Η Αμέλεια και η Απελπισία Σκοτώνουν τον Άνθρωπο

(Άγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)

xrysostomosΣτη ζωή του Χριστιανού, η απελπισία και η αμέλεια είναι εξίσου καταστροφικές. Εκείνον που έπεσε σε αμάρτημα, η απελπισία δεν τον αφήνει να σηκωθεί. Αλλά κι εκείνον που είναι όρθιος, η αμέλεια τον κάνει να πέσει. Η απελπισία στερεί στον άνθρωπο τη χαρά για τα αγαθά που έχει αποκτήσει. Η αμέλεια δεν τον αφήνει ν’ απαλλαγεί από τα κακά που τον βαραίνουν. Κοίτα να δεις τη δύναμη που έχουν και οι δύο.

Ο διάβολος πρώτα ήταν αγαθός άγγελος. Επειδή όμως έδειξε αμέλεια και κυριεύθηκε από την απόγνωση, έπεσε σε τόση κακία, ώστε δεν μπορεί πια να σηκωθεί. Το ότι ήταν αγαθός πρώτα, το βεβαιώνει ο Κύριος, που λέει: «Είδα το σατανά να πέφτει από τον ουρανό σαν αστραπή» (Λουκάς 10:18). Η παρομοίωσή του με την αστραπή φανερώνει τη λαμπρότητα της προηγούμενης καταστάσεώς του, αλλά και τη σφοδρότητα της πτώσης του.

Ο Παύλος ήταν ένας πρώην βλάσφημος, διώκτης και υβριστής. Δεν κυριεύθηκε όμως από την απόγνωση, γι’ αυτό σηκώθηκε από την αμαρτία και έγινε ίσος με τους αγγέλους. Αντίθετα, ο Ιούδας ήταν απόστολος. Επειδή όμως έδειξε αμέλεια, έγινε προδότης. Ο ληστής ύστερα από τόσα κακουργήματα που έκανε, δεν απελπίστηκε, έτσι μπήκε πρώτος απ’ όλους στον Παράδεισο.

Θέλεις να σου δείξω ακόμη και ολόκληρη πόλη που έκανε το ίδιο; Η πόλη των Νινευιτών με αυτόν τον τρόπο σώθηκε. Η απόφαση του Θεού τους οδηγούσε σε απόγνωση, γιατί δεν είπε πως αν μετανοήσουν θα σωθούν, αλλά: «Σαράντα μέρες ακόμη και η Νινευή θα καταστραφεί» (Ιωνάς 3:4). Όμως, αν και απειλούσε ο Θεός, αν και φώναζε ο προφήτης Ιωνάς, αν και η απόφαση δεν είχε αναβολή ή περιορισμό, οι Νινευίτες δεν έχασαν τον θάρρος και την ελπίδα τους. Δεν έβαλε κανέναν όρο. Δεν είπε: «Αν μετανοήσουν, θα σωθούν».

Ας παραδειγματιστούμε λοιπόν και εμείς, όταν ακούμε την καταδικαστική απόφαση του Θεού χωρίς όρο και περιορισμό. Ούτε και τότε να απελπιζόμαστε, αλλά να μετανοούμε.

Αυτά, λοιπόν, έχοντας υπόψη μας, ποτέ να μην απελπιζόμαστε. Κανένα όπλο δεν είναι τόσο αποτελεσματικό στα χέρια του διαβόλου όσο η απόγνωση. Γι’ αυτό και δεν του προξενούμε τόση ευχαρίστηση όταν αμαρτάνουμε, όση όταν απελπιζόμαστε.

Γνωρίζοντας, λοιπόν, ότι ο ουράνιος Πατέρας μας, ο Καλός Ποιμένας, όχι μόνο δεν μας περιφρονεί όταν επιστρέφουμε σ’ Αυτόν, αλλά και με μεγαλύτερη προθυμία και στοργή μας δέχεται απ’ ό,τι εκείνους που κατόρθωσαν την αρετή. Γνωρίζοντας πως όχι μόνο δεν τιμωρεί τους πλανεμένους, αλλά και βγαίνει σε αναζήτησή τους και χαίρεται περισσότερο γι’ αυτούς όταν τους βρει, παρά για όσους έχει κοντά Του, να μην απελπιζόμαστε όταν βρισκόμαστε στην αμαρτία.

Πηγή: ιστοσελίδα Άγιος Χαράλαμπος Αϊδινίου

Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο