισχυρίζονται μερικοί, αλλά είναι καθοριστικό συστατικό της προσωπικότητας του ανθρώπου και της φυσιογνωμίας ενός λαού. Δεν είναι ένα άψυχο πράγμα, αλλά ένας ζωντανός οργανισμός. Γιατί μέσα από τη γλώσσα ενός λαού, στην κάθε λέξη και φράση, απεικονίζονται στοιχεία από την ιστορία, τη σκέψη, την καλλιέργεια, γενικά τον πολιτισμό του.

 

Πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουμε ότι από γλωσσική άποψη είμαστε ένας προνομιούχος λαός. Διαθέτουμε μια γλώσσα, την αρχαιότερη σε διαρκή λειτουργία. Η ελληνική γλώσσα είναι πλήρης σε ό,τι αφορά στον πλούτο του λεξιλογίου, τις σημασιολογικές αποχρώσεις. Είναι η πιο πλούσια του κόσμου. Πλούτος της δεν είναι μόνο οι 300.000 λέξεις της, αρχαίες, μεσαιωνικές, νεότερες, σύγχρονες (οι άλλες γλώσσες έχουν από 500-5.000 λέξεις), αλλά η υπέροχη πλαστικότητα της, η μεγάλη πολυτυπία της. Η δύναμή της φαίνεται μέσα από τη μακραίωνη ιστορία της. Δέχτηκε επιρροές από άλλες γλώσσες, αλλά κατόρθωσε να σταθεί ζωντανή και ακέραιη στο διάβα των αιώνων. Η μακραίωνη και ενιαία παράδοσή της, η χρησιμοποίηση της από χαρισματικούς ανθρώπους της τέχνης και των γραμμάτων, για να εκφραστούν οι ανώτερες μορφές της πνευματικής δημιουργίας πείθουν πως πρόκειται για μια σπάνια σε εκφραστική δύναμη γλώσσα.

 

Οι περισσότερες από τις πιο σημαντικές λέξεις στο πολιτισμό, στην τέχνη, στην επιστήμη είναι ελληνικής προέλευσης. Ακόμη και η λέξη Ευρώπη είναι ελληνική. Η μετάφραση των εβδομήκοντα της Παλαιάς Διαθήκης και η Καινή Διαθήκη γράφτηκαν στην ελληνική γλώσσα. Εάν «η γλώσσα είναι το αίμα του πνεύματος, η ελληνική είναι το αίμα του ευρωπαϊκού πνεύματος», έγραψε κάποιος διανοούμενος.

 

Η νέα ελληνική γλώσσα δεν είναι μια γλώσσα πρωτόγονη και ακαταλόγιστη. Είναι η γλώσσα των αρχαίων Αθηναίων συγγραφέων. Είναι η γλώσσα των τραγικών ποιητών μας, η γλώσσα του Πλάτωνα, του Θουκυδίδη, της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης. Η αρχαία ελληνική είναι το αιωνόβιο δέντρο που με τις βαθιές ρίζες τρέφει τη νέα ελληνική. Τα αρχαία ελληνικά διδάσκονται σε όλα σχεδόν τα ευρωπαϊκά σχολεία. Τα αρχαία ελληνικά από το πρωτότυπο είναι το καλύτερο αντίδοτο στη γλωσσική ξενομανία. Χρόνια τώρα διδάσκονται και στο γυμνάσιο από το πρωτότυπο. Τον εθνικό μας ποιητή Διονύσιο Σολωμό τον είχε συνεπάρει ο αγώνας για τη γλώσσα: «Δεν έχω άλλο στο νου μου, πάρεξ ελευθερία και γλώσσα», έγραφε.

 

Όταν το 1825, μέσα στη δίνη του Αγώνα της Ανεξαρτησίας, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά η γαλλική έκδοση των δημοτικών τραγουδιών, ο Φορνέλ δε δίστασε να πει ότι «η νέα ελληνική έχοντας έναν πυρήνα το ίδιο ομοιογενή και πιο πλούσιο από τα γερμανικά, όντας το ίδιο ξεκάθαρη με τα γαλλικά, πιο εύκαμπτη από τα ιταλικά και πιο αρμονική από τα ισπανικά, δεν της λείπει τίποτε για να θεωρηθεί από τώρα η πιο όμορφη γλώσσα της Ευρώπης».

Τη σημερινή εποχή που ο τεχνοκρατικός πολιτισμός διεισδύει βαθιά στην καθημερινή ζωή του ανθρώπου, απομονώνοντας ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και επιβάλλοντας μια ομοιογενή ταυτότητα, η ανάγκη περιφρούρησης της γλώσσας μας είναι επιτακτική. Άλλωστε η ταυτότητά μας προσδιορίζεται από αυτή τη γλώσσα, τη διατηρημένη διαμέσου των αιώνων. Αυτή που χρησιμοποίησε ο Όμηρος, ο Σοφοκλής, οι 4 Ευαγγελιστές, ο Σολωμός και ο Ελύτης. Δεν είναι κρίμα αυτή την υπέροχη γλώσσα οι σύγχρονοι Έλληνες να την απαρνούνται;

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Οι Επιθέσεις στην Πολυσύνθετη Ζωή μας

ellasΟ σύγχρονος πολυσύνθετος τρόπος ζωής κομματιάζει όλο και περισσότερο τη ζωή μας. Η πολυφωνία των συμφερόντων, των δραστηριοτήτων και των αγαθών, συνθέτουν μία χορωδία που τραγουδάει τρομερά φάλτσα.

Ζούμε σε μια δύσκολη ταραγμένη εποχή. Τα πάθη κυριαρχούν στις καρδιές των ανθρώπων. Η βία και η τρομοκρατία κάθε μέρα και πιο πολύ γίνονται καθημερινές επικίνδυνες εκδηλώσεις. Η διαφθορά και η ανηθικότητα, σε υψηλούς και χαμηλούς χώρους, παίρνει διαστάσεις ανησυχητικές. Οι αιρέσεις, οι δαιμονικές και ανατολικές θρησκείες αλωνίζουν τη χώρα μας με καταστρεπτική μανία. Η διαφθορά του πολιτικού κόσμου και οι κοινωνικές διαμάχες ταράζουν την κοινωνία. Η ελευθερία θυσιάζεται στο βωμό της ασυδοσίας. Οι πολεμικές εστίες, αντί να λιγοστεύουν, αυξάνονται.

Το πιο τραγικό γεγονός απ’ όλα, είναι η αισθητή και συνειδητή εχθρική στάση υπεύθυνων και ανεύθυνων εναντίον του Θεού. Το κέντρο της ζωής έχει γίνει η ύλη, η πρόσκαιρη απόλαυση, η ηδονή, η εφήμερη ικανοποίηση, η απάτη, η κλοπή και η κομπίνα στην πολιτική ζωή που θερίζει πολιτικούς και μη. Το αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η δημιουργία μιας διαλυμένης κοινωνίας, με ανθρώπους αγχώδεις, καταθλιπτικούς, δυστυχισμένους και μισότρελους. Το πλήθος του λαού ζητάει πολλά, τώρα και χωρίς κόπο. Ζητάει και κανείς δεν έχει να δώσει. Λύση εδώ κάτω στον πλανήτη γη δεν υπάρχει.

Ο σύγχρονος ταλαιπωρημένος άνθρωπος δεν έχει καμία επιλογή. Δύναμη για να λύσει τα υπαρξιακά του προβλήματα δεν διαθέτει. Οι σοφοί της εποχής μας διακηρύττουν ότι ο άνθρωπος σήμερα δεν είναι σε θέση να κάνει το καλό. Αργά ή γρήγορα οδηγείται στο γκρεμό της αυτοκαταστροφής του.

Ο Θεός είναι ο μόνος που μπορεί να αλλάξει ριζικά τον άνθρωπο, την κοινωνία, το έθνος μας, ολόκληρο τον κόσμο.

Είναι ο Μοναδικός, Παντοδύναμος και Πανάγαθος Θεός, που θέλει και μπορεί. Κανένα άλλο πρόσωπο ή κοινωνικό σύστημα, όσο και να θέλει να σώσει τον άνθρωπο, δεν μπορεί να το κάνει. Και δεν μπορεί, γιατί δεν διαθέτει την υπεράνθρωπη και υπερφυσική δύναμη που ο Θεός διαθέτει. Ο σύγχρονος άνθρωπος χρειάζεται αυτή και μόνον αυτή τη δύναμη: Τη δύναμη του Θεού. Η δύναμη του Θεού είναι η μόνη που μπορεί να αντισταθεί στο κακό μέσα του και γύρω του. Είναι η δύναμη που διαλύει και εξαφανίζει ριζικά όλα τα εσωτερικά κακά, που σκοπό έχουν να τον καταστρέψουν.

Ας γίνει, λοιπόν, γνωστό ότι ο Θεός και μόνον ο Θεός διαθέτει την καλή δύναμη που ξαναδημιουργεί τον άνθρωπο. Τον ξαναγεννάει, τον κάνει έναν εντελώς καινούργιο άνθρωπο, με υπερφυσικές και υπεράνθρωπες δυνάμεις που ενεργούν θετικά και αποτελεσματικά, τόσο στη ζωή του, όσο και στο περιβάλλον του.

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Η Δικαιοσύνη του Θεού

stavrosjuneΠολλά ακούγονται και γράφονται στις μέρες μας ως προτάσεις για την επίλυση των σύνθετων προβλημάτων που αντιμετωπίζει η χώρα. Ας ακούσουμε ένα μικρό απόσπασμα από τον προφήτη Αμώς, που έζησε τον 8οπ.χ. αιώνα στην περιοχή των βασιλέων του Ιούδα. Είναι αξιοσημείωτο ότι η περιγραφή της τότε κοινωνικής ζωής, δηλ. πριν 2800 χρόνια, ακούγεται σαν σημερινή!

«Ακούστε τα αυτά, εσείς που συντρίβετε τους φτωχούς και παραγκωνίζετε τους δυστυχισμένους της χώρας. Λέτε: «Πότε θα περάσει η γιορτή της νουμηνίας και το Σάββατο για να ανοίξουμε τις σιταποθήκες και να πουλήσουμε το στάρι μας; Θα μικρύνουμε τα δοχεία της μέτρησης για να δίνουμε λιγότερο, θα βαρύνουμε τα σταθμά για να εισπράττουμε περισσότερο ασήμι και θα σκαρτέψουμε τις ζυγαριές. Θα πουλήσουμε ακόμη και τα’ αποκοσκινίδια του σταριού με κέρδος. Θα πουλήσουμε για δούλους τους φτωχούς, που δεν έχουν να πληρώσουν τα χρέη τους, έστω κι αν χρωστούν μονάχα ένα ζευγάρι σανδάλια». Ορκίστηκε, ο Κύριος, που γι’ αυτόν ο λαός του Ισραήλ τόσο περηφανεύεται: «Δεν πρόκειται να λησμονήσω ποτέ τις πράξεις τους».

Ποιος αμφιβάλλει ότι γι’ αυτές τις πράξεις σας η γη δεν θα σειστεί κι οι κάτοικοι της χώρας δεν θα κατατρομάξουν; Ολόκληρη η χώρα θα τραντάζεται, θα υψώνεται και θα χαμηλώνει, σαν τα νερά του Νείλου στην Αίγυπτο» (Αμώς 8:4-8).

Ο Θεός, όταν βλέπει την κοινωνική αδικία, δεν μένει αμέτοχος, αλλά δημιουργεί καταστάσεις όπως στο τέλος της παραπάνω περικοπής, ώστε να οδηγήσει τους ανθρώπους σε αυτοσυνειδησία της κακής κατάστασης στην οποία οδήγησαν τη χώρα.

Το ευχάριστο είναι πως ο Θεός αλλάζει τον ρου της ιστορίας, όταν δει τους κατοίκους μιας χώρας να μετανιώνουν συνειδητά και ειλικρινά. Αν διαβάσουμε το βιβλίο του προφήτη Ιωνά, θα δούμε ότι οι κάτοικοι της Νινευή (σημερινή Μοσούλη στο Ιράκ) με την φαυλότητά τους οδηγούνταν σε καταστροφή. Έστειλε ο Θεός τον Ιωνά να τους κηρύξει να αλλάξουν, και πράγματι μετάνιωσαν. Ζήτησαν μάλιστα το έλεος του Θεού, αποφασίζοντας να νηστέψουν όλοι, ακόμα και τα… ζώα (Ιωνάς 3:7-9). Παράλληλα όμως, εγκατέλειψαν και την κακία και τις άδικες πράξεις τους. Όταν ο Θεός είδε την έμπρακτη μετάνοιά τους, μεταμελήθηκε και σώθηκαν από την καταστροφή.

Η προσευχή μας είναι να βιώσουμε παρόμοιες συνθήκες έμπρακτης μετάνοιας στη χώρα μας, με εγκατάλειψη της αδικίας και της κακίας που τόσο πολύ μας έχουν κατακλύσει.

 

                                      Κ. Γεννάδης

 

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Είναι ο Έλληνας Ελεύθερος;

ellasΗ Ελευθερία γεννήθηκε, αναπτύχθηκε και βιώθηκε στην Ελλάδα. Οι Πατέρες μας, από τα πολύ παλαιά χρόνια, ταύτιζαν την εθνική ελευθερία με την πνευματική και τη θρησκευτική ελευθερία. Πολεμούσαν «υπέρ βωμών και εστιών». Πολεμούσαν «για του Χριστού την πίστιν την αγίαν και της πατρίδος την ελευθερίαν». Η εθνική ελευθερία, που βασίζεται στην ατομική, εσωτερική και πνευματική ελευθερία, μπορεί να κάνει τους εθνικά ελεύθερους Έλληνες δούλους στον ίδιο τον εαυτόν τους, στα ανθρώπινα πάθη, στις αδυναμίες και στις κακίες τους.Τόσο η εθνική όσο και η πνευματική ελευθερία εμπνέονται από σεβασμό στα δικαιώματα του άλλου. Ελευθερία δεν είναι να κάνω ανεύθυνα ό,τι θέλω. Ο Πυθαγόρας είπε: «Ουδείς ελεύθερος, εαυτού μη κρατών». Δηλαδή, κανένας άνθρωπος δεν είναι ελεύθερος όταν δεν μπορεί να συγκρατήσει τον εαυτόν του. Και ο Λακορντέρ συμπλήρωσε: «Ελευθερία είναι το δικαίωμα του να κάνεις ό,τι δεν βλάπτει τον άλλον».

Ελευθερία δεν σημαίνει ασυδοσία. Δεν είναι η διάλυση και η καταστροφή των ηθικών αξιών. Ελευθερία δεν είναι ανεξέλεγκτη, άσωτη και εγωκεντρική ζωή, δηλαδή αυτό που βλέπουμε στις μέρες μας. Δεν σημαίνει ελευθερία να καταργήσω τα ήθη και τα έθιμα που κράτησαν το έθνος μας μέσα στους αιώνες, μεταφέροντας στην πατρίδα μας την ξένη, «εύκολη» διεφθαρμένη και καταστρεπτική ζωή. Ελευθερία δεν είναι να κάνω αυτό που με «βολεύει» και ικανοποιεί τον εγωισμό και το συμφέρον μου. Ελευθερία σημαίνει υπεύθυνη ζωή, που σέβεται την ελευθερία και την προσωπικότητα του άλλου. Ελευθερία είναι η δύναμη να δεσμεύω τον εαυτό μου και να μην κάνω αυτό που δεν πρέπει να κάνω, αυτό που βλάπτει το συνάνθρωπό μου. Αν ο Θεός δεν δέσμευε τον Εαυτό Του και χρησιμοποιούσε την Ελευθερία Του, η γη μας από καιρό θα είχε εξαφανισθεί.

Ο σύγχρονος, λοιπόν, Έλληνας είναι αδύνατος και ανήμπορος να κάνει το καλό. Ένα από τα σύγχρονα χαρακτηριστικά του ανθρώπου, στατιστικά αποδεδειγμένο, είναι η ανικανότητα και αδυναμία του να κάνει το καλό. Χρειάζεται δύναμη πολλή και υπεράνθρωπη, έξω από τον εαυτόν του. Δύναμη μεγάλη, που μια για πάντα θα τον ελευθερώσει από όλα τα εσωτερικά και αρνητικά πράγματα που τον καταδυναστεύουν. Η δύναμη αυτή βρίσκεται αποκλειστικά στον Τριαδικό Θεό. Ο Ιησούς Χριστός, ο Θεάνθρωπος, ο μόνος Ελευθερωτής, προσκαλεί το σύγχρονο φορτωμένο Έλληνα να Τον πλησιάσει ταπεινά, έτσι όπως είναι, κουρασμένος και φορτωμένος και Αυτός θα τον ξεκουράσει και θα τον ξεφορτώσει (Ματθ. 11:28).Ο πραγματικά ελεύθερος εσωτερικά άνθρωπος είναι αυτός που τον ελευθερώνει ο Ιησούς Χριστός.

Όταν ο Ιησούς Χριστός έλεγε: «Εάν ο Υιός του ανθρώπου (ο Ιησούς Χριστός) σας ελευθερώσει, θα είσθε πραγματικά ελεύθεροι» (Ιωάν. 8:36),αποκάλυπτε τη μεγαλύτερη αλήθεια και πραγματικότητα όλων των αιώνων. Όσοι Τον πίστεψαν και ζήτησαν την ελευθερία τους, έγιναν καινούργιοι και ελεύθεροι άνθρωποι.

Το αποκλειστικό έργο του Ιησού Χριστού είναι η εσωτερική απελευθέρωση του κάθε άνθρωπο από οποιαδήποτε δεσμά. Ο Έλληνας, που εγωιστικά εμμένει στις δικές του απόψεις για το τί πραγματικά χρειάζεται και προσπαθεί μόνος του ή με οποιαδήποτε άλλα μέσα να ελευθερωθεί, δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να παρατείνει την πνευματική του κακομοιριά.

Τα σύγχρονα ψυχικά προβλήματα του άγχους, της κατάθλιψης, της μελαγχολίας, του φόβου και της μοναξιάς, νικιούνται και φεύγουν από τον άνθρωπο μόνο μέσω του Ιησού Χριστού. Κανένας άνθρωπος δεν είναι ελεύθερος, αν ο Κύριος δεν τον ελευθερώσει.

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο