Επίσκεψη στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Αυλώνα - ΕΚΚΝΑ

ekknaΤέλη Μαΐου 2017. Ημέρα Δευτέρα, θελήσαμε για ακόμα μια χρονιά, να επισκεφθούμε τα παιδιά του ΕΚΚΝΑ, στον Αυλώνα.

Παιδιά! Όσο κι αν φαίνεται παράδοξο για το χώρο, πρόκειται για παιδιά. Από 15 έως 18 ή, το πολύ, 21 χρόνων. Ο Παναγιώτης από την Αθήνα, ο Δημήτρης από την Καλαμάτα, ο Σταύρος από τη Γαστούνη, ο Ιμπραήμ από τη Ρόδο, ο Νίκος από την Ανδραβίδα…… Παραβάσεις διάφορες τους έστειλαν στο ΕΚΚΝΑ.

Συναντήσαμε τους Διευθυντές των Σχολείων που λειτουργούν εντός των φυλακών: Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο. Μεγάλη η ψυχική δύναμη των Διευθυντών, αλλά και των Δασκάλων και των Καθηγητών. Μεγάλη η προσπάθεια από τη μεριά τους, μεγάλη η πρόθεση της καρδιάς, ελάχιστη η ανταπόκριση από το Κράτος. Στους τοίχους του Σχολείου έργα ζωγραφικής και επιγραφές, φιλοτεχνημένα από τα ίδια τα παιδιά. Σε μια γωνιά σ’ ένα μεγάλο ροζ χαρτόνι διαβάζω: «Ακούσατε το έργο του Τσαϊκόφσκυ “Η Λίμνη των Κύκνων”. Περιγράψτε τα συναισθήματα που σας δημιουργήθηκαν». Οι απαντήσεις των παιδιών συγκλονίζουν: «Ένιωσα πως είμαι ελεύθερος έξω από τη φυλακή», «σαν να ήμουν στο σπίτι με τους γονείς και τα αδέλφια μου», «βρέθηκα σ’ ένα λιβάδι με πολύχρωμα λουλούδια», «ήμουν ελεύθερος»...

Στον ειδικό χώρο που συναντήσαμε τα παιδιά, ένας από εμάς τους μίλησε για την αγάπη του Χριστού, με κεντρικό μήνυμα ότι ο Χριστός αλλάζει ζωές. Οτιδήποτε κι αν έχει κάνει ο άνθρωπος, όποιο χαρακτήρα κι αν έχει, είναι βίαιος, νευρικός, εύθικτος, άσχετα με το τι έχει περάσει στη μέχρι τώρα ζωή του, που ίσως τον οδήγησε σε κάποια παραβατική συμπεριφορά, ο Χριστός μπορεί να τον αλλάξει ΡΙΖΙΚΑ. Φτάνει να δεχτεί τη σωτηρία που προσφέρει σε όλους και να Τον θέσει στη ζωή του Κύριο και Λυτρωτή του. Τους είπαμε πως κι εμείς κάποτε αντιμετωπίσαμε προβλήματα, κι εμείς είχαμε συμπεριφορά που δεν άρεσε στον Κύριό μας και ίσως θα μπορούσαμε κι εμείς να είμαστε στη θέση τους. Όμως ο Χριστός μάς άλλαξε. Και συνεχίζει να μας αλλάζει. Εξ άλλου η Εκκλησία δεν είναι τίποτε άλλο από «Θεραπευτήριο ψυχών».

Τα παιδιά άκουγαν με πολύ προσοχή, ρουφούσαν σαν σφουγγάρια τα λόγια, έκαναν πολλές ερωτήσεις, έλεγαν την άποψή τους δείχνοντας μεγάλο ενδιαφέρον. Μοιράστηκαν χριστιανικά φυλλάδια και τηλεκάρτες, σε όλα τα παιδιά, μαζί με τα διάφορα πρακτικά πράγματα που είχαμε φέρει μαζί μας, σεντόνια, μαξιλαροθήκες, ρούχα, είδη προσωπικής υγιεινής, αφρούς ξυρίσματος, ένα χρηματικό ποσό που δόθηκε στη Διεύθυνση για τις ανάγκες του Ιδρύματος του Φιλοπτώχου Ταμείου, κ.λπ.

Ήταν για όλους μας μια πολύ δυνατή εμπειρία και υποσχεθήκαμε, μέχρι την επόμενη επίσκεψή μας, να προσευχόμαστε γι’ αυτά τα παιδιά, για έναν-έναν ξεχωριστά, με το όνομά του, να εργαστεί ο Θεός μέσα στην καρδιά τους και να φέρει την αλλαγή που κανένα σωφρονιστικό σύστημα δεν μπορεί να φέρει.