Η Συγχώρηση

sygxwrhshΗ αρετή αυτή σχετίζεται με το άνοιγμα της καρδιάς μας, την αύξηση της χωρητικότητάς της. Είναι ανάγκη να χωρούν μέσα μας οι άλλοι, να χωρούν τα όσα έχουν κάνει εις βάρος μας, ακόμη και οι δικαιολογίες τους, έστω κι αν δεν μας φαίνονται και τόσο επαρκείς ή αληθινές. Να μπορεί να χωράει κάθε αδυναμία τους.

Κάνουμε τόση πάλη πολλές φορές να δεχθούμε τους άλλους όπως είναι! Διότι έχουμε την απαίτηση να είναι όπως εμείς θέλουμε. Αυτό όμως δεν γίνεται. Κάτι κακό μας κάνουν συνειδητά ή ασυναίσθητα. Κάποια παράξενη συνήθεια έχουν. Ενδεχομένως κάποιους τρόπους διαφορετικής αγωγής από τους δικούς μας, κάποιες εξωτερικές συνήθειες που δεν μας ταιριάζουν, κάποιες αδυναμίες, κάποιες εκφράσεις της πεπτωκυίας, της πεσμένης αμαρτωλής φύσεως του ανθρώπου έχουν κι αυτοί, όπως αναντίρρητα έχουμε κι εμείς.

Μας καλεί, λοιπόν, ο Θεός να ανοίξουμε την καρδιά μας και να βάλουμε μέσα τους συνανθρώπους μας όπως είναι, να τους αγαπήσουμε σαν αδελφούς μας.

Μητρ. Μεσογαίας και Λαυρεωτικής
Νικόλαος

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Σταυρώθηκε για την αγάπη μας

«Τον Θεόν δεν πρέπει να τιμάς και να εντρέπεσαι, οπού σου εχάρισε τόσα καλά και εσταυρώθηκε για την αγάπην σου; Ποιός πατέρας εσταυρώθηκε δια τα παιδιά του καμμίαν φοράν; Και ο γλυκύτατός μας Ιησούς Χριστός έχυσε το αίμα Του και μας εξηγόρασεν από τας χείρας του διαβόλου. Τώρα δεν πρέπει και ημείς να αγαπώμεν τον Χριστόν μας; Ημείς όχι μόνον δεν το αγαπώμεν, αλλά Τον υβρίζομεν καθ’ ημέραν με τας αμαρτίας οπού κάμνομεν».

Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός

Cross72016

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Στην Αρχή της Καινούριας Χρονιάς

elehmosynhΈνας ακόμη χρόνος πέρασε και ένας καινούριος ήρθε. Τον υποδεχτήκαμε με χαρές και τραγούδια, εορτασμούς και ευχές. Κάθε φορά που αλλάζει ο χρόνος, κάθε πρωτοχρονιά, μαζί με τις μνήμες και την αναπόληση του παλιού που πέρασε, μαζί με τη χαρά και τη λύπη για όσα ζήσαμε και όσα χάσαμε, μαζί με τις ανακατατάξεις και τις αναθεωρήσεις που κάνουμε, η πρωτοχρονιά είναι η γιορτή του χρόνου, η στιγμή να χαιρόμαστε, γιορτάζοντας το χρόνο που μπήκε μαζί με την ελπίδα που μας έφερε ο Χριστός.

Ο άνθρωπος είναι συνδεδεμένος με το χρόνο και δεν μπορεί κανένας να τον αγνοήσει. Με τον τρόπο που βιώνει ο άνθρωπος το χρόνο του πάνω στη γη, ολοκληρώνει την πορεία που του έταξε ο Θεός. Περνάει το πρόσκαιρο της ζωής σκαλοπάτι για να ξανακερδίσει τον Παράδεισο που έχασε μετά την πτώση του. Ο χρόνος είναι μια πεπερασμένη μονάδα μέτρησης για τα ανθρώπινα πράγματα. Πεπερασμένο είναι και το μέγεθος του χρόνου για τον καθένα μας. Δεν μπορούμε να ξέρουμε πόσο χρόνο θα ζήσουμε πάνω στη γη, ούτε φυσικά μπορούμε να επιμηκύνουμε τον “βιολογικό” μας χρόνο. Πρέπει η αγάπη μας προς τον Θεό να είναι μέσα μας πολύ ζωντανή, η πίστη μας μεγάλη και σταθερή και η ελπίδα μας βέβαιη και ακλόνητη. Στην κάθε στιγμή της ζωής μας να δίνουμε ένα νόημα.

Οι στιγμές φεύγουν και το αποτύπωμα του βιώματος ζει και ρυθμίζει τη συμπεριφορά μας και καθορίζει το μέλλον μας. Ο χρόνος δεν σταματάει. “Εξαγοραζόμενοι τον καιρόν” ας κάνουμε ό,τι καλό μπορούμε. Να κάνουμε πράξεις που να μένουν και ας μην αφήνουμε το χρόνο μας να πηγαίνει χαμένος. Ο άνθρωπος μέσα στην Εκκλησία του Χριστού είναι κάτι το μεγαλειώδες. Έχουμε ο καθένας μέσα μας την πνοή του Θεού, την αθάνατη ψυχή μας. Είμαστε ο καθένας πρόσωπο, για το οποίο ένας Θεός γεννήθηκε, έπαθε, σταυρώθηκε και αναστήθηκε.

Μακάρι τη φετινή χρονιά να έχουμε μία ανοιχτή και ζεστή καρδιά, που λαχταράει να εγκαταστήσει τον Θεό μέσα της! Έτσι η κάθε στιγμή της ζωής μας θα έχει το δικό της ξεχωριστό νόημα. Κατά τις δύσκολες ημέρες που περνάει η πατρίδα μας και κατά συνέπεια και όλοι μας, υπάρχει ανάγκη από συνεχή προσευχή και ετοιμότητα, για να αντιμετωπίσουμε κάθε δύσκολη κατάσταση και ποτέ να μην αποκάμουμε.

Ηλιοπούλου Φωτεινή, Εκπαιδευτικός

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Το δόσιμο δε μετριέται με το χρήμα

keriAββά Δωροθέου

Κανένας δε μπορεί να πει: Είμαι φτωχός και με τι να κάνω ελεημοσύνη; Γιατί και αν ακόμα δεν μπορείς να δώσεις τόσα όσα εκείνοι οι πλούσιοι που έβαζαν τις δωρεές τους στο θησαυροφυλάκιο του ναού, τότε δώσε δύο λεπτά σαν εκείνη τη χήρα τη φτωχή, και τα δέχεται από μέρους σου ο Θεός καλύτερα από τις δωρεές των πλουσίων.

Δεν έχεις ούτε τόσα; Έχεις όμως δυνάμεις και μπορείς να ελεήσεις τον άρρωστο με τις υπηρεσίες σου. Δεν μπορείς ούτε αυτό; Μπορείς με τον καλό σου λόγο να παρηγορήσεις τον αδελφό σου. Ελέησέ τον λοιπόν με τον παρηγορητικό λόγο και άκουσε αυτόν που λέει: «O καλός λόγος είναι προτιμότερος από τα δώρα».

Υπόθεσε τώρα ότι ούτε με το λόγο δεν μπορείς να δείξεις έλεος. Μπορείς όμως, αν θυμώσει μαζί σου ο αδελφός σου, να τον βοηθήσεις αντέχοντας τον την ώρα της ταραχής, τότε που τον βλέπεις να επηρεάζεται από τον κοινό σας εχθρό, το διάβολο. Και, αντί να του πεις μια κουβέντα και να τον ταράξεις περισσότερο, μπορείς να σωπάσεις και να ελεήσεις την ψυχή του, παίρνοντας την από τα νύχια του εχθρού.

Μπορείς ακόμα, αν αμαρτήσει εις βάρος σου ο αδελφός σου, να τον ελεήσεις και να του συγχωρήσεις την αμαρτία του, για να συγχωρεθείς και συ από τον Θεό. Γιατί η Γραφή λέει: «Συγχωρείτε για να σας συγχωρήσει και σας ο Θεός». Kαι να που ελεείς την ψυχή του αδελφού σου, συγχωρώντας του ό,τι σου έκανε. Γιατί ο Θεός μας έδωσε την εξουσία, αν θέλουμε, να συγχωρούμε ο ένας τα σφάλματα του άλλου. Μπορεί λοιπόν να μην έχεις με τι να ελεήσεις το σώμα του συνανθρώπου σου, αλλά ελεείς την ψυχή του. Και υπάρχει μεγαλύτερο έλεος από αυτό που προσφέρεται στην ψυχή του άλλου; Όσο πιο πολύτιμη είναι η ψυχή από το σώμα, άλλο τόσο και το έλεος που προσφέρεται στην ψυχή είναι μεγαλύτερο από αυτό που δίνεται στο σώμα.

Επομένως κανένας δεν μπορεί να πει: «Δεν μπορώ να κάνω ελεημοσύνη». Ο καθένας μπορεί, ανάλογα με τις δυνατότητες και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. 

Πηγή: http://isagiastriados.com

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο

Κτίζοντας μια Γέφυρα Αγάπης

prosfygesΟι εικόνες που βλέπουμε καθημερινά στις οθόνες των τηλεοράσεων, αλλά και τα ρεπορτάζ που ακούμε για χιλιάδες πρόσφυγες που κατακλύζουν τις ακτές των νησιών μας, πραγματικά μας συγκλονίζουν. Άνθρωποι δυστυχισμένοι προσπαθούν να βρουν ένα ασφαλές καταφύγιο ή ένα καλύτερο μέλλον στην Ευρώπη. Κουβαλάνε μαζί τους αναμνήσεις μιας ολόκληρης ζωής, που ξαφνικά, μέσα σε λίγα λεπτά, γκρεμίστηκε. Ζητάνε να επουλώσουν τις αγιάτρευτες πληγές τους από τη βία του πολέμου και της απάνθρωπης κτηνωδίας. Πλάθουν όνειρα για μια διαφορετική εικόνα ζωής από αυτή που γνώρισαν.

Πολλή είναι η συζήτηση για τον τρόπο που οι συνειδητοί Χριστιανοί μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτούς τους «επαίτες», που βρίσκονται στην πόρτα μας και ζητούν μια ευκαιρία για να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους στην «πολιτισμένη» Ευρώπη. Η πρόκληση πραγματικά είναι μεγάλη και η ευκαιρία μοναδική. Πώς θα μπορέσουμε να κάνουμε την υπέρβαση και να βγούμε από τη βολή μας, για να υπηρετήσουμε, με κάθε τρόπο, ανθρώπους που είναι δυστυχισμένοι και πληγωμένοι …από τη μοίρα τους; Πώς θα γίνουμε οι Καλοί Σαμαρείτες για να τιμήσουμε στη ζωή μας πρώτα τον Θεό; Πώς θα κτίσουμε γέφυρες που θα ενώσουν ανθρώπους από διαφορετικές φυλές και από διαφορετικές θρησκείες;

Ο πρώτος που έκτισε τη γέφυρα της αγάπης και της σωτηρίας δεν ήταν άνθρωπος. Ήταν ο ίδιος ο Θεός και αυτό ποτέ να μην το ξεχνούμε. Εκείνος θέλησε και βρήκε τον τρόπο να γίνει ένας ξένος, φτωχός και άστεγος ανάμεσά μας. Άγγιξε έτσι τη δική μας ανάγκη, ανοίγοντας τη δική Του αγκαλιά στο σταυρό του Γολγοθά.

Γι’ αυτό, πιστεύουμε ότι μας δίνεται μια ευκαιρία ζωής, σ’ εμάς που εμπιστευόμαστε στον Χριστό, να δείξουμε την αγάπη Του, όταν τολμήσουμε να κάνουμε κάποια βήματα.

• Να απελευθερωθούμε, με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, από κάθε φόβο και προκατάληψη για όλους αυτούς που είναι διαφορετικοί από εμάς.

• Να δεχτούμε την ποικιλομορφία της μιας και μόνης Εκκλησίας του Χριστού, που περιλαμβάνει ανθρώπους από διαφορετικά έθνη, από κάθε φυλή και γλώσσα.

• Να αποφασίσουμε να προσευχηθούμε για όλους αυτούς που χρειάζονται τη βοήθειά μας, γι’ αυτούς που παίρνουν αποφάσεις και γι’ αυτούς που υπηρετούν στην πρώτη γραμμή.

• Ν’ αρχίσουμε να βοηθούμε, στους τομείς που μπορούμε, με την εθελοντική μας προσφορά, με την παρουσία μας ή με τη στήριξη δράσεων που δίνουν το μήνυμα της ελπίδας και της χριστιανική αγάπης στα διάφορα μέρη της πατρίδας μας.

• Να αρνηθούμε τα μηνύματα που έχουν προκαταλήψεις και δισταγμούς, για να μπορέσουμε να υψώσουμε τη σημαία της ειρήνης, της φιλίας και της αγάπης Εκείνου που πρώτος μας αγάπησε.

Η δημιουργική αντίδραση συνειδητών Χριστιανών πιστεύω ότι είναι να ξανακτίσουμε γέφυρες αγάπης. Γέφυρες που θα μεταφέρουν την αγάπη του Χριστού σε ανθρώπους που δεν την γνώρισαν, αλλά την έχουν πραγματικά ανάγκη.

Ας τολμήσουμε και ας προσπαθήσουμε λοιπόν…

Δημ. Κοντογούρης

Να δοξάζεις τον Θεό που σου έδωσε ζωή και να προσπαθείς να Τον ευχαριστείς για την ζωή που σου έδωσε, φροντίζοντας να την αξιοποιήσεις

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο