Ζωή Αγάπης και Λιτότητας womanshands

elpidaΠοιος πονάει τον τόπο μας; Ποιος είναι πραγματικός πατριώτης; Πλήθος Ελλήνων, είτε σαν άτομα είτε σαν οργανωμένες ομάδες, επιζητούν το συμφέρον τους και μόνον αυτό. Άλλοι το ζητούν ειρηνικά με απεργίες, άλλοι δυναμικά με καταλήψεις, με εμπρησμούς και καταστροφές. Το σύνθημα της εποχής είναι: «Θέλω να ικανοποιηθώ τώρα, πολύ και χωρίς κόπο». Μία μανία γενικής και ολοκληρωτικής καταστροφής απλώνεται με ανησυχητικό ρυθμό. Ένας σοφός της κοινωνιολογίας βροντοφωνάζει: «Όταν σε μια κοινωνία το ατομικό συμφέρον είναι πάνω από το ομαδικό, τότε η κοινωνία αυτή γρήγορα θα καταστραφεί».

Δεν υπάρχει τομέας της σύγχρονης ζωής μας που να μην πάσχει. Η Πατρίδα μας, η καλή μας Ελλάδα, βρίσκεται σήμερα σε απελπιστική κατάσταση οικονομικά, κοινωνικά και πνευματικά. Το περιοδικό «ΖΩΗ» στις 6 Οκτωβρίου γράφει πολύ σωστά τα παρακάτω:

Πού είναι το Κοινωνικό Κράτος;

«Η καλπάζουσα ανεργία στον ιδιωτικό τομέα και κυρίως στη νέα γενιά, η επέκταση της εργασιακής εφεδρείας και στον στενό δημόσιο τομέα, οι απώλειες στις αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων, οι περικοπές των συντάξεων ακόμη και στους χαμηλοσυνταξιούχους, η εξοντωτική επιβάρυνση όλων των ακινήτων, με κορύφωμα το ειδικό τέλος και τόσα άλλα, συγκλονίζουν τον ελληνικό λαό και προκαλούν καθημερινά οικογενειακά και κοινωνικά δράματα. Η ανασφάλεια, το άγνωστο μέλλον, οδηγούν σε απόγνωση και απειλούν την ψυχοσωματική υγεία και ισορροπία, με απρόβλεπτες συνέπειες. Το «κοινωνικό κράτος» πρέπει επιτέλους να αφυπνισθεί και να σκύψει με ειλικρινές ενδιαφέρον - πριν είναι αργά - στους αναξιοπαθούντες πολίτες, που είναι πολλοί, πάρα πολλοί. Οι κοινωνικοί δείκτες απεικονίζουν την τραγική πραγματικότητα. Όλα αυτά συνθέτουν το καθημερινό μαρτύριο ενός προδομένου λαού, με σοβαρές κοινωνικές και ηθικές επιπτώσεις στις οικογένειες και ιδιαίτερα στους νέους μας. Καιρός είναι η Κυβέρνηση να απαλλαγεί από την αυταρέσκειά της και να σκύψει με ειλικρινές ενδιαφέρον για να αφουγκραστεί τους μυστικούς θρήνους των αναξιοπαθούντων συνανθρώπων μας, πριν «οι ομαδικές βοές των αδικημένων εργατών φτάσουν σαν επίκληση δικαιοσύνης στα αυτιά του Κυρίου των Δυνάμεων» (Ιακώβου 5:4). Και είναι«φοβερόν το εμπεσείν εις χείρας Θεού ζώντος» (Εβρ. 1:31)».

Στην κατάσταση που βρίσκεται το Έθνος, ο Θεός και μόνον ο Θεός μπορεί να το σώσει. Καμιά δύναμη, εσωτερική ή εξωτερική, καμιά νομοθεσία, καμιά κυβέρνηση, δεν μπορεί να σταματήσει τον κατήφορο. Ο Θεός μάς προκαλεί και μάς προσκαλεί να στραφούμε σ’ Αυτόν, για να γιατρέψει, να σώσει τον τόπο μας απόλυτα, ολοκληρωτικά, μια για πάντα. Το υποσχέθηκε στο Λόγο Του: «Και αν ο λαός αυτός που φέρει το όνομά μου, προσευχηθούν με ταπείνωση και με αναζητήσουν και επιστρέψουν από τον κακό τους δρόμο, τότε εγώ θα τους ακούσω από τους ουρανούς και θα συγχωρήσω την αμαρτία τους και θα κάνω ευτυχισμένη τη χώρα τους» (Β’ Χρον. 7:14).

Μιχάλης Κανταρτζής

«Κύριε, δος μου καρδιά να διαλογίζεται τα δικά Σου, διάνοια να Σε αγαπάει,
μνήμη να Σε αναπολεί, νου να Σε εννοεί, λόγο να Σε ακολουθεί και να Σε αγαπάει».

Ιερός Αυγουστίνος

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Ζωή Αγάπης και Λιτότητας

elpida«Δεν πρέπει κανείς να επιδιώκει ό,τι βολεύει τον ίδιο, αλλά ό,τι βοηθάει τον άλλον» (Α’ Κορινθ. 10:24).

Ζούμε σε πολύ δύσκολους καιρούς. Η κατάσταση στην Ελλάδα είναι απελπιστική. Οι περισσότεροι από εμάς έχουν χτυπηθεί από νέα βάναυσα μέτρα. Βρισκόμαστε σε τραγική οικονομική και κοινωνική κατάσταση.

Η σύγχρονη αχαραχτήριστη επιδίωξη του ατομικού συμφέροντος σε βάρος του κοινωνικού, οδηγεί την αγαπημένη μας Πατρίδα στην καταστροφή. Τα πολλά ηθικά, κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα λύνονται με ένα πνεύμα θυσίας και αγάπης για τον τόπο αυτό. Ιδιαίτερα, όσοι από είμαστε συνειδητοί Χριστιανοί, πρέπει να είμαστε διατεθειμένοι να πληρώσουμε οποιοδήποτε κόστος για να βγει η χώρα μας από το αδιέξοδο. Ας μη φοβόμαστε. Ο Θεός γνωρίζει και θα μας βοηθήσει.

Η Ορθόδοξη Παράδοση μιλά για συνετή χρησιμοποίηση των υλικών μέσων και αγαθών και για πρακτική αγάπη και υπηρεσία προς τον συνάνθρωπό μας. Η σύγχρονη κρίση, σχεδόν σε όλους τους τομείς της ζωής, απαιτεί μια συγκεκριμένη και μετρημένη οικονομική ζωή. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Πατρίδα μας είναι εθνικό και αφορά όλους μας.

Η στοιχειώδης, λοιπόν, σύνεση και ανθρωπιά απαιτεί να σταματήσουμε να ζητάμε να ικανοποιήσουμε πρώτα απ’ όλα τον εαυτό μας με παράλογες δραστηριότητες και διασκεδάσεις. Η χριστιανική ζωή είναι ζωή λιτότητας και σοφής διαχείρισης των οικονομικών μας. Όλοι οι άνθρωποι του Θεού ήταν ευτυχισμένοι και χαρούμενοι μόνο με τα απαραίτητα. Ο Απ. Παύλος λέει: «Όταν έχουμε, λοιπόν, τροφές και ενδύματα, θα αρκεστούμε σ’ αυτά» (Α’ Τιμ. 6:8).Δεν χρειάζονται πολλά αγαθά για να ζήσουμε. Η Πατρίδα μας έχει πολλές καλές νόστιμες και προσιτές σε τιμές τροφές. Ας αγαπούμε να τρώμε, να ντυνόμαστε, να διασκεδάζουμε με εξυπνάδα και λιτότητα. Για κάποιο χρονικό διάστημα, ας εγκαταλείψουμε τις επιδεικτικές εκδηλώσεις, το ακριβό ντύσιμο, το παράλογο σπάταλο γλέντι.

Η αγάπη στην Πατρίδα μας και στο συμπατριώτη μας, μας καλεί σε μια συνετή και λιτή ζωή. Η αγάπη και η θυσία για το καλό του άλλου γεμίζει πρώτα εμάς και μας κάνει ευτυχισμένους και ύστερα τους άλλους. Η ιστορία μάς διδάσκει ότι πολλά έθνη καταστράφηκαν, όχι από εξωτερικούς εχθρούς, αλλά από τη διαφθορά που υπήρχε στα έθνη αυτά. Ιδιαίτερα από τη διαφθορά που προκαλεί η φιλαυτία, η επίδειξη, η αδικία και η άστατη οικονομική και κοινωνική ζωής μας. Όσοι αγαπούμε την Πατρίδα μας, πρέπει να δείξουμε την αγάπη μας με ηρωικές πράξεις λιτότητας, οικονομίας και υποταγής στις θυσίες που απαιτούνται για μια οικονομική και κοινωνική ανόρθωση. Όταν τα κάνουμε αυτά, ο Θεός θα φροντίσει για τα υπόλοιπα. Ας μη φοβόμαστε.

Μιχάλης Κανταρτζής

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Ο Θεός Μπορεί και Θέλει να Σώσει την Ελλάδα

elpidaΗ Πατρίδα μας χρειάζεται απαραίτητα ένα μεγάλο πνευματικό ξύπνημα. Μια θεία αφύπνιση από τον Κύριο. Οι εκατονταετίες της σκλαβιάς και των πολέμων δεν έδωσαν ευκαιρία στους πατέρες μας και σε μας να δούμε άσπρες μέρες, ούτε και οδήγησαν ποτέ σε ειλικρινή αυτογνωσία και επιστροφή στον Κύριο. Η άγνοια μαστίζει και θα μαστίζει το λαό μας, η άγνοια στις απαιτήσεις του Θεού, στη στάση και στη θέση που πρέπει να πάρουμε μπροστά Του για να μπει ο Παντοδύναμος και Πανάγαθος Θεός δυναμικά στη ζωή της βασανισμένης μας Πατρίδας.

Στην ιστορία της ανθρωπότητας, αρχίζοντας από την Π. Διαθήκη και το λαό Ισραήλ, βλέπουμε καθαρά ότι ο μόνος τρόπος για να φανεί ο Θεός δυνατός στη ζωή των ανθρώπων, ήταν και είναι η ειλικρινής ταπεινή στροφή στον Θεό. Όσες φορές ο λαός γύριζε στον Θεό μετανιωμένος, ο Κύριος τους δεχόταν, τους συγχωρούσε και τους χάριζε ειρήνη και υλικά αγαθά. Στην Αγία Γραφή διαβάζουμε τα παρακάτω: «Από την πείνα και τη δίψα υπέφεραν και κάθε ελπίδα για ζωή τούς είχε εγκαταλείψει. Τότε μέσα στη θλίψη τους στον Κύριο κραυγάσαν κι Αυτός τους λύτρωσε απ’ όλες τους τις αγωνίες….. Τους έβγαλε από το ζοφερό σκοτάδι και τα δεσμά τους τα ’σπασε» (Ψαλμ. 107:5,6,13,14). Είναι αδύνατον, τόσο οι πιστοί όσο και οι αδιάφοροι στα πράγματα του Θεού, να μετανοήσουν ειλικρινά και ο Κύριος να μην τους δεχτεί και να μην τους συγχωρήσει.

Η πρώτη μεγάλη ανάγκη του λαού μας είναι η επιστροφή στον Θεό. Όταν μιλάμε για επιστροφή στον Θεό, δεν εννοούμε κάτι το εξωτερικό και το τυπικό. Εννοούμε πρώτα απ’ όλα μια ειλικρινή και τίμια διάθεση για τέλεια απαλλαγή από την αμαρτωλή ζωή, την ανεξάρτητη ζωή μακριά από τον Θεό. Και δεύτερον, μια ειλικρινή συγνώμη στον Θεό, αναδημιουργία και ριζική αλλαγή της ζωής.

Μια καινούργια από τον Θεό γέννηση της θέλησής μας, της καρδιάς μας, του νου μας, ολόκληρης της προσωπικότητάς μας. Τίποτα το μερικό και περιορισμένο, τίποτα το εγωιστικό δεν θα μας κάνει δεκτούς από τον Θεό. Η ολοκληρωτική, απόλυτη, άνευ όρων παράδοση του εαυτού μας θα φέρει την «άνωθεν γέννησή μας» και τη δημιουργία μιας καινούργιας κοινωνίας. Επειδή υπόσχεται και προ(σ)καλεί τον κάθε άνθρωπο, μα και τον κάθε λαό: «Εάν με ακούσετε, θα φάτε τα αγαθά της γης».

Μιχάλης Κανταρτζής

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Ελπίδα στην Απελπισία

elpida«Αποτυχία! Αποτυχία!» φώναξε απελπισμένα η δεκαοκτάχρονη κοπέλα και τσαλάκωσε με νευρικότητα το φύλλο εφημερίδας που κρατούσε. Όσο κι αν διάβασε προσεκτικά τα ονόματα, το δικό της δεν υπήρχε στη στήλη των επιτυχόντων. Μάταιο, λοιπόν, το διάβασμα, τόσα ξενύχτια, τόσες στερήσεις για τα έξοδα του φροντιστηρίου. Ένας ανείπωτος πόνος πέρασε σαν βέλος τη νεανική καρδιά.

«Αποτυχία στην επιλογή μου», λέει με σπαραγμό ο νέος που είχε δώσει όλη την αγάπη και την εμπιστοσύνη του στην όμορφη και γελαστή κοπέλα, η οποία τώρα αλλού χαρίζει την αγάπη της και τα νιάτα της.

Πόσες φορές η αποτυχία δεν οδηγεί στην απελπισία και σε απεγνωσμένα διαβήματα…. Γιατί η απελπισία είναι το πιο αποτελεσματικό μέσο που χρησιμοποιεί ο διάβολος για να καταστρέψει τον άνθρωπο.

Ο πόνος της απελπισίας αντιμετωπίζεται με το μοναδικό και αποτελεσματικό φάρμακο, που είναι η ελπίδα. Η ελπίδα, ενωμένη με την πίστη και την αγάπη, δίνει τη χαρά στη ζωή και τη νίκη πάνω στην απελπισία. Ο Ψαλμωδός μάς φωτίζει λέγοντας: «Γιατί είσαι περίλυπη ψυχή μου; Γιατί ταράττεσαι μέσα μου; Έλπισε στον Θεό». Σήκωσε τα μάτια σου ψηλά, δες τον λαμπρό ήλιο που κάποτε φτάνει στη δύση του, όμως υπάρχει η ελπίδα της ανατολής του πάλι το πρωί. Μη μένεις όμως στην ελπίδα. Προχώρησε στην πίστη στον Χριστό, τον Παντοδύναμο, τον Πανάγαθο, που αιώνες τώρα ελευθερώνει τον άνθρωπο από την απελπισία. Ζήτησε τη βοήθεια Του. Δεν θα σου την αρνηθεί.

Η εξέλιξη της σύγχρονης ζωής δεν προσφέρει καμιά ελπίδα για την αντιμετώπιση της απελπισίας. Οι άνθρωποι γίνονται όλο και περισσότερο υλιστές, ιδιοτελείς, φίλαυτοι, άγριοι και εγωκεντρικοί. Η μόνη φωτεινή αχτίδα βοήθειας είναι ο Χριστός. Ο Χριστός που δίνει, χωρίς να περιμένει να πάρει. Άνθρωποι απελπισμένοι από τη ζωή, όπως ο Ζακχαίος, ο Τελώνης, η Μαρία η Μαγδαληνή και ο ληστής πάνω στο σταυρό, βρήκαν παρηγοριά κι ελπίδα και μαζί με αυτούς αμέτρητοι άλλοι. Η απελπισία που τους κατείχε για την αμαρτωλή ζωή που ζούσαν εξαφανίστηκε και αναστήθηκε η ελπίδα μιας νέας ζωής εδώ κάτω στη γη, αλλά και μιας πιο υπέροχης ζωής μετά τον θάνατο.

Όποιος, λοιπόν, θέλει να ελευθερωθεί από την απελπισία που κάνει τη ζωή αφόρητη, δεν έχει παρά να στραφεί στον Χριστό και να ζητήσει την ελευθερία του απ’ όλα τα δεινά. Ο Θεάνθρωπος έχει τη δύναμη και τη θέληση να ελευθερώσει τον άνθρωπο από την απελπισία και να δώσει ελπίδα και δύναμη να συνεχίσει τη ζωή του με το κεφάλι ψηλά.

Μιχάλης Κανταρτζής 

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Μη Φοβάσαι το 2017

elpidaΠαρά τα βάρη, τα φορτία, τους απλήρωτους λογαριασμούς μας και τις οικονομικές πιέσεις που θα αντιμετωπίσουμε, το 2017 θα είναι ένας καλός χρόνος. Θα είναι χρόνος ευλογημένος από τον Θεό. Ο Θεός μάς αγαπάει, μας σκέπτεται, ενδιαφέρεται για εμάς, μας πονάει και θέλει να μας βοηθάει πάντοτε. Ας μη φοβόμαστε, λοιπόν, τον καινούργιο χρόνο. Όπως ο Θεός μάς βοήθησε και ζήσαμε τα περασμένα χρόνια, θα μας βοηθήσει και το 2017.

Αν και πολλές φορές, οι διάφορες αυτές δοκιμασίες που αντιμετωπίζουμε μας φαίνονται αβάσταχτες, στο τέλος καταλαβαίνουμε ότι ο Θεός έχει ένα υπέροχο σχέδιο για εμάς. Ο καλός μας Πατέρας, ακόμα και σε δύσκολες καταστάσεις για τις οποίες εμείς είμαστε υπεύθυνοι, δίνει λύσεις που κυριολεκτικά μας καταπλήττουν.

Υπάρχει ένας όμορφος μύθος, που δείχνει πολύ καθαρά ότι τα φορτία μας μπορούν να γίνουν «γέφυρες ευλογίας». Ο μύθος αυτός έχει τίτλο: «Το παραφορτωμένο μυρμήγκι».

Ένα μυρμήγκι αισθανόταν πολύ άσχημα γιατί έπρεπε να κουβαλήσει ένα κομμάτι άχυρο, που ήταν μακρύ και βαρύ γι’ αυτό. Με δυσκολία σερνόταν στο έδαφος και σε κάποια στιγμή σταμάτησε, γιατί δεν μπορούσε να προχωρήσει άλλο μ’ αυτό το βαρύ φορτίο που σήκωνε. Καθώς η κούρασή του όλο και μεγάλωνε, άρχισε να χάνει τις δυνάμεις του και να θέλει να εγκαταλείψει τον αγώνα. Και σαν να μην έφτανε αυτό το μεγάλο βάσανο που είχε, ένας δυνατός κρότος το έριξε μέσα σε ένα άνοιγμα του πεζοδρομίου. Αβοήθητο κι απελπισμένο, στεκόταν εκεί μέσα χωρίς να ξέρει τι να κάνει. Ξαφνικά, μια σκέψη πέρασε απ’ το μυαλό του. Το φορτίο που κουβαλούσε τόση ώρα, θα μπορούσε να αποδειχτεί μια ευλογία. Προσεκτικά, έβαλε το μακρύ άχυρο κατά μήκος της τρύπας που βρισκόταν, ανέβηκε πάνω σ’ αυτό κι έφτασε στο άλλο άκρο του άχυρου. Το βαρύ φορτίο είχε γίνει η γέφυρα της σωτηρίας του.

Ο μύθος αυτός έχει ένα πολύ χρήσιμο δίδαγμα. Το φορτίο που σηκώνουμε, μπορούμε να το παρομοιάσουμε με το δυνατό χέρι της αγάπης του Θεού στον ώμο μας. Μέσα από τις αναποδιές και τις δοκιμασίες, ο καλός Θεός πολύ συχνά μας δυναμώνει για να αντιμετωπίσουμε νικηφόρα κάθε δυσκολία. Αν το αναγνωρίσουμε αυτό και Τον εμπιστευτούμε, τότε θα δούμε πως, εκείνο που αρχικά εμείς θεωρήσαμε σαν ένα μεγάλο φορτίο, ο Κύριος το χρησιμοποίησε για να μας διδάξει, να μας φωτίσει, να μας κάνει πιο πνευματικούς και να μας βγάλει νικητές για μια ακόμα φορά.

Αυτό που στην αρχή σκεφτόμαστε ότι είναι ασήκωτο φορτίο που δεν μπορούμε να κουβαλήσουμε, ο Κύριος θα το χρησιμοποιήσει ώστε να αυξήσει την πίστη μας και την εμπιστοσύνη μας σ’ Αυτόν και να δοξαστεί ο Παντοδύναμος και Πανάγαθος στη ζωή μας και με τη ζωή μας.

Ας μη φοβόμαστε, λοιπόν, το 2017. Κανένα εμπόδιο και πρόβλημα δεν είναι πιο μεγάλο από τον Θεό. Ας θυμόμαστε πάντοτε ότι ο Θεός δεν φοβάται να αντιμετωπίσει τα προβλήματά μας. Ποτέ δεν νικήθηκε από τίποτα και από κανέναν. Πάντοτε νικούσε και νικάει. Ας μη φοβόμαστε! Ο Θεός θα είναι μαζί μας το 2017!

Μιχάλης Κανταρτζής

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο